W znanych maszynach do pochlaniania nasycony rozczyn z pochlaniacza zostaje przejMrowadzony pompa do innego naczynia o wiyzszem cisnieniu, w którem wskutek dzialania ciepla zostanie odgazowany.Wspomniana pompa jest najczulsza cze¬ scia maszyny i usulniecie jej jest celem ni¬ niejszego wynalazku.Wynalazek polega na tern, ze pochla¬ niacz umieszcza sie w takiej wysokosci nad odgazownikiem, azeby slup plynu, zmajdu- jacy sie w przewodzie, przez który plyn przeplywa z pochlaniacza do odgazownika, mógl powodowac pozadana róznice miedzy tym pochlaniaczem i odgazownikiem.Na rysunku pokazane sa 3 przyklady wykonania wynalazku w przekroju: fi|g. 1, fig, 2, fig. 3, r Na fig. 1 pochlaniacz / i od,gaizownik 2 sa polaczone miedzy soba rura 3. Rura 114 prowadzaca wgóre do pochlaniacza, zanu¬ rzona jest w plynie znajdujacym sie w od- gazawniku 2. Pochlaniacz 1 otoczony jest oziebiaczem 4, zaopatrzonym wpustem 5 i wypustem 6, dla czynnika chlodzacego.Odgazownik 2 ulozony jest w ogrzewacziu 7, zaopatrzonym we wlot 8 i wylot 9 dla czyn¬ nika ogrzewajacego. Obok odgazownika 2 znajduje sie skraplacz 13, oddzielony od odigazownika scianka 101, która jest tak wysoka, ze plyn nie imoze przedostac sie z jednego zbiornika do drugiego, ale prze¬ strzenie dla gazu sa polaczone. Skraplacz 13 otoczony jest oziebiaczem 15 zaopatrzo¬ nym we wpust 16 i wytpust 17 dla czynnika chlodzacego. Obok pochlaniacza 1, znajdu-je sie odpaTowhlk 19, oddzielony od po¬ chlaniacza scianka 102, która nie dopuszcza do polaczenia sie plynów, ale podwala * na mieszanie sie gazu i pary. Przewód 18, konczacy w odparowniku 19, zanurzony jest w plynie, znajdujacym siie w skrapla¬ czu 13. Odparownik 19 otoczony jest na¬ czyniem 20 przez które przeplywa czynnik, który ma byc chlodzony. Przy 21 jest wlot i pirzy 22 jest wylot dla tego czynnika. Ja¬ ko plyn roboczy uzyte moga byc dowolne mieszaniny wybrane, w zaleznosci od zada¬ nej temperatury i cisnienia, przy jakich po¬ winien proces sie odbywac, jak np. kwas siarczany i wioda, W pochlaniaczu 1 i od- gazo^miku 2 znajduje sie np. mieszanina kwasu siarczanego i wody, zas w skrapla¬ czu 13 i. odparowniku 19, znajduje sie czy¬ sta woda. Przyrzad dziala w nastepujacy sposób: Podczas ogrzewania rozcienczonego kwasu siarczanego w odgazowniku 2 odpa¬ rowywana para wodma przedostaje sie do skraplacza 13, w którym izi powodu ochlo¬ dzenia przez oziebiacz 15 skrapla sie. Pod¬ czas ogrzewlania powstanie takze w dolnym kontu rury 114 pewna ilosc pary, która podnoszac sie spowoduje poczatkowe po¬ wolne podnoszenie sie wigóre plynu w ru¬ rze H4t Kiedy ogrzany plyn dojdzie do górnej czesci rury, zmniejszy sie wywierane nan cisnienie; wydziela sie pecherzyki pa¬ ry, które przez swój ruch do góry, wzmocnia prad plynu, posuwajacego sie równiez do góiry. Skoro odparowany kwas siarczany dojdzie do pochlaniacza 1, zostanie przez oziebiacz 4 ochlodzony, zacznie pochlaniac pare wodna, wydzielajaca sie z odparow- nika 19 i opusci sie rura 3 nadól