PL63434B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 26.VII.1962 (P 99 372) 10X1.1961 Niemiecka Republika Federalna 25.IX.1971 63434 KI. 22 g, 5/24 MKP C 09 d, 5/24 UKD Wlasciciel patentu: Chemische Werke Witten G.m.b.H., Witten (Niemiecka Repu¬ blika Federalna) Sposób wytwarzania powlok lakierowych do izolowania przewo¬ dów elektrycznych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania po¬ wlok lakierowych do izolowania przewodów elektrycz¬ nych.Wiadomo, ze do izolowania metalicznych przewod¬ ników stosuje sie poliestry aromatyczne. Tego rodzaju liniowe hydroksypoliestry wytwarza sie przez polikon- densacje kwasu tereftalowego, ewentualnie pochodnej te¬ go kwasu majacej podstawnik przy grupie karbonylo- wej lub przy grupach karbonylowych, który moze byc latwo wymieniony na grupe alkoksylowa alkoholu i gli¬ koli o wzorze HO(CH2)nOH, w którym n oznacza licz¬ be calkowita 1—10, jak równiez przez polikondensacje kwasu tereftalowego lub jego pochodnych i alifatyczne¬ go kwasu dwukarboksylowego, takiego jak kwas sebacy- nowy, i glikolu o wyzej wymienionym wzorze.Proponowano równiez takie hydroksypoliestry zywico- podobne, które oprócz grup wodorotlenowych na kon¬ cach lancucha, zawieraja równiez grupy wodorotlenowe w lancuchu. Zwiazki takie otrzymuje sie przez polikon¬ densacje kwasu tereftalowego i/lub kwasu izoftalowe¬ go lub pochodnych tych kwasów zawierajacych taki podstawnik przy grupie karbonylowej lub przy grupach karbonylowych, który moze byc latwo wymieniony na grupe alkoksylowa alkoholu, glikolu etylenowego i/lub glikoli oraz nasyconego alifatycznego, wielowodorotleno- wego alkoholu, zawierajacego co najmniej trzy grupy wodorotlenowe.Wymienione liniowe hydroksypoliestry, jak politerefta- lany glikolu etylenowego, wykazuja wady w zastoso- 10 15 20 25 30 waniu jako< lakiery do izolowania przewodów elektrycz¬ nych. Wskutek slabej rozpuszczalnosci tych hydroksypo- liestrów w stosowanych powszechnie rozpuszczalnikach nie nadaja sie one do zastosowania w praktyce jako su¬ rowce do wyrobu lakierów elektroizolacyjnych. Mozna otrzymac wysokoprocentowe roztwory liniowych hydro- ksypoliestrów, modyfikowanych kwasem sebacynowym, jednak zawartosc tego alifatycznego kwasu dwukarboksy¬ lowego jest wówczas tak duza, ze termiczne i mechanicz¬ ne wlasciwosci uzyskanych powlok sa niezadowalajace.Hydroksypoliestry otrzymane z aromatycznego kwa¬ su dwukarboksylowego lub jego pochodnych, glikolu i polialkoholu zawierajacego wiecej niz dwie grupy wo¬ dorotlenowe pozwalaja wprawdzie na uzyskanie stosun¬ kowo wysokoprocentowych roztworów do wytwarzania lakierów, do izolowania przewodów, jednak otrzymane powloki izolacyjne maja niezadowalajace wlasciwosci, mianowicie odpornosc na skoki temperatury, twardosc, odpornosc na scieranie i odpornosc na dzialanie rozpusz¬ czalników.Celem wynalazku jest wytworzenie powlok lakiero¬ wych do izolowania przewodów elektrycznych, nie wy¬ kazujacych wymienionych wad powlok otrzymanych zna¬ nymi sposobami, a zwlaszcza odznaczajacych sie