PL6110B1 - Sposób sporzadzania map z fotograficznych zdjec lotniczych. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu robienia map ze zdjac lotniczych.Wiadomo, ze szereg przylegajacych do siebie zdjec fotograficznych pewnego tery- torjum mozna zlozyc w ten sposób, iz po¬ wstanie:, tak zwana, mapa mozaikowa tego terytorjum, Potrzebne do tego zdjecia wykonywuje sile zapomoca aparatu fotograficznego u- mie&zczonego na platowcu lub statku po¬ wietrznym, przyczem objektyw zwrócony jest ku dolowi, a plaszczyzne ogniskowa utrzymuje sie jaknajbardziej poziomo* Otrzymane w ten sposób mozaiki nie sa jednak, technicznie biorac, mapami, z po¬ wodów nastepujacych (nie liczac innych okolicznosci mniej waznych): Poszczególne punkty widoczne na mo¬ zaice wyznaczone sa zapomoca rzutu stoz¬ kowego z wielu kolejnych punktów (objek- tywu) widzenia, gdy tymczasem mapa jest widokiem zgóry w rzucie ortograficz¬ nym. Mozaiki nie uwidaczniaja zarysów wzniesien (wyzyn), wówczas gdy mapa po¬ winna pokazywac linje konturów. Wsku¬ tek niemozliwosci utrzymania plaszczyzny ogniskowej w polozeniu istotnie poziomem poszczególne punkty obrazu nie zbiegaja sie na kolejnych zdjeciach.Usilowano wprawdzie pokonac wymie¬ nione trudnosci, lecz, o ile wiadomo, bez wyników pomyslnych.Przedmiot wynalazku niniejszego sta¬ nowi sposób zastosowania fotograf!j lotni¬ czych, wedlug którego otrzymuje sie naj¬ pierw szereg zdjec pokrywajacych teryto-tfjiunn -w poisltaci pafr kK&a stereoskopowych.Katódal [pomai Udku objleimiuije izidljecflal kiem) poilbzenftu wtzjgTedlem terytorium, iz o- "tlrlzytmiujia isie ipinatwie rziult ipdziiblmy, pirizyczeim sipfoistófb otrzymywainila taknldh. pasr zdjec sltlal- nowi zaisadlniibza ceche iwyinlailiaizlktif. Nasltlap- nyim prizeidiniiiotefm wyniailalzlku jetett iziuzytlko- w|altil!le tylch ptatt- Iktliiisz w isltereclskofpib id awo- isityim tnsitlnojiu i iw isiwciisty s|pois»b, al "tloi w ce¬ lu otrzymania wyraznego dbraizu izarysóiw te- ryftarijuin .1W celu ofcriyisawatoiia! iinnlj fconiturto- wych nai jednej la fclfoz' kazdej p&ry. Datllsfzfy przedmiM wymallia!z|klu ipclllega oa) pzytkciwia- iiiiiu .tych ikiliffsiz db wyizniarazteinrla iz mliidh ma|py' w* rzuldile cjr,tcigiriarfiicfziniyttii! plokateiuijaeytni pral- wildllbwo fwtydataae: piwukty wsjpóllnte dllia wszelkich par Idisz, ijafe równiez, do ipiral- wMilotwielgb iwyzmaldzainia inia tej1 rysowanej ma|p:Tc ISmnJf konittonolwyich fzteJryiscIwfotnych na Miszach oraiz innych iiiMeresujacych fszoze- gólów ulwMbczlnionych fotojgraificiznie. Ostat¬ nimi wtfefsizcie pfunktbm. wynailaizku jest zu- zytkbfwialniile Misiz ^dbi prfcy^crtowyw&lA imo- zaiik w nztujcie .sitozkbwym, nlaidaljajcytm isaie db wfcpóUfnlejgo izalstbisowainiila) iz majp»almi fcttk g|ra)fibzineimal iw cettu pdkazaln&aJ kioairtiurów o- ralz. isizicizleigóllóiw, jialkifch miie mlozma jfuz dk- godmiile iprzdnfesc mjai rysawiama mape.Na) :zialBaK3zioinjym trytefimlkai fiig. 1 pitizedisrta^ wdia scliemialtyczny widok calego sizeregu wcgaltywów fo miolortb w tein sposób, iz ijefclinoli to sattnjd 4)6- rytarljuim tiiwkllcmttono mia/ pftizteriifwll^fyich konoadi kolejnych ^zdljec fotogiiajiiidztnyck, z których fcaizdb zawiera punkt srodkowyzdje¬ cia nla&tepweigioi. Fiig. 2-ndlwa inegjaifcywy kb- lejnte z wydatoenri, wybtfaine fi uizyttle w natstzryttn spo¬ sóbcie; fi|g, 3—Wsza p&rwo»tinjaj plolzytyjwina pod wzgledlem polozenia) poszczególnych ptttiifetiów, .aj mieigaftywtnja pjodL iw^edlete izlal- batiwiienia; sporzadzona a" kliszy iziafe^dkia- czej wybranej! ipary i nadlanie stosowalna do odtowlomzeriSaj diru|giiej klllszy tejze pary; filg. 4-Hsdheimiaty(saniile isposób pWzetoogmH lowiywaliiaj. Mfiszy pierwortm^j, pt'iztóJcMa^1b- meij nlai fig). 3, iz Miilsizy- izaMdbBclzlelj; 'fifl.' 51— schemuaityiczimy .wliidlck isitejnetosfejoipni1 -zialsltbsio- '"ws&neiglo db moweigo apolsdbu. obsemwc(wa«iia odchylemaa wybraniej pairy Idisz z rzutów iibtoffiniilei plciziilcttnyich, jalk rójwmfez dio clbeer- w-otwtewiSaJ i olbrysowyiwainj:iai llilmjiS Ikiolnltluirów wiidióicziniych njaJ zdljeciialch pirizeifdtioigirailowa- nyiah nalezacycih db jpatry stereoskofpcwidj, prizyci7Jeim cJbie klisze sa' iptaedbfcajwiiioinjel iw u- sizerego^wamilu ipotrzebnem do badania siicrc- c«kbpofWe||o. Ei|g, ó^iadbeinafeltyciziniy wsldlck 'klilslzy jpBeifWottihiej iwykoinlairiteij z kliisizJy iza)- siaJdbiiczieij pialryf negaltywm dirujgliieij1 kl&izy i cizes^r imeldiainiiztau odbija)jiajc^igoi jpoiprawlki,, zalpomoca (któlrieigo MSsza jpiilelrwioltlna mioizma ustawic katbwo w taki isp^sób, iz obraiz rzu¬ cony z ncgatywiu paidbiic tak, iz rzedne punk¬ tów wydlaitnych :zlbiegaija siie ped 'WZigledem odleglosci od ilfoji1, laczacej punkty znaczace srodek i isko|j.;atr\zoniy isirodtik na Miiisizy tmcidle- 1-ojwej iz ftemuil .sialmeimiil jpluinktaimS wLldbiciZine- inii inaf Milszy pfletrlwiolbnej, przyazieltn piarailia- ' kisy pumikUów o wyscfedsciJ wflaidloinielj mwi- diolazmiila! siiie w sposób ipriaiwildllowy niai kJaisizy plfeirwotintej; filg. 7 — iwidok iSichieJmialtiyaziniy jpeirspiektyfwfczny iwldtolcznrlaijafcy sfeutkS u- imiiesizczeniai punktów obrazu na nachylonej plajstzcfzyzncle rautu, w iporóiwnamiiiu z plla- sizczyzjia rizuitu pozioma. Fiig. 8—schema- itydznife tmzy popralwiicmeklisze!przygotowane db wryzmiaciziattiiila iz nilch niQ|py is)plctsobem kliii- szy ipierfwotoej; fjfr$ 9—ischienuat wyznaiczenaa imialpy & Mistzy jp^eiriwoltjnlelj wylkkmaimeigo z M&z tweldllluig l:|g. 8; 4?|g.. 10—techielmialt iwyzinia- czioiniaj polprlzeciziniicy wyikoniaineij siposiolbem wskazanym na Bg. 9.- Na ttytsulnlku llitójiai y—y azinaiczai oJs ipo- 'paizeidzinia prlzechodlzajca ipirlzez 'srodlek zdje- cilait al y1—'?1 —; r6wnioleg!la do niej Kihje priziepirowajdizóna przetz s^p^zezony punkt srodkowy drujgiielgo zdjecia innego widtokti tejze pairy.Cyfry I, 2, 3, 4 it-dl 0'znaczaija kolejno zdljete (negiartywy naklaidlaijajce isiiie wtzajean- nie; C1, C2, G3 i t . L — purikty srodkowe izdlj-ec, a c1, c2, c*&~L 'dL:^- srbdltó isptrzeziofne - 2pojawiajace sie nazdjeciach innych;: x-r-x ciznuaicziai limj^ laczaca srodek i srtOKteik sprze¬ zony wybranej pary zdjec, od|powiiadaijaca lanjii lotu i podluznej osli zdjec; A1, A2, A3 It.A sa to punkty wydatne ifoib praedtaio- ty widlocizne ma wybranych adjeciaich i znjatj- dimjajee ma wpoblizai poprzecizinielj osi y—y i jak tylko mozna najblizej szczytu i ispodu zdjec; fi, fi1 i t dl wyobrazaja jpunkty inne wydaibne Wb iprz^dlmioily wcidoazjne ma wy- bramiej pairlze radijec. Naiiigj; Stótieria ZTpirzieiC!