PL65012Y1 - Obudowa podporowo-kotwiowa wyrobiska chodnikowego - Google Patents

Description

2 PL 65 012 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest obudowa podporowo-kotwiowa wyrobiska chodnikowego, znajdująca zastosowanie w górnictwie podziemnym w miejscach narażonych na duże obciążenia i odkształcenia. W praktyce górniczej znane są i stosowane powszechnie odrzwia łukowej obudowy chodnikowej, mające charakter obudowy podporowej o stosunkowo niewielkiej podporności wstępnej. Każda para takich odrzwi, usytuowanych równolegle względem siebie w odległości dobranej w zależności od przewidywanych obciążeń w zakresie 0,5-=-1,2 m powiązana jest ze sobą za pomocą kilku rozpór, rozmieszczonych na obwodzie odrzwi, zazwyczaj dodatkowo powiązanych kształtowo i zamkami śrubowymi z tymi odrzwiami. Szereg tak powiązanych ze sobą par odrzwi tworzy zabudowę podporową wyrobiska chodnikowego. W sytuacji, gdy na obudowę zaczynają oddziaływać duże obciążenia ze strony górotworu, odrzwia należy dodatkowo wzmocnić. Najczęściej wzmocnienie takie realizowane jest w postaci odrzwi obudowy drewnianej wielobokowej, zwanej również poligonową, bądź też w postaci jednego, wykonywanego w strzałce odrzwi, bądź kilku zakładanych wzdłuż osi wyrobiska podciągów budowanych na zakładkę, podbudowanych stojakami indywidualnymi ciernymi bądź hydraulicznymi. Wadą stosowanych zabezpieczeń dodatkowych jest znaczne ograniczenie przestrzeni wyrobiska chodnikowego, szkodliwe dla wentylacji, oraz transportu i odstawy, ale także wzmożenie zjawiska wypiętrzania spągu do przestrzeni czynnej wyrobiska chodnikowego. Wynika to w głównej mierze z faktu, że spąg wyrobiska nie jest najczęściej zabudowany, a obciążenia stropowo-ociosowe przenoszone są na część spągową otoczenia wyrobiska.

Znane jest na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 2526242 takie rozwiązanie zabezpieczenia odrzwi narażonych na ciśnienia eksploatacyjne, w którym element stropnicowy mocowany jest dodatkowo dwoma kotwiami ukierunkowanymi rozbieżnie względem siebie, natomiast w strefie ociosowo-spągowej zakładane są kotwie ukierunkowane promieniście względem chodnika. Podobnym jest rozwiązanie zabudowy chodnika zgodnie z polskim opisem zgłoszenia patentowego PL-379 730, gdzie górotwór wokół chodnika iniekuje się środkiem wiążącym, a następnie po zżelowa-niu tego środka przez utwardzone skały wierci się otwory i osadza w nich kotwie o długości większej niż 1,5 krotna długość otworów iniekcyjnych. Otwory kotwiowe długie mają usytuowanie dobrane do konkretnych warunków miejscowych górotworu, ale zazwyczaj stosowany jest układ dwóch rozbieżnych długich kotwi w stropie i jedna długa kotew centralnie w spągu.

Znane są również, na przykład z opisu polskiego prawa ochronnego na wzór użytkowy Ru 63468 i Ru 63469 wsporniki przykatwiane, mające postać odcinka kształtownika odrzwi obudowy chodnikowej i odpowiednie wycięcia kształtowe na elementy obudowy chodnikowej. W części środkowej wsporniki mają podłużne otwory w osi wzdłużnej do osadzania kotew, a na końcach mają nakładki do zakładania na kształtowniki obudowy chodnikowej. Takie wsporniki wymagają utrzymania równej odległości pomiędzy odrzwiami obudowy, co w praktyce jest bardzo trudne a ich współpraca z elementami obudowy chodnikowej polega tylko na swobodnym kontakcie krawędziowym. Stąd też przeznaczeniem takich wsporników jest utrzymanie odstępu między odrzwiami bez możliwości jednoczesnego dodatkowego wspierania odrzwi.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie takiego zestawienia obudowy podporowo-kotwiowej wyrobiska chodnikowego, które będzie proste w realizacji, możliwe do wykonania w dowolnym miejscu wyrobiska chodnikowego i zasadniczo ograniczy wyciskanie skał do przestrzeni wyrobiska chodnikowego.

Istota wzoru użytkowego polega na tym, że para sąsiadujących ze sobą odrzwi łukowej obudowy chodnikowej podbudowana jest wspólnym dla niej, sztywnym podciągiem stalowym, korzystnie korytkowym, zamocowanym do elementów stropnicowych tych odrzwi zamkami śrubowymi. Podciąg w środkowej części swej długości posiada przelotowy otwór, przez który przechodzi długa kotew o kierunku zabudowy przybliżonym do pionowego, przy czym przelotowy otwór na kotew zlokalizowany jest w odległości w przybliżeniu równej 1 /4-=-1 /6 największej szerokości odrzwi od płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś wzdłużną odrzwi łukowej obudowy chodnikowej.

Korzystnym jest, gdy połączona z podciągiem stalowym kotew ma długość równą w przybliżeniu 2,5-=-3,0 krotnej wysokości odrzwi łukowej obudowy chodnikowej, przy czym połączenie ma postać mechanizmu śrubowego, usytuowanego na zakończeniu kotwi, przechodzącym przez przelotowy otwór w środkowej części podciągu stalowego korytkowego.

