PL68039Y1 - Implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej, zwanej klatką piersiową lejkowatą (łac. Pectus excavatum).

Klatka piersiowa lejkowata (łac. pectus excavatum) jest często spotykaną deformacją przedniej ściany w postaci zagłębienia mostka na odcinku o różnej długości. Deformacji ściany klatki piersiowej często towarzyszy zniekształcenie łuków żebrowych. Przy leczeniu lejkowatej klatki piersiowej stosuje się wiele zabiegów operacyjnych. Najczęściej stosowana małoinwazyjna metoda chirurgiczna leczenia zniekształcenia klatki piersiowej zwanej klatką piersiową lejkowatą polega na wprowadzeniu pod mostek implantu składającego się z jednej lub kilku metalowych płytek mostkowo-żebrowych i co najmniej dwóch usytuowanych poprzecznie płytek stabilizujących. Płytka mostkowo-żebrowa po obróceniu wzdłuż jej osi długiej wypycha zapadnięty mostek do poziomu wystających żeber tym samym niwelując deformację. Płyta lub płytki mostkowo-żebrowe mocowane są do żeber zazwyczaj za pomocą szwów lub poprzecznego metalowego stabilizatora w postaci płytki stabilizującej zapobiegającej przemieszczeniom płytki mostkowo-żebrowej. Z międzynarodowego zgłoszenia wynalazku oznaczonego numerem WO 2009028836 znany jest implant do korekcji deformacji przedniej ściany klatki piersiowej, który posiada płytkę mostkowo--żebrową do podnoszenia mostka i płytkowy stabilizator. Płytkowy stabilizator w centralnej części posiada gniazdo do ustalania płytki mostkowo-żebrowej, a na obu końcach przelotowe otwory wykorzystywane zazwyczaj do wiązania i zabezpieczania przed przemieszczaniem płytki. Jednakże, w takim przypadku, założenie płytek wiąże się z wystąpieniem powikłań, z których najczęstszym jest przemieszczenie się płytki mostkowo-żebrowej.

Celem wzoru użytkowego jest implant do korekcji pectus excavatum, w którym płytki mostkowo--żebrowa i stabilizująca byłyby w prosty i pewny sposób mocowane oraz zabezpieczone przed przemieszczaniem.

Istotą wzoru użytkowego jest implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej zawierający płytkę mostkowo-żebrową z otworami na obu końcach i co najmniej dwie płytki stabilizujące posiadające gniazdo mocujące oraz otwory ustalające położenie płytki względem płytki mostkowo--żebrowej za pomocą blokera charakteryzujący się tym, że gniazdo mocujące stanowią dwa wypusty znajdujące się na płaskiej powierzchni płytki stabilizującej, przeciwległej do jej łukowej powierzchni. Usytuowane równoległe względem siebie wypusty znajdują się w środkowej części płytki i są oddalone od siebie o szerokość równą szerokości płytki mostkowo-żebrowej. Wypusty nachylone są do osi głównej stabilizującej płytki pod kątem zawartym w granicach 20° do 90°. W odróżnieniu do konstrukcji już istniejących, w których płytka stabilizująca musi być wsunięta wzdłuż końców płytki mostkowo-żebrowej, zastosowane rozwiązanie umożliwia bezpośrednie umiejscowienie płytki stabilizującej w wymaganej pozycji na płytce mostkowo-żebrowej, co ułatwia oraz skraca czas zabiegu implantacji. Łukowy kształt górnej powierzchni poprzecznej płytki stabilizującej dokładniej wpasowujący się w anatomiczny kształt klatki piersiowej zmniejsza oddziaływanie płytki na otaczające ją tkanki miękkie.

Przedmiot wzoru użytkowego przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej zawierający płytkę mostkowo-żebrową i płytkę stabilizującą połączonych ze sobą za pomocą blokera, fig. 2 przedstawia płytkę stabilizującą w widoku z boku, fig. 3 przedstawia płytkę stabilizującą w widoku z góry, fig. 4 przedstawia płytkę mostkowo--żebrową w widoku z boku, fig. 5 przedstawia płytkę mostkowo-żebrową w widoku z góry, fig. 6 przedstawia przekrój poprzeczny płytki mostkowo-żebrowej według linii A-A, fig. 7 przedstawia przekrój poprzeczny płytki mostkowo-żebrowej według linii B-B, fig. 8 przedstawia widok płytki mostkowo--żebrowej od dołu, a fig. 9 przedstawia przekrój wzdłużny płytki mostkowo-żebrowej.

Implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej składa się z płytki mostkowo--żebrowej 2 i stabilizatora w postaci płytki stabilizującej 1 połączonych ze sobą za pomocą blokera 3. Płytka stabilizująca 1 o łukowym kształcie górnej powierzchni posiada na dolnej powierzchni w środkowej części dwa występy 1A, które usytuowane są względem siebie równoległe i pod kątem a1 do osi głównej płytki. Kąt a1 uzależniony jest od potrzeb zabiegu i zazwyczaj waha się w granicach od 20° do 90°. Wypusty 1A oddalone są od siebie o szerokość L1 równą szerokości płytki mostkowo--żebrowej 2. Płytka 2 ma płaską powierzchnię, która na obu końcach na długości L2 w przekroju poprzecznym ma kształt trapezu, a kąt a2 sfazowania brzegów waha się w granicach od 10° do 80°. Na płytce mostkowo-żebrowej 2 wykonane są gwintowane otwory 2A, które umożliwiają po wprowadzeniu

Claims (3)

1. w nie blokera 3 na zablokowanie płytki stabilizującej 1 względem płytki mostkowo-żebrowej. Pomiędzy gwintowanymi otworami 2A, na obu końcach płytki mostkowo-żebrowej 2 na długości L2 wykonane są poprzecznie do jej osi wzdłużnej nacięcia 2B zapobiegające naruszaniu struktury otworów gwintowanych 2A podczas przeginania płytki 2. Płytka mostkowo-żebrowa 2 i stabilizator w postaci płytki stabilizującej 1 wykonane są zazwyczaj z metali nierdzewnych, takich jak stal nierdzewna, tytan, stop kobalt-chrom i tym podobne, ale mogą być również wykonane z polimeru lub kopolimeru. Zastrzeżenia ochronne 1. Implant do korekcji zniekształcenia ściany klatki piersiowej zawierający płytkę mostkowo--żebrową z otworami na obu końcach i co najmniej dwie płytki stabilizujące posiadające gniazdo mocujące oraz otwory ustalające położenie płytki względem płytki mostkowo-żebrowej za pomocą blokera, znamienny tym, że gniazdo mocujące stanowią dwa wypusty (1 A) usytuowane równoległe względem siebie i oddalone między sobą o szerokość (L1) równą szerokości płytki mostkowo-żebrowej (2), której boczne krawędzie górne na obu jej końcach są ścięte pod kątem (a2) zawartym w granicach od 10° do 80°.
2. 2. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że wypusty (1 A) nachylone są do osi głównej stabilizującej płytki (1) pod kątem (a1) zawartym w granicach od 20° do 90°.
3. 3. Implant według zastrz. 2, znamienny tym, że przeciwległa do płaskiej powierzchni płytki stabilizującej (1) powierzchnia ma łukowy kształt.