odpor¬ noscia na dzialanie wysokich temperatur z równoczesna odpornoscia na skoki temperatury.Stwierdzono nieoczekiwanie, ze lakierowe powloki elektroizolacyjne, wytworzone na przewodach elektrycz¬ nych, maja szczególnie dobre wlaciwosci mechaniczne i elektryczne, jesli zostana wytworzone przez przeprowa- 634343 63434 dzenie przewodu przez srodek powlekajacy skladajacy sie z 5—60 czesci wagowych liniowego hydroksypolies- tru A o wspólczynniku lepkosci wyzszym od 0,5 z 95— 40 czesci wagowych poliestru B, który ma grupy wodo¬ rotlenowe w lancuchu i na koncu lancucha, oraz ewen¬ tualnie z rozpuszczalników organicznych, a nastepnie przez strefe utwardzenia, ewentualnie z dodatkiem uwtar- dzacza.Liniowy hydroksypoliester A wytwarza sie z kwasu tereftalowego, ewentualnie w mieszaninie z kwasem izoftalowym i glikolu etylenowego. Poliester B, majacy grupy wodorotlenowe w lancuchu i na koncu lancucha, wytwarza sie z kwasu tereftalowego i/albo kwasu izofta- lowego lub pochodnych tych kwasów zawierajacych przy grupie karbonylowej lub przy grupach karbonylowych taki rodnik, który moze byc latwo wymieniony na grupe alkoksylowa alkoholu, korzystnie nizszych estrów alkilo¬ wych albo chlorków kwasowych glikolu etylenowego i nasyconego polialkoholu zawierajacego co najmniej 3 grupy wodorotlenowe.Otrzymane w ten sposób powloki sa w szczególnosci odporne na dzialanie wysokich temperatur stalych oraz odporne na skoki temperatury, przy czym uzyskane wy¬ niki) nie stanowia sredniej wlasciwosci poszczególnych skladników. Zanikaja niekorzystne wlasciwosci skladni¬ ków, z których skladnik A nie jest odporny na dzialanie wysokiej temperatury, natomiast skladnik B nie jest odporny na skoki temperatury. W porównaniu ze zna¬ nymi powlokami z zywic tereftalanowych otrzymane po¬ wloki wykazuja równiez znacznie wieksza odpornosc na scieranie oraz na dzialanie rozpuszczalników.Do mieszania poliestrów, stosowanych do wytwarza¬ nia powlok izolacyjnych na przewodach elektrycznych wedlug wynalazku dodaje sie ewentualnie srodki utwar¬ dzajace i sieciujace, np. kaprylan cynku, olowiu, tyta¬ nian czterolbutylowy itp.Mechaniczne i elektryczne wlasciwosci powlok polie¬ strowych, stosowanych jako material izolacyjny do przewodników elektrycznych, zaleza w sposób decydu¬ jacy od ciezaru czasteczkowego uzytych liniowyeh sklad¬ ników hydroksypoliestrowych. Dodatek takiego hydro- ksypoliestru liniowego o zbyt niskim ciezarze czastecz¬ kowym do zywicy tereftalanowej, zawierajacej grupy wo¬ dorotlenowe na koncu i w srodku lancucha, nie powo¬ duje praktycznie zmiany wlasciwosci powlok wytworzo¬ nych z wymienionej zywicy.Utworzono np. homologiczny szereg liniowych hydro- ksypoliestrów, wytworzonych na podstawie kwasu tere¬ ftalowego i izoftalowego w stosunku molowym 1:1 i gli¬ kolu etylenowego, o róznych ciezarach czasteczkowych, wyrazonych wspólczynnikiem lepkosci [Zn = ]c_i i do¬ dawano je kazdorazowo do tej samej zywicy tereftalano¬ wej, majacej grupy wodorotlenowe na koncu i w srodku lancucha, wytworzonej na podstawie