PL65333B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL65333B1
PL65333B1 PL134294A PL13429469A PL65333B1 PL 65333 B1 PL65333 B1 PL 65333B1 PL 134294 A PL134294 A PL 134294A PL 13429469 A PL13429469 A PL 13429469A PL 65333 B1 PL65333 B1 PL 65333B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
strontium
barium
calcium
unreacted
disodium edetate
Prior art date
Application number
PL134294A
Other languages
English (en)
Inventor
Swiecka-Sobczuk Halina
Original Assignee
Zaklady Ceramiki Radiowej
Filing date
Publication date
Application filed by Zaklady Ceramiki Radiowej filed Critical Zaklady Ceramiki Radiowej
Publication of PL65333B1 publication Critical patent/PL65333B1/pl

Links

Description

Opublikowano: 25.IV.1972 65333 KI. 421,3/01 MKP GOln 31/00 CZYTELNIA UKD Urzedu Patentowego hhklej biRipifpotitaj i i Twórca wynalazku: Halina Swiecka-Sobczuk Wlasciciel patentu: Zaklady Ceramiki Radiowej, Warszawa (Polska) Sposób oznaczania weglanów i tlenków baru, strontu lub wapnia, nieprzereagowanych w procesach wytwarzania tytanianów i cynianów baru, strontu lub wapnia * i 2 Przedmiotem wynalazku jest sposób oznaczania weglanów i tlenków baru, strontu lub wapnia w ty¬ tanianie i cynianie baru, strontu lub wapnia.Tytaniany i cyniany baru, strontu lub wapnia otrzymuje sie przez spiekanie mieszaniny poszcze¬ gólnych substratów w wysokich temperaturach (1000—1200)°C.Syntezy przebiegaja wedlug schematu: tytanian baru / Ba C03 + Ti02 ^ Ba Ti03 + C02 Skladniki nieprzereagowane: BaC03, BaO, Ti02 cynian baru /¦ Ba C03 + Sn02 $: Ba SnOs + C02 Skladniki nieprzereagowane: Ba C03, BaO, Sn02 tytanian strontu ./ Sr C08 + Ti02 :§: Sr TiOB + C02 Skladniki nieprzereagowane: SrC03, SrO, Ti02 cynian strontu / Sr C08 + Sn02 ^ Sr Sn03 + C02 Skladniki nieprzereagowane: Sr C03, SrO, Sn02 tytanian wapnia / 20 25 30 Ca CO., + TiOs $: Ca Ti03 + C02 Skladniki nieprzereagowane: Ca C03, CaO, Ti02 cynian wapnia / Ca C03 + Sn02 ^ Ca Sn03 + C02 Skladniki nieprzereagowane: CaCOa, CaO, Sn02.Znane sposoby oznaczania nieprzereagowanych tlenków i weglanów baru, strontu lub wapnia w procesie wytwarzania tytanianów i cynianów baru, strontu lub wapnia oparte sa na zasadzie rozpusz¬ czalnosci tlenków baru, strontu lub wapnia w go¬ racej wodzie, a nierozpuszczalnosci tytanianów i cynianów baru, strontu lub wapnia. Dalsze ozna¬ czenie przeprowadza sie metoda wagowa. Sposób ten znany jest z ksiazki: Marceli Struszynski — Analiza ilosciowa i techniczna tom II strona 218 wydanie 1954 r. Tym sposobem oznacza sie calko¬ wicie nieprzereagowany bar, stront lub wapn znaj¬ dujacy sie w postaci tlenku, natomiast bar, stront lub wapn znajdujacy sie w postaci weglanu ozna¬ cza sie tylko czesciowo, poniewaz jego rozpuszczal¬ nosc w wodzie jest bardzo mala. W tytanianie i cynianie baru, strontu lub wapnia znajduje sie minimalna ilosc nieprzereagowanego strontu, baru lub wapnia w postaci tlenkowej, a wiekszosc jest w postaci weglanu. Weglan baru, strontu lub wap¬ nia nie rozpuszcza sie w wodzie i wobec powyz- 653333 65333 4 szego metoda ta nie nadaje sie do biezacej kontroli stopnia przereagowania.Celem wynalazku jest usuniecie tych wad i opra¬ cowanie sposobu, który umozliwi szybkie i doklad¬ ne oznaczanie nieprzereagowanych skladników.