PL65877Y1 - Klin montażowy, zwłaszcza do okien dachowych - Google Patents

Description

2 PL 65 877 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest klin montażowy używany do pozycjonowania okien dachowych względem powierzchni dachu, w zakresie ustalania głębokości osadzenia ościeżnicy tych okien w konstrukcji dachu, a także spełniający nową funkcję wzornika dystansowego dla typowych wymiarów związanych z usytuowaniem tych okien w konstrukcji dachu. Klin według wzoru użytkowego znajduje zastosowanie przy montażu w dachu okien dachowych, zarówno pojedynczych, jak i zespołów okien usytuowanych obok siebie.

Stan techniki. Znane są kliny montażowe służące do pozycjonowania okna dachowego w trakcie jego montażu, to jest ustalania głębokości osadzenia ościeżnicy tych okien w konstrukcji dachu -spełniające wyłącznie wskazaną funkcję pozycjonowania. Kliny te mają przeciwległe powierzchnie robocze o zbieżności zapewniającej samohamowność klina, a także mają przelotową szczelinę, po-przecznądo obu powierzchni roboczych, otwartą od strony cieńszego końca tego klina.

Istotą rozwiązania według wzoru użytkowego jest to, że klin montażowy, mający przeciwległe powierzchnie robocze o zbieżności zapewniającej samohamowność, na swym grubszym końcu ma uskok, zmniejszający szerokość klina, w wyniku czego szerokość tego zwężonego odcinka klina jest odwzorowaniem luzu, jaki podczas montażu okna należy zachować między zewnętrzną dolną powierzchnią ościeżnicy montowanego okna dachowego, a łatą w konstrukcji dachu, usytuowaną bezpośrednio poniżej okna. Wytrzymałość zwężonego odcinka klina montażowego jest wystarczająca do przeniesienia składowej siły równoległej do dachu, pochodzącej od ciężaru ościeżnicy okna dachowego, w wyniku czego zwężony odcinek klina nie tylko wskazuje na wymagany dystans, ale również utrzymuje go w trakcie montażu.

Całkowita długość klina jest odwzorowaniem odległości między sąsiednimi oknami, montowanymi w zespołach obok siebie, która to odległość związana jest z typową wielkością obróbki blacharskiej pomiędzy oknami takiego zespołu. Na jednej z powierzchni roboczych klin ma napisy, określające wymiary dystansowych elementów jego kształtu, to jest całkowitą długość klina i szerokość uskoku po jego grubszej stronie.

Klin montażowy ma także znane elementy, w tym przelotową szczelinę, usytuowaną wzdłuż klina, poprzecznie do obu jego powierzchni roboczych, korzystnie prostopadłą do jednej z powierzchni roboczych klina. Szczelina jest otwarta od strony cieńszego końca klina, co pozwala wsuwać klin pod uchwyt mocujący okno, z jednoczesnym nasuwaniem klina na wkręt przytwierdzający ten uchwyt do więźby dachowej i wykorzystaniem tego wkręta jako elementu prowadzącego klin montażowy. Ponadto klin montażowy ma otwór przelotowy między obydwoma powierzchniami roboczymi, korzystnie usytuowany na przedłużeniu szczeliny, zwłaszcza w jej osi geometrycznej. Otwór ten przeznaczony jest dla łącznika pośredniego, zwłaszcza wkręta, osadzanego w elemencie więźby dachowej, na którym klin spoczywa. Łącznik ten, zwłaszcza wkręt, utrzymuje położenie klina montażowego, ustalone jako końcowe w regulacji położenia ościeżnicy względem dachu, i pozostaje w dachu wraz z klinem również w okresie użytkowania okna dachowego.

Korzystnym skutkiem stosowania wzoru użytkowego w montażu okien dachowych jest ułatwienie pozycjonowania okna względem więźby dachowej, w płaszczyźnie dachu, poprzez zastąpienie pomiaru odległości okna od łaty w konstrukcji dachu, usytuowaną bezpośrednio poniżej okna, zastosowaniem klina montażowego, a konkretnie jego zwężonego odcinka, wstawionego jako wzornik odległości i element utrzymujący dystans między tą łatą i montowanym oknem. W razie instalowania w dachu zespolenia okien usytuowanych obok siebie, dodatkową korzyścią jest ułatwienie ich pozycjonowania względem siebie, poprzez zastosowanie klina jako wzornika rozstawu tych okien.

