PL47447B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania po¬ chodnych oktahydroizochinoliny o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza wodór lub resz¬ te alkilowa, taka jak reszta metylowa, etylowa, n-propyloiwa, izopropylowa, n-butylotwa, izobu_ tylowa itd., Ri — chlorowiec, to jest chlor, brom lub iod lub grupe chlorowcoallMlowa, ta¬ ka jak chlorowcometylowa, na przyklad trój- fluorometylowa, lub grupe nitrowa, a n, ozna¬ cza liczbe 1, 2 lub 3 oraz soli tych zwiazków.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze podstawiona oktahydroizochinoline o ogólnym wzorze 2, w którym Ki j n posiadaja wyzej podane znaczenie, a R3 oznacza wodór, chloro¬ wiec, grupe chlorowcoalkilowa lub nitrowa, metyluje sie przy azocie, o ile R3 oznacza wo- ttór wprowadza do pieuscienia fenylowegio tak otrzymanego produktu grupe nitrowa, a otrzy¬ mana tpochodna N-metylowa ewentualnie prze¬ prowadza w sól.Odmiana sposobu prowadzenia N-metylowa- nia polega na tym, ze material wyjsciowy w postaci wolnej zasady zadaje sie wodnym roztworem formaldehydu, po czym produkt re* akcji redukuje sie na przyklad za pomoca kwa¬ su mrówkowego lub tez wzbudzonego katali¬ tycznie wodoru, na przyklad wobec niklu Tiar ney'a. Jezeli metyluje sie oktahydroizóchino^ line zawierajaca grupy nitrowe, to stosowac mozna jedynie niekatalityczne sposoby reduk¬ cji. Jezeli wprowadza sie grupe nitrowa po za¬ konczeniu N-metylowania do pierscienia aro¬ matycznego, to reakcje te korzystnie prowadzi sie w niskiej temperaturze za pomoca 100%-owego kwasu azotowego w srodowisku lodowatego kwasu octowego. Zwiazek nitrowy mozna oczyscic poprzez szczawiany, poniewaz zwiazki te wykazuja czesto duza zdolnosc do krystalizacji.Sluzace jako material wyjsciowy, ewentual- fVtfte ,jJo l-fo-fenyloalkiloM, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahy- droizochinoliny p wzorze 2, mozna wytwarzac na -przyklad przez kondensacje f$ [cykloheksen- (l)-ylol -etytoaminy (zwanej w dalszym ciagu opisu w -skrócie cykloheksenyloetyloamina) z ewentualnie podstawionym w pierscieniu kwa¬ sem (ó-fenyloalkanokariboksylowym, który mo¬ ze .posiadac w polozeniu a grupe alkilowa, cy- klizacje wytworzonego amidu kwasowego do odpowiedniej l-(fenyloallilo)-3,4, 5, 6, 7, 8-heksa- hydroizochinoliny i redukcje otrzymanego przez cyklizacje zwiazku.Najczesciej stosowanymi substancjami wyj¬ sciowymi sa 1-fenyloetylo- lub l-(3-fenylopro- pylo)-l, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahydroizochinolina, jak równiez odpowiednie pochodne tych zwiazków, pSSfadaJAcC grupe nitrowa w pierscieniu feny- lowym w polozeniu 4.Pochodne oktahydroizochinoliny o wyzej po- I 4&nfch wzorach i i 2, w których Ri oznacza }&\?C woictór, posiadaja asymetryczny atom wegla.Jezeli Ri oznacza reszte alkilowa, to ma sie )yjl do czynienia z dwoma asymetrycznymi atoma- ' mi wegla. Jako substancje