PL55199B1 - - Google Patents

Description

Chlorowodorek 5-chloro-2-((M-dwuetyloamino- etoksyfenylo-a-metylo)-etylobenzotiazolu, w posta¬ ci bialych igiel (po krystalizacji z acetonu/eteru), o temperaturze topnienia 149—150°.Przyklad III. a) Mieszanine 4,9 g chlorowo¬ dorku 4-chloro-2-aminotiofenolu, 4,05 g aldehydu p-metoksycynamonowego i 25 g octanu amonu rozpuszczono w 50 ml lodowatego kwasu octowe¬ go i ogrzewano pod chlodnica zwrotna w ciagu 3 godzin. Oziebiony roztwór wlano do wody i mocno zalkalizowano 40%-wym roztworem wo¬ dorotlenku sodowego. Brazowy pólstaly osad od¬ dzielono, przemyto woda, wysuszono i ekstraho¬ wano ligroina. Podczas oziebiania ekstraktu li- groinowego wytracil sie brazowy staly produkt, który przekrystalizowano z wodnego roztworu etanolu.Otrzymano 5-chloro-2-(4-metoksystyrylo)-benzo- tiazol, o temperaturze topnienia 153—154° w po¬ staci zóltych plytek. Powyzszy zwiazek wytwo¬ rzono równiez przez ogrzewanie mieszaniny zlozo¬ nej z 3,7 g 5-chloro-2-metylobenzotiazolu, 2,7 g aldehydu anyzowego i 5 kropli stezonego kwasu solnego do temperatury 150° w ciagu 2 godzin.Oziebiona mieszanine wymyto eterem i nierozpu- 5 szczalny staly produkt odsaczono. Po przekrystali¬ zowaniu z etanolu otrzymano produkt identyczny z wyzejopisanym. s b) 0,5 g 5-chloro-2-(4-metoksystyrylo)-benzotia- zolu w 25 ml lodowatego kwasu octowego uwo- 10 dorniono pod cisnieniem 60 atm. w temperaturze 40—50° w ciagu 6 godzin w obecnosci 20 ml tlen¬ ku platyny jako katalizatora. Oziejbiony roztwór przesaczono i przesacz odparowano. Pozostalosc przekrystalizowano z etanolu. Otrzymano 0,27 g produktu poczatkowego. Po zatezeniu etanolowych lugów macierzystych otrzymano biale igly o tem¬ peraturze topnienia 101—103°, bedace 5-chloro-2- -(4-metoksyfenyloetylo)-benzotiazolem, identycz¬ nym z produktem otrzymanym w przykladzie I, pod a). Zwiazek ten po odmetylowaniu i otrzy¬ maniu 5-chloro-2-(4-hydroksyfenyloetylo)-benzo- tiazolu alkilowano zasadowym chlorkiem alkilu, jak w przykladzie I pod b) i c) otrzymujac np. chlorowodorek 5-chloro-2^(4-dwuetyloaminoetoksy- fenyloetylo)-benzotiazol, identyczny z otrzyma¬ nym w przykladzie I.Przyklad IV. Inny sposób otrzymywania zwiazku opisanego w przykladzie III, polega na tym, ze mieszanine z 9,2 g 5-chloro-2-metyloben- zotiazolu, 22 g p-dwuetyloaminoetoksybenzaldehy- du i 10 ml stezonego kwasu solnego ogrzewano do ' temperatury 150° w ciagu 3 godzin. Oziebiona mieszanine reakcyjna roztarto z 30 ml 1 n kwasu solnego i eteru. Nierozpuszczalny zólty osad od¬ dzielono i przekrystalizowano z wody.Otrzymano chlorowodorek 5-chloro-2-(4-dwuety- loaminoetoksystyrylo)-benzotiazolu o temperatu¬ rze topnienia 233—235°, w postaci zóltych plytek.Wolna zasade mozna otrzymywac z chlorowodor¬ ku przez traktowanie alkaliami. Krystalizuje w postaci zóltych plytek, o temperaturze topnienia 108—109° z etanolu. 2,0 g powyzszego chlorowodorku styrylobenzo- tiazolu ogrzewano pod chlodnica zwrotna z 25 ml 45 kwasu octowego i 2,5 g pylu cynkowego w ciagu 20 minut. Oziebiona mieszanine zdekantowano z nad nadmiaru cynku i wlano do 100 ml 40%-we- go roztworu wodorotlenku sodowego. Alkaliczna mieszanine rozcienczono 100 ml wody i wydzielo- 50 ny produkt o konsystencji oleju ekstrahowano eterem. Eterowy roztwór osuszono i odparowano. 