PL46546B1 - - Google Patents

Description

owano dnia 6 lutego 1963 r.U n : i u ? al e nfb was** ] POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 46546 J\|. " Hii 1, 1t5 KI. internat. C 01 b Polska Akademia Nauk*) (Instytut Chemii Fizycznej) Warszawa, Polska Sposób otrzymywania siarkowodoru z wód mineralnych Patent trwa od dnia 20 sierpnia 1960 r.Niektóre wody mineralne, np. wody kopal¬ niane zawieraja znaczne ilosci siarkowodoru zwiazanego w postaci siarczków.Odprowadzanie tyicih wód do rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych nie jest wskazane ze wzgledu na trujace wlasci¬ wosci siarczków.W celu usuniecia zwiazanego siarkowodoru stosuje sie w takich przypadkach przewietrza¬ nie wody przy stworzeniu odpowiednio duzej powierzchni zetkniecia sie wody z powietrzem i pozostawia dostatecznie dlugi czas na dziala¬ nie tlenu na rozpuszczone w wodzie siarczki.Siarczki te ulegaja przy tym utlenieniu na znacznie rnnlej trujace siarczany.*) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Stanislaw Bretsznaj- der i Józefa Sawa.Powyzszy sposób nie pozwala na wyzyskanie siarkowodoru, który stanowi surowiec do otrzy¬ mywania takich produktów jak siarczki metali, siarczek .amonowy, kwas siarkowy, siarka jtp.W celu otrzymywania siarkowodoru pró¬ bowano zakwaszac wode zawierajaca siarczki i nastepnie odpedzac wydzielony z nich siar¬ kowodór. Sposób ten nie dawal pomyslnych wyników, z powodu obecnosci w wodach zawie¬ rajacych siarczki rozpuszczonego powietrza oraz stosunkowo znacznych ilosci weglanów, przewaznie kwasnego weglanu wapnia. Wy¬ dzielony pod dzialaniem kwasów i rozpuszczo¬ ny jeszcze w wodzie siarkowodór bardizo szyb¬ ko reaguje ze (znajdujacym sie w wodzie tle¬ nem powietrza utleniajac sie do siarki, która tworzy bardzo trudna do usuniecia koloidalna zawiesine. Przy zakwaszeniu do wyraznie kwa¬ snej reakcji nalezy uzyc takSeJ ilosci kwasu,np. siarkowego lub solnego, aby spowodowac rozpad siarczków 1 weglanów. Proces ten jest nieekonomiczny zarówno z powodu nadmierne¬ go zuzycia kwasu na rozklad weglanów, jak i trudnosci wydzielenia siarkowodoru z miesza¬ niny gazowej, w której przewaza dwutlenek wegla, oraz z powodu 'koniecznosci usuwania koloidalnej siarki z fazy cieklej.Sposób wedlug wynalazku pozwala na unik¬ niecie wszystkich wyzej wymienionych trud¬ nosci. Polega on przede wszystkim na usunie¬ ciu z wody rozpuszczonego w niej tlenu, co osiaga sie w zbiorniku prózniowym przy do¬ statecznym rozwdnieciu powierzchni fazy ciek¬ lej. Dochodzi sie do tego znanymi sposobami przez rozbryzgiwanie wody, zraszanie woda wy¬ pelnienia zbiornika, zastosowanie czesciowo zanurzonych tarcz wirujacych itp.Po usunieciu tlenu dodaje sie 'kwasu w ilo¬ sci niedostatecznej do rozkladu calej ilosci soli kwasnych — siarczków i weglanów, lecz tyflko do osiagniecia pH = 6,7. Przy takim pH i przy zachowaniu zmniejszonego cisnienia, ulega rozkladowi ponad 90°/o kwasnego siarcz¬ ku wapniowego i prawie calkowicie siarczek sodowy, natomiast rozklada sie nie wiecej niz 69/o ilosci kwasnego weglanu wapniowego za¬ wartego w roztworze. Dzieki temu ilosc kwasu zuzyta do rozkladu jest kilkakrotnie mniejsza od ilosci, jaka zuzywa sie przy nie przestrzega¬ niu wskazanego pH oraz zmniejszonego cisnie- niay Zmniejszone cisnienie powinno byó nizsze cd sumarycznej preznosci, odpowiadajacej sta¬ nowi równowagi desorbowanych gazów i pary wodnej nad poddanym podgazowaniu roztwo¬ rem, ale wyzsze od preznosci pary wodnej na¬ syconej w temperaturze prowadzenia procesu.W opisanych warunkach przewazajaca czesc siarkowodoru zawartego w roztworze wydziela sie do fazy gazowej. Pompa prózniowa spre¬ za mieszanine, skladajaca sie glównie z siarko¬ wodoru i pary wodnej, do cisnienia atmosfery¬ cznego, przy czym znaczna ozesc pary wodnej ulega skropleniu.Ilosc 'kwasu stosowanego do zakwaszania wody pod próznia, a wiec i oplacalnosc proce¬ su zalezy od zadanego stopnia oczyszczenia wo^ dy od siarkowodoru. Zakwaszanie do pH = 6,7 pozwala na wydzielenie okolo 90—92% siarko¬ wodoru, zawartego w wodzie przy zuzyciu kwa¬ su w ilosci okolo 10% wiekszym od teoretycz¬ nie niezbednego do rozkladu tych siarczków.Wydzielenie 98% siarkowodoru wymaga zu¬ zycie kwasu w ilosci równej okolo 180—200% ilosci teoretycznej i jest chociazby juz z tego wzgledu nieoplacalne.Proces wydzielania sie siarkowodoru z roz¬ tworu przebiega szybciej i z wyzsza wydajno¬ scia, jezeli jest prowadzony w podwyzszonej temperaturze. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób otrzymywania siarkowodoru z wód mlineralnych zawieraj acych siarkowodór zwia¬ zany w postaci siarczków, przez poddanie tych wód wstepnemu odgjazowaniu w celu usuniecia tlenu, w zamknietym zbiorniku, pod zmniejszo¬ nym cisnieniem i korzystnie w podwyzszonej temperaturze, przy zachowaniu warunków umozliwiajacych rozwiniecie powierzchni zet¬ kniecia sie fazy cieklej z faza gazowa, zna¬ mienny tym, ze wode po wstepnym odgazowa- niu zakwasza sie do pH = 6,7 i usuwa pod próznia wydzielajacy sie siarkowodór. Polska Akademia Nauk Instytut Chemii Fizycznej Zastepca: mgr inz. Aleksander Zetel rzecznik patentowy P.W.H. wzór jednoraz. zam. PL/Ke, Czit. zam. 3195 14.XI.62 100 egz. pism. ki. III PL