PL59959B1 - - Google Patents

Description

Po zaabsorbowaniu 2 moli wodoru na 1 mol 1-tlenku benzotriazymy, lodowaty kwas octowy odparowuje sie pod zmniej¬ szonym cisnieniem, a pozostalosc rozpuszcza w 80 ml etanolu. Dodanie równowaznej ilosci alkoholo¬ wego roztworu kwasu 'Chlorowodorowego i 80 ml eteru powoduje, ze produkt krystalizuje jako chlo¬ rowodorek w postaci lekko zabarwionych igiel.Temperatura topnienia 193—195°C.CgH12N4Cl2 (247,1) Obnczono: C — 45,98 H — 5,40 N — 21,49 Znaleziono: C — 46,02 H — 5,61 N — 21,49 Z otrzymanego w ten sposób chlorowodorku moz¬ na wydzielic wolna zasiade przez potraktowanie wodnego roztworu chlorowodorku kwasnym we¬ glanem sodowym i nastepna ekstrakcje chlorkiem mietyleniu.Analogicznymi metodami wytwarza sie wymfte- niiiome w tablicy 3 pochodne 7-chloro-l,2-dwuwo- doro-l,2,4-benzotriazyny podstawione w pozycji 3.W ostatniej kolumnie tablicy podano temperature topnienia otrzymanych zwiazków w postaci chloro¬ wodorków.Tablica 3 50 55 pumer ko¬ dowy zwiazku Mio 823 Mo 829 Mo 849 Mo 819 Mo 821 iMo 822 Grupa w pozycji 3 piperydynowa propyloaminowa izobutyloaminowta (3'nmorfolino)-pro- pylowa dwiuetyloamihowa 'benizyloamimowa metyloaminowa Temperatura topnienia 203—207QC 171—173°C 177—179°C 223—225^C 205—209^C 180°C 190—192°C Przyklad IX. l^acetylo-3-dwumetyloamino- -7-<^loix)-{l,,2Kiwuwodiom)-l,2r4-ibenizotiiiazyna^ (Mo 837). 1-tlenek 3Hdwumietyiloamima-7-ohloro-l,2,4-,benizo- triazyny, stosowany jako substancja wyjsciowa w59959 9 15 przykladzie V, uwodarnia sie w obecnosci niklu Raineya w 25 czesciiach objetosciowych etanalu, za¬ wierajacego 2G*/o kwasu octowego. iPo przeprowa¬ dzonej redakcji rozpuszczalnik odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc rozpuszcza 5 w 10 czesciach objetosciowych lodowatego kwasu octowego. Po dodaniu rówriomolowej ilosci bez¬ wodnika octowego i kilku kropel stezonego H^C^ roztwór ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w cia¬ gu 1/2 godziny. Po ochlodzeniu mieszanine reakcyj- 10 na wlewa sie do mieszaniny tluczonego lodu i nad¬ miaru stezonego roztworu NaOH. Wytracony pro¬ dukt przesacza sie przez lejek Buchnera. Przekry- stalizowany z metanolu ma pcstac lekko zabarwio¬ nych igiel o temperaturze topnienia 181—183°C.Cu.H^CM40 (252,7) Obliczono: C — 52,29 H — 5,18 N — 22,17 Znaleziono: C — 52,64 H — 5,15 N — 22,32 Reakcja tej wyjsciowej suibstaifiicjii jak wyzej z 2 molami ibezwodinika octowego daje pochodina d'wu- aoetylowa (temperatura topnienia 152°C), reakcja z kwasem mrówkowym i 1 molem bezwodnika oc¬ towego daje pochodina 1-formylowa (temperatura topnienia 179—183QC).Przez potraktowanie pochodnej 1-acetylowej 25 chlorkiem benzoilu i trójetyloaimiiina otrzymuje sie pochodna ,l-acetylo-i2-ibenzoilowa (temperatura to¬ pnienia 17'0-171°C), a zastepujac