PL65342Y1 - Punkt poboru sprężonych gazów medycznych i próżni - Google Patents

Description

2 PL 65 342 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest punkt poboru sprężonych gazów medycznych i próżni przeznaczony do połączenia z siecią gazów medycznych odpowiednich urządzeń anestezjologicznych, respiratorów lub innych jednostek wyposażenia medycznego, ratujących zdrowie i życie pacjenta.

Szpitale i zakłady opieki zdrowotnej mają systemy rurociągów ze sprężonymi gazami medycznymi tj. tlenem, powietrzem, podtlenkiem azotu lub próżnią. Końce tych rurociągów w salach operacyjnych lub salach chorych są zakończone punktami poboru o odpowiedniej konstrukcji.

Punkt poboru sprężonych gazów medycznych i próżni powinien być skonstruowany w taki sposób aby wykluczyć możliwość błędnego połączenia urządzeń, gdyż może to stanowić zagrożenie życia pacjenta.

Norma europejska PN-EN 731-1 zawiera wymagania, którym punkty poboru powinny odpowiadać. Punkty poboru łączą się w sposób trwały z systemem rurociągów za pomocą korpusu typu NIST lub rurkami lutowanymi lutem twardym.

Zwykle składają się z trzech zespołów. Z korpusu z rurką, która jest połączona z systemem rurociągów. Do zespołu korpusu łączy się dedykowany zawór serwisowy i zawór zabezpieczający mający dedykowane gniazdo-szybkozłącze na wtyk, właściwy dla danego medium.

Punkty poboru ze względów technicznych, technologicznych, montażowych i konserwacyjnych mają różne rozwiązania. Znane są punkty poboru sprężonych gazów i próżni skonstruowane przez firmy: KORGIEL, AGA, GCE, DRAGER, GREGGERSEN, INSMED i AWA-MED służące do tych samych celów. W niektórych z nich korpus punktu poboru ma zawór kulkowy zabezpieczający instalację podczas konserwacji przed wypływem medium do atmosfery. Od strony wypływu korpus może mieć otwór, w który jest wkładana tulejka o odpowiednich wymiarach pozwalająca założyć zawór serwisowy i dedykowane złącze pośrednie z gniazdem na dedykowany wtyk (firma INSMED). W innych rozwiązaniach zamiast tulei i wałków o odpowiednich wymiarach stosuje się kołki ustalające położenie zaworu serwisowego względem korpusu, a także zaworu serwisowego względem gniazda (firma KORGIEL). Pozwala to zmontować punkty poboru tylko dla określonego medium.

Istotą rozwiązania punktu poboru sprężonego gazu medycznego i próżni jest taka jego konstrukcja, że do mosiężnego prostopadłościanu korpusu z wlutowaną rurką zamocowaną wkrętami w obudowie z tworzywa, z tuleją gwintowaną i stalową kulką, z rowkiem na pierścień uszczelniający, znamienny tym, że na czołowej płaskiej powierzchni korpusu są nie mniej niż dwa ślepe otwory, ustalające za pomocą kołków położenie tarczy dolnej wykonanej z tworzywa z centralnym otworem, zatrzaskami mocującymi zawór serwisowy oraz dwoma kołkami. Do tarczy dolnej dołączona jest tarcza górna z centralnym otworem i wypustkami dla zablokowania dedykowanego szybkozłącza. Tarcza dolna i górna są połączone wkrętami, tworząc wraz z puszką jeden zespół. Punkt poboru próżni (VAC) w tarczy dolnej ma tuleję mieszczącą sprężynę i stalową kulkę.

Zaletą takiego rozwiązania jest możliwość naprawy lub wymiany gniazda szybkozłącza bez rozszczepienia instalacji sprężonego gazu medycznego, a także wymianę kompletnego zespołu tarczy dolnej i górnej z szybkozłączem. Zastosowanie tworzywa do wykonania tarczy dolnej i górnej jest uzasadnione technicznie i ekonomicznie.

Przedmiot wzoru użytkowego jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kompletny punkt poboru sprężonych gazów medycznych, zaś fig. 2 przedstawia poszczególne wersje punktów poboru, fig. 3 przedstawia położenie ślepych otworów, zaś fig. 4 przedstawia tarczę dolną z zatrzaskami i kołkami, natomiast fig. 5 przedstawia tarczę górną.

Każdy z punktów składa się z: zespołu korpusu 1, zespołu tarczy dolnej 9 i zespołu tarczy górnej 13. Te ostatnie mogą być z sobą zespolone. O tym czy punkt poboru odbiera tlen (02), podtlenek azotu (N20), powietrze (AIR) lub podciśnienie (VAC), decyduje rozstaw i położenie dwóch ślepych otworów 8 w korpusie oraz odpowiednio ukształtowane gniazdo szybkozłącza oraz wtyk o odpowiednim kształcie w urządzeniu medycznym.

