Najdluzszy czas trwania patentu do 27 listopada 1940 r.Wynalazek dotyczy elektrycznych rur wyladowawczych, w szczególnosci rur na bardzo wysokie napiecia, jak np. rury do rentgenoterapji.Podlug patentu glównego czesci rury wyladowawczej, pomiedzy któremi wyste¬ puje podczas pracy bardzo wielka róznica potencjalów, laczy sie ze soba scianka, zlozo¬ na naprzemian z czesci izolujacych i prze¬ wodzacych. Rozmieszczajac czesci przewo¬ dzace tak, aby mozna im bylo nadac do¬ wolny potencjal, jest sie w stanie cala róz¬ nice potencjalów, wystepujaca podczas pracy rury wyladowawczej, rozlozyc rów¬ nomiernie pomiedzy czesci izolujace, uzy¬ skujac ten korzystny skutek, ze cala dlugosc tych czesci izolujacych razem wzie¬ ta moze byc znacznie mniejsza, anizeli musialaby byc dlugosc izolacji w jednym kawalku. Podlug patentu glównego scia¬ na, laczaca czesci, pomiedzy któremi pod¬ czas pracy wystepuje bardzo wielkie na¬ piecie, a wiec np. elektrody rury wylado¬ wawczej, moze tworzyc w calosci lub w czesci zewnetrzna sciane tejze rury.W rurach tego ostatniego rodzaju zajsc moze wypadek, ze pojawia sie pomiedzy elektrodami niepozadane wyladowania. Je¬ sli np. elektrody maja plaszczyzny, lezace tuz przy sobie, tak ze i pod bardzo wyso-kiem napieciem n^e wystapi pomiedzy temi plaszczyznami zadna jonizacja, to przeciez niepozadane wyladowania pojawic sie mo¬ ga miedzy innemi czesciami elektrod lub zgola na innych szlakach. Dla osiagniecia wystarczajacej izolacji wzdluz sciany ze¬ wnetrznej sciana ta, a wraz z nia i prze¬ strzen wewnetrzna, musi otrzymac wymia¬ ry wielokrotnie wieksze, anizeli odstep po¬ miedzy wspomnianemi plaszczyznami elek¬ trod; wskutek tego moga sie tworzyc znacz¬ nie dluzsze drogi wyladowan i moze poja¬ wic sie jonizacja.Aby uniknac tej niedogodnosci, w wy¬ nalazku niniejszym laczy sie z czesciami przewodzacemi sciany zewnetrznej osobne przegrody przewodzace w ten sposób, ze ta czesc przestrzeni wewnetrznej, w której moglyby nastapic niepozadane wyladowa¬ nia, dzieli sie na szereg szlaków wylado- wawczych.Dalej podlug wynalazku niniejszego we¬ wnetrzna przestrzen rury wyladowawczej dzieli sie na szereg oddzialów, ograniczo¬ nych czesciami izolujacemi i przewodzace¬ mi sciany zewnetrznej, elektrodami, a glównie przegrodami, które sa polaczone z kolejnemi czesciami przewodzacemi sciany zewnetrznej rury wyladowawczej.Jezeli odcinek sciany zewnetrznej, zbu¬ dowany z czesci izolujacych i przewodza- , ifiych, ^tworzy naczynie podluzne, to podlug wynalazku niniejszego przegrody moga sie ciagnac z obu stron ku srodkowi tego na¬ czynia, prz.yczem dobrze jest, jezeli wol¬ ne konce tych przegród zachodza na sie¬ bie. .Wynalazek niniejszy mozna stosowac miedzy innemi do rur rentgenowskich z ka¬ toda zarowa. Jezeli w tym wypadku kato¬ da zarowa jest umieszczona wewnatrz na- <^ynia metalowego, oddzielonego od prze¬ ciwkatody., przez izolacj e, wytrzymuj aca calkowite mapiecie robocze rury, a zwe¬ zonego -ojd strony przeciwkatody na otwór, * przeznaczony do ' przepuszcza¬ nia promieni katodowych, i jezeli ta czesc przeciwkatody, na która padaja pro¬ mienie katodowe, jest umieszczona w tym otworze lub w jego poblizu, to podlug