W zladach turbinowych proponowano juz odprowadzanie pary od jednego ze stopni turbiny glównej, celem wprawiania w ruch turbiny pomocniczej, podczas czego strumien glówny pary zasila w dalszym cia¬ gu turbine glówna, a para odlotowa z tur¬ biny pomocniczej zostaje ponownie wpro¬ wadzona do jednego ze stopni nizszych turbiny glównej. Sposób ten daje sie zasto¬ sowac tylko wtedy, gdy ruch turbiny po¬ mocniczej jest dosyc jednostajny, a po¬ trzebne ilosci pary sa bardzo male. Przy wlaczaniu maszyn pomocniczych, pracuja¬ cych bardzo nierównomiernie o chwilowo znacznych zapotrzebowaniach pary, sposób powyzszy wywolalby niedopuszczalne wa¬ hania strumienia pary w turbinie glównej, a, co zatem idzie, gwaltowne uderzenia.Wynalazek niniejszy zmierza do pola¬ czenia z instalacja turbinowa maszyn pra¬ cujacych z przerwami i zuzywajacych chwilami wielkie ilosci pary, unikajac przy- tem wyzej przytoczonych nastepstw. Wy¬ nalazek polega na tern, ze maszyny, pracu¬ jace z przerwami, naprzyklad mloty paro¬ we, silniki do dzwigów, wlacza sie pomie¬ dzy oddzielone od siebie stopnie turbiny, które w tym wypadku napedza badz calko¬ wity strumien pary z turbiny glównej, badz tez czesc jego.Fig. 1 rysunku uwidacznia zasade wy¬ konania instalacji silników parowych, od¬ powiednio do wynalazku; fig. 2—6 schema¬ tycznie piec sposobów wykonania wyna¬ lazku.Na fig. 1 turbina sklada sie z dwu cze-sci a i ^polaczonych ze soba przez ma¬ szyne pomocnicza, w postaci turbiny rami g i h. Przewód / doprowadza swieza pare, litera e oznacza zawór wpustowy cze¬ sci a turbiny, zas i — rurey odprowadzajaca pare do skraplacza lubVk aparatu zuzytko- wujacego pare. Para robocza plynie przez / do czesci turbiny a, dalej przez g naprzy- klad do silnika dzwigowego d, nastepnie zas do czesci turbiny c. Strumien srodka pednego zostaje, przytern przetworzony znanemi sposobami w a, d, c w energje me¬ chaniczna. W d zostaje zuzytkowana tylko czesc spadku energji pary.Wedlug fig. 2 turbina sklada sie z trzech czesci a, b, c, polaczonych rurami glt hlf g; h, z kilku maszynami pomocniczemi d, d^ Stopniowy spadek energji parowej sluzy w a, dlf b, d i c do wytwarzania energji me¬ chanicznej, przyczem w d, d1 przeksztalco¬ na zostaje tylko czesc calkowitego spadku energji pary, przeznaczonej do wywolania pracy. Zapomoca zaworów wylaczajacych o, o1 mozna wylaczyc kazda z pomocni¬ czych maszyn parowych -d, dlt Po wyla¬ czeniu wszystkich maszyn dodatkowych d, d1 mozna polaczyc recznie lub samoczyn¬ nie miedzy soba zapomoca zaworów k, kx czesci turbiny a, b, c, które pracuja wów¬ czas same.Fig. 3 przedstawia zlad silników paro¬ wych, w którym czesci turbiny a, 6, c moga pracowac w polaczeniu z silnikiem paro¬ wym dodatkowym d; przy otwartym zawo¬ rze 7 i zamknietym'& czesci a, d, c pracuja szeregowo, zas przy zamknietym / i otwar¬ tym k szeregowo pracuja czesci turbiny a, 6, c. Przewód q z zaworem r pozwala na bezposrednie zasilanie para silnika dodat¬ kowego d, a mianowicie z wytwornic pary glównych lub dowolnych dodatkowych. W tym ostatnim wypadku mozna zastosowac z korzyscia do wytwarzania pary cieplo gazów kominowych, spalin silnika lub in¬ nych zró.del ciepla odpadkowego i tylko podczas pewnych okresów roboczych moze zajsc potrzeba zasilania maszyny dodatko¬ wej d para, pochodzaca calkowicie lub cze¬ sciowo z czesci a turbiny.W instalacji uwidocznionej na fig. 4 li¬ tery p, pt oznaczaja znane przegrzewacze, odwadniacze pary lub urzadzenia pokrew¬ ne ustawiane przed lub za silnikami dodat- kowemi d. Aparaty te sluza do odswiezania lub przegrzewania pary, doplywajacej do silnika dodatkowego d lub do czesci c tur¬ biny. Samo sie przez sie rozumie, ze urza¬ dzenia podobne mozna zastosowac tylko przed silnikiem dodatkowym d, lub tez tyl¬ ko przed czescia c turbiny. Najkorzystniej¬ sze jest ustawienie przegrzewacza px lub