PL44381B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu otrzymywania hy¬ drazydów kwasu sulfonowego, o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym Rx oznacza ewentualnie pod¬ stawiona atomem chlorowca weglowodorowa reszte alifatyczna, aromatyczna lub aralifatyczna albo reszte heterocykliczna, a RJ i R3 oznaczaja wodór lub reszte weglowodorowa, aralifatyczna, alicykliczna, zawierajaca 3 — 7 atomów wegla lub nasycona weglowodanowa reszte alifatycz¬ na zawierajaca 2 — 7 atomów wegla, o lancu¬ chu pirostym albo rozgalezianym, przy czym przynajmniej jeden z podstawników oznaczo¬ nych przez R2 lub R3 nie przedstawia wodoru.Podstawnik oznaczony w wyzej podanym wzo¬ rze przez R1 odnosi sie na przyklad do podsta¬ wionych ewentualnie przez Chlorowiec reszt al¬ kilowych, jaik metylowa, etylowa, propylowa, izopropylowa, n-butylowa itd., reszt arylowych jak fenylowa, naftyIowa itd., aralkilowych jak *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Hugo Gutmann i Bal- thasar Hegediis. benzylowa, 1-fenyloetylowa, 1-benzyioetylowa, fenyloizoproplowa itd., alkilofenylowych jak tolilowa, etylofenylowa itd., lub 5-cio albo 6^eio czlonowych reszt heterocyklicznych jak tieny- Iowa, pirydylowa itd., jako przedstawicieli reszt R2 i R3 mozna na przyklad wymienic reszte fenyloalkilowa jak benzylowa, 1-fenyloetylowa, 14emzyloetylowa itd., reszte cykloalkilawa jak cyklopropylowa, cyklobutylowa, cyfclohetósylowa, cykloheksymetylowa itd., oraz reszte alkilowa jak izopropylowa, drugoirzediawa butyiowa itd.Sposób wedlug wynalazku polega na podda¬ waniu kondensacji zwiazku,* o ogólnym wzorze 2, w którym X oznacza atom chlorowca, grupe aminowa lub grupe soilfonyloiksylowa, acyl©- hydroksylowa, a Rx posiada wyzej podane zna¬ czenie z hydrazyna, ze zwiazkiem dajacym ^hy¬ drazyne lub z podstawiona hydrazyna, o ogól¬ nym wzorze 3, w którym R2 i R3 posiadaja wy¬ zej podane znaczenie, w razie potrzeby wpro¬ wadza sie reszte R2 rózna od wodoru, przez poddanie reakcji z odpowiednim zwiazkiem kar- bonylowym i redukcje utworzonego hydrazonu,ewentualnie wprowadza sie rózna od wodoru reszte R3 przez przeprowadzenie hydrazydu kwasu*w sóL metaliczna i poddanie tej soli re- akcji ze zwiazkiem dajacym reszte R3.Reakcje zwiazku o wzorze 2 z hydrazyna, zwiazkiem dajacym hydrazyne lub zwiazkiem, o wzorze 3 prowadzi sie w obecnosci rozpusz¬ czalnika, na przyklad benzenu, alkoholu lub wo¬ dy. Jako zwiazki o wzorze 2 stosuje sie przede wszystkim podstawiane halaidki kwasu sulfo¬ nowego, w szczególnosci chlorki. Powstaly przy kondensacji z hydrazyna lub produktami jej podstawienia chlorowcowodór wskazane jest wiazac dodatkiem srodków wiazacych chlo¬ rowcowodór, na przyklad pirydyna, wodoro¬ tlenkiem sodowym itd. Jako srodek wiazacy chlorowcowodór moze równiez sluzyc stoso¬ wany w nadmiarze skladnik hydrazynowy.Przy zastosowaniu jednopodstawionych zwiaz¬ ków hydrazynowyeh otrzymuje sie w za- leznoscji od rodzaju podstawników i haloidkóiw kwaisu sulfomowego Nx- lub N2- podstawione hydrazyny kwaisu sulfonowego. Okazuje sie na przyklad, ze w obecnosci podstawników rozga¬ lezionych, na