PL67067Y1 - Ślizg zjazdowy - Google Patents

Description

2 PL 67 067 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest ślizg zjazdowy przeznaczony do użytkowania głównie przez dzieci i młodzież, do jazdy po śniegu, zwłaszcza z górek, zastępujący tradycyjne sanki.

Istnieje bardzo wiele konstrukcji płóz i ślizgów dojazdy po śniegu. I tak, z opisu polskiego wzoru użytkowego nr zgłoszenia 99222 (publ. BUP Nr 11/1994) znana jest „Płoza zjazdowo-ślizgowa”. Płoza charakteryzuje się tym, że stanowi ją płaszczyzna o owalnym kształcie, posiadająca nieckowate zagłębienie oraz uniesioną na całym obrzeżu obwodu - brzegową ściankę. W górnej części płoza posiada zakończenie stanowiące uchwyt, a od spodu tj. na powierzchni zjazdowo-ślizgowej umiejscowione ma trzy podłużne, równoległe nadlewy ułatwiające i utrzymujące kierunek jazdy po śniegu. Z opisu innego polskiego wzoru użytkowego nr 61905 (publ. BUP Nr 16/2003) znane jest rozwiązanie pt. „Płoza zjazdowa”. Płoza zjazdowa wykonana z tworzywa sztucznego przeznaczona do jazdy po śniegu i ukształtowana w postaci siedziska z dwoma bocznymi ściankami, tylną ścianką oraz umieszczonym z przodu uchwytem na powierzchni siedziska posiada symetrycznie rozmieszczone podłużne i równoległe względem siebie, wypukłe na zewnątrz pasy, a na tylnej ściance posiada równoległe szeregi wypukłych na zewnątrz i nadchodzących na siebie figur o ostrych strzałkowych wierzchołkach. Wysokość wypukłości pasów jest największa w przedniej strefie siedziska i stopniowo zmniejsza się w kierunku tylnej ścianki.

Jeszcze inne rozwiązanie przedstawiono w polskim wynalazku nr 198928 pt. „Urządzenie do ślizgu” (publ. BUP Nr 21/2003). Urządzenie do ślizgu zawiera element ślizgowy w postaci szerokiej płozy i siedzisko w postaci poduszki pneumatycznej. Siedzisko jest przymocowane do elementu ślizgowego rozłącznie, na przykład pasami ściągającymi. Na elemencie ślizgowym umieszczone są elementy oporowe do nóg. Elementy oporowe posiadają obejmy a siedzisko ma uchwyt do rąk.

Dotychczas znane ślizgi, jako płozy zjazdowe, uformowane są zazwyczaj w postaci siedziska 0 obłym kształcie i mające w przedniej części uchwyt. Powierzchnie siedziska są najczęściej płaskie (znane jako „jabłuszka”), bądź posiadają wyprofilowania i nadlewy, nadające kształt siedzisku i/lub też wzdłużne i wypukłe nadlewy kierunkowe, zmniejszające tarcie powierzchniowe, co ma zapewnić dobry ślizg - zjazd po śniegu.

Celem opracowanego wzoru użytkowego jest uzyskanie nowego modelu ślizgu, posiadającego wyprofilowane siedzisko z kierunkowymi wgłębieniami, i który ma dodatkową funkcję użytkową, a mianowicie możliwość łatwego i skutecznego łączenia szeregowego dwóch, trzech i więcej ślizgów.

Natomiast jego istota polega na tym, że przednia ścianka ślizgu posiada otwór, stanowiący otwór zaczepowy dla zaczepu, umiejscowionego w zasadniczo poziomej powierzchni tylnej części ślizgu. Zaczep umiejscowiony jest od spodniej albo od wierzchniej strony ślizgu. Zakończenie zaczepu posiada korzystnie obwodowy wypukły nadlew. Boczna ścianka przechodzi w wyprofilowanie. Ślizg wyposażony jest w oparcie lub uchwyt chowany w zagłębieniu.

Zaletą rozwiązania, według opracowanego wzoru użytkowego, jest to, że ślizg zjazdowy wykonany został z lekkiego, kolorowego tworzywa, ma łagodnie zaokrąglone naroża - stanowi więc lekki 1 bezpieczny sprzęt rekreacyjno-sportowy, bezpieczny w użytkowaniu zwłaszcza przez dzieci. Ślizgi, według opracowanego rozwiązania, dodatkowo mogą być wzajemnie ze sobą łączone szeregowo, co niewątpliwie podnosi ich walory zabawowe. Przy czym, umiejscowienie zaczepu od spodu w tylnej części ślizgu, zaś otworu zaczepowego - w przedniej części ślizgu - a nie na odwrót - jest celowe, gdyż ślizg w trakcie jego użytkowania jest bardziej „dociążony” w tylnej jego części, zatem „tylny” zaczep jest skuteczniejszy, niż w przypadku gdyby umiejscowiony był z przodu. Opracowany wzór ślizgu daje możliwość łatwego, a równocześnie stabilnego, wzajemnego łączenia dwóch, trzech i więcej ślizgów, bez dodatkowych akcesoriów (np. sznurka, który podczas zabaw często się np. plącze), przy czym opracowane połączenie jest bezpieczne również ze względu na ewentualne łatwe jego samoistne rozłączenie-wypięcie (np. w trakcie „wywrotki” jednego z uczestników zabawy). Jeśli ślizg zostanie wyposażony dodatkowo w oparcie - wówczas uzyskuje się stabilne siedzisko np. dla młodszych dzieci. Ślizg wyposażany jest również w uchwyt ze sznurkiem umożliwiającym ciągnięcie, przy czym w powierzchni ślizgu wykonane jest wyprofilowanie umożliwiające schowanie uchwytu, tak aby nie przeszkadzał w czasie zjazdu. Ślizg zjazdowy, według opracowanego wzoru, został bliżej przedstawiony na rysunkach, na których fig. 1 - przedstawia dwa rozłączone ślizgi w widoku perspektywicznym od spodu, fig. 2 - przedstawia dwa połączone ślizgi w widoku perspektywicznym od spodu.

