PL45477B1 - - Google Patents

Description

;D / AtUU 28 lute»o W« r.ChTEfr O \ Q/Bliotek| ! 'rzedu i'(wenift*eg0| tej LUwijj POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 45477 KI. 10 a, 18/02 histytut Chemicznej Przeróbki Weglan) Zatorze, Polska Sposób otrzymywania pólkole*u o wysokim Patent 'trwa od dnia 6 pazdziernika 1950 r.Dotychczas stosowane fluidalne odgasowaaetie wegla ma szereg zalet, dzieki którym n&ejfcoda ta byla uwazana za najbardziej wydajna i nie wymagajaca duzych nakladów a&we^cyjs&Gh, a zatem sówniez xa najbardziej .ekonomiczna metoda chemicznej przeróbki wjegia.Z punktu widzenia jakosci produktu stalego, to znaczy pólfcoksu ma ona jednak wade, która moze ja ^zdystewulifikawac jato metode pro- dtskeji kofcan &o celów brykieiew^nia, np. do produkcji koksu formowanego. Afóa&owtaie otrzymywany koks byl bardzo lekkii tmiai in*a«- ly ciezar objetosciowy (nasypowy). Wynikalo to z gwaltownego ogrzewania, jakiemu ulegaja ziarna wegla w strumieniu goracych gazów, w czasie którego temperatura tych ziarn wzrasta w ciagu kilkunastu sekund od 700—800°C. Od- gazowane w tak gwaltowny sposób ziarna we- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa prof. dr Julian Na- dziakiewicz, mgr inz. Janusz Warmuzinski i inz.Ginter Kulikowski. gla sie silnie porowate i wskutek ttego Lekkie.Uzyskiwano TÓwroczesnie wysoka wydajnosc cieklych produktów odgazowania, dzialo sie to jednak kosztem masy pozostalosci stalej.W normalnym sposobie prowadzenia odga¬ zowania wegla w stanie fluidalnym wegiel 'po¬ daje sie do reaktora w sposób ciagly. Odgazo¬ wuje sie on w stsllei temperaturze, jaka ustala sie w reaktorze w czasie jego Tegularrnaj i ciag¬ lej pracy.Sposób wedlug wynalazku ^polega na stoao- waritai zmiennej temperatury oigazoswanta mirtu weglowego *w zawiesinie 1 obiera *ie na patfio- dycznym napelnianiu oraz oprózniafriu wdarto** za pemoca przerywanej *nadawy -wegla. W *pw*^ etotfienstitfie *#o metody ciaglego wa#awarila i*i$- gla flolfó wegla 'wprowadzonego do reaktora, zgodriie ze sposobem -wedlug wynalsateu, jest w momencie nadawania wielokrotnie za duza do odgazowania, tak, ze wegiel gromadzi sie w reaktorze w pewnej ilosci, która ponizej na¬ zywa sie „porcja". Wielkosc porcji moze byc taka, a&etyr wypelnila prawie reaktor, obnizylaw 'czasie ft^l m!m^ tempertrtut^ w reakto¬ rze do temperautry ponizej punktu rozkladu wegla oraz pozwolila na wzrost temperatury w reaktorze, od temperatury rozkladu wegla do koncpwej temperatury odgazowania, w czasie nie krótszym niz 10 minut.Ilosc doprowadzanego wegla (N2 kg/h) w spo¬ sobie wedlug wynalazku musi byc w momencie nadawania okolo 15-krotnie wieksza od ilosci stosowanej przy zwyklej, ciaglej riadawie (Nx kg/h).Przy niezmienionej zdolnosci przeróbczej in¬ stalacji w stosunku do metody ciaglej nada- wy wegla, ilosc ppTfcji wegla (I) w ciagu go¬ dziny wynosi: 60 I = —= 6 10 Ciezar Qi jednej porcji wegla okreslony jest zaleznoscia: Nt Qi = I Wobec tego czas t nadawania jednej porcji wegla w odstepach co 10 minut wynosi: Qi Nx 10 1 t= = = = — h = 40 sekund Nt I • 15 Nt 15 • 60 90 Wzrost temperatury w reaktorze musi byc lagodny zwlaszcza w zakresie temperatur 350— 500°C. Ten warunek spelniaja metody, które po¬ sluguja sie gazem obojetnym jako nosnikiem ciepla. W przypadku stosowania czesciowego spalania pólkoksu w reaktorze, efekt zwiek¬ szenia ciezaru nasypowego pólkoksu jest gor¬ szy.Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku do reaktora doprowadza sie w ciagu 0,5—1 minuty mial weglowy w ilosci wielokrotnie wiekszej niz to jest przewidzane i stosowane przy nor¬ malnej pracy, kiedy otrzymuje sie produkt o malym ciezarze nasypowym, przy czym mial ten utrzymuje sie w stanie fluidalnym za po¬ moca goracych gazów spalinowych. Tempera¬ tura w reaktorze w okresie doprowadzania mia¬ lu spada az do poziomu ponizej temperatury rozkladu wegla, to jest do temperatury poni¬ zej 320°C, po czym wzrasta do wymaganej wy¬ sokosci koncowej, która powinna osiagnac w okresie okolo 10 minut W tym czasie na¬ stepuje odgazowanie wegla, przy czym wzrost temperatury nie jest juz tak gwaltowny jak w przypadku normalnego prowadzenia procesu.Nastepnie rozpoczyna sie ponowne dozowanie wegla, który z kolei wypiera z reaktora odga- zowany pólkoks.Przy odpowiednim doborze warunków tech¬ nologicznych w sposobie wedlug wynalazku zdolnosc przeróbcza danego reaktora nie zostaje obnizona w porównaniu ze zdolnoscia przerób¬ cza przy stosowaniu normalnej, ciaglej nada- wy; Na przyklad przy tej samej zawartosci czesci lptnych ciezar nasypowy pólkoksu otrzymanego sposobem wedlug wynajazku wynosi 620—650 kg/m* wobec 300—320 kg/m* pólkoksu otrzy¬ mywanego równiez przez odgazowanie mialu weglowego w zawiesinie lecz w stalej tempera¬ turze, to jest przy stosowaniu ciaglego nadawa¬ nia wegla.Sposób wedlug wynalazku mozna stosowac w kazdym zwyklym urzadzeniu do odgazowania wegla w zawiesinie. Nadawanie porcji wegla i odbiór produktu moga byc z latwoscia zau¬ tomatyzowane, co nie jest jednak niezbedne do stosowania tego sposobu. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób otrzymywania pólkoksu o wysokim ciezarze nasypowym, znamienny tym, ze mial weglowy doprowadza sie do reaktora periodycz¬ nie porcjami, w ilosci wystarczajacej na wypel¬ nienie prawie calego reaktora, tak, aby w cza¬ sie 0,5—1 minuty temperatura w reaktorze ob¬ nizyla sie ponizej punktu rozkladu wegla, a na¬ stepnie utrzymujac ladunek wegla wewnatrz reaktora w stanie fluidalnym przerywa sie na¬ dawanie i zwieksza temperature do wysokosci temperatury odgazowania, przy czym ilosc na¬ danego wegla jest tak dobrana, ze wzrost tem¬ peratury w reaktorze od temperatury rozkladu wegla do wymaganej koncowej temperatury od¬ gazowania odbywa sie w czasie nie krótszym niz 10 minut. Instytut Chemicznej Przeróbki Wegla Zastepca: mgr Tadeusz Szczepanik rzecznik patentowy P.W.H, wzór jcdnoraz. zam. PL/Ke, Czst. zam. S329 u.XI.6i lou egz. Al pism: ki.'*11T'' PL