PL46740B1 - - Google Patents

Description

!u... „w -. nia 20 marca 1963 r.I K rffetfLrt, O POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 46740 tóv,nfl5 KI. 12 i, r?» KI. internat. C 01 b Kielecka Fabryka Kwasu Siarkowego *) Kielce, Polska Sposób otrzymywania dwutlenku siarki i siarki elementarnej z rudy siarkowej, odpadów porafinacyjnych siarki tak zwanego „keku" i masy pogazowej oraz urzadzenie do stosowania tego sposobu Patent trwa od dnia 20 stycznia 1961 r.Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymy¬ wania dwutlenku siarki i siarki elementarnej z rudy siarkowej, z odpadu powstajacego przy produkcji siarki rafinowanej metoda flota cy j- no-filtracyjna tak zwanego „keku" zawierajace¬ go od 35 — 45% ^ oraz z masy pogazowej o za¬ wartosci od 40 — 55% S otrzymywanej w wyni¬ ku oczyszczania gazu ziemnego i koksowniczego od zanieczyszczen siarkowodorem, oraz urzadze¬ nie do stosowania tego sposobu. Znane jest otrzymywanie dwutlenku siarki przez prazenie surowców siarkonosnych w piecach przy doste¬ pie tlenu z powietrza w temperaturze okolo 700 — 900°C. Znana jest równiez termiczna obróbka surowców siarkonosnych w wyniku ?^Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Ignacy Dudek, Stani¬ slaw Zalewski, Józef Owczarek i Boleslaw Kruk, której otrzymuje sie równoczesnie siarka i dwu¬ tlenek siarki.Wedlug tych znanych sposobów surowce siar- konosne ogrzewa .sie gazami powstalymi ze spa¬ lenia siarki, albo gazem generatorowym, przy czym nastepuje czesciowe wytopienie sie siarki lub jej oddestylowanie. Siarke z mieszaniny gazów wydziela sie znanymi sposobami. Pozo¬ stala w surowcu siarke nie wytopiona wzglednie nie oddestylowana utlenia sie nastepnie tlenem z powietrza do dwutlenku Marki.Prazenie znanymi sposobami i w znanych urzadzeniach rudy siarkowej lub „keku", któ¬ rych glównymi skladnikami jest siarka w stanie nie zwiazanym w ilosci do 45% oraz weglan wapnia jako zloze w ilosci okolo 50%, nie jest mozliwe na skutek stosowania w tych sposobach atmosfery utleniajacej oraz wysokich tempera¬ tur.W tych warunkach siarka zawarta w rudzie siarkowej, "keku" lub masie pogazowej prze¬ chodzi w pare siarki,'utleniajac sie czesciowo do dwutlenku siarki. Siarka ze stanu pary przecho¬ dzi w dalszych cAsciaeh aparatury^ w-.^tan staly, zatykajac przy tym przewody, i uniemozliwiajac tym samym prowadzenie procesu. Zaklócenia w procesie spowodowane sa jeszcze tym, ze we¬ glan wapnia zawarty w rudzie lub "keku" w temperaturze okolo 700°C ulega rozkladowi do tlenku wapnia, który wchodzac w reakcje z powstalym dwutlenkiem siarki daje trwale zwiazki siarki z wapniem, obnizajac w ten spo¬ sób znacznie uzysk siarki z rudy siarkowej i „ke¬ ku". Sposób wedlug wynalazku eliminuje calko¬ wicie te trudnosci i umozliwia przeprowadzenie procesu prazenia rudy siarkowej "keku" lub masy pogazowej dla otrzymania dwutlenku siar¬ ki i siarki rafinowanej z wydajnoscia okolo 85% przy zawartosci siarki w odpadach w ilosci okolo 2%.Polega on na tym, ze ze zloza odparowuje sie wpierw siarke bez dostepu powietrza, a nastep¬ nie z uzyskanych par siarki wytwarza