PL46351B1 - - Google Patents

Description

Nalezy przygotowac sklejenie i dokonac ogrzania trzech elementów w taki sam sposób jak poprzednio. Odleglosc F miedzy koncami dwóch pólkadlubów bedzie teraz mniejsza niz odleglosc E i moze byc nawet równa zeru, gdyz dla opony ó mniejszej szero¬ kosci (np. dziesiec cali zamiast jedenascie) sto¬ suje sie pólkadluby o tych samych wymiarach w obli przypadkach. Mozna tutaj zastosowac równiez gume pokrywajaca zlaczenia 23.Dla wykonania opony o wymiarach 9,00X20 (fig. 11) bierze sie wierzch zbrojony 12c, które¬ go szerokosc V odpowiada szerokosci pierscie¬ nia 9 cali. Dwa pólkadluby 6d sa takie same jak pólkadluby uzyte do wykonania opisanych wy¬ zej opon o wymiarach 11,00 X 20 i 10,00 X 20 poniewaz srednica D oparcia na obreczy jest wciaz równa 20 cali. Poniewaz szerokosc pier¬ scienia jest mniejsza niz w poprzednich przy¬ padkach, bedzie tu mialo miejsce nakladanie sie dwóch konców pólkadlubów pa pewnej sze¬ rokosci G. W tym przypadku mozna dokonac zlozenia jak przedstawiono na fig. 11 tzn. przez nalozenie bez zdejmowania materialu. W tym przypadku stosuje sie najlepiej gume 24 o sze¬ rokosci malejacej, dla zapelnienia pustego miej¬ sca z prawej strony i zlagodzenia ostrej kra¬ wedzi od strony lewej. W innej odmianie (fig. 12) pokrywanie sie G moze byc dokonane }?rzez wzajemne zachodzenie, przez co zmniejsza sie nadmiar grubosci w obszarze G do wartosci praktycznie znikomej, a w razie potrzeby mozna umiescic tasme gumowa 23 dla pokrycia szczeliny.W odmianach wykonania wedlug fig. 11 i 12 osnowa 2 dwóch pólkadlubów 6d jest wiec pod¬ wojone w strefie G.W odmianie wykonania wedlug fig. 13 obrzeze 4 zaopatrzone w rdzen 5 i wzmocnione zbroje¬ niem 25. jest wykonywane oddzielnie, a nastep¬ nie skladane u podstawy kazdego pólkadluba 6d najlepiej w nakladke, jak to przedstawiono na rysunku. Taki sposób postepowania moze byc z. korzyscia stosowany np. wtedy, gdy chodzi o wykonanie obrzezy z powlokami wzmacnia¬ jacymi lub mieszaninami gumy innej niz w ka¬ dlubie.Omówiony wyzej przyklad wykonania trzech opon o róznych wymiarach wskazuje, ze mozna je wykonywac na kadlubie o jednym wymiarze.Nalezy tu podkreslic, ze chcac produkowac tyl¬ ko jeden wymiar kadluba dla wytwarzania opon o róznych wymiarach, nalezy uprzednio prze¬ prowadzic badanie wymiarów, jakie nalezy na¬ dac temu jedynemu kadlubowi, azeby mozna go — 6 —bylo latwo uzywac w róznych przewidzianych kombinacjach. W szczególnosci trzeba nadac za¬ rysowi obrzezy 4 profil, który uwzglednia zmien¬ ne wielkosci róznych obreczy, na których beda montowane opony (szerokosc J i wysokosc h brzegów obreczy fig. 1) i nalezy nadac wymiary osnowy 2 i rdzeniom 5 tak, aby mogly wytrzy¬ mywac obciazenia przewidziane dla opony o przy¬ jetym najwiekszym wymiarze. W zwiazku z tym nalezy zaznaczyc, ze jezeli sposób wytwarzania wedlug wynalazku jest zastosowany do opon, których kadlub jest zbrojony za pomoca co naj¬ mniej jednej powloki o sznurkach promienio¬ wych, tzn. umieszczonych w plaszczyznach prze¬ chodzacych przez os obrotu opony, to nie bedzie .zadnych trudnosci w uzywaniu dla opon o wy¬ miarze najwiekszym z posród przewidzianych kombinacji zbrojenia normalnego dla wymia¬ ru najmniejszego, gdyz zdolnosc do wytrzymy¬ wania przeciazen opony zawierajacej jedno zbro¬ jenie linek promieniowych jest znacznie wiek¬ sza od zdolnosci