przyklad reszty izopropylowej lub l-benzyloetylowej, reszta kwasu sulfonowego laazy sie przewaznie z miepodstawionym ato¬ mem azotu, podczas gdy przy zastosowaniu ben- zylohydrazyny lub etylohydrazyny sulfonowanie zachodzi przewaznie przy tym samym atomie a- zotu, przy którym znajduje sie podstawnik. Po¬ niewaz tylko te pochodne hydrazyny, które o- prócz zwiazanego z reszta sulfonylowa atomu azotu posiadaja jeszcze atom wodoru, maja moznosc tworzenia soli alkalicznych, mozna lat¬ wo rozdzielac Nx- i N2- hydrazydy kwaisu sul¬ fonowego.Gdy utworzony w pierwszym stadium hydra¬ zyd kwasowy nie jest podstawiony w poloze¬ niu N2- moze on byc poddany reakcji ze zwiaz¬ kiem kartbonylowym. Te reakcje prowadzi sie przede wszystkim w obojetnym rozpuszczalni¬ ku orgamicznym, na przyklad w etanolu lub benzenie. Powstajace przy tym jako produkty przejisciowe hydrazony mozna przeprowadzic na drodze redukcji w zwiazki o wzorze 1. Reduk¬ cje prowadzi sie przede wszystkim przez trak¬ towanie wodorkiem litowo-glinowym w roz¬ tworze eterowym lub wodorkiem sodowym albo potasowym w roztworze wodnoalko- holowym lub tez przez uwodornienie w obec¬ nosci katalizatora, na przyklad czerni pallado¬ wej.W hydrazydach kwasowych, w których resz¬ ta R3 oznacza wodór, mozna wprowadzic dalszy podstawnik przez przeprowadzenie w sól meta¬ liczna i reakcje ze zwiazkiem dajacym rózna od wodoru reszte R3. Przeprowadzenie w sól metaliczna zachodzi glównie przez trakto¬ wanie wodorotlenkiem sodowym, ety] anem sodo¬ wym, wodorkiem sodowym, amidem pota¬ sowym itd. Powstale .zwiazki metaliczne wpro¬ wadza sie korzystnie w reakcje ze zdolnymi do reakcji estrami, jak na przyklad z haloidkami lub estrami kwasu arylosulfonowego.Produkty otrzymane sposobem wedlug wyna¬ lazku wykazuja dzialania hamujace wobec mo- noaminooksydazy, poszczególni przedstawiciele odznaczaja sie wybitnym dzialaniem antyde¬ presyjnym i podwyzszaja wage w przypadkach kacheksji.Przyklad I. Do roztworu 22,2 g izopropylo- hydrazyny w 300 ml benzenu wprowadza sie porcjami mieszajac 28 g p-tolueniosulfochlorku.Pa 2 godzinach wydzielony chlorowodorek izo- propylohydrazyny odsacza sie, roztwór benze¬ nowy przemywa sie 3—4 razy woda, suszy siar¬ czanem sodowym i "odparowuje w prózni. Oleis¬ ta pozostalosc rozciera sie z eterem, powstale krysztaly odsacza i przekirysitaiizowuje w malej ilosci toluenu. Otrzymana 1-p^tolueoasulfonylo- 2-izopropylohydrazyna topnieje w temperaturze 96—98°C.Przyklad II. Jak w przykladzie I poddaje sie reakcji 24,4 g benzylohydrazyny z 19 g p- toluenoisulfochlorku w 250 ml benzenu. Powsta¬ ly osad odsacza sie, chlorowodorek benizylohy- dirazyny oddziela przez wymycie woda i pozo¬ stalosc przekrystalizowuje sie w dioksanie.Otrzymuje sie l^-toluenosulfonylo-lHbenzylo- hyldrazyne, która topnieje w temperaturze 125 —126°C.Przy zastosowaniu p-chlorabenzeinoisulfochlor- ku zamiast p-toluenosulfochlorku otrzymuje sie w ainalogiczny sposób lHp-chlorobeinzenosulfO'- nylo-1-benzylohydraizyne, która po przekrysta- lizowaniu w benzenie topnieje w temperaturze 111—112°C.Przyklad III. Do roztworu 19 g p-tolueno- sulfocihlorku