kwasu tereftalowe¬ go, glikolu etylenowego i gliceryny. Do oznaczenia wspólczynnika lepkosci [Z^lc-i stosowano roztwory za¬ wierajace 1 % wagowy polimeru w mieszaninie 60 czes¬ ci wagowych fenolu i 40 czesci wagowych czterochlo- roetanu.Pomiar czasu przeplywu roztworu ti i czasu przeply¬ wu rozpuszczalnika to, np. przez wiskozymetr Ostwalda, w temperaturze 25°C, pozwala obliczyc lepkosc wlasci¬ wi wa wedlug równania \\ = —1. Zredukowana do ste- zenia c = 1 g/100 ml wartosc lepkosci wlasciwej okre¬ sla sie jako wspólczynnik lepkosci [Z^b-i.Mieszaniny poliestrów, skladajacych sie z hydroksypo- liestrów liniowych o róznym ciezarze czasteczkowym 5 i dodanej kazdorazowo zywicy tereftalanowej oi takiej samej budowie, zawierajacej grupy wodorotlenowe na koncu i w srodku lancucha, po wypaleniu na przewo¬ dach miedzianych w porównywalnych warunkach, z do¬ datkiem tytanianu czterobutylowego jako srodka sie¬ ciujacego, wykazuja dopiero wówczas wyrazne polepsze¬ nie odpornosci na skoki temperatury i odpornosci na scieranie, jezeli wspólczynnik lepkosci liniowego hy- droksypoliestru jest wyzszy od 0,5. Natomiast doda¬ tek hydroksypoliestrów o nizszym ciezarze czasteczko¬ wym nie prowadzi do polepszenia tych wlasciwosci po¬ wlok.Wieloczasteczkowe liniowe hydroksypoliestry A, sto¬ sowane w sposobie wedlug wynalazku, wytwarza sie z gli¬ kolu etylenowego i 100—40 czesci wagowych kwasu te¬ reftalowego oraz 0—60 czesci wagowych kwasu izoftalo- wego, korzystnie 70—50 czesci wagowych kwasu terefta¬ lowego i 30—50 czesci wagowych kwasu izoftalowego.Otrzymuje sie wówczas hydroksypoliestry, które w kom¬ pozycji wedlug wynalazku prowadza do uzyskania ukladu lakierów o szczególnie duzej trwalosci w czasie skla¬ dowania.Wytwarzanie liniowych hydroksypoliestrów A pro¬ wadzi sie w znany sposób, np. przez przeestryfikowa- nie (alkoholize) estrów jedno- lub dwualkilowych kwa¬ su tereftalowego i ewentualnie izoftalowego, do których mozna ewentualnie dodawac wolny kwas tereftalowy i izoftalowy, i nastepna polikondensacje, ewentualnie z zastosowaniem katalizatorów, takich jak tlenek olowiu, tlenek antymonu, octan kadmu, octan cynku, tytanian butylu itp., albo ich mieszanin, w temperaturze 240— 300°C i pod zmniejszonym cisnieniem do 0,01 Tr.Stosowane w sposobie wedlug wynalazku hydroksypo¬ liestry B, zawierajace grupy wodorotlenowe w lancuchu i na koncu lancucha, wytwarza sie z 1—2,44 moli kwa¬ su tereftalowego, 0,6—1,84 mola glikolu etylenowego i 0,3466—1,1733 mola nasyconego alifatycznego wielo- wodorotlenowego alkoholu, zawierajacego co najmniej 3 grupy wodorotlenowe, korzystnie gliceryny.Korzystnie stosuje sie poliester B, wytworzony ze 100—50 czesci wagowych kwasu tereftalowego i 50— 100 czesci wagowych kwasu izoftalowego, zwlaszcza ze 100 czesci wagowych kwasu tereftalowego, glikolu i po¬ lialkoholu zawierajacego co najmniej 3 grupy wodoro¬ tlenowe.Hydroksypoliestry B wytwarza sie w znany sposób,, np. przez przeestryfikowanie i polikondensacje 45% wagowych tereftalanu dwumetyllu, 33% wagowych