PL47797B1 - - Google Patents

Description

6 lutego 1962 r. dla zastrzezen 5 i 6 (Wlochy) Przedmiotem wynalazku sa narty o ulep¬ szonej zwrotnosci i statecznosci, zapewniajace narciarzowi, jadacemu wzdluz stoku, . moznosc silniejszego opierania sie na narcie polozonej nizej, niz na narcie lezacej wyzej.Znane sa narty, które dla umozliwienia wgle¬ biania sie ich brzegów w twardy, zlodowacialy snieg oraz dla ulatwienia jazdy wzdluz zboczy i wykonywania zwrotów, maja na brzegach okucia o specjalnym ksztalcie. Okucia te sa wy¬ konywane oa obu podluznych brzegach nart jednakowo to tez narta taka jest symetryczna wzgledem plaszczyzny, przechodzacej przez jej podluzna os, prostopadle do podstawy.Stwierdzano, ze znaczne ulatwienie jazcly nar¬ ciarza wzdluz istoku osiaga sie, gdy narty sa wykonane w ten sposób, iz narciarz ma moz¬ nosc silniejszego opierania isie na narcie polozo¬ nej nizej, niz na marcie znajdujacej sie wyzej.Zgodnie z wynalazkiem osiaga sie to przez na¬ chylenie lub uksztaltowanie wewnetrznych plaszczyzn skrajnych nart, wzglednie ich umie¬ szczenie w stosunku do wiazadel nart inaczej, niz plaszczyzn skrajnych zewnetrznych, a' mia¬ nowicie -tak, aby kat, jaki tworzy powierzchnia oparcia wewnetrznych plaiszczyzn skrajnych o podloze, byl wiekszy od kata, który normalna powierzchnia dolina narty .tworzy z podlozem.Narta wedlug (wynalazku jest wiec niesymetry¬ czna wzgledem plaszczyzny, przechodzacej przez jej podluzna os, prostopactle do podstawy. Nar¬ ty te sa wykonane odmiennie dla lewej i pra-wej nogi, przy czym jedna jest zwierciadlanym odbiciem drnMej.^ \ Na rysfcnku^fig. 1 przedstawia schematycznie ' dwie nanty znanej fig. 2 — przekirój poprzeczny znianej nacty, lig. 3 — przekirój poprzeczny nar- ity wedlug wynalazku, w miejscu umocowania wiazadla, fig. 4 — przekrój poprzeczny narty, stanowiacej inny przyklad wykonania przecl- miiotu wynalazku, fig. 5 — 8 przedstawiaja przekroje poprzeczne czesci nart wedlug in¬ nych przykladów wykonania iprzedmiotu Wyna- lazJui, a fig. 9 i 10 — przekroje dwóch odmian nairt wedlug wynalazku. v Dzialanie narty na podloze, to jest na snieg lub inny material naturalny albo sztuczny, mo¬ ze byc zmieniane przez zmiane kata nachylenia poprzecznego narty wzgledem podloza (fig. 1).To nachylenie obejmuje równiez oczywiscie na¬ chylenie wiazadla, a wliec i nogi narciarza.. Sila .stykania sie narty z podlozem zalezy tak¬ ze od obciazenia grzbietu narty, przy czym ob¬ ciazenie to nie jest jednakowe w obu nartach.Narciarz, zamierzajacy wykonac jeden ze zwro¬ tów, znajduje sie faktycznie poprzecznie wzgle¬ dem linii maksymalnego spadku terenu, podczas gdy jego narty zajmuja polazenie, przedstawio¬ ne schematycznie na fig. 1. Narta A, znajdujaca sie na stoku nizej, nazywana jest narta dolna, podczas gdy druga narta B jest nazywana nar¬ ta górna. Tylko jedna krawedz kazdej naorty pracuje w tym przypadku skutecznie, a miano¬ wicie krawedz zewnetrzna narty górnej i kra¬ wedz wewnetrzna narty dolnej. Niezaleznie od techniki jazdy wskazane jest, aby ciezar nar¬ ciarza spoczywal zasadniczo, o ile nawet nie wylacznie, na narcie A. W przeciwnym przy¬ padku, to znaczy przy nadmiernym oitjUazeniu narty B, oczywiscie za pomoca krawedzi zew¬ netrznej, gdyz tylko ona styka sie z podlozem, powoduje sie usuwanie sie narty A spod nar¬ ciarza poprzecznie w dól. Ciezar nairciarza, opierajacego sie prawie wylacznie na narcie po¬ lozonej wyzej pozbawia go równowagi szczegól¬ nie przez typowe dla wszystkich narciarzy, in¬ stynktowne opieranie sie na narcie polozonej wyzej. Z tego tez wzgledu celowe jest umozli¬ wienie lepszego stykania sie nairty dolnej z pod¬ lozem ' zmniejszenie tego stykania sie narty górnej.Na fig. 2 przedstawiono przekrój znanej nar¬ ty, majacej plaszczyzny skrajne wykonane z materialu twardszego od materialu, z którego wykonano sama narte.Przyklad wykonania przedmiotu wynalazku uwidoczniony na fig. 3 otrzymano przez zmia¬ ne nachylenia powierzchni podparcia nogi nar¬ ciarza na kazdej narcie tak, ze powierzchnia ta jest nachylona wzgledem dolnej powierzchni narty. Rozwiazanie to pozwala równoczesnie i w sposób prosty osiagnac oba zamierzone cele, a takze ma te zalete, ze moze byc zastosowane do znanych nart bez dlugiej i kosztownej prze¬ róbki. Jezeli kat górnych plaszczyzn obu nart z plaszczyzna podloza równa sie a, wówczas kat dolnej plaiszczyzny narty dolnej z terenem równa sie a + |5, podczas gdy dolna plaszczyzna nairty górnej tworzy z terenem kat a — (l. Róz¬ nica miedzy katami dolnych plaszczyzn obu nart z plaszczyzna podloza równa sie wiec 2(J.Nachylenie plaszczyzny górnej, na której opiera sie podeszwa obuwia narciarza, mozna alirzymac np. pirzez ukosne zdjecie czesci ma¬ terialu z górnej powierzchni znanej narty lub przez nalozenie na nia dodatkowej warstwy, odpowiednio nachylonej, to znaczy klinowej, albo plytki 'ukosnej. Mozna tez stosowac inne srodki w celu otrzymania