Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania no¬ wych pochodnych iiminodwulbenzylu, o wzorze ogólnym 1 oraz ich soli i czwartorzedowych pochodnych amoniowych.We wtzonze (1) A oznacza alifatyczny, nasy¬ cony dwuwartasciowy rodnik wejglowodorowy o lancuchu prostym lub rozgalezionym, X sa identycznie i oznaczaja atomy wodoru lub chlo- rojwca, n oznacza liczbe 1 lub 2 i R oznacza atom wodoru, nizszy rodnik acylawy lub rod¬ nik kanbamylowy, ewentualnie podstawiony.Poza tym pierscien piperazynowy moze byc podstawiony przez jeden lub kilka nizszych rodników alkilowych. Przez nizszy rodnik na¬ lezy rozumiec rodnik zawierajacy 1—4 atomów wegla.Dwuwartosciowy rodnik weglowodorowy A moze zawierac 2—4 atomów wegla w lancuchu prostym lub rozgaiezionym i takim, w którym atomy azotu sa oddzielone od siebie przez co najmniej dwa atomy wegla. Na przyklad A moze oznaczac lancuch o wzorach 8, —(CH2)2—, —(CH2)8—, 9 i 10 oraz o wzorze —(CH2)4— lub lancuchy analogiczne. Najkorzystniejsze produkty wedlug wynalazku zawieraja lancu- cjiy —(CHi)t— i —(CH*)9—.Nowe zwiazki odpowiadajace wzorowi (1) mozna wytwarzac przez kondensacje, dzialajac na iminodwubenzyl, ewentualnie podstawiony w polozeniach 3 i 7 atomem chlorowca, pipe¬ razyna o wzorze ogólnym 2, w którym B ozna¬ cza reszte zdolnego do reakcji estru taka, jak atom chlorowca lub reszta estru siarkowego lub sulfonowego, a A i R maja znaczenie po¬ dane uprzednio.Reakcje mozna prowadzic z rozpuszczalnikiem lub bez rozpuszczalnika, w obecnosci lub nie-obecnosci czynnika kondensiujacego. Korzystnie jest prowadzic reakcje w rozpuszczalniku z grupy weglowodorów aromatycznych (na przy- klad^oliiS |iib ksyBlrit et^ów (na przyklad eter etylowy) lub trzeciorzedowych amidów (na przy¬ klad dwumetyloformamid), w obecnosci czyn¬ nika kondensujacego, najkorzystniej z grupy me¬ tali alkalicznych lub ich pochodnych (takich, jak na przyklad wodorki, aanidki, wodorotlenki, alkoholany, alkilo lub arylometale), a zwlasz¬ cza siadu lub potasu metalicznego sproszkowa¬ nego, wodorku litu lub sodu, trzeciorzedowego butylami sodowego, butylolitu, fanylolitu lub fenylosodu. Reakcje najkorzystniej prowadzi sie w temperaturze wrzenia rozpuszczalnika.Szjczególnie korzystnie jest stosowac haloidek piperazynoalkiiu w postaci wolnej zasady w roztworze, na przyklad w benzenie, toluenie lub ksylenie i dodawac go do mieszaniny innych reagentów, w której uzyty Lmiinodwubenzyl moze juz byc obecny, przynajmniej, czesciowo w postaci soli alkalicznej. Reakcje mozna rów¬ niez prowadzic z sola haloidku piperazynoalkiiu, lecz w tym przypadku trzeba oczywiscie za¬ stosowac wieksza ilosc czynnika kondensiujace- go, w celu zobojetnienia kwasu uzytej soli.W toku reakcji, jesli rodnik A jest asyme¬ tryczny i oznacza na przyklad jeden z rodni¬ ków o wzorze 8, 9, 11 lub 12 moze zajsc prze¬ grupowanie prowadzace do mieszaniny izome¬ rów.Mozna równiez dzialac iminodwubenzylem, o wzorze ogólnym 3, w którym B oznacza resiz- te estru -zdolnego do reakcji, taka jak atom chlorowca lub reszte estru siarkowego lub sul¬ fonowego na pochodna piperazyny, o wziorze ogólnym 4, w którym A i R maja znaczenie podane wyzej.Korzystnie jest reakcje prowadzic w weglo¬ wodorze aromatycznym lub w alkoholu, jak wyzej i stosowac, jako czynnik kondeinsujacy nadmiar zwiazku piperazynowego.Mozna takze dzialac oa iminodwubenzyl, o wzorze ogólnym 5 estrom zdolnym do reakcji, o wzorze ogólnym 6 lub w przypadku gdy R oznacza atom wodoru tlenkiem etylenu.We wzorach (5) i (6) B, X, A i R