do odga- zownika 2. Powstala woda w naczyniu 13 podczas skraplania sie pary podnosi sie ru¬ ra 18 do góry poniewaz w skraplaczu 13 panuje wyzsze cisnienie jak równiez wobec tego, ze W górnej czesci rury 18, wskutek zmniejszenia cislnienia tworza sie pecherzy¬ ki pary, które wspóldzialaja w podnoszeniu sie plynu. W odparowniku 19 woda zosta- nie, odparowywana, a zuzycie ciepla odpa- rcMrywcnSa. sluzy do chlodzenia czynnika -przechodzacego przez naczynie 20. Jak z powyzszego widac, otrzymuje sie staly ruch bez uzycia pomipy, jakichkolwiek klap i zaworów miarkujacych.W opisanym przykladzie wykoniania u- widocznionym na fig. 1 pewna ilosc peche¬ rzyków pary przedostaje sie przez rure 114 bezposrednio do pochlaniacza 1 i zostaje znowu bez wywierania jakiegokolwiek dzialania ochladzaj^jcego. Te wade usuwa niniejszy wynalazek, stosujac oddzielacz gazu, od którego odgaleziony jest przewód dla gazu do • skraplacza orazr przewód dla plynu prowadzacy do pochlaniacza, przy- czem do oddzielaczia gazu zostaje doproT wadzana, przez prowadzaca wgóre rure, mieszanina plynu i wydzielonych gazów.Powstajacfe w tej rurze pecherzyki wywo¬ luja podnoszenie sie plynu. Tego rodzaju urzadzenie jest pokazane na fig. 2.Pochlaniacz 1, odgazownik 2, skraplacz 13 i odparownik 19 z ich (urzadzeniami chlodzacemi i ogrzewajacemi sa te same, co na fig. 1. Jednak odgazownik 2 i skraplacz 13 sa od siebie zupelnie oddzielone scian¬ ka 111. Ponad odgazoWnikiem 2 znajduje sie oddzielacz gazu 10, z którego prowadzi do skraplacza 13 przewód gazowy 72. Rura 14 zanurzona w plynie, znajdujacym sie w naczyniu 10 prowadzi do pochlaniacza .1.Oziebiacz 104 pochlaniacza posiada rozsze¬ rzenie 44, powodujace ochladzanie górnej czesci rury 14. Urzadzenie dziala w naste¬ pujacy sposób.Mieszanina wodnej pary i plynu, po¬ wstala w odgazownikui 2 podnosi sie rura 11 wgóre do oddzielacza gazu 10, a mia¬ nowicie z powodu wydzielanych pecherzy¬ ków gazu, które w stosunkowo ciasnej rurze 11 powoduja silny prad w kierunku do1 gó¬ ry. Wypedzona para wodna, która zbiera sie ponad powierzchnia plynu w oddziela¬ czu gazu 10, przechodzi rura 1? do Jskrapla- _ 2 —cza 13. Odgazowany kwas siarczany pod¬ nosi isie rura 14 do góry do pochlaniacza /.Oddzielacz gazu 10 jest .tak wysoko umie¬ szczony,, ze róznica cisnienia pomiedzy 10 i / przezwycieza cisnienie silupa plynu i tar¬ cie jego w rurze 14, chociaz w rurze tej nie tworza sie zadne pecherzyki gazu, co znów powodowane jest ochladzaniem zapomcca przewodu oziebiajacego 44. Poniewaz ci¬ snienie powstajace w skraplaczu 13 istnie¬ je takze i w oddzielaczu gazu,, to cisnienie w odgazowniku 2 wobec nizszego polozenia tego ostatniego musi byc odpowiednio wiek- size. Zeby zas to wyzsze pilsnienie zrówno¬ wazyc slupem plynu, w przewodzie 3, prze¬ wód ten musi byc odpowiednio dluzszy, róznica wysokosci pomiedzy pochlaniaczem 1 i odgazownikiem 2, musi byc odpowied¬ nio wieksza, niz przy urzadzeniu do pochla¬ niania podlug fig. 1.Ped plynu do góry