w 55 ml benizenu mieszajac wkrap- la sie powoli roztwór 30 g 1-benzyloeitylohydra- zyny w 50 ml benzenu. Mieszanine reakcyjna pozostawia sie na noc, odsacza wytracony chlo¬ rowodorek (1-ibenzyloetylo)-hydrazyny i wars¬ twe benzenowa przemywa 3—4 razy woda. Po wysuszeniu siarczanem sodowym odparowuje sie w prózni, po czym krystalizuje po roztarciu z ochlodzonym lodem eterem. Pio pnzekrysta- lizowaniu w malej ilosci czterochlorku wegla otrzymuje sie l-p-toluenoisulfonylo-2-(l-benzy-loetylo)-hydrazyne, o temperaturze topnienia 96—98°C.Przyklad IV. 91 g p-toluenoisiulfochloirku roz¬ puszcza sie przy ogrzaniu dlo temperatury 50-— 60ÓC w 250 ml alkoholu i dodaje sie porcjami do ochlodzonej lodem mieszaniny 65 ml 80°/o- owego wodzianu hydrazyny i 100 mi alkoholu.Aby reakcje utrzymac w umiarkowanych gra- granicach, chlodzi sie od czasu do czasu woda z lodem. Po 2 godzinach sajczy sie, przemywa ma¬ la iloscia oziebionego lodem alkoholu i duza iloscia wody. Otrzymany hydrazyd kwasu p- tolueniosulfonowego topnieje w temperaturze 109—111°C. 40 g hydrazydu kwasu p-toluemosfulfoinowego ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 3 godzin pod chlodnica zwrotna z 500 ml acetonu. Pozostawia sie w ciagu nocy w lodówce do krystalizacji, odsacza i przemywa znaczna iloscia eteru.Otrzymana 1^p-toluenosulfonylo-2-izcpropyliide- nohydrazyna topnieje w temperaturze 159— 160°C. 43 g l-tp-tc hydrazyny rozpuszcza sie w 500 ml dioksanu i uwodajrnia w obecnosci 20 g 5°/o-owej czerni platynowej. Uwodornienie przebiega bardzo po¬ woli i do calkowiteigo ustania reakcji dochodzi po pochlonieciu okolo 75°/o potrzebnej ilosci wo¬ doru. Katalizator odsacza sie i roztwór odpa¬ rowuje w prózni, przy czym pozostaje surowy produkt o nieostrej temperaturze topnienia 60—90°C. Surowy produkt w celu oczyszczenia ogrzewa sie do wrzenia w malej ilosci toluenu, przy czym produkt wyjsciowy pozostaje nie- rozpuszczany. Odsacza sie na goraco i przesacz ochladza sie do temperatury 0°C. Po ochlodze¬ niu krystalizuje l-p-toluenosulfonylo-2-izopiro- pylohydrazyna, o temperaturze topnienia 96— 98°C.Przyklad V. Do roztworu 24,4 g benzylohy¬ drazyny w 250 ml benzenu wkrapla sie powoli, mieszajac roztwór 7,6 ml metanosulfochlorku w 50 ml benzenu. Pozostawia isie na noc, odsacza wytracony chlorowodorek benzylohydrazyny i przemywa roztwór benzenowy 3 razy woda. Po wysuszeniu siarczanem sodowym odparowuje sie w prózni i pozostalosc rozciera sie z mie¬ szanina eteru.i eteru naftowego (2:1). Po prze- krystalizowainiu w malej ilosci czterochlorku wegla otrzymuje sie 1-metainasulfionylo-l-ben- zylohydrazyjne, o temperaturze topnienia 54— 57°C.Przyklad VI. Przy zastosowaniu 30 g (1- benzyloetylo)-hydrazyny zamiast benzylohydra¬ zyny otrzyniuje sie w sposób opasany w przy-: kladzie V, l-metainosul£onylo-2-(l-benzylaety- lo)-hydrazyne, o temperaturze topnienia 108— 109°C.Przyklad VII. W analogiczny sposób jak w przykladzie II wprowadza sie w reakcje 24,4 g benzylohydrazyny z 18,25 g tiofeno-2-sulfochlor- ku. Powstaly osad odsacza sie, chlorowodorek benzylohydrazyny oddziela przez przemywanie woda i pozostalosc przekrystalizowuje w eterze.Otrzymuje sie l-(tiofeno-2^sulfonylo)-beiiizylo- hydrazyne, która topnieje w temperaturze 100 —101°C. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania hydrazydów kwasu sulfonowego o ogólnym wzorze 1, w którym K1 oznacza ewentualnie podstawiona ato¬ mem chlorowca weglowodorowa reszte ali¬ fatyczna, aromatyczna lub aralifatyczna al¬ bo reszte heterocykliczna, a R2 i R3 ozna¬ czaja wodór lub reszte weglowodorowa a- ralifatyczna, alicykliczna zawierajaca 3—7 atomów wegla, lub nasycona reszte alifa¬ tyczna zawierajaca 2—7 atomów wegla, o lancuchu prostym albo rozgalezionym, przy czym przynajmniej jeden z podstawników R2 lub R3 nie stanowi wodoru, znamieniny tym, ze zwiazek, o ogólnym wzorze 2, w któ¬ rym X oznacza atom chlorowca, grupe ami¬ nowa lub grupe sulfonyloksylowa albo acy- loksylowa, a Ri posiada wyzej podane znacze¬ nie, poddaje sie kondensacji z hydrazyna, ze zwiazkiem dajacym hydrazyne lub z hydrazy¬ na podstawiona, o ogólnym wzorze 3, w któ¬ rym R2 i R3 posiadaja wyzej podane zna¬ czenie, w razie potrzeby wprowadza sie reszte R2 rózna od wodoru, przez poddanie reakcji z odpowiednim zwiazkiem karbony- lowym i redukcje utworzonego hydrazonu, ewentualnie wprowadza sie rózna od wodo¬ ru reszte R3, przez przeprowadzenie hydra¬ zydu kwaisu w sól metaliczna i poddanie tej soli reakcji ze zwiazkiem dajacym resz¬ te R3.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamieniny tym, ze produkt kondensacji przeprowadza sie w sól metalu alkalicznego przez traktowa¬ nie pochodna metalu alkalicznego, jalc wo¬ dorotlenek, alkoholan, wodorek lub amid i sól te poddaje sie reakcji ze zdolnym do reakcji estirem, na przyklad estrem kwasu arylosulfon-owego lub z haloidkiem. — 3 — :Sposób wedlug zasitriz. 112; znamienny tym, ze jako produkt wyjsciowy stasuje sie zdalna do reakcji pochodna kwasu p- taluenosulfoniowego. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze jako produkt wyjsciowy stosuje sie 'zdol¬ na do reakcji pochodna kwasu p-chlaroben- zenosiLlfomowego. Sposób wedlug zastrz. 1—4, znamienny tym, ze jako produkt wyjsciowy stosuje sie zdol¬ na do reakcji pochodna kwasu metanosul- fomowego. Sposób wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, ze jako produkt wyjsciowy stosuje sie zdol¬ na do reakcji pochodna kwasu tiofeno-2- sulfonowego. Sposób wedlug zastrz. 1—6, znamienny tym, ze jako pochodne hydrazyn stasuje sie izó- prapylohydrazyny. 8. Sposób wedlug zastrz. 1—7, znamienny tym, ze jako pochodne hydrazyn stasuje sie ben- zylohydirazyny. 9. Sposób wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, ze jako pochodne hydrazyn stosuje sie 1- bemzyLoetylahydrazyny. 10. Spasób wedlug zastrz,. 1—6, znamienny tym, ze do produktu kondensacji wprowadza sie reszty, izopropylowa, benzylowa lub 1-ben- zyloetylowa. F. Hoffmann-La Roche & Co Aktiengesellschaft Zastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowy Ri - S0» - I N 3 - NH - R; wzór 1 O) U- R4 - 50a - X wzór Z HN - NH - R2 wzór 5 P.W.H. wiór j«dnorai. i«m. PL/Ke, Czit. z*m. 388 1.II.61. 100 egz. Al pism. ki. III. IBLIOTBKAi Urz PL