ni¬ niejszego wynalazku mozna do przeciwka¬ tody przymocowac przegrode przewodzaca, któraby przynajmniej czesciowo otaczala naczynie metalowe ze znajdujaca sie w niem katoda zarowa. Prócz tego mozna przymocowac do przeciwkatody przegrode przewodzaca, któraby otaczala na znacz¬ nej dlugosci rure szklana, dzwigajaca na swym koncu przeciwkatode.Dobrze jest, jezeli przegrody, które cia¬ gna sie z obu stron ku srodkowi rury rent¬ genowskiej, koncza sie na plaszczyznie lub wpoblizu plaszczyzny, prostopadlej do osi rury i przecinajacej naczynie metalowe, które otacza katode zarowa.Podczas pracy rur wyladowczych po¬ dlug wynalazku niniejszego dobrze jest na¬ dawac czesciom przewodzacym sciany ze¬ wnetrznej takie potencjaly, ze calkowita róznica potencjalów, wystepujaca pomie¬ dzy elektrodami, rozdziela sie równomier¬ nie na izolujace czesci sciany zewnetrznej.Na zalaczonym rysunku przedstawiono dla przykladu rure rentgenowska o kato¬ dzie zarowej, zbudowana wedlug wynalaz¬ ku niniejszego. Takze i instalacja, potrzeb¬ na do pracy tej rury, podana jest tam sche¬ matycznie.Przedstawiona rura rentgenowska po¬ siada przeciwkatode /, wtopiona brzegiem swoim w koniec rury szklanej 2 w sposób szczelny. Przeciwkatoda jest pusta, azjeby mogla byc chlodzona zapomoca jakiego¬ kolwiek srodka chlodzacego, doprowadza¬ nego przez umocowana w przeciwkatodzie rure 3. Katoda zarowa 4 znajduje sie we¬ wnatrz naczynia metalowego 5, umieszczo¬ nego na wspólnej osi z przeciwkatoda i ma¬ jacego po jej stronie otwór 6, przeznaczo¬ ny do przepuszczania promieni katodowych i rentgenowskich. Brzeg naczynia metalo¬ wego 5 wtopiony jest szczelnie w rure — 2 —szklana 7, przechodzaca w czesc stozkowa 8, w której urzadzono celem szczelnego zamkniecia rury wyladowawczej i przepu¬ szczania promieni rentgenowskich okienko 9. Jeden koniec katody zarowej 4 polaczo¬ ny jest z naczyniem metalowem 5 przez przewodnik, natomiast drugi biegunf pod¬ pierajacy przeciwny koniec drucika zaro¬ wego, jest izolowany od naczynia metalo¬ wego przez galke 10 z kwarcu lub innego materjalu izolujacego. Drut doprowadza¬ jacy 12, nalezacy do tego konca drucika zarowego, tudziez drut doprowadzajacy 11, polaczony z naczyniem metalowem, przepuszczone sa przez rurki 13 i 14 z ma¬ terjalu izolujacego, np. ze szkla, przez co zapobiega sie zwarciu pomiedzy temi dru¬ tami i dotykaniu scianek metalowych w rurze przez te druty. Konce rur szklanych 2 i 8, polaczone sa szczelnie przez stopie¬ nie z naczyniem cylindrycznem, skladaj a- cem sie z pierscieni metalowych 16, 17, 18, 19 i 20, jako tez z przytopionych do nich szczelnie czesci szklanych 21, 22, 23 i 24.Do pierscieni metalowych 16, 17, 19 i 20 przytopione sa przegrody metalowe 25, 26, 27 i 28, skierowane z obu stron ku srodko¬ wi rury rentgenowskiej. Poza tern do prze- ciwkatody przymocowana jest scianka cy¬ lindryczna 29, otaczajaca rure szklana 2, i scianka cylindryczna 30, siegajaca az po naczynie metalowe 5.Podczas pracy rury wyladowawczej przez zamkniecie dwubiegunowego wylacz¬ nika 33 laczy sie zródlo pradu zmiennego poprzez nastawialny opór 34 z uzwojeniem pierwotnem 35 transformatora, dajacego prad zarowy, a poprzez