PL51211B1 - - Google Patents

Description

Otrzymana mieszanine ksztaltuje sie w arkusze p grubosci okolo 1 mm, przez prasowanie w tem¬ peraturze 150°C przez 30 minut. Arkusze te przez 4 godziny przebywaja w suszarce powietrznej w temperaturze 230°C po czym przeprowadza sie próby opisane w przykladzie II. Wyniki sa na¬ stepujace: najwieksza wytrzymalosc na rozciaganie 167 kG/cm2 wydluzenie przy zerwaniu 500 % modul przy 100 modul przy 200% 56,5 kG/cm2 trwale odksztalcenie 10%, 10 minut po zerwaniu Przyklad V. Do autoklawu opisanego w przykladzie I wprowadza sie 0,017 g (NH4)2S208, 0,004 g Na2S205, 0,076 g KH^PC^, 0,300 g Na^HP04 • i2H20, 50 g wolnej od powietrza wody i 0,300 g srodka dyspergujacego o wzorze H(C2F4)nCOONH4 jak w przykladzie I.Do oziebionego autoklawu wprowadza sie przez destylacje prózniowa 7,92 g 1, 2, 3, 3, 3-piecioflu- oropropenu i 15,36 g fluorku winylidenu tak, aby wytworzyc mieszanine monomerów zawierajaca 20°k pieciofluoropropylenu. 10 15 25 30 35 45 50 55 65 Autoklaw podczas okresowego mieszania utrzy¬ muje sie w lazni olejowej w temperaturze 70°C w ciagu 16 godzin. Po zakonczeniu kopolimery- zacja jest praktycznie ilosciowa i z autoklawu odprowadza sie jasna wodna zawiesine kopolime¬ ru. Kopolimer koaguluje sie przez dodanie HC1, przemywa woda, suszy w temperaturze 100°C przy 15 mm Hg i kalandruje. Kopolimer wykazuje lepkosc zredukowana 1,5 (100 ml/g) w metyloetylo¬ ketonie w temperaturze 30°C. Analiza stwierdza zawartosc wegla 34,09% odpowiadajaca 19,5% mo¬ lowych merów pochodzacych z 1, 2, 3, 3, 3-piecio¬ fluoropropylenu. Kopolimer wulkanizuje sie jak w przykladzie II. Wykazuje on nastepujace wlas¬ ciwosci dynamometryczne: maksymalna wytrzymalosc przy rozciaganiu \$- 174 kG/cm2 wydluzenie przy zerwaniu 220% modul przy 100% 5.1 kG/cm2 modul przy 200% 153 kG/cm2 trwale odksztalcenie 10 minut po zerwaniu 6,7.Przyklad VI. Do autoklawu opisanego w przykladzie I wprowadza sie w ten sam sposób 0,017 g (NH4)2S208, 0,004 g Na2S205 i 50 g wolnej od powietrza wody.Nastepnie do autoklawu destyluje sie pod próz¬ nia 29,4 g równoczasteczkowej mieszaniny 1, 2, 3, 3, 3-pieciofluoropropylenu i fluorku winylidenu i utrzymuje podczas mieszania przez 16 go¬ dzin w lazni olejowej w temperaturze 50°C. Gazy resztkowe usuwa sie i z autoklawu odprowadza mleczna zawiesine kopolimeru w wodzie.Kopolimer koaguluje sie przez dodanie HC1, przemywa woda, suszy i kalandruje; wazy on 18,19 g i wykazuje zawartosc wegla 31,5%, która odpo¬ wiada 41°/o molowym zawartosci merów pochodza¬ cych z 1, 2, 3, 3, 3-pieciofluoropropylenu.Lepkosc zredukowana kopolimeru, mierzona w metyloetyloketonie w temperaturze 30°C wy¬ nosi 2,88 (100 ml/g).Czesc kopolimeru poddaje sie wulkanizacji w sposób opisany w przykladzie II. Wlasciwosci dy¬ namometryczne oznaczone jak w przykladzie II sa nastepujace: najwieksza wytrzymalosc na rozciaganie i 190 kl/cm2 wydluzenie przy zerwaniu 358%l modul przy 100% 30 k(t/cma modul przy 200% 73 k^/cm2 trwale odksztalcenie 10 mimut po zerwaniu $7. i V Przyklad VII. Do autoklawu opisanego w przykladzie I, oziebionego do temperatury f78°C przez zanurzenie do suchego lodu z acetonem wprowadza sie 3 g bezwodnika nadfluoromaslo- wego i 0,15 g 35% H,02.Autoklaw zamyka sie i wprowadza do niego przez destylacje prózniowa 15,4 g 1, 2, 3, 3, 3-pie- ciofluoropropylenu i 17,92 g fluorku winylidenu.Autoklaw podczas mieszania utrzymuje sie w kapieli olejowej przez 16 godzin w temperaturze 50CC.Na zakonczenie gazy resztkowe usuwa sie i otrzymuje 1,1 g kopolimeru o wygladzie niezwul- kanizowanego kauczuku.13 satt 14 Przyklad VIII. Do autoklawu opisanego w przykladzie I wprowadza sie 0,100 g nitrylu kwa¬ su alfa-alfa-azodwuizomaslowego.Autoklaw zamyka sie, ewakuuje pod wysoka próznia i oziebia do temperatury -78°C a na¬ stepnie wprowadza sie pod próznia 30 g nadflu- orocyklobutanu, 15,4 g 1, 2, 3, 3, 3-pieciofluoro¬ propenu i 17,9 g fluorku winylidenu.Autoklaw utrzymuje sie w temperaturze 80°C podczas mieszania przez 16 godzin. Nastepnie usu¬ wa sie gazy resztkowe i otrzymuje bialy kopoli¬ mer o wygladzie niezwulkanizowanego kauczuku.Przyklad IX. Do autoklawu jak w przykla¬ dzie I wprowadza sie 0,100 g nadtlenku lauroilu.Nastepnie autoklaw oziebia sie do temperatury -78°C, opróznia i destyluje sie 30 g nadfluoro- cyklobutanu, 15,8 g 1, 2, 3, 3, 3-pieciofluoropropenu i 17,9 g fluorku winylidenu.Autoklaw pozostawia sie przez 16 godzin w tem¬ peraturze 80°C podczas okresowego mieszania. Po usunieciu gazów resztkowych otrzymuje sie bialy kopolimer o wygladzie niewulkanizowanego kau¬ czuku.Przyklad X. Do autoklawu na 200 ml wpro¬ wadza sie w sposób opisany w przykladzie I 0,035 g (NH4)2S208, 0,008 g Na2S205, 0,152 KH2P04, 0,600 g Na2HP04 :12H20, 100 g wolnej od powietrza H20 i 0,300 g srodka dyspergujacego o wzorze H(C2F4)n COONH4. Do autoklawu destyluje sie pod próznia 28,5 g 1, 1, 3, 3, 3-pieciofluoropropenu, 11,Q9 g 1, 2, 3, 3, 3-pieciofluoropropenu i 19,2 g fluorku winylidenu.Zamkniety autoklaw utrzymuje sie przez 16 go¬ dzin w temperaturze 70°C podczas okresowego mieszania. Po zakonczeniu reakcji, nieprzereago- wane gazy zbiera sie ilosciowo i poddaje analizie chromatograficznej. Jasna wodna zawiesine ter- polimeru odprowadza sie z autoklawu. Terpoli- mer wytraca sie przez dodanie HCl, przemywa dokladnie, suszy w temperaturze 100°C przy 15 mm Hg i kalandruje.Terpolimer otrzymany w ten sposób wazy 31,01 g.Na podstawie ilosci monomerów, ciezaru otrzyma¬ nego polimeru i wyników analizy gazów stwier- dzonojp4e terpolimer zawiera 5,3% wagowych me¬ rów pochodzacych od 1, 1, 3, 3, 3-pieciofluoro- prop$|enu, 35,5% wagowych merów pochodzi od 1, 2, % 3, 3-pieciofluoropropylenu, pozostale 69,2% wagowych sklada sie z merów pochodzacych z fluorku winylidenu. Na podstawie, analizy stwierdzono, ze terpolimer zawiera 33,31% wegla, co odpowiada calkowitej zawartosci 40,98% wa¬ gowych zwiazanych merów pieciofluoropropylenu.Czesc kopolimeru poddaje sie wulkanizacji jak opisano w przykladzie IV. Jego charakterystyka 5 dynamometryczna, mierzona jak w przykladzie II jest nastepujaca: najwieksza wytrzymalosc na rozciaganie 152 kG/cm* wydluzenie przy zerwaniu 269% 10 modul przy 100% 33 kG/cmr modul przy200% 89 kG/cm* trwale odksztalcenie 10 minut po zerwaniu 10%. PL