wyjsciowe mozna stosowac zwiazki racemiczne, jak równiez op¬ tycznie czynne. Otrzymane racematy mozna na zyczenie rozdzielic na 6£tyeznte czynne anty¬ pody przez zastosowanie ogólnie znanych me¬ tod rozdzialu. Rozdzial mozna wiec przeprowa¬ dzac na przyklad za pomoca optycznie czyn¬ nego kwasu, takiego jak kwas D-winowy lub D-kamforosulfonowy.Zwfapki wytworzone sposobem wedlug wy- naitfzftfe sa zasadowymi najczesciej krystalicz- tiy&s. flulbatancjatmi, tworzacymi z kwasami ntfcdrfctfnicznymi, takimi jak kwas siarkowy, fosfórowy, chlorowcowodorowy na przyklad kwafc soiay lub brottio^wodorowy, jak równiez * kwfegfanii organieznyimi, takimi jak kwas «ezrfwiow7, winowy, jablkowy, cytrynowy, fu- mwww^, najczesciej krystaliczne, rozpuszczal¬ ni W wtriteie sole.Profit&ftJ' wytworzone sposobem wedlug wy- rialaz&ii, a" zwlaszcza pochodne litrowe,, wyka- Z&H larAwnó pod postacia zasad jak i soli WtBfc wla3eiwó$ci arialgetyczne i spazmolitycz- %%. iSfozlfc je stosowac jako leki na przyklad y&8.J6sHcia preparatów farmaceutycznych, w ^r^cn zwAzki te lub ich sole zmieszane sa $ nSIBHcSM, t$bsowamymi pray preparatach en- teralnych lub paraenterailnych, a wiec z nosni- WSfi tiffiimi iak woda, zelaftyna^ cukier- mleczny, skrobia, stearynian magnezu, talk, oleje roslimne, gumy, glikole polialkilenowe, wazeliina itd. Pre¬ paraty tfaimaceuityczne moga miec postac stala lub plynna. Moga to wiec byc tabletki, drazetki, czopki, kapsulki lub tez ciecze, na przyklad roz¬ twory, zawiesimy lub emulsje. Preparaty te moz¬ na ewentualnie sterylizowac i moga one ponadto zawierac dodatkowe sufositsncje pomocnk-ze, a wiec srodki konserwujace, stabilizujace, zwilza¬ jace lub emulgujace, sole zmieniajace cisnienie osmotyczne lub tez bufory. Moga one zawierac równiez inne terapeutycznie czynne substancje.Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wyna¬ lazku mozna stosowac jako pólprodukty przy produkcji srodków leczniczych.Przyklad L 50 g kwasu p-fenylopropiono¬ wego i 45 g cykloheksenyloetyloaminy oraz 100 ml ksylenu ogrzewa sie do wrzenia w kolbie kuli¬ stej pod chlodnica zwrotna i przy uzyciu wy- dzielacza wody tak dlugo, az wydzielona zosta¬ nie woda w ilosci mniej wiecej 6 ml. Po ostu¬ dzeniu wytraca sie wytworzony amid prawie ilosciowo. Zwiazek ten przekrystalizowuje sie z wysokowrzacego eteru naftowego. Temperatura topnienia 60—71°C. 75 g cykloheksenyloetyloamidu kwasu (}-feny- loproipionowego ogrzewa sie w ciagu 2 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna z 500 ml su¬ chego benzenu i 50 ml tlenochlorku fosforu. Na¬ stepnie oddestylowuje sie rozpuszczalnik pod próznia, a pozostalosc ogrzewa do wrzenia 15 mi¬ nut z 200 ml wody. Masa w postaci zywicy prze¬ chodzi wówczas do roztworu. Po ochlodzeniu do¬ daje sie kwasu solnego azdorekacji kwasnej wo¬ bec czerwieni kongo i wytrzasa kwasny roztwór czterokrotnie, kandorazowo z 100 