Claims (3)

1. 3 PL 65 012 Υ1 Najlepiej jest, gdy w parze odrzwi łukowej obudowy chodnikowej podciąg stalowy korytkowy usytuowany jest tylko po jednej stronie płaszczyzny pionowej, przechodzącej przez oś wzdłużną odrzwi. Zasadniczą zaletą obudowy według wzoru użytkowego jest to, że tak zestawiona konstrukcja może być realizowana w dowolnym czasie i w wybranym miejscu wyrobiska chodnikowego, więc tam, gdzie to jest niezbędne. Eliminuje się przez to sytuację wykonywania wzmocnionej obudowy chodnikowej na całym odcinku już w trakcie drążenia wyrobiska, co oprócz walorów ekonomicznych ma również wpływ na obniżenie pracochłonności. Dodatkową zaletą jest możliwość zabezpieczenia chodnika na różnych jego odcinkach, jako że można wykonać krotność zestawów obudowy do uzyskania żądanej długości wzmocnienia. Istnieje również możliwość modyfikacji zestawów poprzez umieszczanie podciągu stalowego po dowolnej stronie osi wzdłużnej chodnika, co w efekcie może dać linię łamaną zabudowy długich kotwi, sprzyjającą równomiernemu rozłożeniu przyjmowanych obciążeń. Bardzo istotną korzyścią jest również zasadnicze ograniczenie wyciskania spągu do przestrzeni wyrobiska, co może być skutkiem dobrego spięcia belki stropowej nad wyrobiskiem i przesunięciem obciążeń górotworu w głąb skał, dalej od przestrzeni otaczającej bezpośrednio wyrobisko chodnikowe. Wzór użytkowy został przedstawiony na rysunku, gdzie na fig. 1 pokazano zespół obudowy według wzoru użytkowego w uproszczonym widoku przestrzennym, na fig. 2 - fragment zestawu obudowy w uproszczonym widoku z góry, a na fig. 3 - fragment zestawu obudowy w uproszczonym przekroju płaszczyzną pionową przechodzącą przez oś wzdłużną wyrobiska chodnikowego. Zestaw obudowy podporowej 1 składa się z dwóch, równoległych względem siebie odrzwi 2, których elementy połączone są ze sobą zamkami 3. Odrzwia 2 sprzężone są ze sobą za pomocą rozpór 4, które tutaj zostały tylko zaznaczone w dwóch egzemplarzach. Każda para odrzwi 2 posiada zamocowany za pomocą złączy śrubowych 5 podciąg stalowy 6, zwłaszcza o profilu korytkowym, zamocowany do odrzwi 2 tylko z jednej, wybranej strony płaszczyzny pionowej T, przechodzącej przez oś wzdłużną O odrzwi 2. Podciąg stalowy 6 jest przy tym oddalony od tej płaszczyzny pionowej T na odległość 1, w przybliżeniu równą 1/3 największej szerokości s odrzwi 2. W środkowej części podciąg stalowy 6 wyposażony jest w otwór przelotowy 7, przez który przechodzi długa kotew 8, o kierunku zabudowy zbliżonym do pionowego, przy czym kotew 8 ma długość l2 w przybliżeniu równą 2,5 krotnej wysokości h odrzwi 2 łukowej obudowy podporowej 1. Podciąg stalowy 6 dociskany jest do elementów odrzwi 2 z siłą regulowaną za pomocą mechanizmu śrubowego 9, nakręconego na wolny koniec kotwi 8 wystających do przestrzeni wewnętrznej obudowy podporowej 1. Zastrzeżenia ochronne 1. Obudowa podporowo-kotwiowa wyrobiska chodnikowego, stanowiąca konstrukcyjne zestawienie pary odrzwi łukowej obudowy chodnikowej, powiązanych sztywnymi podciągami stalowymi, zwłaszcza korytkowymi i usztywnionych za pomocą długich kotwi, znamienna tym, że para odrzwi (2) łukowej obudowy chodnikowej połączona jest rozłącznie, na sztywno ze wspólnym dla tej pary podciągiem stalowym (6), zwłaszcza korytkowym, zamocowanym do każdego z odrzwi (2) za pomocą zamka śrubowego (5), natomiast podciąg stalowy (6) w środkowej swej części posiada przelotowy otwór (7), przez który przechodzi długa kotew (8) o kierunku zabudowy przybliżonym do pionowego, przy czym przelotowy otwór (7) zlokalizowany jest w odległości (h) w przybliżeniu równiej 1/4-=-1/6 największej szerokości (s) odrzwi (2) od płaszczyzny pionowej (T) przechodzącej przez oś wzdłużną (O) odrzwi (2) łukowej obudowy chodnikowej.
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że kotew (8) ma długość (l2) równą w przybliżeniu 2,5-=-3,0 krotnej wysokości (h) odrzwi (2) łukowej obudowy chodnikowej i jest połączona z podciągiem stalowym (6) mechanizmem śrubowym (9) usytuowanym na końcu kotwi (8) przechodzącym przez przelotowy otwór (7) tego podciągu stalowego (6).
3. 3. Obudowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że podciąg stalowy (6) usytuowany jest w parze odrzwi (2) tylko po jednej stronie płaszczyzny pionowej (T).