przeciazenia, jakie moga wy¬ trzymywac opony, których kadlub jest zbrojony linkami skrzyzowanymi.Mozna równiez rozlozyc zbrojenie 10 (fig. 6) bieznika na poszczególne elementy. Trzy powlo¬ ki 7, 8 i 9 moga byc bowiem wykonane i zwul- kanizpwane niezaleznie od siebie. Aby wykonac pózniej pelne zbrojenie bieznika mozna wziac trzy powloki lub tez tylko dwie albo jedna, albo wreszcie mozna dolaczyc do nich powloke dodatkowa, zaleznie od typu opony, która ma byc wykonana.Sposób wedlug wynalazku pozwala równiez na zestawienie malych serii opon o identycz¬ nych wymiarach lecz róznych rzezbach biezni¬ ka, róznych skladach gumy lub o róznych gru¬ bosciach, bez wiekszego nakladu na przystoso¬ wanie aparatury formowania.Inna bardzo wazna zaleta sposobu wytwarza¬ nia wedlug wynalazku jest mozliwosc otrzymy¬ wania opon pneumatycznych, w których sznurki zbrojeniowe i rózne warstwy gumy sa dosko¬ nale uporzadkowane. Kazdy element prefabry¬ kowany jest scisle okreslony geometrycznie, a zestawianie po ogrzaniu moze byc wykonane z bardzo wielka dokladnoscia. Gotowe opony sa wiec dobrze wywazone we wszystkich plasz¬ czyznach, co polepsza trzymanie sie pojazdów drogi, zwlaszcza przy wiekszych predkosciach.Inna oczywista zaleta wystepuje przy maga¬ zynowaniu elementów prefabrykowanych, moz¬ na je bowiem wlozyc jeden w drugi, dzieki cze¬ mu wystarcza znacznie mniej miejsca i zmniej¬ sza sie ryzyko znieksztalcenia.Poza tym zestawianie opon z elementów pre-* fabrykowanych usuwa koniecznosc poszukiwa¬ nia wysokokwalifikowanych robotników.Ponadto, o ile dotychczas wymiary opon (mie¬ rzone wedlug szerokosci pierscienia) przechodzi¬ ly np. z 9 cali do 10 cali, ^ nastepnie do 11 cali bez wymiarów posrednich, azeby nie róznicowac zbytnio narzedzi, sposób wedlug wynalazku poz¬ wala na otrzymywanie wymiarów posrednich i wytwarzanie np. opon o wymiarach 9,25, 9»,50 i 9,75 cali zawartych miedzy wymiarem 9 cali i 10 cali.Wreszcie jakosc opon wykonanych sposobem wedlug wynalazku jest pod kazdym wzgledem co najmniej równa jakosci opon wykonanych sposobami znanymi.Jest rzecza oczywista, ze sposób wytwarzania opon z elementów prefabrykowanych nie ogra¬ nicza sie do opon, których kadlub posiada tylko bardzo mala liczbe powlok sznurkowych lub na¬ wet nie ma ich wcale, gdyz o ile ten warunek jest nieodzowny w przypadku zestawu w zaklad¬ ke uwidocznionego na fig.ll, dla unikniecia nad¬ miernej grubosci w miejscu nakladania sie, to warunek ten jest bez znaczenia w przypadku zestawu wedlug fig. 9, 10 i 12, poniewaz konce dwóch pólkadlubów badz nie zachodza na siebie (fig. 9 i 10), badz tez sa wpuszczone jeden w drugi (fig. 12). Równiez i obecnosc usztywnionego biez¬ nika jest konieczna tylko w przypadku zestawu w rodzaju przedstawionego na fig. 9 i 10, po¬ niewaz kadlub i jego osnowa sa przerwane.W zestawach natomiast w zakladke (fig. 11 i 12) nie jest bezwzglednie konieczne, zeby bieznik byl sztywny.Jest rzecza oczywista, ze nie wykraczajac po¬ za ramy wynalazku mozna wprowadzic rózne zmiany do przykladów wykonania opisanych powyzej. W szczególnosci mozna latwo sobie wyobrazic liczne odmiany zestawiania dwóch brzegów pólkadlubów pod bieznikiem, gdy l%* cza sie one na styk lub w zakladke, np. wzdluz linii lamanej, falistej itd. Mozna równiez obmy¬ slac kombinacje róznych wymiarów, np. mozna posluzyc sie dwoma pólkadlubami odpowiada¬ jacymi szerokosci pierscienia