Opublikowano: 18.Y.1970 59907 KI. 5 c, 19/00 MKP E 21 d ' Wspóltwórcy wynalazku: Antoni Pedras, inz. Kazimierz Piwowarczyk Wlasciciel patentu: Zaklady Konstrukcyjno-Mechanizacyjne Przemyslu Weglowego, Gliwice (Polska) Oslona zawalowa obudowy kroczacej Przedmiotem wynalazku jest oslona, której za¬ daniem jest zabezpieczenie przestrzeni obudowa¬ nej kroczaca obudowa scianowa przed przedosta¬ waniem sie do niej bryl lub kamieni od strony zwalu. Kamienie wpadajace w obreb obudowy w wyniku zawalu lub podsadzania uszkadzaja zwla¬ szcza dolne fragmenty obudowy i moga uniemoz¬ liwic jej kroczenie. Ponadto sa one niebezpieczne dla pracowników znajdujacych sie w przestrzeni obudowanej.Znane jest stosowanie oslon w postaci tarczy mocowanych na obudowie od strony zawalu. Prze¬ waznie obudowa kroczaca jest zaopatrzona w tar¬ cze w dolnej czesci zamocowane do plyt podsta¬ wowych lub do spodników tylnych stojaków. Sto¬ sowane sa równiez tarcze w górnej czesci obudo¬ wy mocowane do stropnic. Dwie tarcze dolna i górna uzupelniaja sie przy stojakach rozsunietych, a zachodza jedna za druga przy zsuwaniu stoja¬ ków. Szerokosc tych znanych oslon tarczowych od¬ powiada szerokosci sekcji obudowy i dlatego oslo¬ ny te, chronia przestrzen obudowana jedynie wy¬ cinkowo, pozostawiajac luki w miejscach miedzy sekcjami.Oslona wedlug wynalazku chroni przestrzen obudowana dowolnej dlugosci, nie pozostawiajac luk niechronionych, gdyz jest ona ciagla na calej dlugosci obudowy. Oslona ta jest kurtyna zlozona ze zwisajacych lancuchów. Sasiednie lancuchy sa ze soba polaczone, aby staczajacy sie kamien nie 10 15 20 30 mógl ich rozchylic. Kroczenie obudowy wymaga rozciagliwosci oslony. Oslona wedlug wynalazku jest rozciagliwa. Ma ona dlugosc minimalna, gdy sekcje ustawione sa wzdluz linii prostej, a jej od¬ cinki wydluzaja sie przy podsumowaniu poszcze¬ gólnych sekcji.Rozsuwnosc oslony wedlug wynalazku w dosto¬ sowaniu do kroczenia obudowy jest osiagnieta dzieki temu, ze sasiednie lancuchy sa ze soba po¬ laczone poziomymi sworzniami zamocowanymi przesuwnie w ogniwach tych lancuchów. Sworz¬ nie maja dowolne zabezpieczenie po obu koncach przed wypadnieciem z ogniwa. Dlugosc sworzni decyduje o wielkosci ograniczonego rozsuwu. Pod¬ czas kroczenia obudowa wywiera na oslone sile rozciagajaca powodujac jej wydluzanie. Oslona kurczy sie sama przy ustawieniu sekcji, które wy¬ maga mniejszej dlugosci oslony.Latwosc rozsuwania i sklonnosc do samorzutne¬ go ponownego kurczenia sie oslony uzyskano przez zawieszenie lancuchów pod stropnicami na pre¬ tach lukowatych o wypuklosci ku dolowi, badz na cieglach wykonanych z lancucha lub liny, zwi¬ sajacych luzno. Takie zawieszenie powoduje, ze lancuchy ciezarem swym przesuwaja sie ku srod¬ kowi lukowatego preta lub ciegla z chwila gdy ustanie sila rozciagajaca oslone. W ten sposób w pewnych odcinkach oslony zbiera sie jak gdyby zapas jej dlugosci umozliwiajacy rozciaganie w miare potrzeby. 