dhiorek ibenzoilu chlor!kiem p-dhlonolbenzoilu otrzymuje siie odpo¬ wiednia pochodna lHacetylo-^Hp-cnloro-benzoilo- 30 wa (temperatura topnienia 183—184QC). -Przez ana¬ logiczne uwodornienie l^tienku 3-dwumetylloami- no-7^metylo-l,2,4nbenzqtiJiiazyiny i nastepna reakcje. z weglanem ohloroetylu otrzymuje sie 1,2-dwu- (karbetoksy)-3-dwuetyloamino-7-metylo- (1,2-dwu- wodiciro-l,2,4-lbenzotriazyne) o temperaturze top¬ nienia 105°C.Przyklad X. 1,2Jbutylomalonylo-3-dwuetylo- amino-(l,2-dwuwodoro-'l,2,4-'benzotriazyna) (Mo 855) 40 a) W kolbie trójszyjnej z chlodinica destylacyjna do 3,8 g 3-dwiimetyloairniino-(l,2ndwuwodoax-l,,2,4- benzotriazyny) dodaje sie w atmosferze azotu 0,52 g metalicznego sodu, rozpuszczonego w malej ob¬ jetosci albsolutnego alkoholu, 4,5 g ibutylomalonianiu etylu i 15 ml ksylenu. Mieszanine ogrzewa sie w ciagu 2 godzin do temperatury 70QC, po czym w ciagu 3 godzin do temperatury 110—130^C i w cia¬ gu 1 .godziny do temperatury 150^C, 'powoli od- destylowujac alkohol i wieksza czesc ksylenu. Do en 50 otrzymanej lekko brunatnej zabarwionej masy do¬ daje sie 200 ml wody. Otrzymany roztwór eks¬ trahuje sie dwukrotnie eterem luib benzenem, po czym zakwasza HC1. Otrzymuje sie 3,6 g 1,2-buty- lomalonylor3-dwluimetyloaimiino- (1,2-diwuwfodioro- 55 -1,2,4-benzotriazyny). Po przekrystalizowaniu z al¬ koholu jej temperatura topnienia wynosi 189— —190°C. b) Tlenek 3-dwumietylioairndJriO-ll,2,4-?benzotriazy- ny wytrzasa sie w obecnqsci mlilkLu Rainieya w at- 60 mosferze wodoru w 16 czesciach objetosciowych mieszaniijny alkoholu i kwasu octowego (9 :1). Mie¬ szanina albsortauje 2 mole wodoru na 1 mol sub¬ stancji wyjsciowej. Uwodornianie mozna -prowadzic stosujac katalizator palladowy z odpowiednim roz- 65 10 puszczaflinikiem. Po przeprowadzonej redukcji mie¬ szanine przesacza sie przez lejek Buchnera i od¬ parowuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnie¬ niem w atmosferze azotu. Pozostalosc rozpuszcza sie w 20 czesciach dioksanu nie zawierajacego, wo¬ dy i w temperaturze 60°C zadaje Obliczona iloscia chlorku 'butylomalonylu (1 mol/mol) i trójetylo- aminy (2 mol/mol). Wydzielony chlorowodorek trój- etyloamjny odsacza sie, roztwór dioksanu odparo¬ wuje pod zmniejszonym cisnieniem do sucha, a po¬ zostalosc rozpuszcza w. 7 czesciach objetosciowych wrzacego kwasu octowego.Po ochlodzeniu produkt wydziela siie w postaci lekko zóltawych krysztalów. Rozpuszcza sie je w obliczonej ilosci 0,25 n NaOH, zadaje mala iloscia wegla i wytraca kwiasem solnym. Temperatura topnienia oczyszczonego produktu wynosi 187°C.Wydajnosc wynosi okolo 60% wydajnosci teore¬ tycznej.CjeHjjoNPis (300,4) Obliczono: C — 63,97 H — 6,71 N — 18,67 Znaleziono: C — 64,08 H — 7,87 N — 18,79 Analogicznymi metodami wytwarza sie nastepu¬ jace pochodne