w rurze //, powodo¬ wany y podnoszacemi sie pecherzykami ca¬ lej ilosci wydzielonej pary Urodnej jest tak znaczny, ze oddzielacz gazu 10 imoze byc umieszczony ponad pochlaniaczem, Czasem tego rodzaju ustrój mia osobne zalety, któn* objasnione izcstama w nastepujacym przy¬ kladzie wykonania, pokazanym na fig. 3.Wszystkie czesci urzadzenia, w których przeplywa kwas siarczany i woda, zirotbione sa ze szkla i razem zlutowane tak, iz nie potrzeba zadnych uszczelnien, a nieszczel¬ nosci sa wykluczone. Wynalazek przewidu¬ je ze, o ile uzyte zostana inne mieszaniny niz kwas siarczany i woda, wtedy urzadze¬ nie nalezy wykonac z metalu lub innych od¬ powiednich materjalów wedlug wykonania na fig. 3, gdzie z pochlaniacza 30 prowadzi rura 31 do naczynia kulistego 41, vf którem zagieta jest wdól, Z naczyniem 41 la^zy sie odgazownik, skladajacy sie z wygietej sru¬ bowej rury szklanej 32, otaczajacej walec ogrzewajacy 33. Walec ogrzewajacy skla¬ da sie z walca azbestowego, wewnatrz któ¬ rego znajduja sie elektryczne przewody oporowe* zasilane pradem z przewodników 34 i 35. Rura szklana 32 konczy sie w od¬ dzielaczu gazu 36, który jak widac na ry¬ sunku,, znajduje sie wyzej, niz pochlaniacz 30. Oddzielacz gazu 36 polaczony jest rura 37 ze skraplaczem 38 oraz rura 39 i rurka wloskowata 40 z pochlaniaczem. W pochla¬ niaczu 30 jest umieszczona wezownica ozie¬ biajaca 49, zas w skraplaczu 38—wezowni¬ ca oziebiajaca 50. Obydwie wezowlnice po¬ laczone sa razem rura 51. Woda do chlo¬ dzenia dostaje sie przez wlot 52 i wychodzi przez wylot 53.Ze skraplacza 38 prowadzi rurka1 wlo¬ skowata 56 do nizej ulozonego odparowni- ka 54, w którym znajduje sie zagieta rura 55. Z odparownika 54 prowadzi rura 57 do pochlaniacza 30; oprócz tego z najnizszego miejsca odparowmika 54 prowadzi rurka wloskowata 43 do pochlaniacza 30. Kuliste naczynie 41 polaczone jest rura 47 z bufo¬ rem gazowym 48, który polaczony jest rur¬ ka 42 z rura 37. Rura 31 opiera sie na nóz¬ ce 58 i walec ogrzewajacy na nózce 59.Urzadzenie dziala w nastepujacy spo¬ sób: z pochlaniacza 30 rozczyn nasycony woda plynie rura 31 do kulistego naczynia 41 i stad do odgazownika 32. W odgazow¬ niku rozczyn zostanie ogrzany elektrycznie przez walec 33 tak, iz para wodna zostanie wypedzona. Z chwila gdy pecherzyk pary wodnej zostal wydzielony, podnosi sie on w rurze 32 wlgóre,, a z nim razem i plyn, za¬ warty w odgazowniku. Przy niniejszym wi#c przykladzie wykonania odgazownik 32 tworzy jednoczesnie rure do podnosze¬ nia plynu, w przeciwienstwie do fig. 2 gdzie obie czesci, a mianowicie odgazownik 2 i rura // tworzyly dwie osobne czesci. Wy¬ konanie podlulg fig. 3 ma te zalete, ze kaz¬ dy pecherzyk pary wodnej zaraz po jego utworzeniu sie, przyczynia sie do podno¬ szenia plynu. Oprócz tego sfruibowy ksztalt powoduje zmaczine powiekszenie sie po¬ wierzchni ogrzewalnej oraz jest sprezysty, co ma duze znaczenie, gdyz wodny rozczyn kwasu siarczanego wydziela gaz raptow- - 3 —nie i nieraz z wielkiemi