gli¬ kolu etylenowego i 22% wagowych gliceryny. Zamiast tereftalanu dwumetylu mozna stosowac równiez inne estry dwu- albo jednoaikilowe kwasu tereftalowego i/lub izoftalowego. Mozna takze stosowac wolny kwas tere- ftalowy i/lub kwas izoftalowy, zamiast gliceryny lub wraz z gliceryna mozna stosowac równiez inne nasycone po¬ lialkohole, zawierajace co najmniej 3 grupy wodorotle¬ nowe, np. 1,1,1-trójmetylolopropan, 1,1,1-trójmetyloloe- tan, pentaerytryt, sorbit, mannit, dwugliceryne, dwupen- taerytryt itp.W celu otrzymania tych hydroksypoliestrów, zawiera¬ jacych równiez grupy wodorotlenowe w lancuchu, ogrze¬ wa sie skladniki reakcyjne w odpowiedniej temperaturze 15 20 25 30 35 40 45 50 55 605 63434 6 przeestryfikowania 180—220°C z dodatkiem ftalanu al- kilu, ewentualnie stosujac katalizatory przeestryfikowa¬ nia, takie jak tlenek olowiu, octan cynku itp., i po usu¬ nieciu alkanolu i ewentualnym dodaniu katalizatora po- likondensacji, np. tlenku antymonu, tytanianu butylu itp., prowadzi sie kondensacje w temperaturze 220— 280°C, ewentualnie pod zmniejszonym cisnieniem wy¬ noszacym maksymalnie 50 Tr, az do uzyskania wspól¬ czynnika lepkosci 0,08—0,25.Mieszaniny zywic poliestrowych wedlug wynalazku rozpuszczaja sie dobrze w fenolu, krezolach, ksylenach, w octanie metyloglikolu, w alkoholu dwuacetonowym itd. lub w odpowiednich mieszaninach tego rodzaju roz¬ puszczalników. W niektórych przypadkach mozliwe jest zastosowanie rozpuszczalników rozcienczajacych, takich jak benzen, solwent-nafta. Jako lakiery do wytwarzania powlok do izolowania przewodów elektrycznych zaleznie od • grubosci przewodu stosuje sie zwykle roztwory, za¬ wierajace 20—50% wagowych, korzystnie 30—40% wa¬ gowych substancji stalej.W celu przyspieszenia utwardzania blony lakierowej dodaje sie ewentualnie soli kwasów organicznych i me¬ tali, takich jak cynku, ceru, cyrkonu, antymonu, magne¬ zu, sodu manganu, kobaltu lub olowiu, alkoholany so¬ du, magnezu, glinu albo zwiazki tytanu, glinu, krzemu lub boru, zwlaszcza organiczne estry kwasu tytanowego, np. monomerowy tytanian czterobutylowy albo jego produkty polimeryzacji. Tytaniany organiczne stosuje sie w ilosci 0,5—8 % wagowych w przeliczeniu na substancje stala, korzystnie 1—2% wagowych tytanianu czterobuty- lowego.Powloki lakierowe wytwarza sie sposobem wedlug wynalazku, przeprowadzajac przewód elektryczny wielo- kronie przez jeden z wyzej opisanych roztworów zywk za pomoca znanych pionowych lub poziomych urzadzen do pokrywania przewodów z taka predkoscia i w takiej temperaturze, aby uzyskac optymalne utwardzenie utwo¬ rzonej powloki. Korzystnie predkosc ta wynosi 4—10 m/ /min, przy czym przewód elektryczny przeprowadza sie przez strefe utwardzania w temperaturze 380—470°C.Nastepujace przyklady wyjasniaja blizej wynalazek.Przyklad I. Hydroksypoliester liniowy A wytwa¬ rza sie w nastepujacy sposób: 1,0 mol tereftalanu dwu¬ metylu, 1,0 mol izoftalanu dwumetylu, 4,0 mole glikolu etylenowego, 0,0005 mola octanu cynku ogrzewa sie w atmosferze azotu w mieszalniku