Przykład wykonania. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - klin montażowy - w przekroju płaszczyzną prostopadłą do obu jego powierzchni roboczych;

Fig. 2 - klin montażowy - w widoku od strony powierzchni roboczej górnej;

Fig. 3 - zastosowanie klina jako elementu dystansowego między łatą więźby dachowej a ościeżnicą okna;

Fig. 4 - zastosowanie klina jako elementu dystansowego między sąsiednimi oknami dachowymi.

Klin montażowy według przykładu wykonania wzoru użytkowego posiada dwie powierzchnie robocze, to jest powierzchnię podstawy 1 oraz powierzchnię górną 2, o niewielkiej zbieżności między nimi, zapewniającej samohamowność tego klina. Prostopadle do obu powierzchni roboczych 1, 2 klina 3 PL 65 877 Υ1 montażowego usytuowana jest wzdłużna szczelina 3, otwarta od strony cieńszego końca klina montażowego. Na przedłużeniu szczeliny 3, w grubszej części klina jest przelotowy otwór 4, dla łącznika pośredniego, zwłaszcza wkręta, którego zadaniem jest unieruchomić klin względem podłoża, na którym go posadowiono.

Na grubszym swym końcu klin montażowy ma uskok, w wyniku czego powstaje zwężony odcinek 5 klina, mający szerokość „s”, będącą odwzorowaniem luzu „d”, jaki podczas montażu okna należy zachować między zewnętrzną dolną powierzchnią ościeżnicy 11 montowanego okna dachowego, a łatą 12 w konstrukcji więźby dachowej, usytuowaną w powierzchni dachu bezpośrednio poniżej okna. Wymagany luz między ościeżnicą 11 okna dachowego i łatą 12, w praktyce montażowej okien produkowanych przez zgłaszającego, wynosi dwa centymetry. Wytrzymałość zwężonego odcinka 5 jest wystarczająca do przeniesienia składowej siły równoległej do dachu, pochodzącej od ciężaru ościeżnicy 11 okna dachowego. Długość „L” klina montażowego jest odwzorowaniem odległości „B” - jaką należy zachować pomiędzy sąsiednimi oknami dachowymi, montowanymi w zespołach dwóch lub większej liczby okien usytuowanych obok siebie. Odległość ta ściśle związana jest z typowymi elementami osłonowymi, tak zwaną obróbką blacharską okien; w praktyce montażowej okien i ich elementów osłonowych produkowanych przez zgłaszającego wynosi dziesięć centymetrów.

Na górnej powierzchni 2 klina montażowego są napisy 6, określające wymiary elementów dystansowych klina. Usytuowanie napisów wskazuje także na kierunek tych wymiarów. Konkretne wielkości wymiarów są podane przykładowo, jako charakterystyczne dla okien produkowanych przez zgłaszającego, u innych producentów mogą to być inne wielkości.

Posługiwanie się klinem montażowym 10 (ten odnośnik dotyczy klina w całości), w jego funkcji znanej ze stanu techniki, polega na przesuwaniu klina pod uchwytem kątowym 13, mocującym ościeżnicę 11 okna dachowego do krokwi 14 więźby dachowej. Dotyczy to zwykle uchwytów usytuowanych w górnej części ościeżnicy, mocujących ją do krokwi (rysunek fig. 4 - klin usytuowany wzdłuż krokwi 14). Może dotyczyć też uchwytów wykorzystanych jako mocujące ościeżnicę do łat 12, ale także zwykle usytuowanych u góry ościeżnicy. Na rysunku - fig. 3 nie ma klina montażowego, ponieważ pokazano uchwyt 13 oparty na łacie poniżej okna. Klin montażowy 10 nachodzi swą szczeliną 3 na wkręt 15, przytwierdzający uchwyt kątowy 13 do krokwi 14, skutkiem czego wkręt 15 pełni funkcję prowadzenia klina montażowego. W trakcie montażu i regulowania położenia ościeżnicy 11 względem dachu, wkręt 15 jest wkręcony na niepełną głębokość, co umożliwia podnoszenie klinami montażowymi 10, uchwytów 13 ponad krokwią 14, a wraz z nimi podnosi się ościeżnicę 11, regulując głębokości jej osadzenia w konstrukcji dachu. Po wyregulowaniu położenia ościeżnicy 11 względem dachu, kliny montażowe 10 unieruchamia się w ich docelowych położeniach, każdy za pomocą wkręta (nie narysowanego) przechodzącego przez otwór 4 w klinie montażowym, wkręconego w krokiew 14. Następnie dokręca się wkręt 15, oraz wkręca się pozostałe wkręty mocujące uchwyt kątowy 13 do krokwi. Kliny montażowe pozostają na stałe w układzie zmontowanego okna dachowego. Na tej samej zasadzie reguluje się położenie ościeżnicy, w przypadku oparcia jej uchwytami kątowymi na łatach, a nie na krokwiach.

