PL65280Y1 - Czujnik otwarcia studzienki kablowej - Google Patents

Description

2 PL 65 280 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest czujnik otwarcia studzienki kablowej służący do kontroli zamknięcia pokrywy tej studzienki. Czujnik taki przeznaczony jest do kontroli hermetyzacji sieci telekomunikacyjnej. Stałe monitorowanie stanu zamknięcia studzienek pozwala zapobiegać przypadkowemu wpadnięciu do niezabezpieczonej studzienki kablowej, zmniejszyć ilość kradzieży kabli miedzianych oraz może służyć do ewidencji czasu pracy serwisu. Z praktyki przemysłowej znany jest czujnik otwarcia pokryw studni kablowych typu CPK-SMES-plus, złożony z dwóch części. Podstawowym elementem czujnika jest czujka reagująca na zbliżenie specjalnie dostosowanej pokrywy studni kablowej. Czujka zamocowana jest w specjalnym uchwycie przymocowana do wewnętrznej strony studzienki kablowej. Z czujki wyprowadzony jest kabel, którym podłączona jest czujka do systemu nadrzędnego odczytującego pomiary. Obudowa czujki zapewnia szczelność zgodną z IP68. Natomiast do pokrywy studni przymocowany jest spiek magnetyczny, o kształcie okrągłym dopasowanym do końcówki czujki, a oddziaływujący swym polem magnetycznym na czujkę znajdującą się w uchwycie. Czujka wykonuje pomiar natężenia pola i wartość pomiaru przesyła do systemu nadrzędnego. Porównanie pomiarów okresowych pozwala na zarejestrowanie zmiany pola magnetycznego, które może być spowodowane otwarciem pokrywy. Konstrukcja czujnika bazuje na pomiarze hallotronowym pola, dlatego wymaga dużego zasilania, co ogranicza odległość czujnika od centralki monitorowania. Czujnik bazuje na analogowym pomiarze pola przez co wymaga też okresowego kalibrowania.

Czujnik otwarcia studzienki kablowej zawierający elementy przymocowane na stale do konstrukcji studzienki i pokrywy studzienki, według wzoru użytkowego charakteryzuje się tym, że pierwszy element przymocowany jest do konstrukcji studzienki a drugi element przymocowany jest do ruchomej pokrywy studzienki, przy czym element pierwszy tworzy obudowa, w postaci wąskiego prostopadłościanu, z umieszczonym niesymetrycznie, w pobliżu podstawy, wewnętrznym przelotowym prostokątnym otworem, która w obszarze między podstawą i górną krawędzią prostokątnego otworu posiada magnesy neodymowe, natomiast tuż pod dolną krawędzią prostokątnego otworu kontaktron, zaś poniżej kontaktronu posiada wewnętrzną przestrzeń dla elektroniki czujnika otwarcia. Obudowa pierwszego elementu wykonana jest z elastomeru.

Drugi element tworzy przesłona w postaci wygiętej blachy w kształcie zetownika, kształtownika walcowego o przekroju zbliżonym do litery „Z”, ale nie o równych stopkach, przy czym dolna stopka ma kształt środkowego języka o szerokości mniejszej niż szerokość prostokątnego otworu obudowy.

Obudowa pierwszego elementu po obu stronach swej podstawy posiada wypusty mocujące z otworami poprzecznymi oraz w pobliżu górnych wierzchołków prostokątnego otworu w ściance podstawy otwory poprzeczne. Natomiast w środniku przesłony, w pobliżu jego zewnętrznych wierzchołków, znajdują się trzpienie blokujące.

Podstawową zaletą czujnika, według wzoru użytkowego, to zwarta i technologiczna konstrukcja i równocześnie estetyczny wygląd elementów tego czujnika. Istotne znaczenie odgrywa łatwa możliwość uszczelniania elastycznej, bo wykonanej z elastomeru, obudowy pierwszego elementu czujnika. Wydłuża to czas bezawaryjnej eksploatacji czujnika. Elastyczna obudowa dobrze przystosowuje się do nierównych ścianek studzienek kablowych a jej prostopadłościenny kształt umożliwia łatwe wpasowanie się pod kształtownik wewnętrzny studzienki. Obudowa posiada otwory umożliwiające jej instalowanie zarówno do ściany studzienki, jak i do kształtownika włazu do studzienki. Jednoczesne umieszczenie, w jednej obudowie pierwszego elementu, magnesów, kontaktronu i elektroniki, usprawnia instalację i zapewnia prawidłową odległość między tymi elementami. Kształt obudowy zapewnia odporność na występowanie zanieczyszczeń spowodowanych przez obsypująca się ziemię, kawałki roślin lub spływającą wodę. Obecność trzpieni blokujących, w przesłonie drugiego elementu, zabezpiecza przed nieprawidłowym otwarciem studni i zniszczeniem czujnika. Jednocześnie zapewniają one prawidłowe wejście języka przesłony do prostokątnego otworu obudowy a przez to do przestrzeni między magnesami i kontaktronem. Trzpienie blokujące uniemożliwiają też otwarcie pokrywy od strony czujnika jak i przesunięcie pokrywy na boki.

