PL52507B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 18.IV.1964 Francja Opublikowano: 5.1.1967 52507 KL 63 c, 42 MKP B UKD coa J^/oi BIBLIOTEKA Twórca wynalazku Urzed'.. .Wlasciciel patentu Fernand Stanislas Allinauant Sceaux (Seine) (Francja) Hydrauliczny amortyzator teleskopowy Przedmiotem wynalazku jest hydrauliczny amor¬ tyzator teleskopowy, zwlaszcza do pojazdów me¬ chanicznych. iRózne ulepszenia konstrukcji hydraulicznych amortyzatorów maja na celu poprawe charaktery¬ styk tlumienia tych znanych urzadzen.Znane hydrauliczne amortyzatory teleskopowe sa zaopatrzone w plytke zaworowa docisikana sprezyna. Dla polepszenia tlumienia drgan amor¬ tyzatory takie sa wyposazone w kapilarne kana¬ liki, zawierajace powietrze przejmujace male lecz raptowne zmiany objetosci. Rozwiazanie to daje lepsze wyniki niz umieszczanie w tym celu we¬ wnatrz cylindra cial gabczastych lub cial poro¬ watych. Amortyzatory te sa skomplikowanej bu¬ dowy, a wiec sa zawodne.Inne znane rozwiazanie ma jedna plytke spre¬ zysta dla kazdego zaworu. Jako elementy wyrów¬ nawcze stosuje sie pierscieniowe wyzlobienie w wewnetrznej objetosci elementu wyrównawczego.Rozwiazanie to dziala skutecznie, lecz jest jeszcze bardziej skomplikowanej budowy.W starszych typach hydraulicznych amortyzato¬ rów teleskopowych sa przewidziane dwie plytki z otworami z obrzezem stozkowym, tlumiacymi przeplyw cieczy, z których górna o mniejszej sred¬ nicy dociska plytke dolna do gniazda. To rozwia¬ zanie wykazywalo powazna wade szybkiego zuzy¬ wania sie plytek, a tym samym nie bylo — jako niepewne — szerzej stosowane. 10 15 20 25 ao Celem niniejszego wynalazku jest poprawa cha¬ rakterystyki pracy hydraulicznego amortyzatora prostej konstrukcji, to jest poprawa charaktery¬ styki bez pogorszenia pewnosci jego dzialania.Amortyzator hydrauliczny wedlug wynalazku jest szczególnie prostej budowy. Szczególnie ko¬ rzystna charakterystyke uzyskuje sie przez samo¬ czynna regulacje ilosci plynu przepuszczanego przez zawory tloka, sterowane samoczynnie cis¬ nieniem plynu. Dobór parametrów charakterysty¬ ki nastepuje przez zmiany typu tarcz zaworów, ich ilosci i ich wymiarów.Tlok tego amortyzatora zawiera przejscia, umo¬ zliwiajace przechodzenie oleju, i jest zaopatrzony w dwa zawory utworzone przez wzajemnie przy¬ legajace sprezyste cienkie tarcze o róznych sred¬ nicach. Tarcza o wiekszej srednicy wspólpracu¬ je z gniazdem, znajdujacym sie na tloku, nato¬ miast mniejsza tarcza, strony tarczy wiekszej od strony gniazda, reguluje przepustowosc otworów tej wiekszej tarczy.Wedlug wynalazku, gniazdo dla duzej tarczy jest utworzone na jednej z czolowych plaszczyzn cylin¬ drycznej czesci tloka i posiada korzystne dwustoz- kowe sciecie. Wkladka miedzy para stykajacych sie tarcz sprezystych a srodkowa plyta tloka, przesunieta wzgledem powierzchni gniazda, ma taka grubosc, ze w polozeniu spoczynku wieksza tarcza dotylka powierzchni gniazda.Taki uklad pozwala dac maksymalna — przy 5250752507 danej srednicy tloka — srednice wiekszej tarczy, zmniejszajac zuzywanie sie tarcz i osiagajac bar¬ dzo prosta konstrukcje.Inna znamienna cecha wynalazku jest ogranicze¬ nie skoku tarcz krzywymi powierzchniami oporo¬ wymi, korzystnie zmniejszajacymi ich wymuszone ugiecia.Wynalazek odnosi sie zarówno do amortyzato¬ rów, w których wieksza z obu tarcz umieszczona jest od strony trzonu tlokowego, jak i do posiada¬ jacych z tej strony tarcze mniejsza.