w temperaturze 160— 195°C do momentu, gdy zostanie zakonczone odszcze- pianie metanolu. Nastepnie miesza sie dalej, zmniej¬ szajac stopniowo cisnienie do 0,3 Tr, ogrzewa mieszani¬ ne do temperatury 280°C i prowadzi kondensacje do osiagniecia wspólczynnika lepkosci 0,83.Poliester B, zawierajacy grupy wodorotlenowe na kon¬ cu i w srodku lancucha, wytwarza sie w nastepujacy sposób: 2,2 mola tereftalanu dwumetylu, 1,0 mol gli¬ ceryny, 1,5 mola glikolu etylenowego, 0,00037 mola tlen¬ ku olowiu ogrzewa sie w mieszalniku w atmosferze azo¬ tu w temperaturze 180—190°C do momentu, gdy zosta¬ nie zakonczone odszczepianie metanolu. Nastepnie ogrzewa sie do temperatury 250°C i polikondensacje przerywa sie po osiagnieciu wspólczynnika lepkosci 0,15.Czas przeplywu roztworu krezolowego o zawartosci 25 % substancji stalej w temperaturze 20°C w wiskozyme¬ trze o srednicy 4 mm wynosi 90—100 sekund.Do pokrywania przewodu miedzianego o srednicy 0,6 imm stosuje sie lakier, oznaczony liczba 10243 w nastepujacym skladzie: 35,0 czesci wagowych poliestru B, 9,0 czesci wagowych poliestru A i 0,7 czesci wago¬ wych spolimeryzowanego tytanianu butylowego rozpusz¬ cza sie w 62,0 czesciach wagowych krezolu i 23,5 cze- 5 s ciach wagowych solwent-nafty.Wypalanie lakieru prowadzi sie przez predkosci prze¬ suwania przewodu 4,5 m/min w temperaturze 450°C za pomoca znanego poziomego urzadzenia do pokry¬ wania przewodów, zaopatrzonego w piec o dlugosci. 3 m. 10 Po 6 przejsciach bada sie wlasciwosci powloki otrzyma¬ nej z lakieru oznaczonego liczba 10243. Wyniki po¬ równuje sie z wlasciwosciami powlok, otrzymanych z la¬ kieru, oznaczonych liczba 1022. Lakier ten zawiera je¬ dynie zwykle poliestry, zawierajace grupy wodorotleno- 15 we w lancuchu i na koncu lancucha. Sklada sie on z 35,0 czesci wagowych poliestru B* 0,7 czesci wago¬ wych spolimeryzowanego tytanianu butylu, 41,0 cze¬ sci wagowych krezolu, 23,3 czesci wagowych solwent- -nafty. 20 Uzyskuje sie powloki o nastepujacych wlasciwos¬ ciach: Powloka z lakieru Grubosc warstwy Twardosc poczatkowa wedlug DIN 4653 Twardosc po skladowaniu w rozpuszczalnikach w ciagu 30 min w tempera¬ turze 50°C wedlug DIN 46453: w alkoholu etylowym w benzenie w toluenie w trójchloroetylenie w octanie butylu w wodzie Odpornosc na zerwanie i zwijanie lakierowanego drutu rozciagnietego az do zerwania i nawiniete¬ go na rdzen o srednicy 0,4 mm Starzenie sie zwojów w temperaturze 200°C we¬ dlug DIN 46453: po 24 godzinach po 48 godzinach Odpornosc na skoki tem¬ peratury wedlug DIN 46453, 15 min w tempe¬ raturze 180°C: wydluzenie 35% wydluzenie 50% Temperatura mieknienia wedlug DIN 46453 Odpornosc na scieranie wedlug NEMA: MW-55- -1955 1022 50 [xm 3^lH 2—3H 2—3H 3^1 H B^H 3^1 H 2-3H calkowicie popekany 25% 15% 20 pekniec miejsca zerwane 310°C 48 10243 50 [im 3H 2—3H H 2H 2B 2H 2H 3 pekniecia 50% 50% 6 pekniec nieco luskowaty 285°C 70..63434 Przyklad II. Do pokrywania przewodu miedzia¬ nego o srednicy 6 mm stosuje sie roztwór oznaczony liczba 11243, zlozony z 35,0 czesci wagowych