dwutle¬ nek siarki.Z par siarki otrzymuje sie równiez siarke ele¬ mentarna. W sposobie wedlug wynalazku siarka zostaje odparowana od zloza w temperaturze do 460°C w komorach odparowania bez dostepu po¬ wietrza, a nastepnie wytworzone pary siarki utlenia sie do dwutlenku siarki tlenem z po¬ wietrza w temperaturze do 780°C w komorach utleniania.Czesc par siarki mozna odprowadzac na zew¬ natrz pieca do krystalizatora siarki, w którym pary siarki przechodza w stan staly, da:«ac siar¬ ke rafinowana.Do oddzielenia siarki od zloza wykorzystane jest przeponowo cieplo unoszone przez dwutle¬ nek siarki.Odpady powstale po odparowaniu siarki z ru¬ dy siarkowej, "keku" maja zastosowanie jako wapno nawozowe, zas po odparowaniu siarki z masy pogazowej jako surowiec zelazonosny.Urzadzenie do stosowania sposobu wedlug wy¬ nalazku tak zwany "kekopiec" przedstawione jest na rysunku.Urzadzenie to skonstruowane jest w oparciu o znane piece mechaniczne z poziomymi komo¬ rami i zawierajace wewnatrz wal zeliwny z umocowanymi do niego zgarniaczami.Sklada sie ono z cylindra wielokomorowego 1 o poziomych dnach 2, podzielonego na komory odparowania II, IV, VI, utleniania I, III, V i ko¬ more chlodzenia VII. W komorach odparowa¬ nia nastepuje oddzielenie par siarki od zloza, przy czym czesc tych par odprowadza sie do krystalizatora siarki, a pozostala czesc do ko¬ mór utleniania na dwutlenek siarki.Przez srodek cylindra przechodzi wal zeliw¬ ny 3 chlodzony powietrzem, na zewnatrz które¬ go osadzone sa ramiona wraz ze zgarniaczami 4.Rozdrobniona rude siarkowa, „kek" lub mase pogazowa podaje sie do „kekopieca" zamknie¬ tym dozownikiem 5 do komory odparowania II, w której surowiec przesuwany jest zgarniacza¬ mi w kierunku walu „kekopieca". Nastepuje tu przeponowe ogrzewanie surowca najpierw do temperatury 260—320°C gazami z komór utle¬ niania I, III, V. Surowiec w tych warunkach przechodzi w maz, sciekajaca otworem wokól walu do komory odparowania IV, w której na¬ stepuje dalsze przeponowe ogrzanie gazami z ko¬ mór utleniania III i V do temperatury 460°C i destylacja par siarki.W komorze IV zgarniacze przesuwaja suro¬ wiec od walu w kierunku zewnterznej sciany „kekopieca" do dwóch kanalów, którymi suro- wiec o nieznacznej juz zawrtosci siarki zsypuje sie do komory VI, w której nastepuje koncowe oddestylowanie jeszcze pozostalej siarki.Temperatura w komorze VI ksztaltuje sie w granicach 430—510°C, co zapobiega w dalszym ciagu rozkladowi weglanu wapnia. Z komory VI surowiec praktycznie wolny od siarki skiero¬ wywany jest zgarniaczami do otworu wokól wa¬ lu „kekopieca", skad przechodzi do komory VII, w której nastepuje schladzanie odpadu do tem¬ peratury 300—340°C doprowadzonym poprzez klape 6 powietrzem. Odpady o zawartosci 2% siarki zsypywane sa zgarniaczami poprzez otwór 7 do koleb wzglednie na transporter. Wydzielo¬ ne pary siarki z komory odparowania II przedo¬ staja sie kanalem wokól walu „kekopieca" do komory odparowania IV, z której czesc ich prze¬ znaczona na siarke elementarna odprowadzana jest na zewnatrz „kekopieca" gazociagiem z re¬ gulatorem 8 do krystalizatora siarki 