górnej powierzchni narty nachylonej wzgledem powierzchni dolnej, np. mozna nachylac podeszwe obuwia narciarza.Aczkolwiek fig. 3 przedstawia przekrój narty w miiejscu umocowania wiazadla, to jednak oczywiscie przekrój ten odpowiada przekrojowi narty na calej jej 'dlugosci. Wynalazek dotyczy równiez nart o przekroju trapezoidalnym, które maja dodatkowe wlasciwosci, jak zmniejszona sztywnosc zewnetrznych krawedzi, mniejszy opór przy poslizgach poprzecznych na zewnatrz itp.Na fig. 4 przedstawiono inny przyklad wy¬ konania przedmiotu wynalazku. Zgodnie z tym wkladka 1, jest nachylona bardziej niz dolna powierzchnia 2 narty i ma kat nachylenia do podloza inny, niz kat nachylenia skrajnej plasz¬ czyzny zewnetrzej 3. W razie potrzeby tylko jedna skrajna plaszczyzna moze byc nachylona, a druga nie. Jak widac na fig. 4, w celu otrzy¬ mania kata a + (3 wystarczy usunac wkladke brzegowa i pozostawic rowek 4, istniejacy w nartach znanych.W przykladzie wykonania, uwidocznionym na fig. 5, wkladka 5 wystaje z dolnej powierzchni nairty.Na fig. 6 i 7 przedstawiono inne przyklady wykonania przedmiotu wynalazku, a na fig. 8 uwidoczniono odmiane narty, przedstawionej na fig. 7, przeznaczona do jazdy po sniegu zlodo¬ wacialym. Ma ona wkladke 6 w ksztalcie schodka, który na skutek malych wymiarów nie daje oparcia na zwyklym sniegu, ale przenika - 2 -soieg zlodowacialy, .stwarzajac wlasciwe opar¬ cie, Zeslizg poprzeczny wzdluz stoku jest jed¬ nak i tu mozliwy dzieki odpowiedniemu scis¬ nieciu tego brzegu.To, co wyzej powiedziano odnosnie fig. 3, ma równiez zastosowanie do rozwiazan, uwidocznio¬ nych na fig. 4 — 8, to znaczy, ze przekrój przedstawiony na tych figurach mozne odnosic sie do calej dlugosci narty lub do jej czesci, przy czym wymiary moga zmieniac sie w róz¬ nych miejscach. W szczególnosci w przypadku uwidocznionym na fig. 8 mozna brzeg schod¬ kowy zastapic, w poblizu wiazadel, brzegiem znanym. W tym miejscu bowiem nacisk piono¬ wy jest najwiekszy i chwytanie podloza moglo¬ by byc za mocne.Jaik wyzej wspomniano, jednym z glównych zadan wynalazku jest polepszenie stykania sie wewnetrznej krawedzi narty z podlozem. Wa¬ runkom umozliwiajacym to polepszenie towa¬ rzyszy jednak odpowiednie zwieikszanie momen¬ tu poprzecznego, który powoduje ustawienie narty dolna powierzchnia równolegle do pod¬ loza. Na fig. 9 uwidoczniono, ze moment ten jest wywolywany przez sile obciazajaca P, po¬ mnozona przez odleglosc d krawedzi wewnetrz¬ nej od pionowej plaszczyzny, w której dziala sila P. Na podlozu zwartym, a zwlaszcza na zlo¬ dowacialym sniegu, odleglosc -d jest znaczna, gdyz powierzchnia stykania sie narty z podlo¬ zem je*: bardzo ograniczona. W przypadku nar¬ ty, przedstawionej na fig. 9, odleglosc d zmniej- szicno przez przesuniecie umocowania wiazadla nart tak, liz sila P, wywierana przez narciarza, zmienia sie na P'. Odleglosc d maleje clo d' i moment P' x d* jest mniejszy niz P x d. Po¬ zwala to równiez na zmniejszenie momentu skrecajacego narte, co jest korzystne, gdyz nar¬ ty, ze wzgledu na swa budowe, sa malo odpor¬ ne ma skrecannie.Na fig. 10 uwidoczniono rozwiazanie, pozwa¬ lajace na zmniejszenie odleglosci d zgiodnie z wynalazkiem w inny sposób, a mianowicie przez przyblizenie wewnetrznej krawedzi 'do osi p — Y narty. W -tym celu w krawedzi tej wy¬ konuje sie wyciecie 7 i umieszcza w nim dwie wkladki 8 i 8e, przy czym odleglosc d' wkladki od osi X — Y jest mniejsza od odleglosci d.Zmniejszona powierzchnia dolna narty pracuje w przypadku podloza twardego, zas brzeg z wkladka 8' jest wykorzystywany na terenie miekkim.Rozwiazania, przedsitawione na fig. 9 i "l umozliwiaja przesuwanie obciazenia nanty w strone krawedzi wewnetrznej, oddalajac je od krawedzi zewnetrznej i zmniejszajac dowoinie stykanie sie krawedzi zewnetrznej z podltozem.W ramach wynalazku mozna laczyc dowolnie rózne opisane przyklady wykonania nart, jak równiez mozna je* stasowac 'do nart znanych. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Narty o ulepszonej zwrotnosci i statecznosci, znamienne tym, ze sa wykonane odmiennie dla prawej i lewej nogi i kazda narta jest niesymetryczna wzgledem plaszczyzny, prze¬ chodzacej przez jej podluzna os (X—Y) pro¬ stopadle do dolnej powierzchni narty, skut¬ kiem czego skrajne plaszczyzny wewnetrzne nart maja powierzchnie oparcia o podloze nachylona wzgledem dolnej powierzchni (2) nart i tworza z powierzchnia pocLloza kat (a r p), wiekszy od kata (a), który normal¬ na powierzchnia dolna narty tworzy z po¬ wierzchnia ipodlioza, podczas gdy skrajne plaszczyzny zewnetrzne nart maja po¬ wierzchnie oparcia o podloze nachylona wzgledem dolnej powierzchni nart i tworza z powierzchnia podloza kat (a — (l), mniejszy od kata (a), który normalna powierzchnia narty tworzy z powierzchnia podloza, dzieki czemu wewnetrzne plaszczyzny skrajnie nart maja moznosc lepszego stykania sie z podlo¬ zem niz -skrajne plaszczyzny zewnetrzne.

