Opublikowano: 31.Y.1967 53445 KI. 21 h, 32/02 MKP <§§^^b i UKO Wspóltwórcy wynalazku: Bronislaw Szulist, Jan Miler, Anatol Ostrowski, Józef Duch, Henryk Lehmann, Tadeusz Grob¬ lewski, inz. Henryk Nalezinski, inz. Zygmunt Pomorski Wlasciciel patentu: Stocznia im. Komuny Paryskiej, Gdynia (Polska) Opornik spawalniczy o regulowanej opornosci czynnej, do elektrycznego spawania lukowego, stosowany w sieciach spawalniczych wzglednie spawarkach wielostanowiskowych Przedmiotem wynalazku jest opornik spawalni¬ czy o opornosci czynnej, sluzacy do regulacji pra¬ du elektrycznego spawania lukowego, oparty na znanym sposobie programowego laczenia równo¬ leglego zespolu elementów oporowych.Znane jest stosowanie opornika spawalniczego o opornosci czynnej, w którym druty oporowe na¬ winiete sa na pelnych ksztaltkach ceramicznych zamocowanych rozlacznie do plyty nosnej. Tak zwane wspólne konce drutów oporowych wyprowa¬ dzone sa poprzez otwory wykonane w osi symetrii ksztaltek porcelanowych i polaczone metalicznie z plyta nosna, z czego wynika koniecznosc odizolo¬ wania wyzej wymienionej plyty od stalowego szkie¬ letu obudowy opornika.Z plyta nosna polaczony jest jeden z zewnetrz¬ nych zacisków pradowych opornika. Pozostale kon¬ ce drutów oporowych polaczone sa poprzez zestyki regulatora pradu z drugim zewnetrznym zaciskiem pradowym. Regulator pradu w wykonaniu spec¬ jalnym przeznaczony jest wylacznie do pracy w ukladzie opornika spawalniczego o opornosci czynnej.Opisany powyzej znany opornik spawalniczy po¬ siada szereg niedogodnosci, przy czym podstawowa jest brak dobrego chlodzenia. Silne nagrzewanie sie drutu oporowego podczas pracy opornika po¬ woduje stosunkowo duzy przyrost opornosci, co z kolei przy wiekszym natezeniu pradu spawania, 20 25 30 2 wymaga skorygowania wielkosci pradu za pomoca regulatora, a tym samym chwilowego przerwania spawania.Polaczenie wspólnych konców drutów oporowych do plyty nosnej, wymaga starannego i pewnego jej odizolowania od szkieletu obudowy opornika za po¬ moca izolatorów ceramicznych, które ulegaja usz¬ kodzeniom i wymagaja nastepnie naprawy. Rów¬ niez stosowane regulatory pradu, przy pracy w ciez¬ kich warunkach ulegaja przedwczesnemu zuzyciu wskutek nadpalenia sie przegubów zestyków dzwig¬ niowych.Celem wynalazku jest usuniecie tych niedogod¬ nosci, a tym samym unikniecie przerw w spawaniu, spowodowanych koniecznoscia korygowania wiel¬ kosci pradu jak równiez zmniejszenie czestosci re¬ montów. Afoy osiagnac ten cel, wytyczono sobie zadanie Opracowania elementu oporowego umozli¬ wiajacego maksymalnie intensywne chlodzenie drutu oporowego otaczajacym powietrzem, jak równiez zrezygnowanie z izolacji plyty nosnej wzgledem szkieletu Obudowy opornika.Wedlug wynalazku, znane elementy oporowe wy¬ konane w postaci pelnego korpusu ceramicznego zastapiono elementami o wykonaniu azurowym, na¬ tomiast wspólne konce drutów oporowych polaczo¬ no z szyna pradowa, która wyprowadzona jest na jeden z zewnetrznych zacisików pradowych. Nato¬ miast zastosowanie nastawnika krzywkowego dzwi¬ gowego jako regulatora pradu, polaczonego w zna- 53445* ny sposób, rozszerza stosowanie opornika wedlug wynalazku.Zastosowanie opornika spawalniczego wedlug wynalazku eliminuje postoje w spawaniu spowodo¬ wane koniecznoscia korygowania natezenia pradu, jak równiez zwieksza trwalosc urzadzenia.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przy¬ kladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia opornik spawalniczy w widoku z boku, fig. 2 — opornik spawalniczy w widoku z tylu, fr% 3 -^"Ifle^Hent oporowy w widoku aksonome- * %tr^cznym, f^p. 4 —. schemat elektryczny, a fig. 5 \. ichef^t wj^czljiia,/b^S^iika do sieci. <§iporni^s!pa,w^ln%z^r^sklada sie z olbudowy 1, do której przymocowana jest srubami 2 plyta czolo¬ wa 3. Do plyty czolowej 3, w górnej czesci przy¬ mocowany jest 'krzywkowy nastawnik dzwigowy 4, a ponizej plytka izolacyjna 5 z zewnetrznymi za¬ ciskami pradowymi 6. W odleglosci, pozwalajacej na przeprowadzenie szyny 7 od plyty czolowej 3, umieszczona jest plyta nosna 8 elementów oporo¬ wych 10. Stala odleglosc miedzy plyta czolowa 3, a plyta nosna 8 zapewniaja cztery sruby dystanso¬ we 9. Azurowy element oporowy 10 tworza dwie blachy 11 i 11* o ksztalcie trójkatów, rozstawionych i polaczonych ze soiba przyspawanymi do ich prze¬ ciwleglych wierzcholków trzema plaskownikami 12. iNa zewnetrznej krawedzi utworzonych w ten spo¬ sób z plaskowników 12 zeber, na calej ich dlugosci, nalozone sa izolacyjne ksztaltki ceramiczne 13.Blacha 11 zaopatrzona jest w przyspawana na stale srulbe 15, która uimozliwia przykrecenie elementu oporowego 10 do plyty nosnej 8. Wystep 14, umiesz¬ czony na blasze 11, ustala polozenie elementu opo¬ rowego 10 po przykreceniu do plyty nosnej 8, w któ¬ rej przewidziano odpowiedni otwór.Na ksztaltki porcelanowe 13 nawiniety jest drut 4 oporowy 16 o odpowiednio obliczonym przekroju oraz opornosci. Konce drutu oporowego 46 zamoco¬ wane sa do uchwytów srubowych 17. Wspólne kon¬ ce drutów oporowych 16 zamocowane sa do pretów 5 posrednich 18, na stale zwiazanych z szyna prado¬ wa 7. Szyna pradowa 7 polaczona jest z zewnetrz¬ nym zaciskiem pradowym A. Drugie konce drutów oporowych 16 wyprowadzone sa poprzez tulejki ceramiczne 19, osadzone w plycie nosnej 8 i pola- 10 czone ze stykami regulatora pradu 4. Wspólne sty¬ ki regulatora 4 polaczone sa z drugim zewnetrz¬ nym zaciskiem pradowym B. PL