PL66613B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 28.11.1973 66613 KI. 48(^,11/02 MKP C23f 11/02 UKD Wspóltwórcy wynalazku: Jerzy Sedzimir, Wladyslaw Tabor, Henryk Kolny Wlasciciel patentu: Zaklady Metalurgiczne „Trzebinia" Przedsiebiorstwo Panstwowe, Trzebinia — Siersza (Polska) Sposób zabezpieczenia proszku miedzi przed korozja Przedmiotem wynalazku jest sposób zabezpiecze¬ nia proszku miedzi przed korozja podczas jego skla¬ dowania.Proszek miedzi otrzymywany na drodze elektro¬ litycznej i przemyty woda destylowana celem usu¬ niecia resztek elektrolitu poddaje sie suszeniu i w takiej postaci jest on skladowany w szczelnie zam¬ knietych pojemnikach, wypelnionych calkowicie proszkiem dla unikniecia utleniania zachodzacego, szczególnie intensywnie ze wzgledu na silnie roz¬ winieta powierzchnie proszku. Pomimo tego poste¬ pujacy proces utleniania po pewnym okresie cza¬ su eliminuje calkowicie mozliwosc stosowania prosz¬ ku miedzi do dalszej przeróbki. Powodem tego stanu rzeczy jest kondensacja pary wodnej na silnie rozwi¬ nietej powierzchni proszku miedzi, umozliwiajaca bieg korozji elektrochemicznej. W omawianym przy¬ padku aktywnie dzialajacym czynnikiem powodu¬ jacym korozje jest tlen, natomiast obecnosc pary wodnej przyspiesza jedynie korozje proszku. W re¬ zultacie przebiegajacego procesu korozji nastepuje utlenienie proszku miedzi i zachodzi koniecznosc jego ponownej reprodukcj przed dalsza przeróbka proszku, co zwieksza pracochlonnosc i koszty wy¬ twarzania.Znane sposoby zabezpieczania proszku miedzi przed korozja podczas skladowania polegaja na pasywacji jego powierzchni przez przemywanie proszku roztworem winianu potasu lub mydla, a na¬ stepnie jego suszenie. Znane sa tez sposoby zabez- 10 15 20 25 30 pieczania proszku miedzi przed korozja przez prze¬ mywanie roztworami benzoesanu sodowego, tiokre- zolu, lub hydrofobizacji powierzchni przez nasy¬ canie proszku parafina lub wazelina. Pomimo tych zabiegów powierzchnia proszku po pewnym czasie jednak sie utleniala, co wskazuje na to, ze nie byly one wystarczajace.Celem wynalazku jest zabezpieczenie proszku miedzi przed korozja (utlenianiem) przez zastoso¬ wanie odpowiednich srodków, uniemozliwiajacych przebieg reakcji utleniania.Zahamowanie korozji w sposobie wedlug wyna¬ lazku uzyskuje sie przez utrudnienie dostepu cza¬ steczek pary wodnej do powierzchni proszku mie¬ dzi na skutek ? adsorpcji czastek inhibitorów lot¬ nych, jak naftalen, kamfora, benzaldehyd, a zwla¬ szcza metakrezol po wprowadzeniu tych substancji do pojemników z proszkiem.Zastosowanie sposobu wedlug wynalazku zapew¬ nia calkowita ochrone przed korozja nawet w przy¬ padku kilkakrotnego otwierania pojemnika z prosz¬ kiem i dlugiego okresu przechowywania proszku miedzi,, umozliwia stosowanie mniej szczelnych po¬ jemników i calkowicie eliminuje koniecznosc do¬ datkowej obróbki (redukcji) przed uzyciem prosz¬ ku miedzi do dalszej przeróbki. Uzyskuje sie w ten sposób kilkakrotne przedluzenie okresu trwalosci proszku w porównaniu z uzyskiwanym dotychczas.Szczególowy sposób postepowania podaje poniz¬ szy przyklad. 