l^-ibutylamalonylo-S^dwuniietylo- amlilno-(l,3-idwuwodoiTO-l,3,4-(ben|zotrtazyny<): Mo 838 — pochodina 7 — chlorowa temperatura topnienia 202—20i3QC Mo 874 — pochodna G— chlorowa „ „ 203^205°C Mi 57—pochodna 7— metylowa „ „ 212—213°C Mi 43 — pochodna 7 — metcksy „ „ 207°C Mi 63 —pochodna 6,7 — dwumetylowa „ „ * 216°C Mi 42 — pochodna 6-metoksy-7- 206^C Mi 73A — pochodna 6-dwuimetyloamino-7-chlorowa 117-^118°C W analogiczny sposób otrzymuje sie nastepuja¬ ce pochodne l,2-al'kilomalonylo-3-dwumetyil|oama- no-(l,2-dwuwodoro-1,2,4-lbenzotriazyny): Mo 884 — pochodna l,2-(propylomalonylowa) tem¬ peratuira topnienia 207^C Mo 886 — pochodna l,2^(pentylomalonylowa) tem¬ peratura topnienia 188°C Mo 887 — pochodna l,2-(pentylomalonylo)-6-chlo- rowa temperatura topnienia 200°C Mo 888 — pochodna l,2-i(pro^yflomalonylo)-6-chk- rowa temperatura topnienia 195qC Mo 890 — pochodna l,2-(cyklopentylomalonylo)-6- ohlorowa temperatura topnienia 191°C Mi 85 — pochodnia l,2-i(propylomalonylb)-7-mety- lowa temperatura topnienia 228°C Mi 8j8 — pochodna l,2H(pentytan:ailonylo)-7Hmiety- lowa temperatuira topnienia 215^C Mi 118 — pochodna l,2-(!izopaiopylomalonylo)-7- me¬ tylowa temperatuira topnienia 211^C Mi 219 — pochodina l,Mpropylomalonylo)-5Hmety- lowa temperatura topnienia 170°C (rozklad) Przyklad XI. l,2-lbutylomallonylo-3-fenylo-i(l,2 -dwuwodoro-l^^-benzotriazyna) (Mo 889 B) 10 g 3-ferijylo-l,2,4-benzoMazyny (wytworzonej we¬ dlug R. Fusco and al. Ist Lomb. r. sc. vol. 91 p.Sf36 (1957) CA. 53 9243) rozpuszcza sie w miesza-59959 U ninie metanolu i kwasu octowego i traktuje wo¬ dorem w obecnosci niklu Raineya. Po uwodornie¬ niu rozpuszczalnik odparowuje sie, a pozostalosc rozpuszcza w dioksanie i analogicznie jak w przy¬ kladzie Xa zadaje równowazna iloscia dwuchlorku butyl'omaloinylu. PO odparowaniu rozpuszczalnika produkt reakcji rozpuszcza sie w rozcienczonym wodorotlenku sodowym i 'wytraca kwasem solnym.Po przekrystaMzowaniu z acetonu otrzymuje sie bezbarwne krysztaly o temperaturze topnienia 165—166°C.Przyklad XII. l,2-propylomaloinylo-3-dwoi- metyloaimino-7-imetylo- (1,2-dwu'wO|doro-1,2,4-ben- zotriazyna) (Mi 85) 50 g 1-tlenku 3-dwuimetyiloaimiino^7-metylo-1,2,4- benzotriazyny dodaje sie do mieszaniny 5GO1 ml eta¬ nolu i 70 ml propyiomalonianiu ietylu. Uzyskana za- wiesoine traktuje sie wodorem w obecnosci 5 ladu 'Osadzonego na weglu i 0,5 g ihydnochinoniu.Substancja [rozpuszcza sie absorbujac 2 rówmowaz- niki molowe wodoru. Po uwodomi'eniu (katalizator usuwa sie przez odsaczenie w strumieniu azotu, a etanol i wiode wytworzona podczas reakcji od- destylowuje sie w atmosferze suchego azotu. Do pozostalosci idodaje sie 200 ml ksylenu i rozitwó.r otrzymany przez rozpuszczenie 11,5 g siadu w 200 ml absolutnego etanolu. Z otrzymanej miiesKaniiny usuwa sie etanol szybko 