PL52422B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 23.XI.1963 (Niemiecka Republika Demokratyczna) Opublikowano: 28.XII.1966 52422 K.1. * ©7b, 8/01 MKP G03c SI, l/jO UKD Wspóltwórcy wynalazku: Walter Toporski, Manfred Jurgens, dr Helmut Welzel Wlasciciel patentu: VEB Fotochemische Werke Berlin (Niemiecka Re¬ publika Demokratyczna) Sposób ulepszenia emulsji halogenków srebra do celów fotograficznych Wynalazek dotyczy sposobu ulepszenia wlasci¬ wosci emulsji halogenków srebra, wytwarzanych na podstawie zelatyny do celów fotograficznych.Znane wady zelatyny fotograficznej byly przy¬ czyna usilowan, zmierzajacych do calkowitego, lub czesciowego zastapienia jej w emulsjach halogen¬ ków srebra innymi koloidalnymi polimerami. W wyniku tych prób nie uzyskano jednak dotychczas w pelni zadawalajacych wyników, na skutek czego w wiekszosci wysokoczulych filmów stosuje sie nadal zelatyne. W tego rodzaju wysokoczulych ma¬ terialach mozna wprawdzie przy zachowaniu bar¬ dzo dobrych wlasciwosci fotograficznych i koloi- dochemicznych zelatyny zastapic ja czesciowo od¬ powiednimi polimerami.Do tych celów poznano dotychczas rózne polisa¬ charydy f na przyklad poliglukan, araban, galaktan i arabogalaktan, laminaryne i wreszcie mannan.Wady ujawniajace sie przy praktycznym stoso¬ waniu tych polisacharydów, wynikaja w wielu wy¬ padkach z niedostatecznej zdolnosci mieszania sie z nimi zelatyny przy stezeniach w ilosci 5—50% w przeliczeniu na ilosc wprowadzonej zelatyny, które bylyby dla celów fotograficznych optymalny¬ mi, oraz fakt, ze chodzi tu o polimery, które naj¬ czesciej wyosabnia sie kosztownymi sposobami z trudno osiagalnych produktów roslinnych.Nie mozna na przyklad dostac oczyszczonego de¬ kstranu o srednim ciezarze czesteczkowym 75 000 w ilosci 40% ciezaru zelatyny do emulsji w tem- 10 15 20 25 peraturze 40°C. Na skutek utworzenia sie cieklej fazy, wystapi natychmiast silny wzrost zmetnie¬ nia (np. z 49 do 86%). Po rozlaniu sie takich emulsji na miejsca nierównej zdolnosci pecznie¬ nia, powierzchnia wywolanego filmu jest calko¬ wicie zniszczona, posiada pecherze i nie nadaje sie do uzytku.Ta niezdolnosc mieszania sie róznych polisacha¬ rydów z zelatyna byla powodem usilowan, zmie¬ rzajacych do uzycia pochodnych polisacharydów o lepszej rozpuszczalnosci. Druga znaczna wada dotychczasowego sposobu postepowania jest ko¬ niecznosc stosowania obudowanych polisacharydów o ciezarach czasteczkowych w granicach 20-000— 100 000, koniecznych do uzyskania zwiekszonej sily krycia. Na skutek tego istnieje niebezpieczenswo tworzenia sie maloczasteczkowych cukrów, których redukujace dzialanie (grupy aldehydowe) powodu¬ je maskowanie, a co za tym idzie koniecznosc sto¬ sowania procesów oczyszczajacych, które stanowia przyczyne wzrostu kosztów.Obecnie wynaleziono sposób czesciowego zaste¬ powania w emulsjach zelatyny, przy czym równo¬ czesnie wlasciwosci sensytometryczne warstw fo¬ tograficznych odznaczaja sie zwiekszona sila kry¬ cia, a opisane uprzednio wady zostaja wyeliminowa¬ ne. Wedlug wynalazku stosuje sie jako koloidalny polimer poli-D-fruktofuranoze. Otrzymuje sie ja