Pierwszenstwo: 07.IV 1960 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: 29.VI.1964 48342 sa, 15/96 ki.—i a ii MKP E21f l^Op UKD EIBLlOfEKA j Urzedu Pstenlowege Twórca wynalazku: Dipl.-Ing. Walter Lubojatsky Wlasciciel patentu: Becorit Grubenausbau G. m. b. H. Recklinghausen (Niemiecka Republika Federalna) Urzadzenie do przesuwania przenosnika scianowego Znane sa urzadzenia do przesuwania przenosnika, zwlaszcza przenosnika czolowego przebiegajacego wzdluz ociosu. Skladaja sie one z szeregu przesuw- ników hydraulicznych o dwustronnym dzialaniu, rozmieszczonych w odstepach na calej dlugosci przenosnika. Jedne konce przesuwników przymo¬ cowane sa do przenosnika, a drugie do pojedyn¬ czych stojaków lub wielostojakowyeh czlonów obu¬ dowy. Dzialanie ich ipolega na podsuwaniu prze¬ nosnika pod ocios, przy stojakach rozpartych lub na dociaganiu poszczególnych stojaków lub czlo¬ nów obudowy do przenosnika, przy stojakach zwol¬ nionych.Znana jest sklonnosc przenosnika do obsuwania sie wzdluz ociosu. Taka samorzutna wedrówka przenosnika moze w ciagu jednej zmiany roboczej wyniesc kilka metrów, a przy duzych upadach i wiecej. W pewnych przypadkach mozna zapobiec obsuwaniu sie przenosnika przez odpowiednie za¬ kotwiczenie go, co z reguly jest kosztowne i pra¬ cochlonne. Przy zastosowaniu znanych urzadzen, obsuwanie sie przenosnika pociaga za soba obsu¬ wanie sie stojaków, badz wielostojakowych czlonów obudowy, które nalezy przenosic z dolnego na gór¬ ny kraniec sciany. Jest to wysoce skomplikowane, a w pewnych przypadkach moze byc wrecz nie¬ mozliwe. Przeciwstawianie sie rozpartych stojaków ciagnieciu przez obsuwajacy sie przenosnik wywo¬ luje wielkie naprezenia w tloczyskaeh i tlokach. 20 25 prowadzace do zniszczenia przesuwników. Te ujem¬ ne zjawiska nie wystepuja przy zastosowaniu urza¬ dzenia wedlug wynalazku.Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie do prze¬ suwania przenosnika, zlozone z szeregu przesuwni¬ ków hydraulicznych, rozmieszczonych w odstepach na calej dlugosci przenosnika, których jedne konce, zwlaszcza cylindry zwiazane sa ze stojakami lub wielostojakowymi czlonami obudowy, a drugie, zwlaszcza tlóczyska, nie sa zwiazane z przenosni¬ kiem, lecz sa przystosowane do jego popychania.W celu podciagania pojedynczych stojaków badz wielostojakowych czlonów obudowy do przenosnika konce tloczysk sa ze soba polaczone co najmniej po dwa w sposób uniemozliwiajacy zmiane ich po¬ lozenia wzgledem siebie w kierunku osiowym. To polaczenie jest rozlaczne i uskutecznione za pomo¬ ca belki równoleglej do przenosnika lecz nie zwia¬ zanej z przenosnikiem. Belka ta jest zalozona w obejmach uksztaltowanych na koncach itloczysk przesuwników. Korzystne jest pozostawienie mozli¬ wosci przesuwania tej belki w obejmach oraz na¬ danie belce takiej dlugosci, aby laczyla ze soba trzy sasiednie przesuwniki.Jezeli nie zachodzi potrzeba stalego dociskania przenosnika do sciany przez wszystkie przesuwniki, przeto te nie pracujace, a w pewnych przypadkach wszystkie przesuwniki, moga wciagnac tlóczyska do cylindrów, uwalniajac przestrzen miedzy obydo-3 48342 ! 