ml chlorofor¬ mu. Pozostalosc otrzymana po zageszczeniu po¬ laczonych wyciagów rozpuszcza sie dwukrotnie w okolo 30 ml metanolu celem usuniecia resz¬ tek chloroformu i kazdorazowo oddestylowuje.Otrzymana pozostalosc stanowi mieszanina su¬ rowej l-fenyloetylo-3, 4, 5, 6, 7, 8-szetkrienydro- izochinoliny i jej chlorowodorku.Do redukcji rozpuszcza sie pozostalosc w me¬ tanolu i uwodarnia nad 20 gramami niklu Ra- ney'a przy temperaituirze pokojowej i pod nor- malnyni cisnieniem. Powoli dodaje sie odpowia¬ dajaca wartosci tearetyczhej iloc wodoru. Po od¬ saczeniu katalizatora i oddfestylowaniu lozpasz- czajklika zadaje sie pozostalosc rozcienczanym iroztworem amoniaku i wytrzasa wolna zasade trzykrotnie, kazdorazowo z 200 ml eteru. Po ód- jparowaniu eteru otrzymuje sie 70 g surowej 1- -fenyloetylo-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-^)ktahyda^dhiM(0- - 2 -liny, która zadaje sie w roztworze metanolowym rówaio^raiinliikieim molowym kwasu szczawiowe- go, przy czyim wykrystalizowuje szczawian. Po przekrystaHzowaniu z metanolu otrzymuje sie substancje topniejaca w temperaturze 191— 192°C. 25 g uzyskanej jak wyzej okitahydrodzocninoliny pod postacia wolnej zasady (otrzymanej z 35 g szczawianu przez rozlozenie go za pomoca amo¬ niaku, czenia rosetw^fu eterowego) rozjpuszcaóinei w 200 m metafiOlu zadaje sie 12 ml 40%Howego wod¬ nego ft&forem formaldehydu. Po 15 godzinnym Efóafllu *W 'temperaturze pokojowej przeprowadza sie mhikcje w temperatorze ^kojowej s-osujjac 10 "g niklu'Etaneyto. Pochlanianie wodoru prze¬ biega bardl^ szybko. Po odsaczeniu katalizatora i oo^s^yfówantu rcepuszczalirn^ rozpuszcza sie pozostalosc" w 50 mH estru etylowego kwasu octo¬ wego i zadaje [równowaznikiem molowym kwasu *&mtó&NflS&a, rozpuszczonego w estrze etylowym kwttsu octowego* Wykrystalizowuje 26 g szcza- ltóiariu MfenyteetyIoi2-metyló^l, 2, 3, 4 5, 6, 7, fl-ictftifcanytir^^ o ftemperatusrze topnie¬ nia 144^145°C. Otrymany w" analogiczny sposób chlorowomrSk topnieje w temperaturze 137— 14,4 g otrzymanej jak wyzej NHmetyloKjkta- hyd^izotniriteto pod postacia wolnej zasady (wyttórtfrzbngij z szczawianu) rozpuszczonej w 30 ritt lodowatego kwasu ótitówego zadaje sie pod- czas n^eszania w ciagu 2 godzin w teh^eraituize 0—n5*C roztworem 85 ml 10(H/0 kwasu aktowego i 00 ml lodowatego (kwasu octcwego. Po 5 godzin- ftyrii mieszarliu pozostawia sie mieszainine reak¬ cyjna na 15 godzin w temperaturze Ó*C, alkali- zuje aih^ilakiem chlodzac równoczesnie lodem j wytrzasa wydzielony zwiazek nitrowy z eterem. &ó zageszczeniu eterowego roztworu rozpuszcza sie iWzolsrtaldgc w 50 ml acetonu i zadaje równo- wazMkienl niotowynl kwasu szczawiowego róz- ptiszczdttego W acetonie. Wykrystafózowuje szcza¬ wian l-(4Hni1lofe7iylO)^-metylOPl, 2, 3, 4, 5, 6, 7, &-**fctanydr^ pod postacia igiel, któ¬ re mozna nastepnie przekrystaLizoWac z acetonu, a nai koncu z