66 61366 613 3 Do pojemnika zawierajacego okolo 50 kilogra¬ mów proszku miedzi odmytego i wysuszonego wpro¬ wadza sie inhibitory lotne w postaci proszku lub niewielkich kawalków umieszczonych w worecz¬ kach tekstylnych (naftalen, kamfora), wzglednie na¬ syca sie inhibitorami materialy porowate, jak tek¬ tura lub materialy ceramiczne w przypadku stoso¬ wania nasycania benzaldehydem lub metakrezolem w ilosci co najmniej 12 gramów, co odpowiada na¬ syceniu czterokrotnej objetosci pojemnika,, przy czym najkorzystniej jest azeby inhibitory umiesz¬ czone byly w jednej trzeciej, dwóch trzecich wy¬ sokosci slupa proszku miedzi i w poblizu jego po¬ wierzchni.Takie rozmieszczenie inhibitora wydatnie przy¬ spiesza jego adsorpcje na powierzchni proszku mie¬ dzi. Ilosc inhibitora adsorbowanego w temperaturze okolo 20°C na powierzchni proszku miedzi jest róz¬ na dla poszczególnych substancji i wynosi: 1,5-10-4 g naftalenu na 1 g proszku miedzi; 2,7 • 10-4 g d — kamfory na 1 g proszku miedzi; 1,1 • 10-4 g benzal¬ dehydu na 1 g proszku miedzi; 2,1 • 10-4 g meta- krezolu na 1 g proszku miedzi.Poza tymi ilosciami potrzebna jest takze czesc inhibitora do nasycenia wolnej przestrzeni pojem¬ nika, przy czym te wielkosc oblicza sie z nadmia¬ rem zapewniajacym regeneracje atmosfery ochron¬ nej w przypadku nieszczelnosci lub otwierania po¬ jemnika. Wyliczenie ilosci inhibitora potrzebnej do nasycenia atmosfery pojemnika dokonuje sie na podstawie znajomosci preznosci par inhibitora w warunkach skladowania. Preznosc par inhibitorów stosowanych w sposobie wedlug wynalazku w tem¬ peraturze 20°C wylicza sie na podstawie danych tabelarycznych (podanych dla wyzszych tempera- 5 tur) ekstrapolujac na podstawie ogólnie znanych równan termodynamicznych. Dane te umozliwiaja wyliczenie w oparciu o równanie stanu gazu ilosci inhibitorów lotnych w 1 litrze nasyconej nimi at¬ mosfery. Wynosza one: dla metakrezolu — 0,16 io torra, naftalenu — 0,38 torra, d — kamfory — 0,60 torra, benzaldehydu 1 torr.Poslugujac sia preznosciami par nasyconych i in¬ nymi wlasnosciami inhibitorów wylicza sie, ze ilosci tych substancji zawarte w 1 litrze nasyconej 15 nimi atmosfery w temperaturze 20°C wynosza: dla metakrezolu — 0,95 • 10-3 gAitr, naftalenu — 2,67 • 10-3 g/litr, d — kamfory — 5,00 • 10-3 g/litr i benzalde¬ hydu — 5,80 • 10-3 gAitr. Na przyklad w wypadku metakrezolu odpowiada to okolo 12 gramów sub- 20 stancji (inhibitora) na 30-litrowy pojemnik, zawie¬ rajacy okolo 50 kg proszku miedzi. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe 25 Sposób zabezpieczenia proszku miedzi przed ko¬ rozja w czasie jego skladowania przez utrudnienie dostepu czasteczek pary wodnej do powierzchni me¬ talu, znamienny tym, ze do pojemnika zawieraja¬ cego proszek miedzi wprowadza sie lotne inhibi- 30 tory korozji jak naftalen, kamfora, benzaldehyd, a zwlaszcza metakrezol. 3115 — LDA — 2.9.72 — 115 szt. Cena zl 10.— PL PL