poliestru B wedlug przykladu I, 15,0 czesci wagowych poliestru A wedlug przykladu I, 4,0 czesci wagowych spolimeryzo- wanego tytanianu butylowego, 76,0 czesci wagowych krezolu i 23,5 czesci wagowych solwent-nafty.Wypalanie przeprowadza sie w temperaturze 450°C przy predkosci przesuwania drutu 4,5 m/min w zna¬ nym poziomym urzadzeniu do pokrywania przewodów, zaopatrzonym w piec o dlugosci 3 m. Po 6 przejsciach oznacza sie wlasciwosci powloki lakierowej i porównu¬ je z powloka otrzymana z lakieru oznaczonego liczba 1022, który sklada sie z poliestru, zawierajacego takze grupy wodorotlenowe w lancuchu, zatem wytworzone¬ go jedynie na podstawie zywicy B.Powloka z lakieru Grubosc warstwy Twardosc poczatkowa we¬ dlug DIN 46453 Twardosc po skladowa¬ niu w rozpuszczalnikach w ciagu 30 min w tem¬ peraturze 50°C wedlug DIN 46453: w alkoholu etylowym w benzenie w toluenie w trójchloroetylenie w octanie butylu w wodzie Odpornosc na zerwanie i zwijanie lakierowanego drutu rozciagnietego az do zerwania i nawiniete¬ go na rdzen o srednicy 0,4 mm Starzenie sie zwojów w temperaturze 200°C we- 1 dlug DIN 46453: po ,24 godzinach po 48 godzinach Odpornosc zwojów na skoki temperatury we¬ dlug DIN 46453, 15 min w temperaturze 180°C: wydluzenie 35% (nawi¬ niecie na podwójny rdzen) Wydluzenie 50% (nawi¬ niecie na pojedynczy rdzen) Temperatura mieknienia wedlug DIN 46453 Odpornosc na scieranie wedlug NEMA: MW-55- | -1955 1022 50 ^im 3^LH 2—3H " 2—3H 3^lH B—H 3^tH 2—3H calkowicie popekany 25% 15% 20-pekniec miejsca zerwane 310°C 48 11243 50|xm 4H 4H 2—3H 3^H 3B 3^1 H 3^H * dobry 50% 50% dobry kilka pek¬ niec punk¬ towych 310°C 90 ' 1 10 15 20 25 30 8 Przyklad III. Do pokrywania przewodu miedzia¬ nego o srednicy 0,6 mm stosuje sie roztwór oznaczony liczba 12243 zlozony z 35,0 czesci wagowych poliestru B wedlug przykladu I, 15,0 czesci wagowych poliestru A o wspólczynniku lepkosci 0,45, 0,7 czesci wagowych spolimeryzowanego tytanianu butylowego, 76,0 czesci wagowych krezolu, 23,5 czesci wagowych solwent-nafty.Wypalanie prowadzi sie w temperaturze 450°C przy predkosci przesuwania drutu 4,5 m/min w znanym po¬ ziomym urzadzeniu do pokrywania przewodów ó dlu¬ gosci pieca 3 m. Po 6 przejsciach oznacza sie wlasci¬ wosci powloki lakierowej i porównuje z powloka otrzy¬ mana z lakieru zawierajacego znany poliester, który ma grupy wodorotlenowe w lancuchu, zatem oparty na po¬ liestrze B. 35 40 45 50 55 65 Powloka z lakieru Grubosc warstwy Twardosc poczatkowa wedlug DIN 46453 Twardosc po skladowa¬ niu w rozpuszczalnikach w ciagu 30 min w tem¬ peraturze 50°C wedlug DIN 46453: w alkoholu etylowym w benzenie w toluenie w trójchloroetylenie w octanie butylu w wodzie Odpornosc na zerwanie i zwijanie lakierowanego drutu rozciagnietego do zerwania i nawinietego na rdzen o srednicy 0,4 mm Starzenie sie zwojów w temperaturze 200°C we¬ dlug DIN 46453: po 24 godzinach po 48 godzinach Odpornosc zwojów na skoki temperatury we¬ dlug DIN 46453, 15 min w temperaturze 180°C: wydluzenie 35 % (nawi¬ niecie na podwójny rdzen) wydluzenie 50 % (nawi¬ niecie na pojedynczy rdzen) Temperatura mieknienia wedlug DIN 46453 Odpornosc na scieranie wedlug NEMA: MW-55- -1955 1022 50 (xm 3^1 H 2—3H 2—3H 3^H B—H 3^H 2—3H calkowicie popekany 25% 15% 20 pekniec miejsca zerwane 310°C 48 12243 50 ^m 3^lH 3H 2H ' 3^H 2B 3H 3K calkowicie popekany 15% 15% 34 pekniecia calkowicie zluszczony 290°C 70 19 63434 10 PL PL PL PL PL PL