Przedmiotowy czujnik nie posiada wystających elementów, które mogłyby ulec zniszczeniu podczas prac montażowych w studzienkach. Nie wymaga także żadnych elementów montażowych zmniejszających światło studzienki, a przez to utrudniających wejście do wnętrza studzienki. Zastosowanie dwu oddzielnych elementów czujnika wyraźnie skraca czas jego montażu, poprzez możliwość 3 PL 65 280 Υ1 zastosowania pokryw z zamontowanymi wcześniej przesłonami lub też dzięki możliwości jednoczesnego instalowania odrębnych elementów tego czujnika.

Przedmiot wzoru użytkowego jest uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia otwartą kablową studzienkę o prostokątnym przekroju z widocznymi elementami czujnika otwarcia studzienki, w perspektywicznym widoku z góry, z częściowym wycięciem w pokrywie studzienki, fig. 2 - otwartą kablową studzienkę z widocznymi elementami czujnika otwarcia studzienki, w uproszczonym widoku z góry, z częściowym wycięciem w pokrywie studzienki i wycięciem w ramie studzienki, fig. 3 - uproszczony przekrój zamkniętej kablowej studzienki przez ramę studzienki i przymocowany do niej pierwszy element czujnika w postaci elastomerowej obudowy z prostokątnym otworem w którym znajduje się język przesłony drugiego elementu czujnika umocowanego do ruchomej pokrywy studzienki, fig. 4 - przesłonę drugiego elementu czujnika przymocowywaną do pokrywy studzienki w widoku z przodu, fig. 5 - samą przesłonę w widoku z góry, fig. 6 - tę przesłonę w widoku z boku, fig. 7 - pierwszy element czujnika, jako elastomerowa obudowa, przymocowywany do nieruchomej ramy studzienki w widoku z przodu, zaś fig. 8 - sam pierwszy element czujnika w widoku z boku od strony przewodu wychodzącego z tego elementu.

Czujnik otwarcia studzienki kablowej składa się z dwóch podstawowych elementów 1 i 2 przymocowanych na stałe odpowiednio do konstrukcji studzienki i pokrywy studzienki. Pierwszy element 1, który przymocowywany jest do ramy konstrukcji studzienki 3, zbudowany jest w postaci nierozbieralnej obudowy 4 całkowicie wykonanej z elastomeru. Obudowa 4 ma kształt stosunkowo wąskiego prostopadłościanu 5 z wewnętrznym przelotowym prostokątnym otworem 6 znajdującym się bliżej podstawy 7. W obudowie 4 w obszarze między podstawą 7 a górną krawędzią 8 prostokątnego otworu 6 zatopiono magnesy neodymowe 9. Po obu stronach obudowy 4 na przedłużeniu podstawy 7 znajdują się wypusty mocujące 10. W każdym wypuście mocującym 10 wykonano otwór H. Otwory H umożliwiają przymocowanie, za pomocą śrub 12, obudowy 4 do wewnętrznego kształtownika 13 studzienki kablowej 14. W przypadku braku możliwości zamocowania obudowy 4 za pośrednictwem wypustów mocujących 10, istnieje możliwość przymocowania obudowy 4 bezpośrednio na ścianie studzienki za pośrednictwem kołków rozporowych przechodzących przez otwory poprzeczne 15 obudowy 4. Otwory poprzeczne 15, równoległe do prostokątnego otworu 6, znajdują się w ściance podstawy 7 w okolicach górnych wierzchołków tego prostokątnego otworu 6. Również w obudowie 4, tuż pod dolną krawędzią 16 prostokątnego otworu 6, zatopiono kontak-tron 17. Natomiast poniżej kontaktronu 1_7 obudowa 4 posiada wewnętrzną przestrzeń, w której umieszczono elektronikę 18 czujnika otwarcia, zamkniętą wklejoną pokrywką 19. Z wewnętrznej przestrzeni z elektroniką 18 czujnika wyprowadzono dwużyłowy przewód 20 łączący elementy elektroniki z całym systemem. Oczywiście kontaktron V7 jest elementem składowym obwodu elektroniki 18 czujnika. Konstrukcja ta powoduje, że wokół przelotowego prostokątnego otworu 6 u góry znajduje się silny magnes neodymowy 9, zaś u dołu kontaktron 1_7 pracujący w obwodzie elektroniki 18.

Podstawową częścią drugiego elementu 2, przymocowywanego na stałe do pokrywy studzienki 22, czujnika otwarcia studzienki kablowej jest przesłona 23 w postaci stalowej blachy, o grubości ok. 3 mm, wygiętej w kształcie zetownika, kształtownika walcowego o przekroju zbliżonym do litery „Z”, ale nie o równych stopkach. Przesłona 23 posiada zdecydowanie większą powierzchnię na górnej stopce 24. W górnej stopce 24 znajdują się otwory 25 służące do mocowania, z użyciem odpowiednich wkrętów, przesłony 23 bezpośrednio, od dołu, do pokrywy studzienki 22. Dolną stopkę przesłony 23 tworzy środkowy język 26 o znacznie mniejszej szerokości niż szerokość górnej stopki 24. Szerokość języka 26 jest też mniejsza od szerokości przelotowego prostokątnego otworu 6 znajdującego się w obudowie 4. Element środkowy, środnik 27 przesłony 23 jest równocześnie prostopadły do górnej stopki 24 jak i do dolnej stopki a praktycznie języka 26. Środnik 27 przesłony 23 w górnej swej części odpowiada szerokości górnej stopki 24 zaś w dolnej części jedynie szerokości języka 26. W pobliżu dolnych zewnętrznych wierzchołków środnika 27 wspawano trzpienie blokujące 28, których osie pokrywają się z płaszczyzną języka 26.