podobnego mu aparatu pomiedzy maszyna dodatkowa d i czescia turbiny c, gdyz w sposób ten zapobiega sie przedostawaniu sie do turbiny c pary mokrej, która szybko niszczy lopatki. Pare, przeznaczona do na¬ pedu silnika pomocniczego d, mozna pobie¬ rac z jednego lub tez kilku dowolnych stop¬ ni turbiny a, a po wypelnieniu pracy do¬ prowadzac do jednego lub kilku dowol¬ nych stopni czesci c turbiny. Czesci turbi¬ ny glównej a i c mozna polaczyc zapomoca zaworów odcinajacych i rozrzadnych k, l z silnikiem dodatkowym d, równolegle lub szeregowo; podobniez mozna wylaczyc z dzialania oddzielne zespoly lub czesci tychze.Fig. 5 przedstawia schemat polaczen podobny do wykonania wedlug fig. 4 z ta jednak róznica, iz pare, wyplywajaca z maszyny dodatkowej d, mozna kierowac zaworem lub regulatorem s do czesci c tur¬ biny, lub tez odprowadzac zaworem lub re¬ gulatorem / przez jakikolwiek zasobnik ciepla v do dalszego zuzytkowania, wzgled¬ nie jednoczesnie przepuszczac w razie po¬ trzeby przez civ.Tym sposobem mozna przeto zaspaka¬ jac wszystkie potrzeby, napotykane w mie¬ szanych instalacjach parowych (wytwarza¬ nie mocy polaczone z instalacjami do o- grzewania, suszenia, gotowania lub t. p,)* — 2 —z mozliwie najkorzystniejszem usunieciem wszelkich strat, w szczególnosci zas strat entropowyeh, zachodzacych przy stosowa¬ niu znanych zasobników ciepla, wskutek napelniania ich para swieza albo para o ci¬ snieniu wyzszem i zwiazanej z tern potrze¬ by zmniejszenia cisnienia do wartosci ci¬ snienia w zasobniku ciepla, a to z uwagi na to, iz znajdujace sie przed zasobnikiem cie¬ pla czesci turbiny i silników pomocniczych uskuteczniaja korzystna, wolna od znacz¬ nych strat redukcje cisnienia pary.Prócz tego osiaga sie w pewnych gra¬ nicach zapomoca zasobnika ciepla jedno¬ stajny strumien pary poza nierównomier¬ nie pracujacym silnikiem parowym d. U- mieszczenie zasobnika v poza silnikiem d utrzymuje w pewnych granicach jednostaj¬ ne przeciwcisnienie, co zapewnia równo¬ mierniejsze przetwarzanie spadku cieplne¬ go we wlaczonej przed zasobnikiem paro¬ wej maszynie d, a wskutek tego równo¬ mierniejszy odbiór pary przez turbine, po¬ przedzajaca silnik pomocniczy d.W ukladzie silników, uwidocznionym na fig, 6, pomiedzy maszyny pomocnicze d i czesc c turbiny jest wlaczony w celu po¬ wyzszym znany zasobnik ciepla v. Rozu¬ mie sie, iz dla osiagniecia podobnegoz celu, mozna ustawiac jakiekolwiek znane zasob¬ niki ciepla, pomiedzy czescia silnika glów¬ nego a i dodatkowemi silnikami d.Wynalazek niniejszy zapewnia nadzwy¬ czaj oszczedna prace mieszanych instala- cyj silników parowych, skladajacych sie z turbiny, polaczonej z silnikami dodatkowe¬ mi innych rodzajów. Cisnienie pary, stoso¬ wane do wytwarzania energji przez cala instalacje, moze byc z korzyscia dowolnie powiekszone. W tym wypadku potrzeba tylko, aby wytwornice dostarczaly pare w stanie przegrzanym i pod wysokiem cisnie¬ niem, jako tansza przy mechanicznej prze; mianie energji, przez co osiaga sie wysoka wydajnosc instalacji przy mozliwie naj¬ mniejszem zuzyciu paliwa. Bedace w uzy¬ ciu maszyny, zbudowane:tia dsnlenie niz¬ sze, j ak maszyny do dzwi^ów^ mloty paro-i we i inne, moga pozostac w dzialaniu przy wzroscie cisnienia i stopnia przegrzania w instalacji przez proste wlaczanie, bez po^ trzeby przeróbek lub zamiany na inme, albo koniecznosci utrzymywania specjalnie do. nich zastosowanych nieoszczednych wy¬ twornic pary; Przedmiot wynalazku daje przytern re¬ kojme zupelnego wykorzystania spadku srodka pednego w mieszanych instalacjach parowych i zmniejsza przedewszystkiem straty, powstajace przy uzyciu silników do¬ datkowych, gdyz te ostatnie pracuja w wa¬ runkach gospodarczo najpomyslniej szych.Odpada tez koniecznosc ustawiania spe¬ cjalnych urzadzen do skraplania lub in¬ nych instalacyj pomocniczych dla silników dodatkowych. PL