wody. Temperatura topnienia 15Z-- 152^0. OdfpbWiedni chlorowodorek, otrzymany przez rozklad szczawiariu za pomoca rozcienczo¬ nych aJkaliów i traktowanie wolnej zasady kwa¬ sem solnym, topnieje wT temperaturze 197-C.Przyklad H. Wedlug danych przykladu 1 tecffi&&&&& sie 80 g kwasu p^4^Huofóiefiyló)- fffiBgKStfowego fte^Speratu^a topnienia BS1^), otrzy- *»«*&&(* z *4Stc#e%eiifóalde1lydu i kwasu imaio- nowego, przez ich kondensacje, dekarboksylacje i uwodornienie) z 60 g cyMoheksenyloetyloafni- ny rcfcpusdczonej w 400 ml ksylenu. Po eykfósa* cji i uwodornieniu otrzymuje sie MWafootfBtffc* nylóetylo)- 1, 2, 3, 4, S, B, 1, 8-oktahyd*ei#H&ii- noline, której chlorowodorek topnieje w tafcie* ratuirze 237—238°C. Metylowanie tego zwiazku prowadzi do M4-flucdXtfenyloetylo)-2-metylo*-lj 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8<)ktohydroizochiir.c4iny, której chlorowodorek krystalizuje z acetonem pod pó^ stacia bezbarwnych iplytek, tapniejacych w tem¬ peraturze 189°C.Jezeli jako materiatly wyjsciowe stosuje sie kwas p-(4-c!hloroif€nyloipropionov;y i cyklohek- senyloeityloaniine, otrzymuje sie po amidacji, cy- klizacji, uwodornieniu i N-metyiacji l-(4-chlo- rofenyloetyilo)-2-metylo-l, 2, 3, 4, a, 6, 7, $-okta- hydroizochinoline, której szczawian krystalizuje z wody pod postacia zóltawych Igiel, o tempera¬ turze topnienia 123—130°C.Przyklad HI. 20 g kwasu ($-£enylowaleria- nowego rozpuszczonego w 200 ml 65% kwasu azo*- towego zadaje sie 20 ml 100%-owego kwasu azo* cowego a utrzymuje podczas 4 godzin w tempera¬ turze 85°C stale mieszajac. Mieszanine po nitro¬ waniu wylewa sie nastepnie na lód i odsacza wydzielony kwas nitrofenylowalerianowy na lejku Buchnera. W celu oczyszczenia' tego zwiaz¬ ku destyluje sie go pod próznia Temperatura wrzenia 175—180°C/0,1 mm. Temperatura topnie¬ nia 235--2370C 10 g ^4Hnitiictfenylo)-waleriainowego, 10 g cy- kloheksenyloetj^oaminy i 2 g amberlitu IR 120 (postac kwasowa) oraz 150 ml ksylenu ogrzewa s;e do wrzeniai w kolbie kulistej ped chlodnica zwflotaa i przy uzyciu oddzielacza wody. Po 4 go¬ dzinach kondensacja' jest zakonczona. Plyn odsa¬ cza sie od wymieniacza jonowego i rozciencza równa iloscia benzenu. Nastepnie przemywa sie kwasem solnym, po czym rozcienczonym roztwo¬ rem sody i woda. Organiczny rozpuszczalnik od- destylowtuje sie, a pozostalosc poddaje frakcjo¬ nowanej destyfecji. Otrzymuje sie 7 g cyldohek- senyloeryióamidu kwasu pK4-pnitrofe»yl©-wale- rianoWego pod (postacia bezbarwnego olejUy o teanpeitatiarze wrzenia 230^24070,1 mmc ». 