Claims (1)

1. 3 PL 67 067 Υ1 Jak pokazano na rysunkach, opracowany ślizg zjazdowy jest tak ukształtowany, że tworzy lekko wypukłe na boki siedzisko 1, z wysoką nieco zaokrągloną tylną ścianką 2, dwoma symetrycznymi bocznymi ściankami 3 oraz - nieco uniesioną względem dolnej, zasadniczo płaskiej powierzchni siedziska 1 i wydłużoną do przodu ślizgu - przednią ścianką 4. Przy czym, w siedzisku 1, bliżej bocznych ścianek 3 wykonane są wzdłużnie dwa, symetryczne, kierunkowe wgłębienia 5, stanowiące od spodniej strony ślizgu dwa nadlewy, kształtem przypominające niejako płozy. Natomiast w zasadniczo płaskiej części powierzchni przedniej ścianki 4, bliżej przodu ślizgu, wykonany jest przelotowy otwór 6, stanowiący otwór zaczepowy. Zaś w tylnej części ślizgu - uwypuklona tylna ścianka 2 przechodzi w zasadniczo poziomą powierzchnię 7, w której wykonane są dwa, szerokie wycięcia 8, stanowiące uchwyty ślizgu, przydatne zwłaszcza podczas noszenia ślizgu w ręce. Pomiędzy wycięciami 8, centralnie w poziomej powierzchni 7, wykonane jest wgłębienie, tworzące od spodniej albo od wierzchniej strony ślizgu zaczep 9, dopasowany wielkością do otworu 6. Dzięki temu możliwe jest łatwe i skuteczne wzajemne połączenie szeregowe dwóch i więcej ślizgów, tzn. odpowiednio: zaczep 9 jednego ze ślizgów - ustawionego w szeregu z przodu - wciśnięty zostaje do otworu 6 drugiego ze ślizgów - ustawionego za nim. Zakończenie zaczepu 9 może posiadać dodatkowo wypukły nadlew 10, korzystnie wykonany na całym obwodzie zaczepu 9, dzięki czemu połączenie dwóch ślizgów umożliwia swobodny obrót zaczepu 9 w otworze 6 (zmniejszono tarcie przy obrocie zapewniając trwałość połączenia w czasie normalnego zjazdu), zaś w przypadku ewentualnej wywrotki - zaczep 9 łatwo „wyskakuje” z otworu 6 - i następuje samoczynne rozłączenie ślizgów. W opracowanym rozwiązaniu umiejscowienie zaczepu 9 w tylnej części ślizgu, zaś otworu 6 -w przedniej części ślizgu - a nie na odwrót - jest celowe, gdyż ślizg w trakcie jego użytkowania jest bardziej „dociążony” w tylnej jego części, zatem tylny zaczep 9 jest skuteczniejszy, tzn. po umieszeniu go w otworze 6 jest dociskany lepiej, niż w przypadku gdyby umiejscowiony był z przodu - wówczas połączenie miałoby dużo większe skłonności do przypadkowego rozłączania się. Przód ślizgu w czasie zjazdu ulega unoszeniu do góry, co również pozytywnie wpływa na skuteczność połączenia. W bocznych ściankach 3 wykonane są wyprofilowania 11, stanowiące uchwyty do trzymania się przez osobę użytkującą dany ślizg w trakcie jazdy na nim. Ślizg może być wyposażony dodatkowo w oparcie 12, przydatne zwłaszcza dla młodszych dzieci lub w przypadku połączonych ślizgów umożliwiające trzymanie się za niego rękoma osoby siedzącej w kolejnym z tyłu ślizgu. Dodatkowym elementem wyposażenia ślizgu może być także uchwyt 13, umożliwiający ciągnięcie ślizgu, osadzany w zagłębieniu 14, przy czym kształt zagłębienia 14 jest dopasowany do obrysu uchwytu 13, co umożliwia chowanie uchwytu 13 w zagłębieniu 14 w czasie zjazdu. Zastrzeżenia ochronne 1. Ślizg zjazdowy, posiadający wyprofilowane siedzisko z kierunkowymi wgłębieniami, znamienny tym, że przednia ścianka (4) posiada otwór (6), stanowiący otwór zaczepowy dla zaczepu (9), umiejscowionego w zasadniczo poziomej powierzchni (7) tylnej części ślizgu. 2. Ślizg zjazdowy, według zastrz. 1, znamienny tym, że zaczep (9) umiejscowiony jest od spodniej albo od wierzchniej strony ślizgu. 3. Ślizg zjazdowy, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zakończenie zaczepu (9) posiada korzystnie obwodowy wypukły nadlew (10). 4. Ślizg zjazdowy, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że boczna ścianka (3) przechodzi w wyprofilowanie (11). 5. Ślizg zjazdowy, według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że wyposażony jest w oparcie (12) lub uchwyt (13) chowany w zagłębieniu (14).