2. Narty wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze ich górne powierzchnie sa ukosnie sciete lub na powierzchnie te sa naklejone klino- ncwe plytki .skierowane ostrzem w sitrone zewnetrznych brzegów nart, skuttkiem czego osiaga sie wiekszy kat (a +|l) nachylenia wewnetrznych plaszczyzn skrajnych do pod¬ loza, a mniejszy kat (a — fl) nachylenia zew¬ netrznych plaszczyzn skrajnych wzgledem tegoz podloza, w porównaniu z katem (a) nachylenia normalnej powierzchni narty do podloza.

3. Narty wedlug ziastrz. 1 i 2, znamienne tym, ze na calej swej dlugosci maja przekrój trapezoidalny.

4. Narty wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze w rowku (4), wykonanym w wewnetrznej plaszczyznie skrajnej, maja umieszczona po¬ dluzna wkladke (1), skutkiem czego kat (a + f$) nachylenia tej plaszczyzny do podlo¬ za jesit wiekszy od kata (a) nachylenia nor¬ malnej powierzchni nart do podloza. - 3 -5. Narty wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze odleglosc od podluznej osi wiazadla do wew¬ netrznego brzegu narty jest mniejsza od od¬ leglosci od tej osi do zewnetrznego brzegu narty. 6. Odmiana nart wedlug zastrz. 5, znamienna tym, ze w wewnetrznej, skrajnej plaszczyz¬ nie narty wykonane jest wyciecie (7), w któ¬ rym sa umieszczone dwie wkladki (8 i 8(), z których jedna (8), znajdujaca sie wyzej i blizej osi (X—Y) narty niz druga (8*), i która podczas jazdy narciarza styka sie stale z podlozem. Mario S a 1 v o Ermenegildo Preti Zastepca: mgr inz Jerzy Hanke rzecznik patentowy 2035. RSW „Prasa", Kielce E ' 3 L J O TT K Al U r7^c! u Patentowego PL