1 g amidu kwasowego, otfzym^negD w sposób pojdany W ©rzySdadzie I, cykUzuje sie. Otrzyma¬ ny po cyklizacji Wyciag chlorolcirmowy rozpusz¬ cza sie W 100 ml metamóla, zadaje 3 g wodorku potiaBó^o^botfowego i pozostawia w ciajgii 15 go¬ dzin w1 itemperatui?!ze pokojwej. Nastepiiie dodaje sie dalsze 2 g wodorku pDtasowo^xwx?iwego i pr- acsitórWSa na 30-miLmit w temperaturze WC„ Z pro- -3duktu reafecji wytworzyc mozna szczawiam, kltóry przekrystaiizowiuje sie z mieszaniny alkoholui e- iteru. Szczawian l-[4-<4-nltrafenylo)-.bui^lo]-l929 3,4,5,6,7, 8 -oktahydroizoorunoliny topnieje w temperaturze 145°C. 7 g wytworzonej jak wyzej oktohydnttizochiino- iiiny pod {postacia wolnej zasady (wytworzonej z 10 g szczawianu), 18 ml 38%Howego wodnego roz¬ tworu formaldehydu i 18 ml kwasu mrówkowego ogrzewa sie podczas 30 minut xxxi chlodnica zwrotna na lazni olejowej, o temperaturze 120°C.Po zakonczeniu reakcji zasade z amoniakalnego roztworu ekstrahuje sie eterem. Otrzymuje sie l-[4^4HnitrofeiiyloHbutylo]-2-mety!lo-l, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahydixaizochinolinc pod postacia prawie bezbarwnego oleju, o temperaturze wrzenia 160— 17070,1 im Przyklad IV. Przez kondensacje (kwasu 3- (p-niitroferAy1o)-2-metylopropion,oi\vego (o tempera¬ turze topnienia 120°C, wytworzonego z kwasii 3^fenylo-2-metylopropionowego przez nitrowanie go w sposób podany w przykladzie III)z cyklo- heksenyloetyloamina przy zastosowaniu metod podlanych w przykladzie III otrzymuje sie z de¬ bra wydajnoscia amid, który po przekrystalizo- waniu w wysoko wrzacym eterze naiftowym top¬ nieje w temperaturze 108°C. Po cyklizacji i re¬ dukcji za pomoca wodorku potasowo^boi^wego xtrzymuje sie szczawian l-[l-metylo-2-(4-nitroi:e- fenylo)-e*ylo]-aik!tahydaioN^ o tempe- raiturze topnienia 185^186°C. N-matylacje prze¬ prowadza sie w sposób analogiczny jak podano w przykladzie III. Otrzymana zasade rozpusz¬ cza sie w acetonie i zadiaje 63%-owym kwasem bromowodorowym. Wytraca sie foromowodorek l-[lnmetyilicH2-(4-nd.t^ -2-meitylo- 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahydrc4zochinoliny pod postacia bezbarwnych graniasitDslupów, które porcefciystaiizowuje sie z acetonu. Temperatura topnienia 210-212°C.Przyklad V. W analogiczny sposób jak w przykladzie I podldiaje sie reakcji kwas y-fewy* lomasilowy z cyMoh^ksenylóetyloaniina. Amid posiada temperaiture wrzenia 175—166°/0,1 mm i po iprzeki^stalizowaniiu z eteru izopropylowego topnieje w temperaturze 55—57°C. Przez cykli- zacje i uwodornienie wedlug przykladu I otrzymuje sie M3-fenylcpropylo)- 1, 2, 3, 4, 5, 6 7» 8,-oktaihydroizochinoline, która pod postacia szczawianu* po przekrystalizowaniu z pcetonu topnieje w temperaturze 150°C. ChlorowodoreK tej zasady krystalizuje z alkoholu pod postacia bezbarwnych graniastoslupów, topniejacych w temperaturze 138°C. Chlorowodorek otrzymany po N-metylacji przeprowadzonej w sposób po¬ dany w przykladzie I topnieje, po przek ystsli- zowaniu z estru etylowego kwasu octowego, w temperaturze 171°C. Otrzymany po nitrowa¬ niu wedlug przykladu I bromowodorek l-[3-(4-T-i- trofenylo)^propylo]-2-metylo-l, 2, 3, 4, 5. 