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przy¬ kladach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia poszczególne czesci tloka z osobna w widoku perspektywicznym, przy czym korpus tloka pokazano w przekroju osiowym, fig. 2 — czesc tloka w przekroju osiowym, a fig. 3 — od¬ miane tloka amortyzatora, majaca powierzchnie oporowe dla tarcz sprezystych, równiez w pólprze- kroju.Trzon 1 amortyzatora jest zwiazany z jedna z czesci, której oscylacje wzgledne maja byc tlu¬ mione, np. w przypadku pojazdu, z osia. Na trzo¬ nie 1 jest osadzony tlok 2, przesuwajacy sie w cy¬ lindrze 3, umocowanym do drugiej czesci oscylu¬ jacej — w rozwazanym przykladzie, — do podwo¬ zia.Trzpien 1 ma cienszy koniec 5, stoczenie 4 i gwintowane zakonczenie 6. Na ten koniec 5 sa nasadzone kolejno sprezysta tarcza 7 o wiekszej srednicy, tarcza 8 o srednicy mniejszej, pierscie¬ niowa wkladka 9, korpus 2 tloka i podkladka 10.Calosc laczy nakadka 11 nakrecona na gwint 6.Tarcze 7 18, wkladka 9, korpus 2 tloka i pod¬ kladka 10 maja na srodku otwory 7a, 8a, 9a, 2a i lOa o srednicy scisle potrzebnej dla przejscia konca 5 trzpienia 1, co zapewnia dobra centrycz- nosc osadzenia tych elementów. Otwór 2a korpusu 2 tloka jest wykonany w plycie 12, w której sa przewiercone duze otwory 13, zapewniajace pod¬ czas ruchu tloka przeplyw oleju, nie hamowany tarczami 7 i 8, spelniajacymi role zaworów.Wieksza tarcza 7, o srednicy tylko nieznacznie mniejszej od srednicy cylindrycznej czesci 2 tloka, wspólpracuje z gniazdem 14 podwójnie-stozko- wym, znajdujacym sie na dolnej stronie cylin¬ drycznej czesci 2. Wkladka 9 ma taka grubosc, ze w stanie spoczynku, to znaczy gdy tarcza 7 nie ulega naciskowi oleju, tarcza 7 styka sie z po¬ wierzchnia uszczelniajaca gniazda 14. Tarcza 7 jest zaopatrzona w pewna liczbe kalibrowanych otworów 15 wpisanych w kolo o srednicy nieco mniejszej od srednicy tarczy 8, która w stanie spoczynku zaslania te otwory.W odmianie tloka (fig. 3) tarcze 7 i 8 wspól¬ pracuja z krzywymi oporowymi powierzchniami 19 i 17, ograniczajacymi ich wymuszone ugiecia.Najkorzystniejsze sa oporowe powierzchnie 17 i 19 toroidalne. Próby wykazaly zreszta, ze ko¬ rzystne jest scisle ustalenie strefy umocowania tarcz.Korzystne wyniki uzyskuje sie, umieszczajac miedzy tarcza 8 i odpowiadajaca jej powierzch¬ nia oporowa 17 tloka wkladke. 9, najlepiej ze stali lub innego metalu twardszego od materialu tloka.Oporowa powierzchnia 19 dla tarczy 7 nalezy do pierscieniowej wkladki 18, która moze byc wykonana ze stali i ma ksztalt powierzchni 21, scisle okreslajacy strefe osadzenia tarczy 7, tak, 5 ze wyciecia 20 ulatwiaja w danym przypadku przeplyw oleju w kierunku kalibrowanych otwo¬ rów 15 tej tarczy.Srodki kól poludnikowych toroidalnych po¬ wierzchni 17 i 19 korzystnie jest umieszczac w io pewnej odleglosci od osi amortyzatora, najko¬ rzystniej w odleglosci równej promieniom ze¬ wnetrznym wkladek 9 i 21.W przykladzie wykonania przedstawionym na rysunku (fig. 112) wymiar osiowy wkladki 9 15 jest tak ustalony, azeby w spoczynku, tzn. gdy tarcza 7 nie jest odksztalcona przez cisnienie ole¬ ju, tarcza ta stykala sie z wierzcholkiem dwu- stozkowo scietego gniazda 14. W tloku 2, w pobli¬ zu obwodu mniejszej tarczy 8 ponad oporowa po- 20 wierzchnia 17, zachowana jest pierscieniowa wol¬ na przestrzen 16.Ta odmiana rózni sie ponadto od wykonania przedstawionego na rysunku (fig. 1 i 2) odwróco¬ nym ukladem czesci 2, 9, 8 i 7. To odwrócenie 25 sprawia, ze glówne tlumienie, polaczone z podnie¬ sieniem mniejszej tarczy 8, odpowiada rozsuwaniu sie amortyzatora, podczas gdy w przykladzie we¬ dlug fig. 1 to glówne obciazenie odpowiada rucho¬ wi tloka w glab cylindra. 