'przez destylacje jak po¬ wyzej. Nastepnie pozostalosc ogrzewa sie w kolbie polaczonej z chlodnica destylacyjna w atmosferze azotu na lazni olejowej, której temperature utrzy¬ muje sie w .granicach 140—1'50QC. Po 4^5 godzi¬ nach przestaje splywac destylat, a ciemno brunat¬ na pozostalosc rozpuszcza sie w wodizie. Otrzymany roztwór ekstrahuje sie dwukrotnie benzenem.Wodna warstwe oczyszcza sie weglem a nastep¬ nie zakwasza przez dodanie 2 n kwasu solnego.Wytraca sie osad, który po przechowywaniu w lodówce staje sie krystaliczny.Otrzymany produkt rozgniata sie, wyosafbnlia przez odsaczenie, przemywa woda i suszy w tem¬ peraturze 110°C. Przez dodatkowe przemycie mie¬ szanina acetonu i malej ilosci eteru otrzymuje sie 50 g substancji stalej, która przekirystalizowuje sie albo przez rozpuszczenie w dwumetoformamidzie i nastepnie dodanie do uzyskanego roztworu -duzej ilosci acetonu allbo przez rozpuszczenie w mieszani¬ nie etanolu (W/o) i acetonu. Temperatura topnie¬ nia 227—228°C a temperatura korygowana w blo¬ ku wynosi 236^237°C. Inny sposób przekrystalizo- wiamia polega na rozpuszczeniu substancji stalej w 80% kwasie octowym na lazni parowej i nastep¬ nym dodaniu goracej wody az do rozpoczeci?, stra¬ cania sie osadu. Przy zastosowaniu mikroskopowe¬ go aparatu Koflera do oznaczania temperatury top- nienjia, dwiuwodzian topnieje w temperaturze 125°C, rekrystalizuje w temperaturze troche wyz¬ szej i ostatecznie topnieje bez wody kry stalizacyj- nej w temperaturze 236—237°C.C16H20N4O2. 2H20 (336,4) Obliczono: C — 57,12 H — 7,19 N — 16,66 Znaleziono: C — 57,35 H — 7,42 N — 16,63 C16H20N4O2 (300,4) Obliczono: C — 63,98 H — 6,71 N — 18,65 Znaleziono: C — 63,85 H — 6,82 N — 18,49 12 Przyklad XIII. a) 1-tleinek 3^metylomerkapto -1,2,4-benzotriazyny 2,3 ig sodu rozpuszcza isie w 100 ml aibsolutnegoi etanolu. Do ochlodzicinego roz¬ tworu dodaje sie 4,8 g (0,1 moila) merkaptanu me- 5 tylowego w temperaturze 0—5°C. Nastepnie po do¬ daniu 18,1 g 1-tlenku 3-'0hiloiro-1,2,4-benzotriazyny ogrzewa sie mieszanine pod chlodnica zwrotna w ciagu 2 godzin. Wytracony chlorek sodowy usuwa sie z goracego roztworu przez odsaczenie. Pio o- 10 chlodzeniu 1-tlenek 3-metyk)imerkaptio-l,2,4-ben- zeinotriazyny wytraca sie w postaci zóltych igiel o temperaturze topnienia 116—119°C.C8H7;N3OS (193,2) Obliczono: C — 49,72 H — 3,65 N — 21,75 15 Znaleziono: C — 49,92 H — 3,78 N — 21,60 W analogiczny sposób otrzymuje sie 1-tlenek 6- chloiro-3Km'etyiloi-imeiikaipto-l(,a,4r-.benzotria!zyny o temperaturze topnienia 164—165°C z 1-tlenku 3,6- dwuchlciro-1,2,4-benzoMaizyny. 