przez synteze enzymatyczna. W tym celu szczepi sie roztwór cukru, (sachoroze), do którego dodano 5242252422 S odpowiednich soli odzywczych, wzglednie inny te¬ chniczny produkt odpadków zawierajacy cukier przy wartosci-pH okolo 7 odpowiednia kultura bakterii na przyklad Bact. mesentericus lub Strep- tococcus Salivarius i przechowuje sie w inkubato¬ rze okolo 25 dni w temperaturze 25—30 °C, przy czym surowa poH-D-fruktofuranoze wytraca sie metanolem, a oczyszcza przez ponowne wytracanie z metanolu. Bardzo korzystnie dziala dodatek star- teropoli-D-fruktofuranozy, na skutek czego synteze mozna doprowadzic do zakresów optymalnych wielkosci ciezarów czasteczkowych. Synteza ta opi¬ sana jest w ksiazce „Polysaccharide Chemistry" R. L. Whastler i C. L. Smart, str. 383 ff 1953. Ba¬ danie otrzymanej w ten sposób poli-D-fruktofura- nozy wykazuje bardzo dobra zdolnosc mieszania sie jej z zelatyna, az do wysokich stezen optymalnych.Sposób wedlug wynalazku polega na dodaniu do emulsji w dowolnym stadium jej wytwarzania, najlepiej jednak podczas jej chemicznego dojrze¬ wania, wodnego roztworu poli-D-fruktofuranozy.Ciezar czasteczkowy stosowanej poli-D-fruktofu¬ ranozy powinien w miare mozliwosci lezec w gra¬ nicach 10 000—200 000. Optymalny stosunek iloscio¬ wy zelatyny do poli-D-fruktofuranozy nalezy usta¬ lic na drodze doswiadczalnej i lezy w zakresie 5—50% poli-D-fruktofuranozy w przeliczeniu na wprowadzona ilosc zelatyny.Stosowanie tego polisacharydu jest wprawdzie szczególnie korzystne w przypadku filmów radio¬ logicznych, lecz nie ogranicza sie ono tylko do okreslonych typów emulsji lub mieszanin halo¬ genków srebra. Ponadto mozna stosowac go w warstwie pomocniczej sasiadujacej z warstwa ha¬ logenków srebra. Sposób wedlug wynalazku objas¬ niono ponizej za pomoca przykladu, nie ogra¬ niczajac jednak zakresu wynalazku.Przyklad: Wysokoczula emulsje jodku i bromku srebra zawierajaca 1,5% molowych jodku 5 srebra, podzielono po chemicznym dojrzewaniu na cztery czesci, przy czym do trzech czesci emulsji dodano tyle wodnego 20% roztworu poli-D-frukto¬ furanozy o srednim ciezarze czasteczkowym 32 000, ze otrzymano zawartosci procentowe poli-D-frukto- io furanozy w emulsji podane w ponizszej tabeli, w przeliczeniu na ciezar zelatyny. Czwarta czesc emulsji stanowila próbe kontrolna. Po wywola¬ niu w znanym alkalicznym wywolywaczu metolo- wohydrochinonowym, otrzymano nastepujace 15 zwiekszenie sily krycia. 20 25 30 35 Próba 1 2 3 4 % poli-D-frukto¬ furanozy 0 10 20 40 Sila krycia przy gestosci 1,0 29 31 34,5 37,5 PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób ulepszania emulsji halogenków srebra do celów fotograficznych, znamienny tym, ze w dowolnej fazie wytwarzania emulsji, najle¬ piej jednak do produktu chemicznie dojrzale¬ go, dodaje sie jako koloidalny polimer zwiek¬ szajacy sile krycia poli-D-fruktofuranoze w wodnym roztworze w ilosci 5—50% w przeli¬ czeniu na wprowadzona ilosc zelatyny.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie poli-D-fruktofuranoze o ciezarze czasteczkowym w granicach 10 0O0—200 000. ^ZG w Pab., zam. 1255-66, nakl. 260 egz. PL