30 Dzialanie opisanego amortyzatora jest nastepu¬ jace. Gdy elementy sa zestawione jak wskazuje fig. 2, to w chwili przejscia kola pojazdu przez garb jezdni — ugiecie resoru podnosi tlok 2 w cy¬ lindrze 3. Parcie oleju wygina wówczas tarcze 7 35 i 8 na dól, otwierajac przejscie dla oleju miedzy tarcza 7 i gniazdem 14. Wielkosc przejscia w tym kierunku zalezy od gietkosci tarcz, przede wszyst¬ kim tarczy 7. Gdy tlok 2 wraca w dól cylindra 3 (odprezenie resoru zawieszenia), cisnienie oleju do- 40 ciska tarcze 7 do gniazda, dzialajac zas na tarcze 8 — poprzez otwory 15 tarczy 7 — odchyla tar¬ cze 8, otwierajac przejscie przez wymienione otwo¬ ry 15. Przejscie jest wiec zapewnione dzieki giet¬ kosci tarczy 8, której grubosc mozna dobrac od- 45 powiednio do zadanej wielkosci przejscia. Mozna równiez zamiast jednej tarczy 8 stosowac kilka tarcz o rosnacej wielkosci srednic.Takie dzialanie urzadzenia odpowiada wystepu¬ jacemu zwykle przypadkowi tlumienia z przesu- 50 nieciem tloka do góry. Odwrócenie ukladu wy¬ jasnia fig. 2.Mozna wreszcie — wedlug zyczenia — przewi¬ dziec male odcinki otworów stale otwarte, dla tlu¬ mienia drobnych wstrzasów. W tym celu w tar- 55 czy 8 moze byc wykonany otwór lub wyciecie obok jednego otworu 15 tarczy 7. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 60 1. Hydrauliczny amortyzator teleskopowy z tlo¬ kiem majacym przejscia dla oleju i z dwoma zaworami, utworzonymi przez cienkie tarcze metalowe, stykajace sie wzajemnie i majace niekiedy srednice, znamienny tym, ze wieksza 65 tarcza (7) przylegajaca do gniazda (14), utwo-i 52507 rzonego na koncu cylindrycznej czesci tloka (2), zawiera otwory (15), mniejsza zas tarcza (8) plaska, polozona po stronie czolowej wiekszej tarczy (7) od strony gniazda (14), przylega w stanie spoczynku do otworów (15), znajduja¬ cych sie w wiekszej tarczy (7), i przykrywa je.

2. Amortyzator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze gniazdo (14) duzej tarczy (7) ma podwójne sciecie stozkowe.

3. Amortyzator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze mniejsza tarcza (8) jest oddzielona od wlas¬ ciwego tloka (2) wkladka (9), której wymiar osiowy jest tak dobrany, ze w stanie spoczyn¬ ku, tzn. gdy nie ma nacisku oleju na tarcze (7), ta wieksza tarcza (7) dotyka gniazda (14), nie opierajac sie jednak o to gniazdo.

4. Amortyzator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze wkladka (9) jest wykonana z materialu 10 15 twardszego od materialu tloka (2) i opiera sie o podtoczenie tloka, cofniete w stosunku do gniazda (14) duzej tarczy (7). Amortyzator wedlug zastrz. 1 znamllenny tym, ze tlok (2) ma z jednej strony wkladke (18) dla osadzenia tarczy (7) oraz oporowe powierzchnie (17, 19), ograniczajace wychylenia tarcz (7 i 8). Amortyzator wedlug zastrz. 5 znamienny tym, ze oporowe powierzchnie (17, 19) sa ksztaltu toroidalnego. Amortyzator wedlug zastrz. 6 znamienny tym, ze srodki kól poludnikowych toroidalnych opo¬ rowych powierzchni (17, 19) znajduja sie w od¬ leglosciach od osi amortyzatora równych zew¬ netrznemu promieniowi strefy unieruchomienia danej tarczy. Rg.-I < hfó-\ ^r Fig.:2 Fig.-H PL