Posługiwanie się klinem montażowym w jego nowej funkcji, to jest funkcji wzornika dystansowego - polega na umieszczeniu klina montażowego 10 między ościeżnicą 11 okna oraz łatą 12 więźby dachowej, ustawiając go zwężonym odcinkiem 5 w dół, tak iż uskok klina montażowego 10 (tu: dystansowego) nachodzi na łatę 12. Zwężony odcinek 5 klina montażowego 10 utrzymuje dystans „d = s” pomiędzy ościeżnicą 11 oraz łatą 12, w trakcie całego montażu. Inne egzemplarze identycznych klinów montażowych wykorzystuje się w ich znanej funkcji pozycjonowania głębokości osadzenia ościeżnicy w dachu. Po zamontowaniu ościeżnicy 11, kliny montażowe 10 używane jako wzorniki dystansowe wyjmuje się spomiędzy łaty 12 oraz dolnego ramiaka ościeżnicy 11, po czym można je użyć w montażu kolejnego okna, albo do pozycjonowania głębokości osadzenia ościeżnicy, albo w funkcji wzorników dystansowych. W przypadku montowania zespołu okien obok siebie, klin montażowy 10 kładzie się w poprzek krokwi 14, przykładając go jednym końcem do zamontowanej już ościeżnicy 11, a drugą ościeżnicę przystawia się do przeciwległego końca klina montażowego 10, uzyskując odległość „B = L” pomiędzy ościeżnicami okien dachowych. Kliny użyte jako wzorniki dystansowe można po zainstalowaniu okien wyjąć z dachu i użyć ponownie, zarówno w znanej ze stanu techniki funkcji klina do pozycjonowania głębokości osadzenia ościeżnicy, jak i w funkcji wzornika dystansowego, przy kolejnych oknach.

Claims (4)

1. 4 PL 65 877 Υ1 Zastrzeżenia ochronne 1. Klin montażowy, zwłaszcza do okien dachowych, służący do pozycjonowania okna w trakcie jego montażu, poprzez ustalanie żądanej odległości uchwytu okna od elementu więźby dachowej, do której okno jest mocowane, mający przeciwległe powierzchnie robocze, o zbieżności zapewniającej samohamowność, posiadający również przelotową szczelinę, usytuowaną wzdłuż klina, poprzeczną do obu powierzchni roboczych, korzystnie prostopadłą do nich, która to szczelina jest otwarta od strony cieńszego końca klina, znamienny tym, że na grubszym swym końcu klin ma uskok, w wyniku czego szerokość („s”) zwężonego odcinka (5) klina jest odwzorowaniem luzu („d”), jaki podczas montażu okna należy zachować między zewnętrzną dolną powierzchnią ościeżnicy (11) montowanego okna dachowego, a łatą (12) w konstrukcji dachu, usytuowaną bezpośrednio poniżej okna.
2. 2. Klin według zastrz. 1, znamienny tym, że całkowita długość („L”) klina jest odwzorowaniem odległości („B”) między sąsiednimi oknami montowanymi w zespołach obok siebie, która to odległość związana jest z typową wielkością obróbki blacharskiej pomiędzy oknami tego zespołu.
3. 3. Klin według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że na swej powierzchni roboczej (2) ma napisy (6) określające wymiary elementów dystansowych klina.
4. 4. Klin według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że ma otwór (4) przelotowy między obydwoma powierzchniami roboczymi, korzystnie usytuowany na przedłużeniu szczeliny (3), dla łącznika pośredniego, zwłaszcza wkręta, ustalającego położenie klina na elemencie konstrukcji dachu, na którym jest posadowiony.