9, a pozo¬ stala czesc gazociagiem do komory utlenianiaV.Do komory tej doprowadzane jest powietrze z komory VII, które poprzez klapy regulacyj¬ ne 6 przechodzi do komory VII, a nastepnie przez otwór wokól walu „kekopieca" do komo¬ ry V.W komorze V znaczna czesc par siarki zostaje utleniona tlenem z powietrza w temperaturze 600—650°C do dwutlenku siarki, który wraz z pozostalymi nieprzereagowanymi parami siar- — 2 i-ki skierowany jest gazociagiem 13 do komory utleniania III. W komrze tej w temperaturze 660—780°C nastepuje dalszy proces utleniania par siarki. Gaz z komory III doprowadzany jest nastepnie gazociagiem 14 do komory utlenia¬ nia I, przy czym w temperaturze 580—660°C na¬ stepuje calkowite utlenienie pozostalej siarki.Na gazociagach znajduja sie klapy regula¬ cyjne 10 i 11, którymi w zaleznosci od przebie¬ gu procesu doprowadzane jest powietrze. Wy¬ tworzony w procesie dwutlenek siarki na skutek podcisnienia w gazociagu 12 skierowywany jest do komór elektrofiltra. / PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób otrzymywania dwutlenku siarki i siarki elementarnej z rudy siarkowej, od¬ padów porafinacyjnych siarki tak zwanego „keku" i z masy pogazowej najpierw przez oddestylowanie z surowca siarki Knastepnie utlenianie siarki nieoddestylowanej, zawartej jeszcze w surowcu do dwutlenku siarki, przy równoczesnym wykorzsytaniu ciepla wywia¬ zujacego sie w czasie powstawania dwutlen¬ ku siarki do procesu~tddestylowania siarki, znamienny tym, ze siarke oddestylowuje sie ze zloza i czesc z niej odprowadza w posta¬ ci par do krystalizatora siarki, a pozostala czesc utlenia tlenem z powietrza do dwutlen¬ ku siarki, wykorzystujac cieplo wywiazuja¬ ce sie w czasie tej reakcji jak tez w czasie utlenianie siarki do SOt zawrtej jeszcze w zlozu do oddestylowania siarki z surowca.
2. 2. Urzadzenie do stosowania sposobu wedlug zastrz. 1, skladajace sie z pieca mechanicz¬ nego z poziomymi komorami, zawierajacego wewnatrz wal zeliwny z umocowanymi do niego zgarniaczami, przesuwajacymi surowiec z jednej komory do drugiej, znamienni tym, ze podzielone jest na komory odparowania (II, IV i VI), komory utleniania (I, III i V) i komore chlodzenia (VII), przy czym na naj¬ nizszym poziomie znajduje sie komora chlo¬ dzenia (VII), a nad nia na przemian umiesz¬ czone i kontaktujace sie. ze soba komory od¬ parowania i kontaktujace sie ze soba komory utleniania, tak, ze surowiec wprowadzony do pieca przechodzi kolejno przez komory odpa¬ rowania (II, IV i VI), a nastepnie do komory chlodzenia (VII), a pary siarki powstale w komorach odparowania, po odprowadze¬ niu ich czesci do krystalizatora siarki, odby¬ waja droge poprzez komore utleniania (V)do komór utleniania (III i I), przy czym do ko¬ mory utleniania (V) doprowadzone jest po¬ wietrze z komory chlodzenia (VII), a do ko¬ mór (III i I) poprzez klapy regulacyjne umieszczone na gazociagach odprowadzaja¬ cych dwutlenek siarki z komory (V) do ko¬ mory (III) i z komory (III) do komory (I). \ Kielecka Fabryka Kwasu SiarkowegoDo opisu patentowego nr 46740 2/* %. w... ZG „Ruch" W-wa, zam. 14, naklad 100 egz. PL