- staiwtiteupodsltawcjwa (ply)Be( siterooislkjopw iz prowadnice E1, £\ Po prowadnicach El sdiztga siiie tibcililk F 'z prcwialdinlJcaimi podluz- nemi J71, i71, na których umiiesizcziony jest ¦ przesuwalbie stolik G, posiadajacy prowad¬ nice podlozne G1, Gx. Litera ff oznacza pcdlsitoaiwke oibrcjbciwa naistawijairia na pro- wtadtaclcaich G\ a Hl—\idkap. pddlsitiaiwke obro- tawja izaimjocowaina ma stale nia stboJiikai G.Na podstawce ff umieszczeae jest rannie kontaktowe H2, a Hs azjnaigza miikrcimietir tairdzolwy, wynx wanlia libery /"j 71 sa c3bax)ittnijcaiixiiilf dlokitó- rych przymiocow|ulje siebadialoeMii&ze; Ji J1 sa to okulary stereoskopu posiadajace po dwa skrEyzicwainie pódl Jkajtem pnoisityim wlo¬ sy J2 i J3; Ki K ozmalGzalja objiekltyiwy, a L, Ll, L2 i L3 ulolad! pryizimazów odlwwaoaija- cy ipomcwir^ie dbirlaizy wfldoczmie pnzc*z dbu- lairy.Na flig. 6 przedstawiono plyte podtsitaiwo- wa Af dzwtiigajapa ramke AP asatdlzioma cbro- 4owa mai podisitaiwie w miejscu M2 i posiada¬ jaca skcerowaine pod katem prostym czopki Af3f na kltórydh jest osadlzomal ramka Af4f o prowaidJnócaich pileniowycih Af5, dlzwti|gaija- cych przesuwailna ramke Af6, 'zacpairzona w prowadnice pozuioimie AF^dlzwiigaijaiee^koileii przesuwiadlna po nftdh ralrnke Af8, poisiiadlalja- ca na swefj kiraweidizi stzjazyiLciwieij izejbaltke Af9 ldijwii|gaiaica obrotnice M10. Do iraimki! Af8 przymocowane jelst iraimiile M11* dzwiga¬ jace srube natcejskowa M12 da pomsEiadila imi- kromeltour Af13. W rajmie Af8 asiadlzciny jestt obrotowo trybik. Mu izaizeibttiajjaicy siei z m^- baltka Af9 i iimi^omiatny gtazofksem Mz\, k- stoimienit posiilaidla rówmiteizobj^ktiyiw projek¬ cyjny N oraz mechanizm d|o regulowamitói ncigaitywi^ ipod-aboiy do m^cbanj:izn^u poka- zaine^o w qpisamiej juz czesci maiszyny z ta jediyinie róznica, ilz mie nachyla roegaJtywu.Na fijg. 4 Mteaia O cizimaciza ofcijekttyw1 O1 —pryzmalt odfbdljiatjacy cailkowiiaier zas 1 — pozytyw - odjecia, a T^klisze pierwiotna wyjboiniaina.$ itego pozytywu.P, P1 i L d., iwid^cizinie na i^.'.3i sa to czesci kltilsizy / wie ptokryi^ papnereim waor- kowyfm (slzalblotDfeim) a wiec uwidocznione na imodellawej kliszy T.Pierwisza czymnosc sposdbu niimdlejsizeigo polegal na wykonaniu zalpomoca od(powi^dL nklgo qpairaibu fotcfgratiaznego ktniiczego, szeregu zdjec, prizyiqzeim cidstejpy czats&i (po¬ miedzy kolejmemi zdjeciiatmil dbiena isole itaJk, alby kazde iz nich (zjarwiJeiralllo ipumkt cdjpotwia- dajacyi sircldlkowi klfflszy niaisftejpuuelj. Na fi]g. 1 prziedlstawuono cztery zdjecia z takieigo,szere¬ gu, wykonane diak, ze sirodiek ;zid|je(ciila trzie- cictgio izmiajiduj^e isiie iw obrebie igramic zdjecia piieinwlsizfeigo, a sirtjdek czwiatnteigo—w cbrebfe zdjecia idrugiiago i % dl, W tein wlaisnile isposólb otrzymiuijie isóe lan¬ cuch zdjec ciagnacy isóie ma cailejj dlugosci latiu :i niafdatfajcy fsiie db ^dalsizieigo trakltowicb- imiia": Z negatywów tych wykonuje sie nastep¬ nie izwykle odbitki na papierze i pozytywy na sizkle izapomoca rzuitowiatnjia. iPdzytywy na sizkile,, naizywame w dall- sizym ciagu wjpuasit poizytywaimS, ibaidlaj siie ipalra(mii, klaidac 'jeden obok drugietgo ma szklanym stole oswiieiknyjm jold ispodu, i iznaiazy zjajpamiocia cyrkla zi otówfcitejmi przy- bliizone polozenie siprzezoneigo punklu snod- kowego kiMszy drugiej w kazdleij patnzeibai- danefj, a nlaisltepnie obibia 'sie, najJepielj azdte- ryif wydialtoe i ifotzpiolznalwaHttie bez itriudnosoi pudkty otazu izóaijdlujaee sie nai obu zdije^- ciaJcli i mozillilw1^ ;poimjied(zy IBmjami y—~y ii y1—y1, |prizieidhiodlzia|Ge^ sirc- dek tsjpr^zony kazdej klii&zy pod kajtetfn — 3 —ptraatym ick Imji laczacej le siiodiki (lig. 2J, Wybnaine piutattcty te AS A2ii d, ozanaiczia sie ida odbitkach ,pa|pienawryKJif iktóre odldlaijie siie odldznajloim pofawiypi iwi oelti sprawdzenia ,wysokosci itycih punktów- Oiknessl^mie wyislo- kasfoi wrybrawyioh punikjliów ijelst idbrikislla ce¬ cha wytnajlalziku niniejjisiz}e$o.Zmajac iwyslokasc tych fpjudktów i wlaisril- wosc isitozkawyiah mzaltów piizedlmdiotów, wzietych tzi plaszdzególhych .punktów widze¬ nia, rozpatruje sie kazda # klisz zapjpmoca iSibesfieoisikio|piU (fig. 5) ^Ikjcaiiatttiujawalriego ispe- cjiakilie i\y celu wyfeanywiajniia niektórych czynnosci siposcfbu. Baidlanie taka ozy pozytyw jest uzniteim poiziotmym niwiU- doczjniiaaeiga mja miim cltinaizlu; czy (tez nie, a jazedli miel, tio w pnzyibliizeiuiiu iw jafcitm stcip- nJilui fi w jakim Idenunlku klisza taj odchylila sliie odl pazploimiuu Jezeilii przyjitizec sile fig. 7, gdzie pl'a- szczyzna P jest pozioma, a plaszczyzna P1 nachylona, mjolznia stwierdzic iw jaki isplotsób poszczególne punkty obralzni pnzie&u|\viajja isoie ozyiM jpir pLajgzjczyiziriy rautu. Poniewaz wszystkie punkty obnalziu utwomzonie sa przez iprcimie- nlae O1, O2, O3, O4 i it. d wychodzce ze wspólnej punktu isizcizytidiwego O i rodbiile- gaijade islie |po dlnoldlze ku plaszczyznie ogni¬ skowej, punkty iwtiiec O2 i O4 clbrazu, przy¬ padajace mai (wzniesionej polowie jpjlla- sizczyzmy P1, która lzraaijdiuje isiie wyzej od pliaszazyzany poziomiej pnzieproiwaldzioinej przez os nachylenia, 'beda odlsuniete mabok bardziej, odJ punktu przeciecia sie promieni O2, Q* z ffllaisizczyzina poziioima P. Nal po¬ lowicie nachylanej pilaszazy|zjny P1 izmiatjidlu- japejj isse nnilzej, anizeli plaszczyzna pazSama P, ,pitvnltaty obnaizju Olp1 iii Osp1 nite przesuiwa^ ja sie na boki. Punkty lezace na linijil Z—Z, stanowflaioej slad plaszczyzny pclzjiomej ma plaszczyznie nachylonej, nie tulegalja prze- mieszozenfilu, ponifewaz leza w plaszczyznie poziomej.Jezeli ipanaliaiksy izlmierzioine pomiedzy punktami na osiach y—y poiwyzeg i poriilzej punktu srodkowego jednej kliszy i jej punk- tu sprzezonego (znajdujace sie kcniecmie wpdblizju góriniejo i dolnego dcraiwika oraz bocznej krawedzi drugiej kliiisizy) zgadzaja sie z ;parajlaksaimi oblfozionefmi dla tych punk¬ tów, -to. ostatnia iz tych dwóch klisiz musi byc w przyblizeniu pozioma! nawet wów¬ czas, gdiyby ip-airallalksy innych punktów wspóllnych dla tej pary róznily sie zpaiaziniile cid rvvtókosci pra^idlloFwych. Róz- nitce ie isipowiodbwaine wec isa naichylldna ipjlajsiziazyzna rzuibu drugiej kliiisizy m te;j ipa- Bze. PiiMukty ipicllozonie nia ilinjlil y—y, Nb wpolbliizu itiej ze, skierowamcij noanmajWe (jpro- i^to(padlle) dodfin-iililioitiu C1—G3 wjpudkicl:te C1, na kliiisizy pilenwisizi^j (iL:g. 2), ndie anciga byc przesuniete z tej Uliiji idlziieki naiohy|leiniiiu kliisizy, ponuJewaz imachyliemiie dkollo faji y— y, ijako osi, nie przesunie tych {ptunktow zoi- (pellniie, illeicz inaichylenife okofto losii x—x prze- suniiie je jedynie ku gtórzfe dlub ku idcikiwi jplo ¦osi y—y. Polozenia tyah ipunlktów na JSnjaioh równoileglych do iliniji lotu nie moze wiec zmielnlic jakiekcilwiek nachyilenie kliszy Iptaiiwisizleij (fi|g. 2), ,pcidttziais wykanywainia izidjediia. Ptraiwiidlawe iparailaksy tych punk¬ tów ii punktów (z-nlilemli is|przezcinytc(h mozliwie s/a wiec jeidlyniie wótwictziais, jgdly pulnlkty sipnze- zene poljiaiwjiaja sie na dhilgiej kliszy w po- zycjiaich ipraiwiidtowych. Jest1 to mozHfwe, 'jak to wiidaic ma fi,g. 7, 'jedynBe w iwypaidlku punktów ilezafcych po nogach zdljeciita lub w ioh ipclblizm ii ito w chwiiili rzaitu (projekcji) na iplajsizjozyizne poizjloma. W ten iwiliasmHie; tspo- isólb moztnia (z laltJwasoia przekona- s^e, która iz klisz, ozy tetz obie razem zblizyly sie siwem pdlozenliietm db /plaszczyzny ;poziomeij rzaitu, Wyjalsnic 'tenaz wailezy, iw jdki isjpasób u- staJwiJa isiie lii bada pare Mttsz pozytyiwinych, pdsiladlajajcyidh punkty wydatne o iwysdkosci spraiwdzonej, izapomoca isiteirieosikopu w oellu Ipnzekotuatniiia isde c^ przeiobojgraiowainiie t^ klisz jest potriz^bne.Klisze timieszoza sie na ofbrotnDcy rw i^ploisólb itaki, aby punkty srodkowe ^przezio- me c1 i c3 pitzy|paid^ily w obrebie srodkó(W, & 4 ^i C3 ii zeby cztóry te punkty rdzilozictn(e byly wzgledlem siebie w sposób priawiidllowy.NgJsiteppile pnizesniwai istle stbflilfc G w1 sipo- sób taki, aby stfodiek kilteizty, mp. taedileij1, izlbiilagail sliie m piumltem p|riz'efciie|ciia isirie «ktrizyzo:- walnych wlosków ckulairu J1, ai palem, obra¬ ca/ isNe lobrotniee L1 itak, aby sirodtek sprzezo¬ ny cbnalziu c1 na Miisizy 3 izmiallaizf isfie alfeuralt nia Jiimjii iwllolsfcaj pozloimeigo w dkullaiflze J1.W wy)p;ajdlk^, gdy oidllegltosc C8, c1 jelst talk dluzaj, iz mhle fmoznia wiidlzilec obu pmmkitów C3 i1 c1 puzy 'jieicWim i tern siaimieim nialsitajwie- niu prizesiuiwailnego poprzecznie stolika G, przesuwa -sLe go 'tlafc, aby piujnkt c1 izmiaiiaizl sile w pcihi wiidizielniila ukladu iteleslkcipctwelgó Zs1.Po inaisitaiwiieinflu w iieini 'spolsólb klfe.zy 3 nla(- stalwiai rfe /zupeilniie tak isialmio kliislze i, aj ma- slt^lpmlfe niiiezialleztaliie1 prizielsuwalliny isltlolllik G1 tak, alby piurikt 'sprLzezicIriy c3 iclbinalzu nla kli¬ szy 1 zbiegaj sie z punktem ptnziecilecia sie wllosków w okularze «7, po uptfzediniem przesunieciu srodka C3 klilsizy 3 w talki sposób, aby -zbiegl sie on z punktem pirize- cieciai wlosków okularu J1. Tak wfólsnie nastawia sie klisize przedstawione na fig* 5.Mikriometir tlaincztoiwy aastafwiSaJ isie tera'z naJ zelrio],. -a stolik G prlzie&ulwiai diie, alby punkt c1 nia kiliisizy 3 znailaizll isie poisrcdlklu idkuilaru J1. nrcdlek C1 mia! kliiislzy 1 inlte izbile;grfie :siie ize siroidltóeim okuilaim J, dcjpófcii oicMe^lasc c1— C3 listi fclliJsizy 3 niile istalnlfe isiile tfównja ddleglo- sci O—c3 na! kJfiisizy 1.Jezeli wii^c klRsizie trzeba w dalszym ciiiaigu roizteiuiwiac, alby C1 zbieglo! isirle ze srod¬ kiem ofcuJainu J, to dowodzi, liz [teren w C1 lezy iwfyizfelji od! tlefemu w C3; jezelil zais w ce¬ lta oisilaiglnliieciai tfego ijedboicizieismieigo izbTilegainiia sie tteieBal klfezei tfsiuwaic, tlo C1 lezy niizej anizeli C3. Rózmiibai icidllielgliclsd pomiedzy dtwiiemifai takrJemi palrlamli piulnktóIW, islplfzezo- nych obraiziu naizywiai isiile jparallaksa tydh punktów, któiral jeslt funkcja dlugoisci pod¬ stawowej &—C3 wzinies&nia punktu wi- dlztemiiaf fzid|jeciila) poiuald itereinfem j riólziniiicy wysokosci ipunktiów telnenn. Wznliieisiilemiile iWEgledrte wybraHiego iptiinlkiflti smoidkowegoi iw sitolsiuinfcu idio punktów o wiiadbimef wysiokio- sici oikir!e:'sila sile tieiralz pirziez imaistatwkihiiie imfii- fcrómetinu niey zelro w chwillif, gdy, jak w pjrzy- kk|dlzte dlainym, piunkit C1 na kliszy.,JJ c1 na. kiliisizy 3 obiegaj)a isiie z wlancnwieimil. Sm sknzyzclwlaineimi JwJoisiaimiL- SlttóilSkil poprziecizlnie i stoilik G1 pirzieisiuwfafjia die teiraiz tak, aby punkt o iailiainie»j wysiokoslcii, mozlliiiwiile ..maj- balrdziej ;zirlizo.nej do wysokosci punktów C1 i C1 ,'zlbiiejgjl islie ize skrzyzcwaTiemi wlloisa- mii. Mikrometr wskaze wówczas pajralakse ppimiedlzy tym punkitem i smodkiiem C. Gdy pairailialksia dodatim% C ji©sit .miJzsiza od omai- wianieigo punktu na wielkosc odpioiwiadiajaca pairailialksiie ij ,gdly wisfcaiziainiiie imlkiroimeltlriu' .jest ujelmine, flo -snodleik C1 jesjt wyzsizyim „od painktu io iznainej iwyisdkasici! n^al wiieilfcosc odl- powiilaldaijajca .znlalleziionej w. iteih ispoisób róz¬ nicy ipalnalliaks. Mierzy isie. lleinaiz bezposred¬ nio mlal Ikliislzyi, której iwjlaisimy .srodlek j^isit *nliz- sizy 'Od irodjcai isko-jatnzonetgo1, .odlleigilloisc po- mledzy 'tejmjil diwomia piuinktaimii' i in)a picdlsitat- wiie .tej odiieig|losic;v oidczytainiej niaJ pirzygolto- wiaJniyclh u^priziedbalo pislnallaiksiowylch isitolllikatoh, Uistalal sie jaka musi byc rózmica pairalaiks dla posiziciaejgftlinydh ipuinktów wydlatoych, których wysiokosc iZioisitaillai jiuz zimierzonia w polu. Przesuwne poprzecznie stoliki F i Q orajz isitoiliilfc G1 pnzeisiuwaijia isie idlapóty, dcpó- ki najniizsizy z tych wydlatnych pitinktów njp.A1 (fig, &) niie izfciiiegnie sie mai kalzdej fcliisizy z linja pionioiwaj wlosikai i w^tej polzyoji wla¬ snie iriiilkromielr naistawlia --sSe na izero. Jezeli np, dlugosc podstaiwy wynosi 65 ma C1 jest nizszym punktem srodkowymi, a' wynio- siloisd w piumlfetaidn A1, A2, A3 i A4 wyniosiza teileijino 45,9 mi, 52,1 to, 64,9 m ii 50,3 m pio- -luald wlzlnlielsiieinlie ipuinktu sinoidkojwie|goi C1, to. stóMfci pairailaksOwe wskajzu]ja, jako' pairar laksy tych wymiosloisci, kolejno! 2,2y mm, 2,05 mm,, 2,29 ttnmi, 2,82 mim i 2,16 mm.Jezieli wiec tatrcizai mikrometiru byla w chwili opisiairiego ijuz ustawiieniia klisz lifaJsitatWiona, na zero, itoi punkty A2, Ad i A4 i punkty iz niemi sprizezooie mu- SZA byc prztósuini^te bardziej riabók fco- —' 5 —lejno na 0,2 mm, 0,76 mm i 0,1 mmr anizeli piudfcty A1. Prawidla irzwtdw stozkowych na poiziame p-laiszezyzny wymagaja, zeby odle- .^lbScfi ^wlsizrytsitlknlciK (pumfetów isptoeziolnych -od flimij!, lajaz.a)cfylc8i &ród|kiMzdjiecf 1 j. liibiij O— c3 i C3—c1 byly wl kalzdfeim zdjeciu jedbako- wiei. A wiflec,, odlle|$ioisc pludkrtlu A1 od lirojii &—C* ^iawfflninaj sa^ rówlmac odlkjgliosoi A1 od KbijiL C3—c1. Przie»wfa!jac od|poKviledbiio sto¬ liki F i G, riioiztoa przeniesc kazdy punkt na llilnije ¦wildslkiaj poziomego, pirzycziem atoedme takibh piu^tciw b^dla. JiejdtnJalkjawle. W wy¬ padku inhWówaiiosbli ndtujte isiile (feteiz ofe mie- srzy) ^wffldlikoic i kiilelrfutoefc irózbKIc, Obisenwia- cjia rózmfc tóedbyclh1 iplulrtóów mozfliiwfe jak wiaijioldilciglieljisizyclh ddl ililnijli sirtoidlkolwiej C1—C3 Wsfcazulje pozycje wagledba plaisizcizyzm, na które rziudobe ifielsij kaJzdiei zdljejcfe, aJ dainie dajllsjzie ottnzylmjujte sile plrzyjmuijalc hM ncie pnzyjimluijlaic pianlalliaksy punktowi A1, A2, A3 i A4 izjmSteftztomie tnlai MfflsiziaJah i dkriesSlotnie za»- ptoimoca isltblEkóiwi, Sjpdsób .Tn9nSeJJisiz.y zalsltb- sfolwtuje n^atsrtieipiniiie dJoiswiiialdlciz^ailrijei popralwki dpaJrte obi ckditeznloisb'bJclh wykrytych zialpio- mloca.iyyiyijiasbliioinei^o dtoprielrto co, ;priziedlw!slt^pJ- nieglo baidialnillal kazrfbj pairy Mfaz, Wynfiki te!} cbsemiyiaJojii tpozwalllaija ula aioz- klajsyfikoiw)a^nlSe k^idlcij pairy (mai trzy oidf- dz&ellinie kfelsy azryili nodlzalje par, a' mfafnowi- oiie: te, .gdlziie tcaftlda klisiz'a posiada pillae stóazyzne nztuitu pratwiie pozioma; 'te, igjdlzfe jedba klllislzial zfbUSza sSe db potóilotimi, a dktuga nie, i te, $dizak dbCe klSblzG sa| dlalMciie od! poL ziolriul, Nasitlelptaie ozylninlosci polejgaja tUal przeKol- togralfowabiiiti wiaJdflftwtydh1 IkliSszi inial klffis-zie1 pfleirwotne, nadajace sig do diailsizJcgo uzytku, i ltoi w tafetti sposób!, aby wytworzyc pairy klisz, które mla! calej przesluzeni wspólneigo im teraniu wykaza dla) piubfctów o izmaineta wlziniiesiifen-itiiedbalkolwe rteedbe ii prawidlowe palrailakcy, Pairy dbityczace jednego tereniu irouisiza byc balrdlzio zblfizione dld icHwiócfo nziuifów poziomych, piotafllewialz' jedynrJe dzluty ppizalotme moga wypelnic jednoczesni dba te warturikL Po wyjkanainiiiu badlatniiia pr^ed^isl^wie^a lecz przed wyjeciem jesizcze paty klisz ze sitereclsko|pu •ziaistascjwtoje sie *©n loisltaitnii idb wykonania z wielka dlokladlnoscia znaków wyzttia^aziaijaicyfch ptumkty snoldkawe is|pirzezo- ne kazdej plyty w[ pamzic, Zdalrza siie czysto, ze puirikt smodlkowy klisizy wylpadai na koro- rualoh driziew,, na jeizitanzie, irzecie iuib ina p^- stem^ polu, a wówczais ^wykfeobseirwaicjai ocz¬ na nie moze dlcklladinfe wyziniaiczyc odpcwja- 'dia^ajcejgia imiu punkitu cibirai^u iniai jpnziyj^fej •kl&zy. W takich i pcidiobnych wyjpatdlkalch nucizmia 'tez ipuinlkit isprtziezioiny wyzmialciayc- idb- kladnie zalpcmpca -stereoskopu, UiskuiteCiZinia islile-to w iteini iSiposólb, iiz :niaij'pi:ie]nw. fu|pc(w(nic sie inallezy ziaipomoca rzedlnyicih prtiinktów leza- cych wpoblizju liny C1—c3 i c^^C3, czy klisze ,sa dobrze usta^wiilomeu Jezeli wiec C3 wypadnie na wierzcboilku dirzewa, to klilsizie 1 cdlsiuwa siiie od -kfay 3 w taki is|posólb aby obraiz siteireoskqpiowy sikrzyzowanych wllk)- sków izesizedll sile ize srodkiem szczytu dlrzie1- wia w- c3. W wypiadku, gjdy klisza 1 bedlziiie izbyt blisko kliszy 3, .skrzy^clwiaine iwiLciskli ppjaiwiila sie polnijziej szczyilu dlnzielwai, a igdy ite kliilsize zositalnia izbytn£lo irioizsiumliietei; dkrtzy- zowane wflosikil /zldla^wiac isie bedla. luinipaiic w pawieitnaui, ipomad ,s/zc;zyiteim idlnziewiai i idbpie- ro w punkcie ilezacym w odleglosci prawi- dllcwiej ;slkiizyz»awatnie wjloiskiii .zeitfcna sia z tym wiiieirlziclhialkie»m. Skrzyzowaine wolosko) w ckullaJnae J sa .teraz idlokllaidbe w piupkieie Sfpirzezaniym c3, który ciznadzia sfie izajpamiolca ostrego jak brzytwia scyzciryka na kliszy 1, posilkuj]ac s«ie linijka pclozona !nai kliszy w ten sposób, aby isiile izfci:le|gaila iz. pirzecieiciem wlosikójw wiidzliainycji j edymiie pirzeiz fllkufeur J. W miiejisciu, jgdlzlie wtidlac islkrzyzciwainie wloski itworzajce z.nak oznaczajacy dbdawa^ ni'e, incibJ isiie wispóilsroidlkowy iz tniiim fcrzyzy|k tworzacy znak mnozenia, Pirizesuwa sie teraz sitciltfk G Jtafk., ^aby siriod^k C1 IklSsizy 1 jz.biicigjl sie z prlziejdieciiem fodjpcwiedlnfch-sikirzyzioiwiai- :mych wlJasików ii w sjpcisób poidjoibmy.wyzina- czai sJiie c1 niia kliszy 3. Jezeli teiralz C1 wy- .padiniie, nip. ria rzece lub na jeziorze, to nie^ mozlilwem; bedizife - dokladbiejlsize i bezjpio^ 6 —sretk^e odma^lezleinie jyCunilohi ispriz^ne^o, Ipaniiewiaiz Idliistze nne «a ^elaziaze ^»0|p|ramik)ine.Wobec tego przesuwa sie przesuwailne po- paueczinie stoliki talk, aby posrodku skrizy- iowalnych iWtosków zaialaizl sie naljblizszy do C1 ipunlkt graidiiiazttiy imiedizy ladiemi twcndla, & wiec ipumkt mym poziomie, co i ijezioro lub tize- ka. Rozsuwa sie nastepnie klisze tak, aby wybfatay punkt i punki iz nim sprzezony zbiegiany sie iz wlastiwemi iim skr^yzowanemi wloskami, poczem sro¬ dek c1 ptfzesuwia sie pomofwinie iziapomaca poruszatóa pqprzeazinie ptfze&uwakiych sto¬ lików F i G tak, aby tem sunadiek c1 izinallaizil sie maj «wyph sktaaytzoiwaiiiych wloskaidh, ba czae jedkiak na ito, aby nie ppplsuc dokonane¬ go przed chwila iroztsimiecia. Z chwilla, gdy punkt c1 mai kliszy / izaiajdzie sie na przecie¬ ciu isie isknzyzowaniydh iwillosków okullara J, skrsyzJowatne wflloski dkudiainu J1 zbiegna istie z c1 na1 klSisizy 3. Ta ciaesc sposobu posiada dcoioisile iznaiczenie, poniewaz od niej zale¬ zy pcwodizeniie dajlisizydh cfzymoosci,, a mianio- wicie poppawi3attniia, a maistepnie iwy|ziiaiozah róa pqpriawiotfiycihl klfe, w cellu utworzenia pof^rzecanacy fcdtojgnaficzineij llwonzacej pod¬ stawe m'a|py w rzucie óirtbjgriaticzinym, który jest ositatieaziniyim wyniiklam 'spooobu. Do- tycbczais pnaenosizoaio skojanzclne «nioidlki3 za- pomoca zwykleij wzrokowej obserwacji, wskutek czego musiano stoscwac srodki za¬ stepcze zmaijdufjace sie rwipicibliizu srodka i dosllaiteteinie wyrazne, alby imozg&ai bylo oizaa- czyc ipuaikty iz riibmft sprzezonie. iPowistawai- ly wnaic Ibleldy w wyznaczonych ryisuwkaidh, spotwloidlowiame nieprawidlowem rozmie¬ szczeniem wyznajczonych punktowi, Sposób stereoskopowy wyzmlafclzainiiai nzelozywiistyeh siriodfców splrizezlo»nych jest wiec donioslem udoskonaftein&im zalwalribem w ispiasolbie n*- riflejis?zym.Kllliisize ftaiteizace dlo klasy pierwisjzelj z wymienionych powyzej fazeich klas, poizpafje «Le plraez to, ze pediczas badania prtzedi- wstepnego wykaizuja parallaksy prawidlowe iuAitów o znanem wzmesiteoiu o^ftfi uzedtae rówoe dtlia iwwzysitkich &p®%&o&f& puntkiów oiblraizm. Klilszie bez fttize£at)Qgra£awywainiia do czywoc«)ci szyah, Klistza nallieza^a1 d* drwgtej klasy par ztdiarzia isie w praktyce najj)cze«lciite baidlainiu wykazaije, iz* pirtaktyczaiie biorac, jest pozioma. Kiitisua te uzywa sie do okre¬ slenia plaszczyzny, w której drutftt kl&za *qj pary musi byc pr^oitogriaioww^ alby dac cibraiz posiiJaldlajajcy rtzedkye rawine * ptt- ralaksy prawidlowe dla calego wspólnego obu kliszom terteimu* Jezedi np, kii&ze / i J potdJda&g sa bada- nilu oraiz ipjairailaksy punktów zina*jdk*jacyich sie wppblizu lub nai osi y—y i jak najjdaAej od litoji C—G1, pos&tidajace wskutek tego punkty isptnzezane wpobJitzu lewejgio skrajwka Idkzy J; nie zgaidlzaja sie & paraftiaksaimi) obli- cizomemii, aakmiiast punkty lezace wpo- blizu lub nai oisoi y—y na klfSsay 3 ii postelia- jace fswe p|umlkity) skcijairizcme wpolblizu ptna- wego laksiami obliictzoineimi, wówiaziaiS ma podatawiie powyzszego wywnioskowuje sie, ze (klisza 1 jest pozioma lub bardzo zblizona do pozio¬ mej, a klbza 3—*wudiyjloniai Wniosek len cip^ema sie na tein, ze nia- chiylenie kliszy 3 tcktoilo oeii y—y, z dpdiat- kiem lub jbeiz nafchylenila okoAo osi x—x, nie iprzesuinie punktów ipotzai os y—y. Jezeli wiefc piairaMasy tych. pumktów sa prawidlo¬ we, to isitad wynikaj, ze ich pumkity spnzezo- ne, pnzypaHlaljajce wpobiiztu bnzegu kliszy /, izniaj«dlu)ja sile tanu ,gdzr!e nadezy, co jest moz¬ liwe sjedynie wówczas gdy klisiza 1 jest piazioimia^ Bledtne pamaialksy punktów leza¬ cych w(piotol!izu brzegu kSitsizy 3 spowodowiar- ne sa bledlnem polozeniem fyclh punktów wy- W)lainem nialdhyfleiniilein kdiisizy 3. Poipiflawiia- jnie takkh klisz nowym tym apbsdbam od¬ bywa rsiie„ jjak naisiepuje: Na Idiibze miatjlbarcfezite/j zfcdizona dio pozio¬ mu kfedizie &ie arkusz nieswiaitloczule zabar- -wibnegjo prtz^ixrayisiteigo p^piieru, i maetep-nie wyznaczaj &ic na nim: srodtók ttfejj ikli^zy, spfflz^zsany sr<) dk te|i p wlSaiclomjem oraz inne punkty miogape sie p|nzydlac idto pprówmyjwiainiiia fizedlnycihi, a jnat- tsitfefpoiiiie miejscach- Wiztorek tent miatolada isie naistep- niie naj intilepioJkrytta ®tittane kdiiiszy tak, iz miiej- ®aa o*acizjajjace iwiyznaiczomje punkty 'zositaija odkryta iwiskutek padtz^irkowaatia.Pmygobawama tak klisze wklada $te'. do otfbijaeza kliszy} pierwotnej (£ig. 4), który wyikoniywuije odfciiitiki isposobeim projekcyj¬ nym: posiadla 45-iStopmibwty, odlbljaljapy oail- kówiicie pryzmat O1 umieszczony nawprost oltyefctytwfu O, pirtzjycizem odleglosci ognisko- we zjprzodtu i izityiltu isa tak d-brane, aby moziria bylo wyitwarzac irepirodulkcije o róiw- nych wymiarach. Plaszczyzna ogtoiiskowa, W której izmajdluje sie szklarnia! klisza T naswie- tliaima pctorytym podlziiuirikowamyim wiziarkiem pozytyw. 1, JKBisit tak masiliawiiloinia, alby 'sradiek fizyczny tej: szklanej klclszy odbil tcjbraiz skqjairizionleigo srodka ipnzyisilomiettej wiztomkieim kliszy izaisadnliictzeji. Po wywalamm iteigo zdlje- ciai wyitiwiaittzai isoe «ze|n fbto(griaifiibztniy mcidlel neigattywiniy (pódl wzgledem barw, lecz pozy¬ tywny co dla wyzgtedjnegld roizmiesizczetni!a punktów.Naisltepma czynnosc polegla) na tetmi, ze negatyw opi. kliszy 3 wkladia sie w celu po¬ prawienia, d)q odlbijalazai projekcyjnego (Ejg. 6) i nastawia sile go w ten sposób, aby sro¬ dek miegialtywiu ribiegal sie dbjeiktywu N. Nasitepnie pirizleisuiwia sie sprze¬ zony sradiek c1 kliszy izaisadhilazej na liftji osi obrotu Af3 ralmkJ MA (paitmz mja) isichema- tyiozina fig. 6 gdizfle 3 ozmacza megaitiytwi, a T— modlel wykonainy w dJopildro co opisany spo- sób). : PoptiawAaijaicy cdbi1jaiaz posiada pominie¬ te na rysunku urzadlzeniai dk obracamiaiprze- sfiKwlainiiia negatywu do odtpowiednjifej pHDizycji, a model 71 izostaje uimiiieiszjczonjy w rampe Af10, przytrzymujacej zamiennie nie iptofkatza'- na ibu zaislome ze iszMIa matowego. Zaimaito- - wamia ta iziaisilonta 'szktainia iposiadtf: p^zkrnia1 £ pJoniowa taje srodfcolwai x2, x2 iy2v y ? i tec- flowa »poziyt»je Jiiaidiyiletóa oralr tneiciteMnjii^ obracaljacy i paizesuwiajacy do (njalsttawiania1 jej m\ tcn) 'sposób, aby przeciecie sie tych dwu liniij 'zlbieg^tUo .sile z osia obiektywu i zeby U- n{j'e pwiiamai i pBoniolwa 'dbiieiglajly isne ai\p\3- wlledlnliio z pclzóoima -.5 pffldnlowa cisija: idbriotu M3 i1 Af2 (tej1 izaislóniy; Wyinrika isltaidi, He cibtfa- camiic ckolo j*ednej lub obu osi liie wy- wioWaj ipnzesainiiecia sie ptektu przeciecia: obu 'osiij a wiec pczicisftiaime on ziaiwlsze 41af oisi ob- j^ktywu, dopóki nie nalsbapal przesuniecie go z ijeiglo zdrtawiej pózypjii wizjdlluiz jieldlriiej z tytcii Limjia lotu C^—c1 nla niegaitywfe niasitatw;ia sie itaik, ialby .ztoieigaJa ®iie iz Ifinja x—x nfa iza- isiloniie a ipurnkt c3 itóteltawiia sSe tak, alby irizist j'e(go padlall n-a punkt przeciecia sie osi x—x i y—y na izaimatowiainej zaislonie szklanej, nalsitlawiilomej do pozycji izeniowej. Usmiwial isie na^tepmlJe izaisJtone maltowa', a na jeij mfejisce wsitiawtSal isiie (przy!gotcwlaina ipto)pttiziedn»8o kli¬ sze piiiemwolttia, W raizie pcrtlrzeby dbrlalo^ isie ja okolo obnaizlu ma miej zibiiefglafty (sie z osiila x—x ipnziy- rzadlu. Obrotem srubki' paralaksowieij Af15 sprafwliia isie posiuiwialnile siiie pudktów sfotcigra- fówialnyicih ma kliszy po punktach sprzezo- nycli1, mzwiccin!y|ch na; nia pnzez nteigaityw, diziekii ctzeomu osiaga &ie dickladme zbiegam'e sie iliilniji lotftiJ kliszyi mejgaltywu. Pontewaiz pa- ralafcsy mierzy sie w kierunku równoleglym do ilihiji liotu, wilec przesluniieicia kflisizy T wzdBluz osi x—x dadiza nam picisziczeigóltóe pairalakisy cdcizytywlane "zajpomoca miitkrome- tru Af13 (% 6), Na ipodanym ischemiaicte klilsiza pierwot¬ na jest tak machylonai, iz rzedne ptunktów slotograjfowamycih i rzuconych pnojekcyjniie, oiznateónyidh prtzezA1, A2, A3 ii A4, sa scbfe równei. Rzucony punkt A1 izibitejgai «ie ze slfe- to|graifiO(wianym jpunktem A1 kliszy, a punkty olbnazu A?, A3 ii A4 wtsfcaiziujla prawdziwa rózimice panallakis jjpinziy pnzesiuwamiu ich db zbiegniecia isoie, izajpomoca palralalksowe^goduizika Af13. Petycje teij pftalsizcizyzny T zmaij- diuije isie ziaipldmoca prób cizyiniiontyldh pal pod- staiwie badaiuia pffizeidwsitepnieigo (przieiz atie- redskop. Po izinfalleziieinliiu iwilasc&wieij pla- siziczyizttify mzuitu wsuwa isie klisze ipiierwotina, wsitlaiwGaljiajc nJa jeij nniiejisce klisze czulla.Oiteyimainy piolziytyw utiwiaiizy iwnaiz z tym ma podlstowie którego wykonano klisize pierwot¬ na, isfteireldskcipofwte, pare, naidaljaca, sile db wszlellkildh ziaim-Jarów i celowi plrtziy rznncSej po¬ ziomym calego fterienu wiidlolcizneigo mai tóeij patrze fcliisiz.Pary nlaileziajce do klalsy ftinzicjciieij isklaldla- ja sie w wiejksziolsd! z kMsiz nalcihyiloiniyich w pnzyblilzeiriiiu w rdwtnlym stopniu okolo olsii x—x, leicz tylko troche ildb zluipeffiuile aicie n)a)- ohyllontyioh iwiz^tedlem osi y—y. Pary takie pejznaje sile poi teimi, ze wykaizuj a piralwie naw- ncrzeiaine lecz jednocze&mie duze bledy iw pafralafrsiaiahi, bledly item! znamienne.! ze oznaki bledu; piofwyizeij ii ponizej ilibjlil llo/Lu idcupelinfla- ja sile, czyli, inHeta! sllowy, gdy paralaksy [paniaidl liinija sa zbyt nnalle, to paltfaflaksy po¬ nizej itlejf ilimjii isa dbylt duzie, ii naJodlwtrót. Stro¬ ne Msz!, na której ipalnallaksy nialleizy przy piizefotolgralfcfwylwianiiu natcihy- lic ku o^jlektyWawiil, w wypadku gdy fcltee pierwotna ndbii sie z kliiszy lewej tej ipalry, a w kierunku odlwtnoltnyim, jgdly isiie 'ja -wykony- wlujfc -z klisizy ipralwieij1 pary, DzSlekii temu, punkty brzegowe izbliza siie do srodka! kliszy, a odldlailia iddi srodka kliszy ipkinwotnieij. Je- zellii irzedmle .sa jpnalwiidiloiwe, to kazdla klistze z itakiiejj pary mnozna iprzieifotojgrafowaic przy tym siamiytm kadiie nadhyllenjila okolb olsii x—x, a widlkcjisc tego nachylleniiia zmiajdluijie sie iziai- pompca prób, cdpowiedniid db (wielkosci ble- dlu painallaksy,, który niaileizy usiuinac. Obie plrizeiiOfto(griaj£o'wainie kliisize próbuje isiile po- mownie ii, .jelzeilil jiedt to potrzebnie, pioprawia je wi spofaólb cjpiisajny paniilze;} lub -w sposób stosowalny do k&iz klalsy drugiej. Postepu¬ jac tak idlalltej, otbzyimuje isie rwkoncu sizereg poiziiomyjch róiwttioiwiaizrfków dla wisizyis»tlkijclh pair potnzielbnyclh idfo 'ziairylsowainlia oaileg^ ter ry/toirjiun^ • Pqpiiaiwfen© «w| leini sposólb klllisize stosuje si"e nasittappie w imysil wynallatzku ndiniejisizego, do dwiu cieilóiw1: do citóizymywiainSia linljii zalry- isówi i db izaniiienianaa rzutu slozkcfwiego tych klilsz na odlppwfeidlni mzlut crtoigiiialfilazny wiy- 'Zinialczioiniej ipoprizedzniiicy. '¦'.".-'.W tylm cellu ipcpinaiwibne tpary kilisiz diai isiile koileijinio idlo isiteireoskctpu, (ui^itaiwliiai isita* naininlie iw) io(pfisany jw, 'S|poisób i ijieldleni -z pitwuktowi .tilaJ kaizdeij pitycJlei, po)silajdiaj}a|cy 'wia- dlome mam wziirósilenta,, plriziesuwa tak, - aby sie (zbiieigiall ze :skinzy!zoiw;wllciskaimti wilta- sciiwiegio ckuilaru. Np, nia iwiybnamej ipalnze kliisz li 3 ipunktetm itiakiim bedziile pumkt A1. Wiziniilesneinlie ^'ynosii ftaJm 45,9 m, a wlilejc 48,8 im iBnij^j 'ziaryisoi (wialnstiwiica) muisi byc o 0,9 m sitqpy iwyieij »od piuinktóiw A1 wiiidoaz- nycb iwi uklaidlzae isiteneloiskolpoJwyimi; Przy podstawie równej 12,7 mm stolik palralak- sioiwy ipdka&i, - ize iwizintJeisnenie mai 0,9 m jeist iwlsipólllmifierne z palrailaksaj. JezidU' iwlilec mi- kronuetir italncziciwiy ff3 byl masitialwiony ipk- czatkowlo na izeino, ttio po ipdzfeisiuinjiecJu potsu- wiajjia|cyich isLe pic|pnziecizniie istcilikóiw -dloi itakie-. go polozenia, aby mikrometr wiskazyiwai 0|04 mim, £itejreoiskio|powe polozenie skirzyzjciwa- nycih wlciskóiW bejdlzile iwisfcalzyiwlaljo iwisizyst- k:ie jpunkty dbnaizu izniajidjuijace isiiie nla 'wiyis.o- fcoisbii 48,8 mA zidla|ja isiile itioosic w iplciwietrau poinad'wiszystkiemi1 nizisizeimi punktatmi, a grzebiac isie pod wszystkiemd wyiszielmi puiriktaimA, Nie izmiieniiaijac rozteitawienia klisiz.ipirzesiuu wa isiie istioiliki F ii G tak, alby przteisiujwlac ipo- ,szidze|gólme czesci obnazu pnzeiz piole widzfe1- niai, Nilektólre ipunkty pioziloimeigo zeil!knieciia sie skrzyzowanych wiliciskóiw ize zjdijecielm znlaiazy sile loilówkieim nidbiiesikilm, a ijednioioze- smiie rysiuje s*:ia izaipcJnuoica toigoz isiteirecjslko pofweigo baidlainia ilinije pnzechodlzaca przez wteiziystkiie jpumkty o jeidlnakoweij wysekosci na jeidbej z fclaiszi NaiJKazesciej, ilieczi nfle rwy- lajoznie, izialryisy rysluje isie na kliszy pcaiwe!) ruallezatce-j db ^pary. Po ukoncizeniiiu jeidbelj izatrysorwiej liliujii dla jpewnie|go ^wlzrnile^ileniiai czyli' (wialrstwiicy, zmilemia^ sie rcizlsuniec'eMiisizi/i&lby^tslie^^disitoBfbiWiac do miaisitepmej1, niz- fczfej zstf&&\ ifrfe&ietifiai wislzysitikiich ipk^tb^biiiyrdh ''ziairysowi.Dla. dloswiadbzctieglo ipiraicownika isitereosko- IofU^"'"iw'yi^A^"" óbira)ziiir''^srt tak wymowny, iz bedlzlfe -orni ifaelz wiahiatnia ryisbwial idlalny iziaryis, mie tóbiiaic iujpdJitife tóedióiw wzdiluz oafeigo t^r^ntt, Wispóliiegd dlai olbsidrwowaiierj pary Miiszi/ Zairyls jidsit iWykotoamy o wiMe dbikfeid- miiiejj,, alnnzielli 'zairys citazymany iziaplomoea zwyjkleij sitollSkowe} iroihcity sitosotoiainiej db dkkiesillsdniiu tafttidh diailekich kiómittarówi, Zairy- sy, ijak ijtiz wlzmiilainkolwiaimo, rysuje islie cien¬ ko iziaidsfinzcmym olówkaem, dlzal^kl cizielmiu mi¬ mika isie imbizillitwycli Weidow. Po imairysoiwiainilu wisizysitfciicri 'zairysów wymagalnych pr/zez ob- serwtaiflora wyjimiiije sie klisize ze isteneloiskti- pu i cienka c|gila .uisiulwlal isie emiufoje fcliisizy wizidltuiz limji zairysów.Libije niebieskie zoistaija nastepnie wytarte wiafta1, tak iz inla ciieinSaiah 3 swiilatlliaich izjdjj^a widlac wyraznie zeskrobane Idinje zarysów.KHsiza 3, mallfczaoa) dlo pairty 1 ii 3, (UtwMioczini iwBac wlszyfstlkile ipoitlrteieflbrie izairysy icziesioi oib- naJzftii, zHaijdtuijafcej isie pomiiedizy c1 i C3, a; klisza 5, maflezaca do palry 3 i 5, zawierac be¬ dzie zarysy wiidoczine pomiedzy c3 i C3, czy¬ li ze kazdla nowa piara daije w ten siposób liraje zarysów mlai maisteplftej przyleglej siek- cjiii iteiienu.Pldpkialwiiianic iliufo didhre od potczajtkm Mi¬ sze uzywlaf sie do otirzymywamia wiztttiSanko- toamyah jiuiz kliisiz pieirwidtlnyclh czylli wtyzmia^ czajacych, jak ito wyjasniono nalzej balrdizleij s;zfcziqg|óliO!W!o.Pttakty o wzniesieniu wii^dioimem A1, A2 i L 'dl cmaiz pulnlkity nnmie ;jafc m|p. B1; B2 i L dl, których piumkity sprzezone moziiaJ wyznaczyc ma kliszy popriziedlziajjatceij liib m&isitepineij, zmaJazy isie isttiaraiiuruiie osltirizeim iszjpAUkii, czyniiiac miom jetdinioiciztósmile miailuttkie ofeiozJaij a^e te punkty kóleteizkai. Fi|g. 8 wistoalziuije sejhema- tycfzjnife, iwi jfakiJ isiplotstójb wybiega! sie takie •sziere^S pitunktiów miaJ istzlerieiglu popralwfianych klisz;¦/, 2, 3 i 1 d. Jezeliizmftieifzomoiia grttti- cie fakitiytizinja oidllie||telSc pomSedzy ,pSliktajni A1 i A2 (li|g. 8), tio wdbejc togo stiaijie isoia ivS&- doiriia pcdizialttca; ftej kliszy, t. j, pcKliiialka, która toiaisflbepKfe isltostije sie do wyzmiafcziómiej pdpirizetozinfcy.Punkty wybrane dio iiasitiaipnego wyzna¬ czania wfthfriy sie ^riaijfdowac n^ajleipiej powy¬ zej1 i polnrzej piumfetóiWi spirizezonych srodków posizcz^gpiliiych klisiz i rrioizili#.ie jak maijblizeij brzegów, Pioi rozpioznaihitu icli dial ipinzylleigilyich sofóe kl8igizia|e!h! -zihiafczy slie pumkty ite dia eihfiilisljiii aaipoiinoca iLafldldc cienka isizjpiillfca o- raJz otaioza je imailiuillkiiiem kóleczkiteim, w ce¬ lu laitwilejteeigio rczpiczinairiiia 'plnzez 'airikusz dloforzepnzyilegiaijaeej kallki polozoniej ima Miiu sizy. NaJ klifisizy 1 jpudkty A1 l A? znjaij-dluija sie bez|posiTedhi;o p)owy)z^j i piooiizieij -sirtidlka c1, a p|uinkty A3 .ii A4 ma ikilSazy 4 sA sprze- zoifie z puinkbaim: A3 i A4 znaj dujacymi sie pod i miad sircdlkiiein C3 miaJ klliitsizy 3 i t di.Ryaunki Ziinaiazace (kallki) idzinaczome isa miu- nnetrialmi kMsz, na fatólrycih izositallfy wiykomia- ne. Kazldiy irytsiinek pois.riaid!a' izm^ak ctdlpcwlila* dlaijacy sroidkoi^i ijiqgp kliisizy i lfinije iprzedhót- dzace przeiz item srodek i punkty podlegaja¬ ce wyzmaiczemiu. Za wyzintóUcza isie isiaim \px\z@z 'sie, iz wyjatkieim tyltko srodkai, ta^ iz wlaisciiwe polozenfie puinlktów A1 i A2 malezy statianm?e wyzna¬ czyc mai irysruriku /. Po pnzygoitiowairaiiu w .tafl- ki sposób iziuaicizacych rysumków (kalklk) wlsizysftkidh uzytych klisz klaidlzfiei isiile pfeirwi- sizy z miloh na airkusiz paipiiiefcu rysiumkowe,go i wyzmadza mia mim cienka szpilka ipunkty A1 i A2, tuwiazaijac, aby .sie ryisairiek -nie'poru- sizyll, a kietiumlki C1—A3 i C1—A4—^wyzmai- czone zostaija przez wykonalnie, fW|pobliziu konców odpowiedbicih limij, malych makJóc ma pia.|p|ilerizle rysiutakotwym. Otaicizai isie mia1- stleptóe punkty wykcmialnieimi lollówkiem kó- leczkakni, a po zdijeciu zmiaczacego rysiinkiu otrzyrriiuije 's8e -wyzinfaDczioinie! .mai ipajpleirie ry- suinlkowyim ipunkty C1, A1 i A2 cinalz ki^nuim- fci &A3 i &A4. Nastepnie na papierizie ry- sfiankcwym klaidlzife istie izinialciziaby rysuniek klii¬ sizy 3 w w»zidllluz ilimji C1 i C3 widocznej jjulz nai paipie- - 16 -fze rysunkowym. Przestawi sie ter&izfysunek 3 ma ipapierze wzdluz ptowyziszeij JimljiJak, aby faje Cs—A1 ir C*—A3 przeszly przez putokty A* i A2 oznaczone juz na mapie.Majac iznactzacyrysunek (kailke) w tej pozy¬ cji, jniafalówa siie srodek C3 cinalz imne punkty, makllluwiaijac konce innych llimlj wiidcoznyiclh ma lyim rysiuriku, a mianowicie C3—A*f C3 —A4, C*—c*, C*—A* i C3—A6. Srodek C3 znaijdiziile isi^maitiuraJlnife ma nakreslonej} po- prizedkwo limljii kierunkowej C3-^3, 'jezeli wBeic praelpirioiwiaidailc tleraiz llibje CS^A* i C3 A4, ito pnzeitma isie one iz malkreslioinieimiii jluz poprizedtóo limjami C1—A3 i C1—A4. Prze- cieiew tyoh llimdij ¦wyznaczaja w rtzuiciie onto- grai£:lcizinry|m ii iw poidizaailoe okrefsllone;j odle¬ gloscia pomiedzy ptunfctalmji! A1 i A2 praw- d|z£wiel poltoizeiniie punktów iatojgjra£iiczinyich A3, A4 i C3 klisiz / J 3. Znaleziona zas w ten Sjpasób odleglosc dziieilajca punkty C1 i C3 jeist pnaiwdziiwa dlugoscia £o|Co|gnatfiiazaiia podstawy kliszy 1 lub klisizy 3, zaleznie od tego,, czy punkt1 C1 ozy mie nizszym, a odpowiednia prawdziwa po- dlzialke kliszy posiadajacej srodek nai poziio- mie wyzszym mozna teraz olkriesiliic, dodlaijac do odleglosci C1—C3 wyznaczonego juz ry¬ sunku; ipairallalkse odjpowiiaidaljaca róznicy wzmieisiien punktów C1 i C3. W talki isposób wyirówmyiw|uje sie ipodznailke tzdjec, co jelslt bardzo kdrizyisitnei iprjzy doklialdtaeim wyzna- czainlilu mcizaiikowiej miajpy. Przy wiyzpaicza- niiu polozenia ipunlktów isposojbepi fcajtowym rózniSce podziailek (uzytych klisz fotiogiriafiiciz- nych sa beizj (znadzemdiai, ipotnlewaz katy nie zmieniaj a isiie wnaiz z ipoidiziilailka.Przeprowadzanie wyizruajczamoa zapiomo- ca teigo (S|posofbu diaje malm poprzecLzmiJee wy¬ tworzona foto|arialfi;czj:iiei, izamiaisit podobnych pcprzieazniic iwykonainyiclh iziapotmioca rozma¬ itych inistriumentów polowych uzywanych prtzeiz .mietóiazych.Pb nikolnczemiu ipoplrizeiczniijcy irolbi sie z iwej katlikii na plótnie iw maftyiclh sekcjaidh, aby je liaitwo Ibyfto idkliadac na dlesice ryisiunkowej.Pod te sekcje 2n^ctzace=go rysiumku kladzie sie klisze z zarysami (wlalrsiWicami) i ustawia sile je pralwtidlowo izalpjcimaca ich sirodjkówi wyznaczonych punktów, al nasitepnie wyzna¬ cza sile /wszystkie jpoitrzefonie liinjjiezarysowe oraiz inne linitereisiujape danteu Jezeli ima wy- zpaiczattiiyclh ftak klifczaicth isa ipuinikty rózniaice isie od siiebie znacznie pcdl 'Wizigledem wyso¬ kosci polozenia, .to "ich odlegloscii fotoigra- £:iazme od srodka nuoga rózn'ilc isie tak bardzo od wyzjilaczcinego iriazm^teisiziazeinjia tyiclh punk¬ towi, ze (nliiezbedniem siie siba|jie reprodlufcioiwa- nie tycji kliiistz w ipodlzialloe, któraby wyrów¬ nala wytzinaazona i fotagrafiazma odileglosc polmliedlziy itermi punlktamii. iPicizyityiw tein ippze- foil)C|grafowuji& isie ceilem otrzy|matoiiia megiaity- wu o potnz|elbinym wymiarze, a po reiprcdluk- oji tego ne|gaityiwu otrzymiuje siiie jpoizytyw te- ^o isajmie|goi wyimiiainu maid^ijajcy isie do wyzna- czaoiai. Wyfzinaiaza s:e itematzj ma kallikch sek- cyjnydh drogi, likijei kolejowe, nzeld, budyn- kii, kainiaily i wi&zelllkie inne idlaime piozadaine ma majpie. Po wyziniaiczeiniiu w teim sfposób ca¬ lego terytiorjuinf, o którego mape nam chodlzi, naklada sie kalki! sekcyjne* zpowrotem na rysunek malpy, kierujac je tak, ajby !z nalozo¬ nego jak nalezy szeregu sekcyjnych rysiun- ków znacizacyich wyizimaiazyc ryisumek mapy, Zajpctmoca isposdbu tego otrzymuije sie wiiec ma|py lotniczyich zdljec fotcigpafiiaznych iwykoma- nych ipnzez mielsitaibilizowalmy aparait lotogra- filazmy.Sposób, zapomiocai którego rziuty isitozfco- we iwiiellu 'zdljec mozn'a zaimieinic ima rówino- wazmiei im mziuty rysiumkowe;, (byl ozesciowo podany w artykule zaitytulowainyim „Air Serv!iice Imfonmation Circiullar", wydlat^aiiyim przez Naiazdldika Sil Lobniiiozych w Wa- szymfgtcniie, Tom 2 iz 10 mairca 1921 stronica 20, 21. Dokladnosc otrzymamiych za|pamcica t^go sposiclhu wyników izallezy eallkowJcie iod poziamosici isitozkiaweigo nziuitu i od dioklad- nosici w wyizmaozemitu iafetycizmyidh; srodków i srodków sprzezonych koleijimyoh zdljec. W artykujle jpowyzsizrym jpawiedzSanlo, iz czesito — 11 —uzywa; aiie srcAi (kll^e) zasitepoze, ponste- iwaiz jielst izfoyt trudiniojdbhladnie w^yzmajozyc srodki sprzezone na_ podlsAalwie srodków fafctyczlnydb, a o izdljeciaieh!, doprowadizanycth zapfamcloa! poprawek do rawtu, jamtyjkul .tUen nie wispamiinia izupeltoieflpcni:ieiw^ «!»$ tam lila pizyipiicizicizlalllnieij ilecz niepeiwlfleij wy- sttatneziajjiafcielj1 paziamosici zdjec jrazpatryiwat- nycih w cytowalnymi artykule.Sposoby wyznaczania wszysitikiicih srod¬ ków sipjrzezoinylcfh i lnla(^€^llkfw,yIwa^rMla, pdziiio- mosci iflojpMJwIlainiyclh zidfec pia podistawie ipraiwdziatóa ptamriairów faktycznych w polu ^mmemen pewnych wydalfayclh puriktów, tralfcujacych sie iwizdlluz szenegui^zdljec, twyko- nane zigodtafe jg powyzisiziyim opiilsieim;, stano¬ wia w potównianiu z metodalml isittascwwainemi dotychczas ipoztajdlainy potstgp w dzkidlziilnie spcirziadizania map z fotograf*j lctniczych. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. L Mejtoda ispotfzadzianjJa map (topogra¬ ficznych iz fotograficznycli zdjec (lotniczych, wedlug które*! z samolotu fiiziemejgu zdjec w tein sposób, iz citirzyimywaine negatywy przylegajace obejmuja czesciowo to sanno teryitotrjiuim, iznaunieninia tern, ze przy- gotowywulje isie klii&ze fotcigirafozme parami, wyjbiera|jiac z iszenejgu zdjjec szecie|g pair uiwi daczniajajcych fpo kaiwiailku to saimo tery- torjuni, itaLilch imiiapcmcie, iz fetórycn kazde zdjecie nastepne zawiera ipunkt srodkowy zdlj^cial p]qprzednlieigo, przyczieim przez ob¬ serwacje okresla sie iwjzniesiicnie (wydatnych punktów ona teryilieirjiuim, wiiidiotazjnydh ma olbu zdjeciateh diajnfój pary, mierzac odleglosc tych wybranych punktów odl iLilnjil, lacizacej srodek kaisdeigjo zdjecia aae skdjairziciiiyan z nim srodikAeimi dlriuigiieigo zdjeeiiai w tej parze, oraiz mietfza|c palrialaksy (wybccizeniia) punk¬ tów o iznianefm wizniesjeniiu ma podisfawie ildh uwidaczniania isde na nzeeitcinyclh zd|jeciach w c^ru ipirzyMizon^o okfieisllietniia kaba i kile- rumlku niaichyleoiia tych zdjec iw sitasiuriku dlo poziomej iplaiszdzyziny oignliskaweji i dlo sie¬ bie wfcaijemnie; piOctzArni 'pia^tp^«|G^fe siie te zdjecia na pochyle plaszczyznyw ce¬ lu poprawienia okreslonych odpylen i utworzenia stereoskopowych pair pozy¬ tywnych kliisz o rzednyeh, ii parailaksach wispclimiieimych z rzwibaimi poziamemlil.w za- leznosioi od kazdej kHis^y danej .pary, 2. Sposób wieidttujg Basihrz*; 1-, iznameirLay tenn,, zie z kaizdej palry klLsiz iwybluemai 'sie te, która) oajbairdziielj zibliiza sie do cech zdjecia otrzyimialaejglo w apalracie IcitiogmrfiiCzinym o poziilolmiejj plaisizsazyziniLe o^iftekchwe-j wi cellu wybwiorzendia z meigatyiwla klfisiziy, która be¬ dac ujsiilaiwnclnia iw irazie poiirtzieJby pod kaitem pózytywineji reprodlukcijiii, byklby bamdizdJej izbliiLzofliisd do a^uitui poziioimeigo. 3. Sposób wetdk|g izasibrtz. 2, znamiemmy teim, ze iz jieldktój z klisiz itiwoirz|aicycih paire przygotoiwywujie sie modbl negatywny pod iwizgledem balrw, a ploztyityfwinyj pcid (wiz^le- dem odjpciwieidbielgo polozenia punktówclbra- zul, p»nzy|ozeni ne|ga pary rziuca «ile (prpjefccyijnie) ma nzfecaoiniy niiodefl,' reignuluijac jejgo plaszazylzSaa ^tak; jrfby painkty wi znailazjly isiie w jedbaikoiwiej odile^llosicii od Hnji lajczajoej ich skojiairziolne srcdlkii i aby wisipóllne ilmj punjkrty dbciaiziu, o ickresllionydh róznicacih parailiaksoiwyich, potjalwily sie ma¬ jac ite wilasnie róznibe, poczem u imodlel i nia^w^ietlla kPiisze swilaitStoczjinla rwi plai- szczyzsniiie, w które1)1 naisibawiony byil rizieaziony -imcdlelli, a ito wi cellu iwytwiottizenila poizytywiu tiwiciriziaiceigo Mereoskqpowa pare z pcizy(t!y- wiemi, z którego wykoniano ten mcidlell. 4. Spoisób wedlulg iziaisitnz;. 1 luib 2f zna- m:ienny tern, ze zapbtaiccia baidianiia steire- oskopwiwfego wybranetji pairy klisz, ustajlai sie, czy jjedna iz niich, ozy tez obie, jednoazesnr!e zbliizaija sie diostatecziiie do rzutu poziome- gio, ia to wi celu wybrania IklElszy fziaisadbiiazejj (podstaiwowej), ai [gdy (takiej kliszy niie bedziiie, to negatyiwy dbu klisz przelotoJ- graifciwiuje sie na plaszczyzny nachylone od^ powiiednio do danych, otrzymamych ipriz^iz ^ 13 -st^osMpowe badianie dfcipóty, dtopfM po 'poftowtnietiri zbadlalnJtu przicloltioiglfaifciwaiiyiGh klisiz bedzie prizynajjiminiej jedna zfcliizónia do- stfateczinie "dbl ploziomego rzutu, przy- czem ikliisizai ita sfftiizy zai klisize iziatsadtai- czaj db dlaczego pirizeMojgJiMoi^^ ne- galtywiu dmulgafetf kifey. 5. / Sposób wedlJug zastrz. 3 i 4, znamienny tern, ze fotoglraifidzny modtel przygotowywuje sie «wi (ten sposób, iiz iLaj^5erW nai tylna s*tinolnie zaisadlnicfzego pozytyiwiit naMada sie Wzorek, pojsifaidsalja^y wyciete oitworki otadzaijacig »wy- 'dtóttoe ptrmlklty, saiadlekkKIsizy ^sadtóczej, iwffl- dbaztiy niai nieij srodek sfcojataztany klfezy podlegajacej1 ipjojpiiiarwiiJainiiru, oralz punkty o wflaidtoimyidh mazmiiairaJcih parallakisolwych, a naistejpnife pozytyw pokryty wiziodkiem repino- dlttkuje isle przy uzyciu odlbSIjaljaidelj po- wiiierizjchinfi, dzidki czelmiu otrzymuje isie nw- del negiaittywttiiy jpod iwlzj^ledlelm! batriwy, a po¬ zytywny pdd1 wzgledem polozenia punktów r wnesizfcflel niaistJalwia! siile aaisaidtaHcza kfeze i modieiloiwa kllfeze wzgledem* siebie tlak, alby skojarzony strtodek, iwcldldczmy nia iziafsiadlriibzielj Misizy, izlbiei^l sie z fffizyozmylm srodkfi)e!m ML- stzy modelowej. 6. Sposób wedlug iziaisttrz. 1—5, zmramien- ny itetm, ze plrtzetd1 przefoto^ifco^ainiiieifli jedy¬ nej Kub obu kliisz wybrfafnelj pakry, obie Wasze baidal sne zaipcimoca stereoskoipiu, okular któ¬ rego zaicpaltrzony jest w dkrlzyzolwaine wlo¬ ski1, nfciianiowsidie bada isie nzedbe punktów skojiatfzloniycfc nia kliisizy i róznitoa pafrallakso- w stostunkalch idio obHlczioinydh róznic parallat- fcsowych tych punktów iw celu przyblizonego okreslania, jakie przietotoigraifowainie tych kliisiz w nachylonej pfelszczyznie jestpotrzeb¬ ne, aby otrzymiac pare pozytywów, poisia'*- daijacych rzedine i parallaksy wspol/mieroe z rauttalmiS piozlfometmi. 7. Sposób wedfcug zastrz, 1—6,znaimfenfcy tenii, zie pclprawiiona palre Wyhlralniych kliisiz wklaidla sie dlo siteireaskoipfu & naisitawia tak aby Utaja prosita, przechodzaca plnzez srody i skajairziolne srodki tycli Misz byfljai równo¬ legla dó illiiftji laczacej sirodkit ck^arów: site- reoskbpu, piiEyczem sirbdfci^ wlla^Lwyeh m klilsiz zniaijdiufja sie naizewiriatiriz wlasciwych iiirt skcjj^2l0in,yic:h srcklfców, naiplepuLie regiullu- je sie odllieigjtasc idlziedajca rzebzlone klSlstze tak, aby abiseirwi&waiiiy isitereosikopoiw^ ipudkt ob- raizu izbitegalf fli:e pcd wizlgledlsim^ jjoteizierik! .Vir przestrzeni z ipuinktenii priz^strlzicni zia^ jetym poziorniie przeiz oibralz stereosko¬ powy przedinlbtów uiniiesizcizionyichi w o- gniskaw^f ^isizczyzniie bfimilarów atere- óslk»C(pui, p»óozem ula jedjniejj ta k£?bz ódkytsióh^t- je sie teje zairysiu, laczaca wisizysitkie sAere- oiskotpciwe ipunkty clbr^afziu;, znaljdiuJAce sie na jedbakowem ipczarnem wyniesieniu, nalstep^ ii7i"iei 'zmienlai siie rozis,uiniieic.;ie" kliisz nia odle¬ glosc, odjpiciwiaidlaljsyca rózaiiiicy wznieiscienia pomiedzy kjoilejnemi ISmijami 'zarysów (war- ^tiwiicaimi) i ptenolwlriae odirysowufje «Je Khje laiozaca sjzercjg ipjudktów cbraizdi, które zdaija sie izlbileigatc ze 'ZimienSioine*ni p^oizloirtóle twttanlie- siiendem isiteitie)oiskloiponviejgo obralziu /przedrtniia- tów 'W ognSskoiwef pilalsizwzyznie cklujkraw, przyazietm fe icperialcije powtferzia «iie Iby&e ra¬ zy, iile liimSj zalrysolwycL piraignie sie «wy- zinaiczyc na jedtne^ z kfaz nalezace;) db /tej pary.. 8. Sfposób wedlug zialsitrz. 1-—7f lztnaimieai!* ny temi, zel -sfeoljalrziotne ipuintkty srodlkioiwfe •wy- iznataza sie praiwtófowo na st€«ie©isikoipOwlej piattlzie klfez,, wykladbijac te ;pia!re klisz db odlpolwiedbiiego stereoskopu, posfedajaceiglo w kazdym 5-wym okularze dwa skrzyAotwatne wllloskii ii iprzesuiwiaijac nalstejpinite stereosko¬ powy olbraiz przeiciieciila isie wilosków db ipo- zorni^go zetkniecia sie ze stereoskopowym ofonaiziemi srfodka ijedmeij iz klisz i ito izalpoimo- ca odpowiiediniile{goi nalnejgiullowyiwiani^ odle- giJoscil dziiietlaiceij klisize, dlziieklii czelmu skrzy¬ zowane wiloski okullaru, odlpciwiiadaijacego dniigieij kllsizy, zbiegna sie ize znailezionym iw ten sjposób sfecijarzoinym srodkietm pclerwsizej kliszy, ipotozem ;p|unktfy zble^giniilecila izaiznaicza isie na< dkiugieij klUisizy, 9. Sposób wedllulg zaistrz. 1—8, zmalmieiib- ny tern, ze wyzlnatoainiie fiotoigraliicizjniejj po- - 13 -przefcznicy (ti^^cirlsy) w raucie iriyisutafco- wym robi sile na podistawile wyznalozajjajcych rysunków mai kalce, otirizymamiych iz popiiiai- wionych klisz, posiaidkijacych prawidlowo rozwniJeszC^icirc órodlkii iskbijalrizane, lihijie prze1- chiodlzatee prirzcz wyizwalC!zon£ punkty ii.srodki kiaizldlelj iz kitel, na któryidhi uwMIocziriSly sie tfe punkty, ora& liiuje latazacc smodbk ize sko- jatfzoinyimi srodkielm kazdej fcliiszy tak, ze na jednym z tfzielczonyicih rysunków nai kalke wyznacza' sie faktyczne polóizienie dwódh punktów leizialcycih w okreslonym juiz kierun¬ ku, a na rysunek mapy przenos sie wlsizyst-. kile kilenunkiil (lliinjje) zawarte na- pierwsij kalcte oiralz fakttylczine irjollozenie dwóch iwy- bfrfanydh pulnktów, dtoiga zas wyzniaazajaica kalke n&kiadai sile liak, aby lotnija laiczaicai jej snodlck-me skojarzonym srodkierii pieirwszej kailkii izibiegala) siie w oidlwrotnyirti kierunku feij ilinjiil iz lliinija nlakrieisldncy nai rzeczonym ry¬ sunku malpy, naistepniie posuwia sie te druga kalke wzdilulz rizefciziomej liiinjjii dbpóty, dopó¬ ki linjjiai,' biegnaca ze srodkia rzeczonej kailkii do punktów umiieiszczoiriycih na (rysunku mai- py, nie pirzejdlzie przez te punkty, po osia¬ gnieciu powyzsizegb wyznialczai sile srodek difujgjieij kalklii ii kaeinunkii (linlje iiaezaice) wszystkich ozlnaczonyoh na nieij' punktów, otrizymiuifaic plfzeLz -to punkty iphizefcalecttla sie /z Ikaerlirikaimi juz przeniesionemu na rysunek mapy a jpierwsizeij kalki;, co okresla poloze¬ nia! punktów wylznafczatoylclh przez ite dtwa kiierlunki, a nastepnie maklddia isiile itak sanno wtzdltó lifoiji ltrtzelciia i wisjzystkie natelepne kalki, naisitawiialjat je kalzdym nazetai w taki sposób, alby kSemumkii (liinije) dto punktów o- kre^lonyich ppzez popinzeldnie przeciecia sie przechodlziilly przez te punkty, 10. Sposób'wedjlug izaisitriz, 9, znatmSenny tern, ze rolbi:' sie nioteaikowia mape, najdlaijaca sie db zastosowalnia db wytwfcirizaniej w opi¬ sany sposób mapy w ten sposób, ze1 z popra- wioniych poprzednio klisz robi sie negatywy W skali odpowiadajaiGelj skali rysunku, pnzy- czem odiegilosc srodka od skojairzonego siroidkai tych negatywów naregulowltfje sie w tym wypadku, gdy srodek negatywu posia¬ dla mriieijsize wizniieisienie tereniu, anlizeili jejgo srodek skojarzony tak, aby równaila siie od- powiieidlniiieij odleg|lloseii wyrzmaiazionej ijiuz na rysunku, fw wyjpaldku izas, g4y ten sirodbk pcisiiaida wyizsze pollolzeni:e ma) terenie, anit- zeli jego srodek skojarzony, naireiguilowtuje sie odleglosc diziellajca to sirodkil tak, aby byla równai wyznaczonej na rysunku odle^- glosci tych srodków, zwiefcszonelj o parala.- kse, od^KJwiiad!a|jiapa róznicy wiznuiesien terei- nu w srodku i skojarzonytmi srodlku; peczem z odlpioiwlileldlniiio otnzy|mianycih neigatywów wytwanziaJ naisitepnjie ukla/da sie itwictfzac mape mozaik kowa. ^ Brock &Wcymoutb, Incorporated. Zastepco: M. Skrzypkowski, * rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 6110. Ark. i. &p£ *—/- ci £ J*J J*J<'Bmbzsjb/W 'o6ap|SM9fsn5og ~] (tua ?K wf '0119 ¦*# o3d*olU3l*d nsido oq ^ *% ^ / *• PL PL