6» 7 8,- -ckl^ydroizochinoliny tworzy zóltawe igly o temperaturze topnienia 205°C.Przyklad VI. W analogiczny sposób jak po¬ dano w przykladzie III, ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna 18 g kwasu p-(trójfruo- rometylofenylo) - projpdonowego, (otrzymanego z benaldehydu 3-trójfluorometylowego i kwasu malonowego przez kondensacje, dekarboksyla- cje i uwodornienie. Temperatura topnienia sta¬ nowiacego pólprodukt kwasu 3-trójfluorometylo- cynamonowego wynosi 130—131°C- z 10 g cyklo- heksenyloetyloaminy* rozpuszczonej w 120 ml ksylenu oraz 2 g amberlitu IR 120 (postac kwa¬ sowa) az do chwili kiedy wydzielona zostanie obliczona ilosc wody (okolo 5 godzin). Plyn od¬ sacza sie na goraco od katalizatora, zageszcza ii zadaje eterem naftowym, o lempers&urze wrzenia 50°C. Po wielogodzinnym odstaniu przy temperaturze 0°C, wytraca sie cykloheksenylo- etyloamid kwasu (l (-3-trójfluorometylofenylo)- propionowego w ilosci 19 g. Temperatura top¬ nienia tego zwiazku 83—84°C. Amid tea cykli- zuje sie bez dalszego oczyszczania wedlug me¬ tod podanych w przykladzie I. Uwodornienie pozostalosci wyciagu chloroformowego, który za¬ wiera MS-trójfluorometylofenetyloJ-S, 4* 5, 6, 7» 8-heksahyckoizochinoline .przeprowadza sie w 10-krotnej ilosci metanolu* w obecnosci 0,5% lalladu wedlug Moor*a. Po zaabsorbowaniu te¬ oretycznej ilosci wodoru zakwasza sie calosc kwasem solnym az do reakcji, kwasnej wobec czerwieni kongo i odsacza katalizator na saczku prózniowym. Po zageszczeniu roztworu otrzy¬ muje sie 19 g pochodnej oktahydro pod posta¬ cia krystalicznego chlorowodorku, o tempera¬ turze topnienia 161—162°C. Metylacje prowadzi sie wedlug metod podanych w przykladzie III.Wydajnosc 1^3-trójfluorometylofenyloetylo)-2- metyioHl, 2, 3» 4, 5, 6, 7, 8-oktahydroizoch;noliry wynosi 16 g. Szczawian topnieje w temperatu¬ rze 124^125QC.Przyklad VII. 21 g H4nmitrofenyloety- lo)-2nmeiylo- 1, 2, 3,4,5,6,7, 8-oktahydroiizochi- noliny (wytworzonej zeszczawianu przez wydzie¬ lenie zasady za pomoca amoniaku) rozpuszcza sie w 100 ml acetonu. Do tego roztworu dodaje - 4 -sie stezony roztwór %l g kwasu dwubenzoiio-t)- winowego rozpuszczonego w acetonie. Po wielo¬ godzinnym staniu w temperaturze 0aC (przy uprzednim zaszczepieniu roztworu krysztalem) wykrysltalilzowuije winian dwubenzoilu, który przekrystalizowuje sie z mieszaniny metanolu i eteru, az do uzyskania temperatury tupnienia 20 tego zwiazku wynoszacej 139°C. [a] p = — 70°/ (c=l w metanolu). Uwolniona z Winianu dwu- benzoillu przez traktowanie amoniakiem (+) _l^(4-nitrofenyloetylo)-2-metylo- l,-2, 3, 4, 5, 6. 7, 8-cctahydroizochinolina wykazuje skrecalnosc wlasciwa [a] ^ = + 12c (c = 2,5 w metanolu) Chlorowodorek: temperatura topnienia 220°C; [a] Tj = — 27°C (c=l,4 w metanolu). Bromo- 20 wodorek: temperatura topnienia 218°C; [a] r\ = — 25° (c = 3 w metanolu).Po zageszczeniu lugów macierzystych po jak wyzej otrzymanym winianie dwifoenzodlu i roz¬ lozeniu pozostalosci za pomoca amoniaki: otrzy¬ muje sie (-)-l-(4-nitrofenyloetylo)-2-metyl(.