4 nie latwo przesuwac: Do tego celu belka ta posiada uchwyt 15.Sposób dzialania tego urzadzenia jest nastepuja¬ cy: Gdy czlony obudowy 4a i 4b sa rozparte mie- 5 dzy spagiem, a stropem, tloki w cylindrach sa pod cisnieniem, aby koncówki tloczysk naciskaly na przenosnik. Wówczas stojaki czlona obudowy 4c zostaja zwolnione, tlok przesuwnifca przy tym czlo¬ nie 4c otrzymuje cisnienie z drugiej strony, tlo- ig czysko zostaje wciagniete do wnetrza cylindra i czlon obudowy 4c przesuwa sie na linie, wzdluz której sa juz ustawione czlony 4, 4a. Po tej mani¬ pulacji, stojaki czlona obudowy 4c zostaja rozparte, belka 14 przesuwa sie równolegle do sciany o jed- 15 no iprzeslo obudowy talk, ze belka ta tkwi obecnie we wglebieniach koncówek tloczysk czlonów obu¬ dowy 4d, 4b, 4c. Dalsza czynnoscia jest przesunie¬ cie ku przenosnikowi czlona obudowy 4b. Aby r uzyskac ewentualne przesuniecie innych elemen- 20 tów obudowy, nie znajdujacych sie w poblizu gru¬ py 4, mozna zastosowac wzdluz urabianej sciany kilka belek 14. wa, a przenosnikiem do przechodzenia luib trans¬ portu. Jest to szczególnie wazne w cienkich pokla¬ dach, gdzie wysuniete tloczyska nie lezace bezpo¬ srednio na spagu moga zajmowac np. Vs wysokosci pokladu.W odmianie urzadzenia wedlug wynalazku, belka jest znacznie dluzsza, np. jej dlugosc moze odpo¬ wiadac dlugosci przenosnika, i sklada sie z poszcze¬ gólnych czlonów polaczonych przegubowo, lecz uchylnosc tych polaczen w plaszczyznie równoleg¬ lej do spagu jest bardzo ograniczona. Przegubowosc polaczen pozwala na dopasowanie sie belki do nie¬ równosci spagu, a ograniczona uchylnosc w plasz¬ czyznie równoleglej do spagu dopuszcza ulozenie belki wedlug krzywej, po której przebiega przenos¬ nik, jednakze nie dopuszcza do swobodnego prze¬ suwu konców tloczysk wzgledem siebie w kierun¬ ku losiowym, aby umozliwic podsuwanie stoja¬ ków zwolnionych.Obejmy trzymajace belke moga miec postac wgle¬ bien otwartych w kierunku spagu, co umozliwia latwe odlaczanie poszczególnych przesuwników od belki w celu wciagniecia ich tloczysk i uwolnienia miejsca na przejscie lub transport.Odmiana urzadzenia specjalnie przystosowana do urabiania wegla strugami polega na tym, ze sciana przenosnika zwrócona do przesuwników zaopa¬ trzona jest w szereg katowników jeden nad dru¬ gim, a czolowa powierzchnia przesuwników jest do¬ stosowana do styku z tymi katownikami. Pozwala to, na naciskanie przenosnika na róznej jego wyso¬ kosci, zaleznie od zmiennych potrzeb struga weglo¬ wego.Poszczególne odmiany urzadzenia wedlug wyna¬ lazku opisane sa szczególowo w oparciu o rysunek, którego fig. 1 przedstawia rzut poziomy jednej z od¬ mian urzadzenia wraz z przenosnikiem, fig. 2 — rzut boczny tej samej odmiany urzadzenia oraz przenosnik w przekroju poprzecznym, fig. 3 — rzut poziomy drugiej odmiany urzadzenia wraz z prze¬ nosnikiem, fig. 4. — rzut boczny tej odmiany wraz z przekrojem przenosnika, fig. 5 — rzut boczny trzeciej odmiany wraz z czesciowym przekrojem przenosnika, fig. 6 — rzut boczny czwartej odmiany wraz z czesciowym przekrojem przenosnika.Na fig. 1 i 2, pokazane urzadzenia spoczywaja na spagu 1 w poblizu ociosu sciany 2 i przy przenos¬ niku 3. W pewnej odleglosci od przenosnika sa zmontowane czlony 4 obudowy ze spoczywajaca na spagu podstawa 5 obudowy i oparta o strop wysta¬ jaca stropnice 6. Obudowa sklada sie z korpusu 4 i czterech stojaków 7. W tym korpusie 4 spoczywa¬ jacym na podstawie 5 znajduja sie tloki 8 przesuw¬ ników, których tloczyska 9 siegaja ku