20 b) l,2-butylomalcnylo-3-metylomerkapto-l,2- -dwuwodoro-l,2,4-benzotriazyna.Z 9,65 g i(0,0i5 miola) 1-tlenku 3^metylomerkapto- 1,2,4-benzotrtiazyny wytwarza siie zawiesine w 250 ml etanolu (96%)) i miesza w obecnosci wodoru i 25 niklu Raineya az do zaabsorbowania 0,1 mola wo¬ doru, po czym usuwa 'etanol przez oddestylowanie.Pozostalosc rozpuszcza sie w absolutnym benzenie i traktuje 20 g chlorku butylomalonylu i 20 g trój- etyloamiiny. Po zakonczeniu reakcji acylowania 30 wytracony chlorowodorek trójetyloamiiny usuwa sie przez odsaczenie. Nastepnie roztwór ekstrahuje sie jedna porcja 400 ml i dwiema porcjami pq 200 ml. 0,25 n wodnego roiztworu wodorotlenku sodo¬ wego. Polaczone ekstrakty alkaliczne zakwasza sie 35 i ekstrahuje benzenem. Z warstwy organicznej u- suwa sie benzen przez oddestylowanie pod zmniej- szonym cisinlieniiem. Po oczyszczeniu pozostalosci prziez przekrystalizowamie z acetonu, prod'ukt ma temperature topnienia 143,5—144°C. 40 C15H17N302S (303,4) Obliczona: C — 59,37 H — 5,71 N — 13,86 S — 10,57 Znaleziono: C — 59,51 H — 5,75 N — 13,02 S — 10,69 Postepujac w sposób analogiczny otrzymuje sie l,2-butylomalonylo-6-chloro-3-metylomcrkapto -1,2- 45 -dwudwodoro-l,2,4-benzotriazyne o temperaturze topnienia 145—146°C C15H16C1 N802S (337,8) Obliczono:' C — 53,34 H — 4,78 Cl — 10,50 N — 12,45 S — 9,57 50 Znaleziono: C — 53,33 H — 4,77 Cl — 10,71 N — 12,45 S—9,67 c) 3-amiinio-1,2-ibutylomalonylo-1,2-dwuiwodloro-1, 2,4-benzotriaizyna CMo 923) Roztwór 3 g otrzymanej w wyzej omówiony spo- 55 sób l,2-butylomaloinylo-3-mietylomiei1kapto»-l,2-dwu- wodorobenzotriazyny w 100 ml mieszaniny ace¬ tonu i wody (1 :1) ogrzewa sie pod chlodnica zwirotna w ciagu nocy, przepuszczajac przez roz¬ twór gazowy amoniak. Roztwór ten nastepnie roz- 60 eiencza sie 200 ml wody i zakwasza kwasem sol¬ nym (pH = 2 — 3), przy czym wytracaja sie biale platki, Osad oddziela sie, suszy w cieplym po¬ wietrzu i przekrystallzowuje z wodnego roiztworu dwumetylojformamidu (80°/o). Otrzymuje sie 3 g 65 3-amino-l,2-butylomalonylo-l,2-dwuwodoro- 1,2,4-59959 benzotriazyny, —231°C.C14H16N402 (272,3) Obliczono: C — 61,48 Znaleziono: C — 61,52 13 temperaturze topnienia 227— H — 5,92 H — 6,05 N — 20,73 N — 20,61 Przyklad XIV. Postepujac podobnie z 1,2-ibu- tylomaloiiylo-6-(^loro-3-metylonier(kajpto- 1,2, dwu- wodoro-l,2,4^benzotriazyny otrzymuje isie 3-amino- 14 l,2-butylomalonylo-6-chloro- 1,2-dwuwodoro-l ,2,4- benzotriazyne o temperaturze topnienia 228°C.C14H15C1 N402 (306,8) Obliczono: C — 54,81 H — 4,93 N — 18,27 Znaleziono: C — 54,92 H — 5,10 N — 18,27 Metodami opisanymi w powyzszych przykladach otrzymuje sie pochodne dwuwodoro-l,2,4-foenzo- triazyny, posiadajace podstawniki wymienione w tablicy 4.Tablica 4 Numer kodowy zwiazku Mi 230 Mi 185 Mi 17-0 Mi 158 Mi 148 Mi 126 Mi 124 Mo 967 Mo 964 Mo 960 Mo 959 Mo 956 Mo 950 1 Mo 837 Mo 830 Mo 845 Mo 860 Mo 861 Mi 112 A Mli 112 B Podstawniki piersciemua benzenowego (w nawiasach podaino poloze¬ nie podstawtniiika) (5)—OH8 (7)^CHa .