wstrzasami. Dlu¬ gosc ruiry i jej elastycznosc przyczyniaja sie takze do tego, ze plyn przeznaczony do odgazowania, stale znajduje sie w ruchu, dzieki czemu uderzenia, powstajace pod¬ czas ogrzewalna, zostaja usuniete. Pomimo tego, moze sie zdarzyc, glównie podczas puszczania w ruch urzadzenia, dopóki plyn j/eszcze nie zaczail sie posuwac, iz powsta¬ na tak silne uderzenia, ze plyn zostanie wy¬ rzucony nietylko do naczynia 36 ale na¬ wet rzucony z|powtrotemi do pochlaniacza 30. Naogól takie zjawisko przejisciowe nie jest szkodliwe, o ile zdarzy sie przy urucha¬ mianiu urzadzenia. Jednak pomimo to, zeby do tego nie dopuscic, wstawienie jest kuli¬ ste naczynie 41 pomiedzy runa 31 i edga- zownikiem 32. Gaz, któryby ewentualnie zostal wyrzucony z odgazownika 32, me moze dostac sie do rury 31, która wygieta jest wdól. Natomiast gaz podnosi sie rura 47 wgóre do naczynia buforowego 48 i stad rurami 42 i 37 do skraplacza 38.Odgazowany kwas siarczany posuwa sie z oddzielacza gazu 36 przez rure 39 i rurke wloskowata 40 do pochlaniacza 30. Rurka wloskowata 40 zostala zastosowana do na¬ stepujacego celu, W oddzielaczu gazu 36 panuje podczas ruchu to samo cisnienie, co i w skraplaczu 38. Do utrzymania róznicy cisnienia w stosunku do nizszego cisnienia w pochlaniaczu, przewód laczacy oddzie¬ lacz gazu z pochlaniaczem, muisi miec od¬ powiedni opór plynui, który wlasnie wytwa¬ rza rurka wloskowata.Jednak ruch plynu w rurce wloskowa- tej nie jest spowodowany tylko wiekszem cisnieniem gazu w naczyniu 36, lecz takze wyzszym poziomem plynu w oddzielaczu gazu 36 lub w rurze 39, przyjmujac ze cale urzadzenie jest napelnione odpowiednia iloscia plynu. Przez takie podwójne dziala¬ nie cisnienia, osiaga sie nadzwyczaj równo¬ mierny obieg. 0 il-ej,. np. z jakiegokolwiek powodu cisnienie chwilowo spadnie w skra¬ placzu, i tern samem i w oddzielaczu gazu 36, to cisnienie plymu w rurze 39 utrzymu¬ je w dalszym ciagu równomierny doplyw do pochlaniacza 30.Jak widac z fig. 3 rura 39 tworzy ra- ziem z rurka wloskowata 40 litere U, wsku¬ tek czego para wodna nie moze beziposred- nio z oddzielacza gazu 36 dostac sie do po¬ chlaniacza 30, o ile z jakiejkolwiek przy¬ czyny nie postepuje za nia dostateczna ilosc odgazowanego kwasu. Skoro miano-, wicie pomieszczenie 36 a jakiejkolwiek przyczyny zostanie z plynu opróznionei po¬ wierzchnia plynu znajdulje sde dostatecznie nisko w rurze 39, wtedy cisnienie slupa ply¬ nu, znajdujacego sie w rurce wloskowatej 40, równowazy cisnienie gazu w oddziela¬ czu gazu 36. Wskutek tego nastepuje za¬ trzymanie sie plynuj, i przejscie pary wod¬ nej do pochlaniacza 30 jest uniemozli¬ wione.Z oddzielacza gazu 36 para wodna do¬ staje sie do skraplacza 38, gdzie zostaje zpowrotem skroplona. Woda chlodzaca przechodzi przez wezownice 50, a opuszcza ja w miejscu 53, zabierajac z soba cieplo skraplacza. \ Skroplona woda plynie ze skraplacza 38, rurka wloskowata 56 do odparownika 54. Opór powstaly przy obiegu plynu w rurce wloskowatej