- 1, 2, 20 3, 4, 5, 6, 7» Soktahydroizochmoliiie fot] j) = — 11,8° (c = 3 w metanolu). Chlorowodorek: 20 temperatura topnienia 220 — 221°C; La] D = + 28° (c = 14 w metanolu). Bromowodorek- 20 temperatura topnienia 218°C; [a] 7* = + 25°C (c = 1,4 w metanolu).P r z y k lad VIII W celu otrzymania tabletek miesza sie na -przyklad nastepujace substancje: chlorowodorek l-(4-ndtrofenyloetylo)- 2-metylo-l, 2, 3 4, 5, 6, 7, 8-oktahydro- iizcchiinoliny • 11,4 g cukier mleczny 40.0 g skrobia kukurydziana 43,6 g talk 5,0 g razem 100,0 g Mieszanine te sprasowuje sie w tabletki po 00 mg.Przyklad IX. W celu otrzymania 3%-owe- roastworu do injekcji rozplaszcza sie 30 g bro- mowodorku l-[S^4Hmtroien\lo)-propylo]-^md- tylo-l» 2, 3, 4. 5, 6, 7, 8-octahydirodzcchinoliny rozpuszczonego w 100 ml wody redestylowanej.Roztwór ten wprowadza sie do ampulek o po- jemnosci na przyklad 1 mJ i sterylizuje w zwy¬ kly termiczny sposób. PL

Claims (5)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania pochodnych oktanydro- izochinoliny o ogólnym wzorze 1, w którym Ri oznacza wodór lub reszte alkilowa, R2 — chlorowiec, grupe chlcrowcoalkilowa lub nitrowa, a n oznacza liczbe 1, 2 lub 3 oraz soli tych zwiazków, znamienny tym, ze podstawiona oktahydroizochinoline o ogól¬ nym wzorze 2, w którym R{ i n posiadaja wyzej podane znaczenie, a R3 oznacza wo¬ dór, chlorowiec, grupe chlorowcoalkilowa lub nitrowa, metyluje sie przy azocie, wprowa¬ dza do pierscienia fenylowego tak otrzyma¬ nego produktu grupe nitrowa, o ile R3 ozna¬ cza wodór, a otrzymana pochodna N-mety- lowa ewentualnie przeprowadza sie w sól.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tyim, ze jako substancje wyjsciowe stosuje sie 1-feny- lo-l, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8oktahydroizcchinoline, l-(4-nitrofenyloetylo)-l, 2, 3, 4. 5, 6, 7, 8- oktahydroizochinoline, l-(3-fenylopropylo)-l, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-ok!tahydiroizochinoline, lulb l-[3-(4-nitrofenylo)-propylo]-l, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahydroizochinoline.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako substancje wyjsciowa stosuje sie l-(3- -trójfluorometyloifenyloetylo)-!, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8-oktahydroizochinoline.

4. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze jako substancje wyjsciowe stosuje sie zwiazki racemiczne lub optycznie czynne.

5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze otrzymany z racemicznego materialu wyjscio¬ wego racemat rozszczepia sie na optycznie czynne antypody F. Hoffmann-la Roche & Co. Ak.tiengesellschafft Zastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowyt)o opisu patentowego nr 47447 N-Oi (CH^-CH-R, A/zdf / R. NH '^ (CH^-CH^R, k/zór 2 1217. RSW „Prasa", Kielce'. BIBLIOTEK, JUrztij ; o ' i n t owego PL