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze uzyskany sproszkowany tytanian i cynian baru, strontu lub wapnia ekstrahuje sie w 0,005 — 0,05 molowym roztworze wersenianu dwusodowego. Bar, stront lub wapn znajdujacy sie w tytanianie i cy- nianie w postaci tlenku i weglanu, wiaze sie z wer- senianem dwusodowym i przechodzi do roztworu.Wersenian dwusodowy nie reaguje z tytanianem i cynianem baru, strontu lub wapnia.W ten sposób zostaje oddzielony tytanian i cy¬ nian baru, strontu lub'wapnia od weglanu i tlenku baru, strontu lub wapnia.Po calkowitym wyekstrahowaniu nieprzereago¬ wanych tlenków i weglanów mieszanine saczy sie lub odwirowuje. Roztwór poddaje sie analizie ilosciowej. W roztworze znajduje sie skomplekso- wany bar, stront lub wapn z wersenianem dwuso¬ dowym oraz nadmiar nieprzereagowanego werse¬ nianu dwusodowego.Nadmiar nieprzereagowanego wersenianu dwuso¬ dowego odmiareczkowuje sie znanym sposobem 0,005—0,05 molowym roztworem oznaczanego pier¬ wiastka. Miareczkowanie przeprowadza sie w sro¬ dowisku zbuforowahym wobec wskazników. Naj¬ dogodniejszym buforem jest 25% roztwór amonia¬ ku, a wskaznikien^0,2 % roztwór wodny wskaznika mieszanego (metaloftaleina plus zielen naftolowa w stosunku wagowym 9 : 1).Prosty sposób oraz krótki czas oddzielania nie¬ przereagowanych tlenków i weglanów okresla z do¬ kladnoscia 5% (przy zawartosci 0,5% nieprzereago¬ wanych zwiazków) ilosci nieprzereagowanych tlen¬ ków i weglanów w procesach przemyslowych.Przyklad I. Mieszanine stechiometryczna we¬ glanu baru i dwutlenku tytanu wypala sie w tem¬ peraturze 1000—1200°C w czasie 7 godzin. Po roz¬ drobnieniu pobiera sie próbe w ilosci 2—5 g i do¬ daje 100 mililitrów 0,005—0,05 molowego wersenianu dwusodowego i ekstrahuje w przeciagu jednej go¬ dziny. Po tym czasie, zawartosc odsacza sie w ce¬ lu oddzielenia roztworu. Nastepnie pobiera sie 50 mililitrów badanego roztworu, dodaje 5 mililitrów 25% roztworu amoniaku i 3 krople wskaznika mie¬ szanego. Miareczkuje sie 0,005—0,05 molowym roz¬ tworem chlorku baru do zmiany barwy wskaznika z blado-rózowej na fioletowa. Wynik oblicza sie zgodnie z równaniami chemicznymi.Przyklad II. Mieszanine stechiometryczna we- 30 45 glanu baru i dwutlenku cyny wypala sie w tempe¬ raturze 1100—1350°C w czasie 10 godzin.Dalej postepuje sie w sposób identyczny jak w przykladzie I.Przyklad III. Mieszanine stechiometryczna weglanu strontu i dwutlenku tytanu wypala sie w temperaturze 1100—1200°C w czasie 10 godzin.Po rozdrobnieniu pobiera sie próbe w ilosci 2—5 g i dodaje sie 1C0 mililitrów 0,005—0,05 molowego wersenianu dwusodowego i ekstrahuje w czasie trzech godzin. Po tym czasie zawartosc odsacza sie w celu oddzielenia roztworu. Nastepnie pobiera sie 50 mililitrów badanego roztworu, dodaje 5 mili¬ litrów 25% roztworu amoniaku, 3 krople wskaznika mieszanego. Miareczkuje sie 0,005 — 0,05 molowym chlorkiem strontu. Wynik oblicza sie zgodnie z rów¬ naniami chemicznymi.Przyklad IV. Mieszanine stechiometryczna we¬ glanu strontu i dwutlenku cyny wypala sie w tem¬ peraturze 1200—1300°C.Dalej postepuje sie w sposób identyczny jak w przykladzie III.Przyklad V. Mieszanine stechiometryczna we¬ glanu wapnia i dwutlenku tytanu wypala sie w temperaturze 1000—1100°C w czasie 6 godzin. Po rozdrobnieniu pobiera sie próbke w ilosci 2—5 g i dodaje 100 mililitrów 0,005—0,05 molowego werse¬ nianu dwusodowego i ekstrahuje w czasie jednej godziny. Dalej postepuje sie w sposób identyczny jak w przykladzie I z tym, ze nadmiar nieprzere¬ agowanego wersenianu dwusodowego odmiareczko¬ wuje sie 0,005—0,05 molowym chlorkiem wapnia.Przyklad VI. Mieszanine stechiometryczna we¬ glanu wapnia i dwutlenku cyny wypala sie w tem¬ peraturze 1100—1200°C w czasie 8 godzin.Dalej postepuje sie w sposób identyczny jak w przykladzie V-tym. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób oznaczania weglanów i tlenków baru, strontu lub wapnia, nieprzereagowanych w proce¬ sach wytwarzania tytanianów i cynianów baru, strontu lub wapnia polegajacych na reakcji miedzy weglanem baru, strontu lub wapnia z dwutlenkiem tytanu lub z dwutlenkiem cyny, znamienny tym, ze uzyskany sproszkowany tytanian i cynian baru, strontu lub wapnia ekstrahuje sie w 0,005—0,05 mo¬ lowym roztworze wersenianu dwusodowego w celu zwiazania weglanów i tlenków baru, strontu lub wapnia, zas nadmiar nieprzereagowanego wersenia¬ nu dwusodowego odmiareczkowuje sie w znany sposób. W.D.Kart. C/143/72, 210 + 15 egz., A4 Cena zl 10,— PL
PL134294A 1969-06-19 PL65333B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL65333B1 true PL65333B1 (pl) 1972-02-29

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Isaac et al. Determination of total nitrogen in plant tissue, using a block digestor
Gallagher et al. Preparation of semiconducting titanates by chemical methods
Prince Determination of total nitrogen, ammonia, nitrates, and nitrites in soils
Delano Classification of manganese dioxides
EP1498728B1 (en) Detecting electrode and nitrogen oxide sensor using the same
Gayer et al. The equilibria of antimonous oxide (rhombic) in dilute solutions of hydrochloric acid and sodium hydroxide at 25
PL65333B1 (pl)
Karen et al. Oxycarbonates in the Y (OCO3) Ba (OCO3) Cu (OCO3) system
Idemoto et al. Oxygen content and Tc of Ba0. 6K0. 4BiO3− δ
Woermann et al. Derivation of approximate activity-composition relations in MgO MnO solid solutions
Kakihana et al. The hydrolysis of the copper (II) ion in heavy water
Sangma et al. Mixed-alkali effect in [potassium thiocyanate-sodium thiocyanate]-calcium nitrate hydrate (0.3 [xKSCH-(1-x) NaSCN]-0.7 Ca (NO3) 2.4. 06H2O) melts
US3937670A (en) Composition for preparing solid electrolytes and the formulation of a solid electrolyte
Littmann The classification and analysis of ancient calcareous materials
RU2034282C1 (ru) Способ определения оксида магния в магнезиальных и доломитовых известняках
Brownell Efflorescence resulting from sulfates in clay raw materials
Landolt Equilibrium studies in the system copper-silicon-oxygen
Brunauer et al. The heat of decomposition of tricalcium silicate into β-dicalcium silicate and calcium oxide
SU857842A1 (ru) Способ потенциометрического определени сроков схватывани и ложного схватывани в жущих
Büchner The composition of thorianite, and the relative radio-activity of its constituents
Willard et al. Solubility of Lead Sulfate, Chromate and Molybdate in Nitric and in Perchloric Acid
Beyer et al. Sodium zirconium oxide: molar enthalpy of formation at 298.15 K and molar heat capacity from 5 to 1168 K
Chang et al. The 7‐Iodo‐8‐Quinolinol‐5‐Sulfonic Acid Chelates of Some Rare Earth Metal Ions
RU2264620C1 (ru) Способ раздельного определения соединений магния в каустических магнезитовых порошках
JPS63194303A (ja) 感湿セラミツク