jest tak duzy/ze równo¬ wazy róznice cisnien pomiedzy skrapllaczem 38 i odparownikiem 54. Woda przeplywa przez nurke wloisikowata 56 nietylko z po¬ wodu wyzszego cisnienia gazu w skrapla¬ czu, lecz takze z powodto wlasnej wagi, gdylz skrapjlacz 38 je&t polozony wyzej, niz cdlparownik 54. Takie urzadzenie ma isipe- cjalna zalete. Przy urzadzeniiu -wedlug fijg. 2 przyjete zostalo, zle skraplacz 13 i odpa- rownik 19, posiadaja pewien zapais plynu, obecnosc którego ma pewne znaczenie dla równomiernosci rulchu. Cziesto jednak zapas plynu w odparowniku nie ma duzego zna* czernia, gdyz trzeba liczyc sie z tern, ze z oddzielacza gazu 10, porwane zostana przez pare wodna »dó skraplacza 13 bardzo — 4 -male ilosci kwasu sianczaniego. Prze^ paro¬ wanie wody w odparowniku 19, te ilosci kwaisu siarczanego zostana powola dopro¬ wadzone na powierzchnie,, gdzie coraz wie¬ cej uniemozliwiaja dalsze parowanie wody.Dlatego item cenniejszy jest. pewien zapas wody w skraplaczu. Azdby go wiec w razie potrzeby mozna bylo zuzytkowac, muisi ist¬ niec niezawodna mozliwosc doprowadzenia tej wody do odparowinika, a mianowicie i wtedy, kiedy cisnienie w skraplaczu chwi¬ lowo sie zmniejszy, W urzadzeniu podlug fig. 2, przy niedastatecznem cisnieniu za¬ pas wody pozostalby w skraplaczu 13, wskutek czego parowanie oraz chlodzenie i ogrzewanie zostaloby przefwane. Nato¬ miast, stosownie do fig. ,3, gdy skraplacz 38 umieszczony jest poniad odparowriikiem 54, to woda nagromadzona w skra|placzu 38 z powodu wlasnej wagi, beztw^glednie poplynie powoli do odparownika 54 al w ten sposób przez pewien czas jeszcze, u- trzymuje przyrzad w ruchu, chociazby po¬ miedzy obydWomia naczyniami z jakiejkol¬ wiek przyczyny chwilowo przestala isitniec róznica cisnien.Male ilosci kWasu sianczanego;, któreby sie przedostawaly do skraplacza 38, zasta¬ na razem z woda przeprowadzone przez rurke wloskowata 56 do odparowlnika 54, skad moga plynac przez rurke wloskowa¬ ta 43 zpowrotem do pochlaniacza 30.Para wodna z odparownika 54 przecho¬ dni przewodem 57 zpowrotem do pochla¬ niacza 30, gdzie zostanie pochlonieta przez odjgazowany kwas siarczany i proces zacz¬ nie sie na mowo. Powstale przytem cieplo odiprowadzone zostanie przez weizownioe chlodzaca 49.Zastosowanie przyrzadu nie ogranicza sie wylajcznie do zastosowania go jiako urza¬ dzenia chlodzacego, lecz poddbinie jak w innych znanych urzadzeniach do pochlania¬ nia:, moze byc wyzyskane ciepla i przy wyz¬ szej temperaturze. Wtedy przez wezowni- ce chlodzace 49 i 50 nie przeplywa woda, której oddane cieplo zostanie stracone lecz jakis czynnik, który powinien zastac ogrza¬ ny cejlem dalszego zuzytkowania, np. do o- grzewania, czyszczenia lub do celów che¬ micznych i innych. W ten sposób zuzytko¬ wane cieplo jest wieksze, niz cieplo, po¬ trzebne do ogrzewania rury 32. Urzadzenie wedlug fig. 3 przedstawia wiec elektryczny przyrzad ogrzewajacy,, przy którym ener- gja oddanego ciepla jest wieksza niz ener- gja zuzytego pradu. PL