o wymiarze 10 cali i pokryc je bieznikiem odpowiadajacym szerokosci pierscienia o wymiarze 12 cali.Opisane wyzej elementy prefabrykowane mo¬ ga byc uzyte do naprawy opony uszkodzonej.Sposób ten jest wyjasniony na fig. 14 — 20.Opona przedstawiona na fig. 14 i 15 posiada kadlub 6 o bokach 6e i 6f. Kadlub ten jest wzmocniony osnowa 2'- i zakonczony obrzezami 4 i 4' oraz pokryty bieznikiem 11. Bok 6 posiada -*-rózne uszkodzenia A, B, C i D, natomiast bok 6e jest praktycznie nieuszkodzony. Dwa z tych uszkodzen A i D stanowia przebicie boku. We¬ dlug wynalazku dla naprawienia opony od¬ dziela sie od niej bok uszkodzony 6f. W tym celu umocowuje sie opone na obrotowej tarczy maszyny do ciecia, której staly nóz przecina bok wzdluz powierzchni stozkowej E — E tuz ponizej brzegu bieznika 11. Po dokonaniu tej czynnosci opona wyglada jak na fig. 16.Na szerokosci L (fig. 17) równej co najmniej 5 cm usuwa sie za pomoca zdzieraka mechanicz¬ nego gume pokrycia wewnetrznego opony az do ukazania sie pierwszej powloki osnowy 2 kadluba (fig. 17).Nastepnie dobiera sie bok prefabrykowany 6d (fig. 18), którego wymiary odpowiadaja wymia¬ rom uszkodzonego i usunietego boku 6f lecz sa nieco wieksze. Ten bok posiada osnowe 2y i jest zakonczony obrzezem 4". Na jego górnym koncu usuwa sie przez zdzieranie zewnetrzna gume 3 (fig. 1©) z prefabrykowanego elementu 6d na tej samej szerokosci L co i pod bieznikiem 11 dopóki nie ukaze sie osnowa 2' tego elementu.Powierzchnie 26 i 27 przeznaczone do zesta¬ wienia (fig. 17 i 1(9) zostaja nastepnie przygo¬ towane w zwykly sposób do sklejenia roztwo¬ rem gumy wulkanizujacej na goraco lub na zimno o skladzie przystosowanym do rodzaju laczonych materialów. Po zestawieniu i zaloze¬ niu tasmy gumowej 28, stanowiacej pokrycie szczeliny, zestaw wyglada jak na fig. 20 i moze byc poddany ogrzaniu pod cisnieniem bez for¬ my, np. w autoklawie, jezeli stosuje sie roztwór wulkanizujacy na goraco, albo moze byc umie¬ szczony w oprawie pod cisnieniem bez ogrze¬ wania, jezeli stosuje sie roztwór wulkanizujacy na zimno.Zastosowanie sposobu naprawiania wedlug wynalazku nie ogranicza sie do opisanego ukla¬ du. W szczególnosci zamiast usuwac caly bok mozna wymienic tylko dolna czesc zawierajaca obrzeze, jezeli jest ono powaznie uszkodzone.W tym przypatku obcina sie czesc dolna na¬ okolo wedlug linii F — F (fig. 15) i usuwa sie za pomoca zdzieraka gume pokrycia wewnetrz¬ nego az do ukazania sie pierwszej warstwy osnowy 2. Nastepnie bierze sie element prefa¬ brykowany, zawierajacy obrzeze 4 i wzmocnio¬ ny osnowa 25, usuwa sie gume zewnetrzna tego elementu az do ukazania sie osnowy 25 i zesta¬ wia sie ten element z opona, jak to juz podano powyzej w zwiazku z wytwarzaniem opon (patrz fig. 13). Wewnatrz i/lub z zewnatrz zestawu mozna umiescic pokrycie zlacza, co oznaczono liczba 28 na fig. 20. PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania opon pneumatycznych, znamienny tym, ze wytwarza sie i wulkani¬ zuje oddzielnie niektóre elementy skladowe opony, w szczególnosci osnowe bieznika, bieznik i kadlub i elementy kadluba, np. pólkadluby, a nastepnie umocowuje sie te elementy na sobie.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze osnowe bieznika wytwarza sie jednoczesnie z kadlubem lub bieznikiem. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze. kadlub wykonuje sie z dwóch czesci, syme¬ trycznych wzgledem plaszczyzny srodkowej podluznej opony i umieszcza sie obok siebie z pozostawieniem odstepu miedzy nimi lub z nakladaniem sie wzajemnym, zaleznie od wymaganej szerokosci opony. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze po wytworzeniu i wulkanizowaniu kadluba, rozcina sie go na dwie symetryczne polówki. 15. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze w warstwie gumy zewnetrznej tego kadlu¬ ba pozostawia sie rowek centrujacy, zaj¬ mujacy cala wysokosc tej warstwy. 6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze w celu wykonania rowka centrujacego wul¬ kanizuje sie kadlub w formie, zlozonej z dwóch elementów, posiadajacych wglebie¬ nie obwodowe w miejscu szczeliny utwo¬ rzonej przez zlaczenie dwóch elementów. 7. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze kazda polówke kadluba wytwarza sie i wul¬ kanizuje oddzielnie. 8. Sposób wedlug zastrz. 1 — 7, znamienny tym, ze rózne czesci kadluba lub kazdej jego po¬ lówki, a mianowicie rózne warstwy gumy, powloke lub powloki sznurkowe i obrzeza wytwarza sie oddzielnie. 9. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze na zakonczeniu kazdego pólkadluba umiesz¬ cza sie element gumowy o grubosci male¬ jacej. l'G. Sposób wedlug zastrz. 3 — 8, znamienny tym, ze formuje sie konce kazdego pólkadluba w celu otrzymania zestawienia w nakladke. 11. Sposób wedlug zastrz. 1 — 10, znamienny tym, ze elementy umocowuje sie jeden nad drugim, nasycajac je roztworem gumy wul¬ kanizujacej w temperaturze nizszej niz tern- — 8 —peratura kazdego z elementów skladowych zestawu. Ii2. Sposób wedlug zastrz. 1 — 1.1, znamienny tym., ze wulkanizuje sie niecalkowicie rózne elementy opony, nasyca sie je roztworem gumy wulkanizujacej na goraco, zestawia sie elementy ze soba i ogrzewa sie zestaw pod cisnieniem bez formy, dzieki czemu uzyskuje sie po pierwsze zakonczenie wul¬ kanizacji elementów, a po wtóre ich umo¬ cowanie jeden na drugim. 13. Sposób wedlug zastrz. 1 — 11, znamienny tym, ze wulkanizuje sie calkowicie rózne elementy opony, nasyca sie je roztworem gumy wulkanizujacej w temperaturze oto¬ czenia i zestawia sie elementy ze soba pod cisnieniem. 14. Opony pneumatyczne, znamienne tym, ze sa wykonane sposobem wedlug zastrz. 1 —13. 15. Sposób naprawiania opony pneumatycznej za pomoca elementów opon wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze z opony usuwa sie jej czesc zajmujaca caly obwód i zawiera¬ jaca obszar uszkodzony, wskutek czego otrzymuje sie opone czesciowo nieuszkodzo¬ na, wybiera sie prefabrykowany element opony, odpowiadajacy czesci usunietej, lecz wiekszej od niej i zestawia sie ten ele¬ ment w nakladke z opona czesciowa. 16. Sposób naprawiania wedlug zastrz. 15, zna¬ mienny tym, ze po usunieciu czesci uszko¬ dzonej grubosc pozostalej opony czesciowej zmniejsza sie w obszarze przyleglym do linii podzialu i zajmujacy caly obwód opony, na¬ stepnie zmniejsza sie grubosc elementu pre¬ fabrykowanego opony na powierzchni uzu¬ pelniajacej ten obszar i zestawia sie ele¬ ment opony czesciowej przez nalozenie po¬ wierzchni i obszaru o zmniejszonej grubosci. Michelin & Cie Zastepca: inz. Józef Felkner rzecznik patentowyDo opisu patentowego nr 46351 ark, 1Do opisu patentowego nr 46351 ark. 2 jl2c T <6 *4 Fig. 3 Fig. 10 Fig. 11Do opisu patentowego nr 46351 ark.

3. F,g. 14 F/g. 16 Fig. 18 t-c yj WDA - 1905 31. PL