1,7 g pozostalego oleistego produktu rozpuszczono w 30 ml suchego eteru, odsaczono niewielkie ilo¬ sci nierozpuszczalnego produktu stalego i przesacz nasycono chlorowodorem. Oleisty produkt oddzie¬ lono, przemyto eterem i przekrystalizowano z wo¬ dy. Otrzymano chlorowodorek 5-chloro-2-(4-dwu- etyloaminoetoksyfenyloetylo)-benzotiazolu, o tem¬ peraturze topnienia 178—180° identyczny z otrzy¬ manym za pomoca sposobu z przykladu Ic. 60 Przyklad V. Roztwór 0,5 g chlorowodorku 2-chloro - (3-chloro-4-dwuetyloaminoetoksyfenylo¬ etylo)-benzotiazolu w wodzie zalkalizowano roz¬ tworem wodorotlenku sodowego i ekstrahowano 65 eterem. Wysuszony ekstrakt eterowy odparowano 25 30 35 40 5555199 7 i pozostaly olej rozpuszczono w 5 ml acetonu i 5 ml bromku etylu. Roztwór ogrzewano pod chlodnica zwrotna w ciagu 48 'godzin i po oziebie¬ niu wytracony produkt staly oddzielono. Po prze- krystalizawaniu z acetonu otrzymano bromek 2-(3- 5 -chloro-4-trójetyloamonometoksyfenyloetylo)- ben- zotiazolu, o temperaturze topnienia 151—151,5° o postaci kremowych mikrokrysztalów. PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych 2-fe- nyloetylobenzotiazolu o wzorze ogólnym 1, w którym R i R' oznacza wodór lub nizsza grupe alkilowa a Z wystepuje w zasadowej grupie eterowej OZ, która moze byc podstawiona w polozeniu orto, meta lub para pierscienia feny- lowego i oznacza reszte o wzorze 2 lub 3, w których to wzorach R" oznacza wodór lub niz¬ sza grupe alkilowa, n oznacza 1, 2, 3 lub 4, A oznacza grupe alkilowa lub AA lacznie z azotem stanowi grupe piperydynowa lub mor- folinowa przy czym oprócz wymienionych pod¬ stawników w pierscieniu benzenowym i feny- lowym moga wystepowac w jednym lub w kilku sposród czterech nie zajetych polozen atomy chloru, bromu, jodu lub grupy metylo- 8 we, aminowe lub nitrowe, znamienny tym, ze podstawiony lub nie podstawiony o-aminotiofe- nol wprowadza sie w reakcje z podstawionym lub nie podstawionym chlorkiem metoksyfeny- lopropionylu, otrzymany metoksyfenyloetylo- benzotiazol nastepnie odmetylowuje sie i uzy¬ skany hydroksyfenyloetylobenzotiazol alkiluje chlorkiem dwualkiloaminoalkilowym i ewen¬ tualnie przeprowadza w sole addycyjne z kwa¬ sami lub dzialaniem srodków alkilujacych w czwartorzedowe sole amoniowe.
2. 2. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze podstawiony lub niepodstawiony o-ami- notiofenol kondensuje sie z podstawionym lub niepodstawionym aldehydem metoksycynamo- nowym lub z aldehydem metoksybenzoesowym, a otrzymany metoksystyrylobenzotiazol redu¬ kuje do metoksyfenyloetylobenzotiazolu, który nastepnie odmetylowuje sie i alkiluje chlor¬ kiem dwualkiloaminoalkilowym.
3. 3. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze 'podstawiony lub niepodstawiony eter dwualkiloaminoalkilowy benzaldehydu konden¬ suje sie z 2-metylobenzotiazolem, a otrzymany zasadowy eter styrylobenzotiazolu redukuje sie do zasadowego eteru 2-fenyloetylobenzotiazolu. 5519$ \5 25KI. 12 p, 4 55199 MKP C 07 d NR ^ PL RM I -CH(Ch* ) NAA L n Nzór 2 R" I -(CHP) C -NAA R" wzór 5 -O-CK (CH2)nNAA \ Y wzór A V 1 , . -0-CCH.) -C - NAA Y * R" + wzór 5 PL