maja zna¬ czenie podane wyzej.Inny sposób wytwarzania zwiazków wedlug wynalazku polega na ogrzewaniu do tempera¬ tury wyzszej od 100°C, najkorzystniej do tem¬ peratury 150—220°C, pochodnej o wzorze ogól¬ nym 7 do czasu ustania wydzielania sie dwu¬ tlenku wegla. Reakcje prowadzi sie bez roz¬ puszczalnika albo w rozpuszczalniku obojetnym, takim .jak dwufenyl, tlenek dwufenylu, chloro¬ wany weglowodór aromatyczny albo tez w klasycznym rotzpusizcizalniku do odkarboksylo- wania, jak na przyklad chinolina lub slabe zasady. We wzorze (7) X, A i R maja znacze¬ nie podane wyzej.W przypadku wytwarzania produktów wy¬ nalazku, w których R jest rodnikiem acylowym, acyluje sie alkohole odpowiadajace wzorowi ogólnemu, w którym R oznacza atom wodoru.W przypadku wytwarzania produktów, w których R jest rodnikiem karbamylowym, kar- bamyluje sie alkohole odpowiadajace wzorowi ogólnemu, w któirym R oznacza atom wodoru.Nowe pochodne iminodwubenzylu mozna przeprowadzac z kwasami w sole addycyjne oraz w czwartorzedowe pochodne amoniowe, Sole addycyjne mozna otrzymywac przez dzia¬ lanie nowymi pochodnymi na kwasy w odpo¬ wiednich rozpuszczalnikach. Jako rozpuszczal¬ niki organiczne stosuje sie na przyklad alkohole, etery, ketony lub rozpuszczalniki chlorowane, a jako rozpuszczalnik nieorganiczny stosuje sie korzystnie wode. Utworzona sól wytraca sie po ewentualnym stezeniu roztworu i od¬ dziela sie ja przez odsaczenie lub dekantacje.Czwartorzedowe, pochodne amoniowe mozna otrzymywac przez dzialanie nowymi pochodny¬ mi na estry, ewentualnie w rozpuszczalniku organicznym, w temperaturze pokojowej lub szybciej przy lekkim podgrzewaniu.Nowe pochodne iminodwubenizylu o wzorze (1) mozna ewentualnie oczyszczac sposobami fizycznymi takimi, jak destylacja, krystaliza¬ cja, chromatografia albo chemicznymi takimi, jak wytwarzanie sol;, przekrystalizowywanlie ich i nastepnie rozkladanie w srodowisku al¬ kalicznym. W tych operacjach natura anionu soli jest obojetna pod warunkiem, aby sól byla scisle okreslona i dawala sie latwo krystalizo¬ wac.Nowe pochodne iminodwubenzylu posiadaja miedzy innymi 'interesujace wlasciwosci farma- kodynamiczne, zwlaszcza psychotoniczne, prze- ciwskurczowe, przeciw chorobie Parkinsona, przeciwwymiotne i antyhistaminowe.Do celów terapeutycznych nowe zwiazki sto¬ suje sie, w postaci zasad, w postaci soli ad¬ dycyjnych lub czwartorzedowych pochodnych amoniowych, farmaceutycznie dopuszczalnych, to znaczy nie toksycznych w stosowanych daw- .kach. Zasady i sole addycyjne okreslone wyzej stanowia najkorzystniejsza postac stosowania, — 2 —to znaczy taka, w której niepozadane dziala¬ nia uboczne sa najslabsze, a dzialania glówne najsilniejsze.Jako przyklady stoli addycyjnych farmaceu¬ tycznie dopuszczalnych mozna wymienic sole kwasów mineralnych, takie jak chlorowodorki, siarczany, azotany, fosforany lub organicznych, takie jak octany, propioniany, bursztyniiiany, benzoesany, fumarany, maleiniany, szczawiany, winiany, metanosiulfoniany, etanodwusulfbnia- ny, chloroteofiliiniany, teofilinoicctany, salicyla¬ ny, fenoloftaliniany, metylmobis-P-hydroksy- naftoesany albo tez pochodne podstawienia tych kwasów.Jako przyklady czwartorzedowych pochod¬ nych amoniowych farmaceutycznie dopuszczal¬ nych mozna wymienic pochodne kwasów mi¬ neralnych lub organicznych, takie jak chloro- bromio- lub jodometylany, -etylany, ^alkilany lub benzoesany, metylo- lub etylosiarczany, benzenosulfoniany albo tez pochodne podstawie¬ nia tych zwiazków.Nowe pochodne mozna podawac w stanie