(7)^CH8 (7)—CH8 (7)—CH8 (7)—CH3 (7)-CHs (6)-Cl (6)—Cl «)—Cl (6)-Cl (6)—Cl <7)—Cl (7)—Cl (7)—Cl (7)—Cl — (7)—Cl (7)-CHs (7)-CH, Podstawniki w pozycji 3 pierscienia tridzyno- wego ^N(CH8)2 ^N(CH8)2 " ' wzór 4 wzór 5 — wzór 6 wzór 7 wzór 8 —NHCH2CH2N ^NHCH2CH2N(C2H5)2 —NHN(NH8)2 —N(C2H5)2 ^OH -N{CH,)2 —OCHZOOOC2H6 ^OCHgCOOH —N(CH8)2 - —iN(CH8)2 —N(CH8)2 Podstawnik acylowy przy jednym z atomów azotu lub podstawnik dwuacylowy przy dwóch atomach azotu —COCH(i—C8H7)CO— —COCH2COCH8 —COCH(CaH7)CO —COCH(C4Hfl)CO— —COCH(C4H9)CO— —OOCH(C8H7)CO— —COCH(CiH7)CO— —COCfi(CiH9CO— -ax:H(c4H,)co- ^-COCH(C4H9)CO— —COCH(C4H9CO— ^OOCH(C4H9)CO— —OOCH(C4H9)CO— —COCH, —COCH, —COCH, —COCH, —COGHjCH^ ^COCH2CeH5 ^OOCH(C§H5)CO— Temperatura topnienia 149—151 164—166 211 258 236 222 220 siarczaai 138—144 210*) chlorowodorek 210—214 226 158 213—215 181—183 1 166 205 170 163 A 164 189 287 *) Temperatura topnienia zwiazku zawierajacego i< 1 mol HC1 oraz 1/2 mola C2H5CH PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania podstawionych dwuwodio- 15 ro-l,2,4-benzotriazyn o ogólnym wzorze 1, w któ¬ rym X1 i x2 sa takie same lulb rózne i oznaczaja a- tom wodoru lufo chlorowca* nizszy rodnik alkilowy wolna lub podstawiona grupe aminowa albo wolna, alkdlowana lub acylowama grupe hydroksylowa, Y 20 oznacza nizszy rodnik alkilowy, arylowy, grupe al- kilomenkapto, wolna lub podstawiona girupe ami¬ nowa albo wolna, alkilowana lulb acylowama grupe hydroksylowa, a Z1 d Z2 isa takie sianie lufo róznie i oznaczaja atom wodoru lufo rodnik acylowy albo 25 oba podstawniki Z1 i Z2 razem oznaczaja dwuacyl kwasu dwulkarbdksylowego, ewentualnie podsta¬ wiony nizszym rodnikiem alkilowym, nizszym rod¬ nikiem alkenylowym, rodnikiem cykloalkilowym lub arylowym, przy czym rodniki te sa ewentualnie podstawione wolna lufo podstawiona grupa amono¬ wa albo wolna alkilowana lulb acylowana grupa hydroksylowa, znamienny tym, ze 1-tlenek 1,2,4- benzotriazyny o ogólnym wzorze 2, w którym X1, X2 i Y maja znaczenie wyzej podane, traktuje sie srodkiem uwodorniajacym i otrzymany zwiazek o wzorze 1, w którym X1, X2 i Y maja znaczenie wyzej podane, a Z1 i Z2 oznaczaja atom wodoru, ewentualnie acyluje sie za 'pomoca funkcjonalnej pochodnej kwasu jednokailboksylowego lulb funk¬ cjonalnej pochodlnej kwasu dwiukarlboksylowego, a nastepnie przeprowadza w sole addycyjne z kwa¬ sami.
2. 2. Sposób wedlug zastrz, 1, znamienny tym, ze jako funkcjonalna pochodna kwasu dwukarboks}'- lowego stosuje siie zwiazek o ogólnym wzorze 3, w którym R oznacza atom wodoru, a R1. oznacza nizszy rodnik alkilowy, rodnik cyloalkilowy lub rodnik fenylowy.KI. 12 p, 10/05 59959 MKP C 07 d Wzór 2 HOOC—C-COOH /\ R R' Wzór 3 V Wzór 4 — NH \ / Wzór 5 COOH r Wzor 6 -o Wzór 7 NCH2CH2N(vC2H5J2 CH3 Wzór 6 ZG „Ruch" W-wa, zam. 67-70, nakl. 230 egz. PL