nastawialny opór 40 z uzwojeniem pierwotnem 36 transfor¬ matora na wysokie napiecie. Uzwojenie wtórne 37 transformatora do pradu zaro¬ wego jest polaczone drutami 11 i 12 z ka¬ toda zarowa 4, natomiast uzwojenie wtór¬ ne 38 transformatora wysokiego napiecia jest polaczone swemi koncami z przeciw- katoda 1 i naczyniem metalowem 5 i po¬ dzielone na szesc równych czesci. Do pier¬ scieni metalowych 16—20 przeprowadzone sa odgalezienia w ten sposób, ze calkowita róznica potencjalów rozklada sie równo¬ miernie na izolujace czesci zewnetrznej sciany rury. Polaczony z pierscieniem 18 srodek uzwojenia wtórnego laczy sie rów¬ noczesnie z uziemionym rdzeniem zelaz¬ nym 39 transformatora.Podczas pracy rury rentgenowskiej, która moze byc wypompowana do wyso¬ kiej prózni lub tez wypelniona gazem w postaci wodoru lub helu pod cisnieniem, wynoszacem np. od 0,0006 mm do 0,03 mm slupa rteci, katoda zarowa 4 wysyla elektrony, które pod wplywem pola elek¬ trycznego podazaja ku przeciwkatodzie i wytwarzaja tam promienie rentgenowskie.Wskutek specjalnego ksztaltu naczynia 5 elektrony moga napotykac tylko mala po¬ wierzchnie lustra przeciwkatody. Wytwo¬ rzone promienie rentgenowskie wychodza przez okienko 9, a w innych kierunkach pochlaniaja je przegrody metalowe. Przez te przegrody wewnetrzna przestrzen rury rentgenowskiej jest podzielona na pierscie- niowate przedzialy A, B, C, D, E, F i prze¬ strzen G, otaczajaca bezposrednio obie e- lektrody. Pierscieniowate przestrzenie A— F sa ograniczone pierscieniami metalowe- mi 16—20 i scianami izolujacemi, glównie jednak przegrodami, polaczonemi z kolej- nemi pierscieniami zewnetrznemi. W kaz¬ dym przedziale panuje wiec przewaznie tylko to napiecie, które istnieje pomiedzy sasiedniemi pierscieniami. Jezeli np. w przedstawionej na rysunku rurze rentge¬ nowskiej panuje ogólem podczas ruchu na¬ piecie 300000 woltów, to w kazdym prze¬ dziale pojawi sie róznica potencjalów, wy¬ noszaca w zasadzie tylko 50000 woltów, dzieki czemu mozliwosc powstania niepo¬ zadanych wyladowan jest przez zastoso¬ wane przegrody znacznie zmniejszona. U wylotów przedzialów B, C, D, E, F koncza sie przegrody, wykazujace wzgledem scia- — 3 —nek kazdego przedzialu wieksze róznice potencjalów, anizeli to napiecie, które ist¬ nieje pomiedzy temi sciankami. To jednak nie powoduje trudnosci, poniewaz odleglo¬ sci pomiedzy czesciami o wyzszej róznicy potencjalów sa male. W przedziale G ist¬ nieja, oczywiscie, bardzo duze, róznice po¬ tencjalów, które jednak nie maja szkodli¬ wych skutków, poniewaz wymiary tego przedzialu sa male.Poza tern wzajemne pokrywanie sie przegród zapobiega takze przenikaniu elek¬ tronów.Przegrody daja jeszcze te korzysc, ze promienie rentgenowskie, nie nalezace do snopa czynnego, zostaja absorbowane.Dobrze jest pierscienie metalowe 16— 20 wyrabiac z zelazo-chromu o odpowied¬ nim skladzie, poniewaz materjal ten daje sie bardzo dobrze wtapiac w szklo, nie jest porowaty i latwo mozna go odgazowac. Do wyrobu przegród, scian naczynia 5 i scian 25—30 dobrze jest obrac materjal, dajacy sie latwo odgazowac i pochlaniajacy pro¬ mienie rentgenowskie. Do wyrobu tych scianek mozna uzyc takze zelazo - chro¬ mu. PL