PL49507B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 16.VIII.1965 49507 -Kfc 49 h, 26 k°s, 3r foj MKP B 23 k UKD ^•buotekaI Wspóltwórcy wynalazku: mgr inz. Tadeusz Sobis, Marek Wiscicki Wlasciciel patentu: Zaklady Wytwórcze Aparatury Rozdzielczej A 10, Przedsiebiorstwo Panstwowe, Warszawa (Polska) Sposób laczenia miedzi i jej stopów z wolframem i jego spiekami Przedmiotem wynalazku jest sposób laczenia miedzi i jej stopów z wolframem i jego spiekami przy uzyciu lutów srebrnych i topników skladaja¬ cych sie z fluorku potasu (|KF), kwasu borowego (H3BO3), boraksu (N2B4O7) i tlenku boru (B2O3). Do¬ tychczas znane sa sposoby laczenia miedzi i jej stopów ze spiekami wolframu przy uzyciu lutów srebrnych nie wymagajacych stosowania topników (luty srebro-miedz-fosfor). Dobra jakosc zlacza moze byc osiagnieta w tym przypadku jedynie wtedy, gdy wolfram przylutowuje sie do elementu miedzianego, wzglednie do czesci z mosiadzu lub brazu, która zostala uprzednio pokryta warstwa miedzi. Przy lutowaniu wolframu z elementami ze stopów miedzi nie pokrytymi warstwa miedzi, wy¬ magane jest stosowanie topnika badz atmosfery ochronnej.Wolfram i jego spieki mozna laczyc z miedzia i jej stopami bez stosowania topników i atmosfer ochronnych, jesli obydwie laczone powierzchnie zo¬ stana przed tym posrebrzone.Znany jest takze sposób laczenienia miedzi z wol¬ framem przy uzyciu lutów srebrnych i topników zawierajacych tlenek boru (B2O3), boraks (N2B4O7) i fluorek wapnia (CaF2), wzglednie tlenek boru, fluoroboran potasu (KBF4) i fluorek potasu (KF), ale warunkiem uzyskania dobrego polaczenia jest uprzednie pokrycie wolframu cienka warstewka niklu.Inny znany sposób laczenia elementów wolfra- - mowyeh z miedzia za pomoca lutowania lutami srebrnymi polega na laczeniu tych elementów w atmosferze wodoru.Szeroko stosowane sa sposoby laczenia miedzi 5 i jej stopów ze spiekami wolframu przy uzyciu lu¬ tów srebrnych i wykorzystaniu jako topnika su¬ chego sproszkowanego boraksu (N2B4O7). Boraks stosuje sie równiez w postaci mieszaniny ze sprosz¬ kowanym lutem badz w postaci roztworu, którym 10 pokrywa sie lutowane powierzchnie.Wszystkie podane wyzej sposoby laczenia miedzi i jej stopów z elementami wolframowymi charak¬ teryzuja sie powaznymi niedogodnosciami. Niedo¬ godnosci te wynikaja z koniecznosci uprzedniego 15 pokrywania laczonych powierzchni warstewka in¬ nego metalu, co znacznie podraza .koszty produkcji, badz tez zwiazane sa ze stosowaniem wodoru, któ¬ ry nie tylko wymaga specjalnej i drogiej instala¬ cji, ale w znacznym stopniu obniza bezpieczenstwo 20 pracy. W przypadku zastosowania najtanszego z o- mówionych sposobów, polegajacego na wykorzysta¬ niu lutów srebrnych i boraksu, nie mozna osiagnac dobrych wyników lutowania. Wieloletnie doswiad¬ czenia licznych zakladów przemyslowych wykaza- 25 ly, ze boraks nie zapewnia równomiernego rozpro¬ wadzenia cieklego lutu po powierzchni spieku wol¬ framowego i w zwiazku z tym nie pozwala uzyskac poprawnego polaczenia wolframu z miedzia lub jej stopami na calej powierzchni styku. Zlacza wyko- 30 nane przy uzyciu lutu srebrnego i boraksu charak- 4950749507 3 : 4 teryzuja sie znaczna porowatoscia lutowiny, niski¬ mi wlasnosciami mechanicznymi i podwyzszonym oporem elektrycznym.Sposób wedlug wynalazku rozwiazuje problem lutowania miedzi i jej stopów z wolframem i jego spiekami, stosowanymi w elektrotechnice, przez uzycie lutów srebrnych i topników skladajacych sie z fluorku potasu (KF), kwasu borowego H3BO3), boraksu (N2B4O7) i tlenku boru (B2O3), co zapewnia uzyskanie zlacz o wysokiej jakosci bez uprzednie¬ go pokrywania laczonych powierzchni innymi me¬ talami Topnik rozrabia sie woda na paste o konsystencji gestej oliwy i nanosi sie go na uprzednio oczysz¬ czone z tlenków i odtluszczone powierzchnie styku laczonych elementów. Miedzy powierzchniami po¬ wleczonymi topnikiem umieszcza sie lut srebrny *w postaci odpowiednio przycietych pasków, drutu lub folii.: Tak przygotowane elementy podgrzewa sie az do^ momentu stopienia lutu za pomoca pal¬ nika gazowego, w piecu, w kapieli solnej, na zgrze- warceMub lutownicy oporowej, wzglednie induk¬ cyjnie. Po zakrzepnieciu lutu otrzymuje sie trwale polaczenie czesci na calej powierzchni styku.Sposób laczenia miedzi i jej stopów z wolfra¬ mem i jego spiekami wedlug wynalazku pozwala uzyskac zlacza bez porów, o wysokiej wytrzyma¬ losci i malym oporze elektrycznym. Sposób ten upraszcza znacznie technologie wykonania, zwiek¬ sza wydajnosc i obniza koszty produkcji. Umozli¬ wia on wyeliminowanie drogiego i niebezpiecznego lutowania w atmosferze wodoru, jak równiez po- 5 zwala uniknac komplikacji zwiazanych z pokry¬ waniem laczonych powierzchni innymi metalami, posredniczacymi w procesie lutowania. Istotna za¬ leta tego sposobu jest mozliwosc korygowania skladu chemicznego topników odpowiednio do ga¬ tunku i wlasnosci lutowanych materialów, oraz za¬ leznie od rodzaju lutu srebrnego. Korekcja skladu polega na dokonaniu wlasciwych zmian w propor¬ cjach wymienionych wyzej skladników. Topnik mozna równiez sporzadzic tylko z trzech wzglednie dwóch skladników w zaleznosci od gatunku spie¬ ku, stosowanego lutu i rodzaju miedzi lub jej stopu. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe .20 Sposób laczenia miedzi i jej stopów z wolframem i jego spiekami przy uzyciu lutów srebrnych, zna¬ mienny tym, ze stosuje sie topniki, w sklad któ¬ rych wchodza fluorek potasu (KF), kwas borowy 25 (H3BO3,) boraks (N2B4O7) lub tlenek boru (B2O3), przy czym lutowanie odbywa sie bez uprzedniego pokrywania laczonych powierzchni innymi meta¬ lami. 10 15 Zaklady Kartograficzne, Wroclaw, A/158, naklad 400 egz. PL