Przesłona 23 przymocowywana jest do pokrywy studzienki 22 w taki sposób aby po zamknięciu studzienki kablowej język 26 przesłony 23 trafiał bezpośrednio w prostokątny otwór 6 obudowy 4. Wyraźnie to widać na fig. 1 przedstawiającej otwartą studzienką oraz na fig. 3 pokazującej zamkniętą studzienkę kablową. Zastosowane trzpienie blokujące 28 pomagają w prawidłowym umiejscowieniu języka 26 przesłony 23 w prostokątnym otworze 6 obudowy 4. Służą one też do zabezpieczenia czujnika przed uszkodzeniami w czasie otwierania pokrywy studzienki 22, szczególnie poprzez uniemożliwienie otwarcie pokrywy 22 od strony zamocowanego czujnika. Unoszona pokrywa 22 zaprze się

Claims (5)

1. 4 PL 65 280 Υ1 bowiem na obu trzpieniach blokujących 28 uniemożliwiając jej otwarcie. Trzpienie 28 ograniczają też przesunięcie pokrywy studzienki 22 na boki. Działanie czujnika otwarcia studzienki kablowej opiera się na wykorzystaniu zjawiska pola magnetycznego wytwarzanego przez magnesy neodymowe 9 osadzone w obudowie 4, czyli pierwszego elementu 1 czujnika, przymocowanej do konstrukcji studzienki 3. Język 26 przesłony 23, czyli drugiego elementu 2 czujnika, przymocowanej do ruchomej pokrywy studzienki 22, stanowi zaporę dla pola magnetycznego wytwarzanego przez magnesy neodymowe 9 umieszczone w górnej części czujnika. W dolnej części czujnika, praktycznie w obudowie 4 w obszarze pod prostokątnym otworem 6, znajduje się kontaktron 17, który reaguje na wystąpienie pola magnetycznego. Wysunięcie języka 26 przesłony 23 wywołane przesunięcie pokrywy studzienki 22, powoduje dotarcie do kontaktronu T7 pola magnetycznego i jego zadziałanie. Odpowiedni sygnał z kontaktronu 17, poprzez elektronikę 18 czujnika i dwużyłowy przewód 20, przekazywany jest do systemu nadzoru studzienek kablowych. W systemie tym każda ze studzienek posiada adresowalny czujnik. Odpowiednia centralka monitorowania umożliwia obsługiwanie do 240 czujników studzienek kablowych i rozróżnienie nadchodzących sygnałów ze względu na lokalizację zainstalowanych czujników. Zastrzeżenia ochronne 1. Czujnik otwarcia studzienki kablowej zawierający elementy przymocowane na stale do konstrukcji studzienki i pokrywy studzienki, znamienny tym, że pierwszy element (1J przymocowany jest do konstrukcji studzienki (3) a drugi element (2) przymocowany jest do ruchomej pokrywy studzienki (22), przy czym element pierwszy (1) tworzy obudowa (4), w postaci wąskiego prostopadłościanu (5), z umieszczonym niesymetrycznie, w pobliżu podstawy (7), wewnętrznym przelotowym prostokątnym otworem (6), która w obszarze między podstawą (7) i górną krawędzią prostokątnego otworu (6) posiada magnesy neodymowe (9), natomiast tuż pod dolną krawędzią prostokątnego otworu (6) kontaktron (17), zaś poniżej kontaktronu (17) wewnętrzną przestrzeń dla elektroniki (18) czujnika otwarcia.
2. 2. Czujnik według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (4) pierwszego elementu (1) wykonana jest z elastomeru.
3. 3. Czujnik według zastrz. 1, znamienny tym, że drugi element (2) tworzy przesłona (23) w postaci wygiętej blachy w kształcie zetownika, kształtownika walcowego o przekroju zbliżonym do litery „Z”, ale nie o równych stopkach, przy czym dolna stopka ma kształt środkowego języka (26) o szerokości mniejszej niż szerokość prostokątnego otworu (6) obudowy (4).
4. 4. Czujnik według zastrz. 1, znamienny tym, że obudowa (4) po obu stronach swej podstawy (7) posiada wypusty mocujące (10) z otworami poprzecznymi (1JJ oraz w pobliżu górnych wierzchołków prostokątnego otworu (6) w ściance podstawy (7) otwory poprzeczne (15).
5. 5. Czujnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w środniku (27) przesłony (23), w pobliżu jego zewnętrznych wierzchołków, znajdują się trzpienie blokujące (28).