Claims (6)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania powlok lakierowych do izo¬ lowania przewodów elektrycznych, znamienny tym, ze przewód przeprowadza sie przez srodek powlekajacy, skladajacy sie z 5—60 czesci wagowych liniowego hy- droksypoliestru A o wspólczynniku lepkosci wyzszym od 0,5, wytworzonego z kwasu tereftalowego, ewentual¬ nie w mieszaninie z kwasem izoftalowym, i glikolu ety¬ lenowego, z 95—40 czesci wagowych poliestru B, który zawiera grupy wodorotlenowe w lancuchu i na kon¬ cu lancucha, wytworzonego z kwasu tereftalowego i/albo kwasu izoftalowego lub pochodnych tych kwasów, za¬ wierajacych przy grupie karbonylowej lub przy grupach karbonylowych taki rodnik, który moze byc latwo wy¬ mieniony na grupe alkoksylowa alkoholu, korzystnie nizszych estrów alkilowych albo chlorków kwasowych, glikolu etylenowego i nasyconego polialkoholu zawie¬ rajacego co najmniej 3 grupy wodorotlenowe, oraz ewentualnie z rozpuszczalników organicznych, a nastep¬ nie przez strefe utwardzania, ewentualnie z dodatkiem utwardzacza.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosu¬ je sie srodek powlekajacy, w sklad którego wchodzi po¬ liester A wytworzony z glikolu etylenowego i 100—40 czesci wagowych kwasu tereftalowego oraz 0—60 czesci wagowych kwasu izoftalowego, korzystnie 70—50 czesci wagowych kwasu tereftalowego i 30—50 czesci wago¬ wych kwasu izoftalowego.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze stosuje sie srodek powlekajacy, w sklad którego wcho- 5 dzi poliester B, wytworzony z 1—2,44 moli kwasu te¬ reftalowego, 0,6—1,84 mola glikolu etylenowego i 0,3466—1,1733 mola nasyconego alifatycznego wielowo- dorotlenowego alkoholu, zawierajacego co najmniej 3 grupy wodorotlenowe, korzystnie gliceryny. 10

4. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze stosuje sie srodek powlekajacy, w sklad którego wcho¬ dzi poliester B, wytworzony ze 100—50 czesci wagowych kwasu tereftalowego i 50—100 czesci wagowych kwa¬ su izoftalowego, korzystnie ze 100 czesci wagowych 15 kwasu tereftalowego, glikolu i polialkoholu zawieraja¬ cego co najmniej 3 grupy wodorotlenowe.

5. Sposób wedlug zastrz. 1—4, znamienny tym, ze przewód elektryczny przeprowadza sie przez srodek powlekajacy i nastepnie przez strefe utwardzania, w której temperatura wynosi co najmniej 380°C, z pred¬ koscia 4—10 m/min.

6. Sposób wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, ze do srodków powlekajacych jako utwardzacze dodaje sie 25 tytaniany organiczne w ilosci 0,5—8% wagowych w przeliczeniu na substancje stala, korzystnie 1—2% wa¬ gowych tytanianu czterobutylowego. 20 PL PL PL PL PL PL