Najdluzszy czas trwania patentu do 29 kwietnia 1941 r.Wynalazek dotyczy dalszego ulepsze¬ nia dziala z odrzutem lufy, zastrzezonego patentem Nr 4811, W dziale tern do utrzy¬ mywania i wspierania lufy jego i kolyski ist¬ nieja dwa punkty oparcia, a mianowicie w przedniej czesci miedzy plyta podstawowa i lufa dziala, znajduje sie mechanizm pod¬ niesien, na tylnym zas koncu znajduje sie os czopów dziala. Os czopów jest o tyle przesunieta ku tylowi, ze pozostaje jeszcze poza czesciami, wykonywujacemi odrzut, gdy one przy najwiekszym odrzucie wyko- nywuja cofniecie sie, i znajduje sie oprócz tego wpoihlizu plyty podstawowej. Wsku¬ tek takiego rozmieszczenia obu punktów o- parcia przednia czesc lufy znajduje sie za¬ wsze wyzej, niz os czopów, poniewaz me¬ chanizm podniesien wymaga wiekszej prze¬ strzeni miedzy lufa a podstawa. To jednak powoduje niemozliwosc strzalu o torze pla¬ skim.Wynalazek niniejszy usuwa te wade w ten sposób, ze dzialo moze byc uzywane ja¬ ko dzialo o torze plaskim i jako dzia¬ lo o torze stromym, W tym celu za^ stosowano tu srodek, znany juz w in¬ nych dzialach i polegajacy na tern, ze polozenie lozysk czopów moze byc zmie¬ niane co do wysokosci, co w celu otrzy¬ mania prostego i latwo obslugiwanego u- rzadzenia osiaga sie zapomoca umieszcze¬ nia miedzy plyta podstawowa i czopami dziala wstawki z dwoma lozyskami. Jedno z tych lozysk podtrzymuje czopy dziala,drugie zas jest przymocowane do plyty podstawowej, lecz wr taki sposób, ze lufa dziala moze byc-; obracana w plaszczyznie poziomej, Oba te lozyska wstawki moga byc polaczone ze soba za posrednictwem podluznej szczeliny.Na rysunku przedstawiono kilka przy¬ kladów wykonania wynalazku.Stosownie do fig. 1 lufa dziala a ma dwa punkty oparcia na plycie podstawowej czyli podlozu e. Jeden punkt oparcia sta¬ nowi mechanizm podniesien ft'; znajduje sie on w przedniej czesci lub sredniej cze¬ sci lufy. Drugi punkt oparcia stanowia lo¬ zyska czopów. Czopy te sa w mysl patentu glównego o tyle cofniete ku tylowi, ze znaj¬ duja sie poza czesciami, wykonywujacemi odrzut, nawet przy najwiekszym odrzucie.Przy strzelaniu o torze stromym czopy b wstawia sie w lozysko c, przymocowane do plyty podstawowej i tam umocowuje sie je; w ten sposób czopy te znajda sie wówczas przy samej podstawie. Do strzelania o torze plaskim, aby lufe a wraz z kolyska mozna bylo do tego celu nastawic poziomo w sto¬ sunku do plyty podstawowej, lulb ponizej poziomu, wstawia sie miedzy plyte e i czop osadowy fe wstawke d. Wstawka ta ma dwa lub wiecej lozysk czopowych h, hlf z któ¬ rych dolne lozysko h jest umocowane w lo¬ zyskach c, znajdujacych sie na plycie pod¬ stawowej, podczas gdy w górne lozysko h wstawia sie czopy dziala 6.Fig. 2 przedstawia inny sposób wykona¬ nia wynalazku. W tym wypadku wstawka posiada zamiast otworów lub lozysk h, hx podluzna szczeline g, w której moga byc zamocowane na róznych wysokosciach lo¬ zyska c lulb czopy osadowe b.Wedlug fig. 3 wstawka d ma ksztalt o- gona loza i z lemieszem k tak, ze przy od¬ rzucie daje to zwiekszona statecznosc dziala.Przy wykonaniu wedlug fig. 4 wstawka jest zastapiona jrzez zespól dzwigni. Przy przelozeniu dzwigni / w polozenie ozna¬ czone kreskami, zachodzi zgiecie przegu¬ bów m, n i lufa dziala przybiera polozenie oznaczone kreskami, to jest polozenie do strzelania o torze stromym, podczas gdy przy opuszczeniu dzwigni /, przeguby m, n wraz z wspornikiem o, p zostaja podnie¬ sione, przez co podnosza sie równiez czopy b tak, ze dzialo moze dac strzal o torze pla¬ skim. PL