Claims (7)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania kopolimerów zawieraja- 15 cych fluor znamienny tym, ze wprowadza sie w reakcje 99-5 czesci wagowych fluorku wi¬ nylidenu z 1-95 czesciami wagowymi miesza¬ niny 1,2,3,3,3-pieciofluoropropylenu i 1,1,3,3,3- pieciofluoropropylenu, zawierajacej 1%—100% 20 1,2,3,3,3-pieciofluoropropylenu, w roztworze, emulsji lub zawiesinie, w obecnosci wolnorod- nikowego inicjatora polimeryzacji, w tempera¬ turze od -30°C do 200°C, korzystnie od 0 do 25 150°C, pod cisnieniem w granicach od cisnie¬ nia atmosferycznego do 300 atm.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie inicjator wolnorodnikowy wybrany z grupy zawierajacej organiczne i nieorganicz- 30 ne zwiazki nadtlenkowe i z grupy alifatycz¬ nych azozwiazków.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze inicjator wolnorodnikowy stosuje sie w ilosci od 0001 do 5, korzystnie od 0,01 do 2 czesci 35 wagowych na 100 czesci wagowych mieszaniny monomerów.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1-3, znamienny tym, ze jako srodowisko reakcji stosuje sie nadmiar samej mieszaniny monomerów. 4q 5.
5. Sposób wedlug zastrz. 1-3, znamienny tym, ze jako srodowisko polimeryzacji stosuje sie fa¬ ze wodna, a jako inicjatory zwiazki nadtlen¬ kowe rozpuszczalne w wodzie, fi.
6. Sposób wedlug zastrz. 1-5, znamienny tym, ze 45 polimeryzacje prowadzi sie w obecnosci akty¬ watorów, w ilosciach od 0,001%-1% wagowych w stosunku do calkowitej ilosci monomerów, i (lub) przyspieszaczy w ilosci 0,001-1%, i (lub) buforu. 50
7. 7. Sposób wedlug zastrz. 1^6, znamienny tym, ze polimeryzacje prowadzi sie w obecnosci czyn¬ ników przenoszacych lancuch. PL