59 9073 59 907 4 Istnieja trzy nie istotnie rózniace sie mozliwos¬ ci gromadzenia tego zapasu w poszczególnych od¬ cinkach oslony. Jezeli zostana zastosowane luko¬ wate prety na odcinkach odpowiadajacych szero¬ kosci sekcji, zapas do rozciagania powstaje za 5 kazda sekcja. Wówczas odcinki oslony miedzy sek¬ cjami moga byc wykonane nie rozciagliwie, np. moga stanowic plecionke utworzona z lancuchów.Jezeli za sekcjami zostana zastosowane do zawie¬ szania lancuchów proste prety, natomiast miedzy sakcyami umieszczona jest oslona rozciagliwa za¬ wierzona na uginajacych sie cieglach, zapas do rozciagania gromadzi sie miedzy sekcjami. W tym ukladzie mozliwe jest zrezygnowanie z rozciagli¬ wego uksztaltowania oslony za poszczególnymi sekcjami. Trzeci uklad polega na polaczeniu roz¬ ciagliwosci na odcinkach za sekcjami z rozciagli¬ woscia na odcinkach miedzy sekcjami.Gdy chroniona oslona obudowa ;-est zaopatrzona na w dolna tarcze wystepujaca w wiekszosci zna¬ nych typów obudowy, okazalo sie korzystne mo¬ cowanie dolnych konców lancuchów zwisajacych za sekcja do górnej krawedzi tej tarczy. Wówczas oslona wedlug wynalazku znakomicie uzupelnia na odcinkach za sekcjami ich dolna oslone tar- czpwa. Lancuchy zwisajac zaginaja sie w ksztal¬ cie litery U. Zwis podwójnego lancucha dolnej czesci oslony najbardziej narazonej na uderzenia, okazal sie bardzo korzystny, gdyz zwieksza zdol¬ nosc znoszenia przez oslone lancuchowa sil dyna¬ micznych.Ze wzgledów montazowych przewidziana jest rozlacznosc poszczególnych odcinków obudowy.Oslona wedlug wynalazku jest przedstawiona na rysunku schematycznym, którego fig. 1 jest wi¬ dokiem bocznym tylnej, czyli zawalowej czesci obudowy z uwidocznieniem jednego lancucha wchodzacego w sklad oslony, fig. 2 jest widokiem oslony od strony zawalu, fig. 3 jest równiez wi¬ dokiem od strony zawalu oslony w innej postaci wykonania.\ Lancuchy 1, zwisaja zamocowane pod stropni¬ cami 2, dolne konce tych lancuchów sa przytwier¬ dzone do tarczy 3 stanowiacej typowa dolna oslo¬ ne obudowy. Dzieki temu zamocowaniu dolnych konców lancuch 1 zagina sie w miejscu 4, w ksztalcie litery U. Górne ogniwa lancucha sa przymocowane przesuwnie do pretów 5, które sa zamocowane pod stropnicami. Jezeli prety sa wy¬ giete jak w postaci wykonania przedstawionej na fig. 2, lancuchy maja sklonnosc do zsuwania sie ku sobie na odcinkach za sekcjami, co powoduje gromadzenie zapasu oslony do rozciagania w miej¬ scu 6, a zarazem umozliwia zastosowanie nieroz- ciagliwej plecionki 7 w miejscach miedzy sekcja¬ mi.Jezeli prety 5 sa proste jak w odmianie wyko¬ nania przedstawionej na fig. 3, wówczas koniecz¬ ne jest gromadzenie zapasu do rozciagania raczej miedzy sekcjami, dzieki zwisaniu ciegiel 8, po których lancuchy zsuwaja sie ku sobie. Rozciagli¬ wosc oslony w calosci lub w dowolnych jej odcin¬ kach jest osiagnieta przez laczenie sasiednich lan¬ cuchów sworzniami 9, zalozonymi przesuwnie w ogniwach znajdujacych sie na tym samym lub bliskim poziomie w dwóch sasiednich lancuchach. PL