Jak wiadomo, przy ruchomych rusztach skosnych albo przesuwowyoh rusztach scho¬ dowych do wlasciwego rusztu przylegala poczatkowo zuzlowa plyta, która tworzyla! zamkniecie pomiedzy przestrzenia paleni¬ skowa i powietrzem zewnetrznem. Na nie|j zbieral sie zuzel, który wypalal sie mniej lub wiecej i wiyjwiolywal pewnie spietrzenie warstwy wegla nia dolnej czesci rusztu, któ¬ re bylo pozadane dla dokladniejsizego spa¬ lania. Od czasu do czasu byly zuzle ,usuwar ne przez wywracanie plyty.Ze wzrostem wymagan zaczeto stosowac specjalne ruszty zuzlowe, które zwykle by¬ ly poziome albo lekko pochylone, a przy samoporuszajacyeh isiie rusztach mogly byc uksztaltowanie, jako ruszty wiszace, przyj¬ mujace rudzial w ruchu i tern zapobiegajace wytwarzaniu sie bryl. I tu znów celem by¬ lo spietrzenie warstwy paliwa przy dolnym koncu rusztu i wypialanie zuzli. Przy krót¬ kich rusztach wiszacych,, których dlugosc nie przekraczala pól metra, dla wywolania wypalania wystarczalo .stosowanie przewie¬ wu kominowego.Stosunki te zmienily isie zasadniczo, gdy fabrykanci kotlów zaczeli budowac wciaz wyzsze kotly, które w stosunku do po¬ wierzchni grzejnej stawaly ,sie wiciaz wez¬ sze,. Z drugiej strony z koniecznosci uzywa¬ nia mniej wartosciowego paliwa powstawa¬ la znów znaczna trudnosc osiagniecia tego na krótkich powierzchniach rusztowych i trzeba bylo istoisiowac ruszt wiszacy znacznej dlugosci w stosunku do rusztu glównego, wskutek czego znaczna czesc przebiegu spa-lania musiala sie odbywac na ruszcie wisza¬ cym tak, ze talki ruszt wiszacy, który moze miec az do djwóch .metrów (dlugosci, dzialal w pieirwszej czesci calkowicie jajko ruszt pa¬ leniskowy, a ^ drugiej czesci, jako ruszt zuzlowy, gdzie zuzle calkowicie sie spalaly, i byly mozliwie chlodzone. Gdy, rusizt zuzlo¬ wy, poddaje sie, jak dotychczas, dzialaniu przewieiwfu kominowego, to dzialajaca jako strefa spalinowa czesc cierpi z powodu bara¬ ku powietrza, gdyz moize byc osiagniete tyl¬ ko niekompletne spalanie, gdiy z drugiej strony istrdfa zuzlowa rusztu dziala bez za¬ rzutu.Przy stosowaniu nadmuchu do rusztu zuzlowego osiaga sie w strefie spalinowej dobry wynik, ale wtedy doprowadza sie zbyt duzo powietrza do strefy zuzlowej.Próbowano wadzie tej zapobiec w ten. sposób, ze pracowano kolejno przy stoso¬ waniu nadmuchu i przewiewu kominowego, ale wtedy nalezalo brac pod ujwage niedo¬ godnosc zmiennej pozytecznej powierzchni rusztu, prizyczem konieczna byla staranna uwaga, by przy] zwiekszonem labciazeniu na¬ stawiac w odpowiedniej chwili nadmuch, a przy slaibem obciazeniu — przewiew komi¬ nowy.Wedlug wynalazku wady te maja byc u- suniete przez zastosowanie prostego srodka.Wynalazek polega! nJa doprowadzaniu powietrza do dlugich rusztów wiszacych1, przy których zblizona do glównego rusztu czesc znajduje sie pod dzialaniem nadmu¬ chu, a zblizona do zuzlowego konca czesc— pod dzialaniem przewiewu kominowego, oo osiaga sie przez podzial przestrzeni pod ru¬ sztem na diwia urzadzenia nadmuchowe, z których jedno zasilane jest nadlmujchiem, a dfrugie — znaj duje sie pod! dzialaniem prze¬ wiewu kominowego, Przyklad wykonania przedmiotu wyna¬ lazku jest przedstawiony na rysunku zala¬ czonym w widoku zboku, czesciowo w prze¬ kroju.Przesuwiowy schodowy ruszt a sklada sie z poruszajacych sie tam i zpowrotem rusztowin, przy których w 'wiadomy sposób •sa zawieszone rusztowiny b dlugiego zuzlo-r wego rusztu tak, ze przyjmuja one udzial w ruchu, Przestrzen pod rusztem wiszacym zajeta jteist przez dwa urzadzenia nadmucho¬ we c, d, z których zblizone do glównego rusztu c zasilane jest nadmuchem, a drugie d znajduje sie pod dzialaniem przewiewu kominowego, t j. strefa spalinowa obslugi¬ wana jest nadmuchem, a strefa zuzlowa — przewiewem kominowym, w ten sposób kaz¬ da ze stref otrzymuje pomyslne dla siebie doprowadzanie powietrza, wskazane strzal¬ kami. PL