Zespół korpusu składa się z mosiężnego prostopadłościanu, do którego wlutowano miedzianą rurkę. Korpus jest mocowany czterema wkrętami 4 w obudowie 3 wykonanej z tworzywa. Kolor tego tworzywa może być zgodny z wymaganiami normy dla danego medium.

Korzystne jest, że w centrum prostopadłościennego korpusu 1 wykonany jest ślepy gwintowany otwór, w który wkręcona jest tuleja 5 gwintowana, mieszcząca w swoim wnętrzu stalową kulkę.

Claims (1)

1. 3 PL 65 342 Υ1 Na czołowej płaskiej powierzchni korpusu wykonano rowek 7 dla pierścienia uszczelniającego oraz nie mniej niż dwa ślepe otwory 8, które ustalają za pomocą kołków łączone do korpusu zespoły. Jest korzystne aby w przedstawionym rozwiązaniu rozstaw dwóch ślepych 8 otworów w korpusie licząc od pionowej osi wynosił dla tlenu (02) α° i β°ι, dla powietrza (AIR) α° i β°3, dla próżni (VAC) a° i β°4, natomiast dla podtlenku azotu (N20) a° i β°2. Zespół tarczy dolnej 9 jest wykonany z tworzywa, ma centralny otwór, korzystnie z uchwytami zatrzaskowymi 10 dla umieszczenia i ustalenia metalowych części detali zaworu serwisowego, a także trzy otwory przelotowe i trzy otwory z wtopionymi nakrętkami. Od spodu tarczy wciśnięte są dwa kołki H na odpowiednią głębokość, które ustalają położenie tarczy dolnej 9 względem korpusu 1 Położenie kołków w tarczy jest odpowiednie dla danego rodzaju medium. Punkt poboru podciśnienia różni się od pozostałych tym, że w tarczy dolnej 9 znajduje się tuleja 16 mieszcząca sprężynę 17 i stalową kulkę 18. Korzystne jest, że tarcza 13 jest wykonana z tworzywa, ma centralny otwór dla umieszczenia dedykowanego szybkozłącza, zabezpieczonego przed obrotem czterema wypustkami 15 wchodzącymi na płask jego kołnierza. Tarcza górna 13 ma trzy otwory o średnicy większej od łba wkrętu i trzy otwory o średnicy mniejszej 14 dla wkrętów, którymi jest łączona z tarczą dolną. Korzystne jest, że tarcza górna 13 wchodzi do puszki 12 z tworzywa. Tarcze można ze sobą zespolić, gdy jej otwory natrafią na dwa kołki H wystające z tarczy dolnej. Tak utworzony zespół można w całości łączyć z korpusem 1 za pomocą wkrętów. Po połączeniu tak utworzonego zespołu z korpusem można na szybkozłącze założyć pierścień z tworzywa i zabezpieczyć przed wypadnięciem pierścieniem rozprężnym. Na puszkę 12 zakłada się pierścień identyfikacyjny o kolorze właściwym dla danego medium, jego nazwę i nazwę producenta. Działanie punktu poboru sprężonego gazu medycznego polega na tym, że dostarczone rurką do korpusu medium działa na stalowa kulkę. Przy wyrównanych ciśnieniach między komorą w tulei gwintowanej a komorą znajdującą się w tarczy dolnej, ciśnienie gazu wywiera parcie na suwak odcinający, dociskając kraterem do uszczelki silikonowej. Zamyka w ten sposób wypływ gazu do szybkozłącza. Założenie do szybkozłącza dedykowanego wtyku powoduje naciśnięcie wtyku na suwak, jego odszczelnienie i przepływ medium z korpusu do wewnętrznego przekroju wtyku i dalej do urządzenia medycznego. Korzystne jest, że podczas napraw i konserwacji zespoły tarczy dolnej i górnej można odłączyć od korpusu i wymienić na nowe identyczne nie powodując wypływu gazu do atmosfery. Zastrzeżenie ochronne Punkt poboru sprężonego gazu medycznego i próżni składający się z mosiężnego prostopadłościanu - korpusu z wlutowaną rurką zamocowany wkrętami w obudowie z tworzywa z tuleją gwintowaną, stalową kulką, z rowkiem na pierścień uszczelniający, znamienny tym, że na czołowej płaskiej powierzchni korpusu są nie mniej niż dwa ślepe otwory (8) ustalające za pomocą kołków (Jl) położenie tarczy dolnej (9) względem korpusu z centralnym otworem i zatrzaskami (10), dla zamocowania zaworu serwisowego, natomiast do tarczy dolnej jest dołączona tarcza górna (13) z centralnym otworem i wypustkami (15) dla zablokowania dedykowanego szybkozłącza, a tarcza dolna (9) i górna (13) są połączone wkrętami tworząc wraz z puszką (12) jeden zespół, natomiast punkt poboru próżni (VAC) ma w tarczy dolnej (9) tuleję (16) mieszczącą sprężynę (17) i stalową kulkę (18).