czystym lub w obecnosci rozcienczalnika albo powleczone. Mozna stosowac zwykle postacie farmaceutyczne, zwlaszcza takie, które nadaja sie do podawania doustnie, przez odbytnice lub poza jelitowo. Dawki zaleza od pozadanego skutku terapeutycznego, od /sposobu podawania, od czaisu dzialania i od rodzaju zwierzecia.Dawki te sa zazwyczaj zawarte w granicach 0,1—10 mg na kilogram wagi zwierzecia.Podane w dalszym ciagu przyklady, nie ogra¬ niczajace wynalazku pokazuja, jak moze on byc wykonany w praktyce.Przyklad I. W ciagu 24 godzin ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna, mieszajac nastepujaca mieszanine: 5-(3/-chloropropylo)-iminodwubenzyl . 43 g 4-(2'-hydroksyetylo)-piperazyna ... 104 g Jodek sodowy czysty i suchy .... 24 g Metyloetyloketon 800 cm3 Po oziebieniu odsacza sde sole mineralne i od- destylowuje rozpuszczalnik pod próznia do su¬ cha. Pozostalosc rozpuszcza sie w 500 cm3 benzenu i 500 cm3 wody. Warstwe benzenowa dekantuje sie i warstwe wodna ekstrahuje znów dwukrotnie 250 cm8 benzenu. Polaczone wyciagi benzenowe przemywa sie trzykrotnie 600 cm3 wody, po czym estrahuje sie je kolejno 320 cm3, 160 cm3 i 160 cm3 N kwasu solnego.Polaczone wyciagi chlorowodorowe przemywa sie 100 cm3 benzenu, a nastepnie alkalizuje 70 cm3 lugu sodowego (d= l,33). Zasada wytraca sie w postaci oleju, który szybko krystalizuje. Krysz¬ taly odsacza sie, przemywa woda na filtrze i suszy przez noc w prózni nad kwasem siarko¬ wym.Otrzymuje sie w ten sposób 48 g 5-[3'-(4"-|3- hydro-ksyetylopiperazyno)-propylo] - iminodwu- benzylu, którego dwumaleinian otrzymany w alkoholu etylowym wykazuje temperature top¬ nienia 191—193°C.Zastosowany, jako material wyjsciowy 5-(3'- chlaropropylo)-iminodwubenzyl otrzymuje sie przez chlorowanie chlorkiem tionylu w benze¬ nie, w obecnosci pirydyny, 5-(3'-hydroksypro- pylo)-iminodwubenzylu. Tenostatni (temperatu¬ ra wrzenia 165—175°C pod cisnieniem 0,2 mm Hg) otrzymuje sie przez kondensacje w ksylenie, w obecnosci amiidku sodowego, 2-chlorqpropo- ksyczterohydropiranu z immodwubenzylem i nastepna hydrolize za pomoca chlorowodoru w etanolu, utworzonego 5-[3/-(2/'-czterohydropira- nylooksy)-propylo]-iiminodwiubenzylu.Przyklad II. Roztwór 8,35 g 5-(2'-p-tolueno- sulfonyloksyetylo)-iminodwubenzylu i 8,2 g l-(2'-hydroksyetylo)-piperazyny w 50 cm8 bez¬ wodnego toluenu ogrzewa sie do wrzenia, pod chlodnica zwrotna w ciagu 4 godzin. Po oziebie¬ niu dodaje sie 75 cm3 wody destylowanej. Mie¬ sza sie 5 minut, po czym dekantuje warstwa wodna. Roztwór tolueniowy przemywa sie jesz¬ cze 50 cm3 wody destylowanej, po czym ekstra¬ huje ja najpierw 40 cm3 N kwasu solnego, a nastepnie 40 cm3 0,1 N kwasu solnego. Polaczone wyciagi w kwasie solnym przemywa sie 50 cm3 eteru i alkalizuje (wobec fenoloftaleiny) lugiem sodowym (d = 1,33). Wydzielona zasade ekstra¬ huje sie 50 cm3 chloroformu. Roztwór chlorofor¬ mowy osusza sie nad bezwodnym siairczanem sodowym i odparowywuje do sucha w prózni. Po zostalosc przekrystalizowuje sie w 60 cm8 etano¬ lu. Otrzymuje sie 4,9 5-[2'-(4"-0-hydroksyetylopi- perazyno)-etylo]-iminodwubenzylu, o tempera¬ turze topnienia 148°C.Wyjsciowy 5-(2'-p-toluenosiulfonylooksyetylo)- iminodwubenzyl (temperatura topnienia 126 — 128°C) otrzymuje sie dzialajac sulfochlorkiem toluenu na 5-(2/-hydroksyetylo)-iminodwuben- zyl w bezwodnej pirydynie. 5-(2/-hydroksyetylo)-iminodwubenzyl wytwa¬ rza sie w nastepujacy sposób: Roztwór 36,9 g iminodwubenzylu w 200 cm3 bezwodnego toluenu ogrzewa sie do 80°C i trak¬ tuje 8,6 g amddku sodowego. