Pierwszenstwo: Opublikowano: 31.VIII.1970 60633 KI. 21 a1, 36/00 MKP H 03 k, 4/86 Ul ftllLlOTEKA u* * "¦ '¦• Wspóltwórcy wynalazku: Zdzislaw Dorywalski, Jan Piotrowski Wlasciciel patentu: Przemyslowy Instytut Telekomunikacji, Warszawa (Polska) Impulsator liniowy ze stabilizacja amplitudy impulsu Przedmiotem wynalazku jest impulsator liniowy ze stabilizacja amplitudy impulsu, generujacy tra¬ pezowe impulsy napiecia o plaskim wierzcholku, a majacy róznorakie zastosowanie np. jako modula¬ tor impulsowy generatorów i wzmacniaczy b.w.cz. w radiolokacyjnych ukladach nadawczych.Znane uklady impulsatorów liniowych generuja impulsy napiecia, których amplituda jest szczegól¬ nie mocno zalezna od opornosci obciazenia, ponie¬ waz wartosc opornosci obciazenia jest w przyblize¬ niu równa opornosci wewnetrznej impulsatora.Zmiany opornosci obciazenia w zaleznosci od ro¬ dzaju obciazenia moga wystepowac w czasie trwa¬ nia impulsu w sposób powtarzalny dla wszystkich impulsów lub tez w sposób przypadkowy dla nie¬ których impulsów. Zmiany opornosci obciazenia po¬ woduja duze zmiany napiecia impulsu wyjsciowego, niekorzystne ze wzgledu na prace obciazenia oraz zaklócenia w pracy impulsatora. Impulsy genero¬ wane przez impulsatory posiadaja czesto znieksztal¬ cony wierzcholek impulsu szczególnie w przyipadku gdy obciazenie dolaczane jest poprzez dopasowuja¬ cy transformator impulsowy.Znany jest uklad obcinajacy, który dolaczony równolegile do obciazenia impulsatora obcina wierzcholek impulsu wyjsciowego na zadanym po¬ ziomie. Uklad ten zlozony jest z diody i zródla na¬ piecia polaryzujacego diode. Wada tego rozwiazania jest koniecznosc stosowania dodatkowego zródla pradu stalego do polaryzacji diody o mocy porów- 10 15 20 30 Z nyiwalnej z moca zródla zasilajacego impulsator oraz trudnosci w uzyskaniu równoczesnej regu¬ lacji napiecia obu zródel.Celem wynalazku jest uzyskanie na obciazeniu impulsatora liniowego, bez ukladu obcinajacego z dodatkowym zródlem, impulsoi o stalej amplitudzie w szerokim zakresie zmian opornosci obciazenia i o plaskim wierzcholku impulsu, przy jednoczes¬ nym zapewnieniu warunków stabilnej pracy impul¬ satora, takich jak dla dopasowania oraz zachowania sposobu regulacji amplitudy impulsu przez zmiane napiecia zródla zasilajacego impulsator.Cel ten zostal osiagniety przez stworzenie ukladu impulsatora, w którym pomiedzy obciazeniem im¬ pulsatora, a zródlem zasilajacym impulsator jest wlaczony element o jednokierunkowym przewodze¬ niu pradu bezposredhiio lub poprzez uklad dzielacy napiecie zródla zasilajacego impulsator i z takim kierunkiem1 przewodzenia, ze dla zadanego zakresu stabilizacji amplitudy impulsu wystepuje przeplyw enengii elektrycznej z wyjscia impulsatora, pola¬ czonego z obnazeniem, do zródla zasilajacego.Impuilsaitór wediug wynalazku, w stosunku do znanych rozwiazan, pozwala, w prostym ukladzie bez dodatkowego zródla pradu stalego duzej mocy do polaryzacji diody, przy zwiekszonej sprawnosci impulsatora i stabilnej Jego pracy oraz latwej re¬ gulacji amplitudy impulsu wyjsciowego, uzyskac impuls wyjsciowy o staibiiloizowanej amplitudzie i duzej plaskosci wierzcholka. 60633Wynalazek zostanie blizej objasniony na przy¬ kladach wykonania przedstawionych na rysunku, na którym fig. 1 i fig. 2 przedstawia impulsator limio-wy ze stabilizacja amplitudy impulsu pracuja¬ cy bezposrednio na obciazenie, a fig. 3 i fig. 4 5 przedstawia impulsatpr liniowy ze stabilizacja am¬ plitudy impulsu pracujacy na obciazenie dolaczo¬ ne poprzez transformator impulsowy.Impulsaitor wedlug wynalazku przedstaiwiony na fig. 1 jest zbudowany w ten sposób, ze pomiedzy obciazeniem 8 impulsatora a zródlem zasilajacym 9 impulsator jest wlaczony element 7 o jednokie¬ runkowym przewodizeniu pradu poprzez uklad dzie¬ lacy napiecie zródla zasilajacego.W przerwie pomiedzy impulsami dwójnik formu- 15 jacy impuls 5 jest ladowany ze zródla pradu stale¬ go 9 poprzez dlawik ladujacy 1 i diode ladujaca 2 do wartosci napiecia bliskiej dwukrotnej wartosci napiecia zródla zasilajacego 9. Po zamknieciu ob¬ wodu generacji impulsu przez przelacznik tyratro- 20 nowy 6, dwójnik formujacy impuls 5 rozladowujac sie daje na obciazeniu 8 impuls napiecia. Z chiwila gdy naipiecie impulsu przekroczy napiecie polary¬ zacji diody 7, wystepujace na kondensatorze 11, nastepuje przeplyw pradu od obciazenia 8 poprzez diode 7 do kondensatora 11, w wyniku czego uzys¬ kuje sie ^stabilizacje napiecia impulsu wyjsciowego na poziomie napiecia polaryzacji diody 7. Wartosc napiecia polaryzacji diody 7 ustalana jest przez dzielnik napiecia zlozony z oporników 12, 13. Dla uzyskania dobrej stabilizacji pojemnosc kondensa¬ tora 11 powinna byc znacznie wieksza od calkowi¬ tej pojemnosci dwójnika formujacego impuls 5, a opornosc w kierunku przewodzenia diody 7 powin¬ na byc znacznie mniejsza od opornosci obciazenia 8. Uklad zlozony z diody 3 i opornika 4 eliminuje 35 przepiecie na dwójniku formujacym impuls 5 w przypadku gdy impulsator pracuje na obciazenie o opornosci mniejszej od opornosci charakterystycz¬ nej tego dwójnika.Poniewaz napiecie polaryzujace diode obcinajaca 40 7 otrzymuje sie z podzialu napiecia zasilacza pradu stalego 9 zasilajacego impulsator, zachowany je*t staly stosunek napiecia polaryzujacego do napiecia zasilacza pradu stalego, a tym samym stabilizacja napiecia impulsu wyjsciowego ze wzgledu na zmia- *5 ny opornosci obciazenia, nie zalezy od wartosci na¬ piecia sdecd zasilajacej impulsator^ Umozliwia to zachowanie stabilizacji napiecia impulsu wyjscio¬ wego w ukladach, w których wymagana jest .regu¬ lacja amplitudy napiecia impulsu wyjsciowego. 50 Przy opornosciach obciazenia wiekszych od opor¬ nosci dopasowania ze wzgledu na stabilizacje am¬ plitudy impulsu wyjsciowego ,prad impulsu w ob¬ wodzie rozladowania dwójinika formujacego impuls posiada stala wartosc amplitudy, co zapewnia wa- 55 (runki stalbilnaj pracy przelacznika tyratronowego, dzieki wystepowaniu ujemnego napiecia na ano¬ dzie tyratronu po przejsciu impulsu, niezaleznie od wartosci opornosci obciazenia. .W zwiazku z tym, ze stabilizacja amplitudy na- 60 piecia impulsu jest równoznaczna z obcinaniem wierzcholka impulsu, eliminuje sie tym samym znieksztalcenia wierzcholka impulsu. :; Uklad impulsatora wedlug wynalazku przedsta¬ wiony na fig. 2 rózni sie od ukladu impulsatora 65 7 '-1; /¦::" ¦ • \^ 4 . ; :, ; ;;- przedstawionego na fig. 1 tym, ze uklad impulsa¬ tora jest zasilany z dwóch zródel pradu stalego 14 i 15 zabocznikowanych kondensatorami 10 i 11, a napiecie polaryzujace diode obcinajaca 7 jest po¬ bierane z jednego zródla 15.Uklad ten posiada dodatkowe zalety a mianowi¬ cie poprawiona jest sprawnosc energetyczna impul¬ satora ze wzgledu na wyeiliirndnowaiue strat energii w opornikach 12 "i 13, a ponadto energia wracaja¬ ca do zródla zasilania poprzez diode obcinajaca 7 zmniejsza wypadkowy pobór energii i tego zródla.Ulklad impulsatora wedlug wynalazku przedsta¬ wiony na fig. 3 rózni sie od ukladu impulsatora przedstawionego na fig. 1 tym, ze napiecie polary¬ zujace diode 7 jest pobierane z calego; ir<$dla zasi¬ lajacego 9, a transformator dopasowujacy 17 po¬ siada polaczone z uzwojeniem pderwoteiyTn dodat¬ kowe uzwojenie, podnoszace napiecie impulsu wyj¬ sciowego do wartosci odpowiednio przewyzszajacej wartosc napiecia polaryzacji.Uklad imipulsatora wedlug wynalazku przedsta¬ wiony na fig. 4 rózni sie od ukladu impulsatora przedstawionego na fig. 1 tym, ze napiecie polary¬ zujace diode 7 jest pobierane z calego zródla zasi¬ lajacego 9, a transformator dopasowujacy 17 po¬ siada dodatkowe uzwojenie odwracajace bieguno¬ wosc napiecia impulsu wyjsciowego i podnoszace napiecie Impulsu" wyjsciowego clo wartosci odpo¬ wiednio przewyzszajacej wartosc napiecia polary¬ zacji. Zastosowanie dodatkowego uzwojenia trans¬ formatora 17 umozliwia, dolaczenie przelacznika tyratronowego 6 jednym koncem do wspólnego punktu laczacego zródlo zasilajace 9, obciazenie 8 i mase.Uklady impulsatorów przedstawione na fig. 3 i 4 posiadaja te same wlasnosci energetyczne jak po¬ dane dla ukladów przedstawionych na fig. 2. PL