przenosni¬ kowi. Koncówki JO tloczysk 9 sa uksztaltowane jako stopy polaczone z tymi tloczyskami, pionowy¬ mi zatyczkami 11. Koncówki 10 sa od strony prze¬ nosnika zaokraglone i jak wskazuje na fig. 2 I1CZ7 ba 12 ich oparcie o przenosnik ma odpowiedni ksztalt. Oprócz tego koncówka 10 ma otwarte od góry wglebienie 13 w ksztalcie litery U, które sta¬ nowi obejme sztywnej belki \4. Dlugosc tej belki jest nieco wieksza niz odleglosc trzech sasiednich segmentów obudowy. Wglebienia 13 w koncówkach sa tak wykonane, ze sztywna belka 14 daje sie recz- Przedstawiona na fig. 3 jedna z odmian urzadze¬ nia odróznia sie tym od ostatnio opisanego, ze w obejmach 13 koncówek 10 tloczysk zostala umieszczona sztywna belka, która w tym wypadku rozciaga sie na cala dlugosc sciany i sklada sie z poszczególnych czesci 16, które maja zlacza .17.Zlacza te sa takiej konstrukcji, ze pozwalaja na odchylenia belki w góre lub w dól, sa jednak pra¬ wie calkowicie sztywne w kierunku poziomym.Obejmy 13 sa tak Wykonane, ze pojedyncze czesci 16 belki maja w men pewien luz, tak aby mogly sie nieco przesuwac nie tylko w kierunku podluz¬ nym do sciany ale równiez w kierunku poprzecz¬ nym, czyli równolegle do spagu.Na fig. 4 jest przedstawiona trzecia odmiana urzadzenia wedlug wynalazku, a mianowicie za¬ miast czterostojakowego czlona obudowy o jednej podstawie, polaczonego na stale z przesuwnikiem, do tegoz przesuwaiika 8 przymocowany jest wspor¬ nik J6, którego glowica dociskana jest do stropu sprezyna 19, dociskajaca równoczesnie przesuwnik $ dó spagu pokladui Tenze wspornik 18 jest przy¬ mocowany przegubem 18a do przesuwnika 8, przy czym przegub 18a lezy blizej frontu Obudowy anize¬ li glowica wspornika 18 docisnieta do stropu po¬ kladu. Poniewaz wspornik moze poruszac sie tyl¬ ko w plaszczyznie przechodzacej przez os przesuw¬ nika, nastepuje zaklinowanie sie tego wspornika w wypadku wywarcia nacisku przez tloczysko na przenosnik. W chwili jednak podciagania do prze¬ nosnika, sprezyna zostaje nieco scisnieta i wspornik doklinowuje sie automatycznie. Wsporniki te nie zastepuja normalnej znanej dobrze obudowy scia¬ nowej, która na rysunku nie jest tez uwidoczniona.Na fig. 5 przedstawiono wykonana w postaci pa¬ zura koncówke lOa tloczyska, która uzywa sie z belka skladajaca sie z poszczególnych elementów 16. Belka ta znajduje sie na calej dlugosci, ewen¬ tualnie na wiekszej czesci sciany. Omawiany pa¬ zur ma na dolnej czesci wglebienie otwarte od spo¬ du, do którego to wglebienia wchodzi belka 16.Przed cofnieciem tloczyska, mozna pazur 10a pod¬ niesc do góry za uchwyt 20 — odpada przez to klo- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6048342 potliwe wyciaganie belki 16. Jezeli zas tloczysko razem z odpowiednio scietym pazurem 22 prze¬ suwa sie do podnosnika pazur sam bez recznego podnoszenia latwo przechodzi przez trójkatna pod¬ stawke 21 i chwyta z powrotem belke 16.Na fig. 6 przedstawiono jeszcze inna odmiane wy¬ nalazku. Na 'bocznej scianie przenosnika 3 od stro¬ ny podsadzki przymocowany jest plaskownik 23, do którego przyspawane sa równolegle katowni¬ ki 24. Koncówki 10 maja na czolowej powierzchni wglebienie 25 odpowiadajace katownikom 24. Wgle¬ bienia te moga opierac sie o którykolwiek z katow¬ ników przenosnika, jak np. pokazano na fig. 6 kres¬ kowanymi liniami. PL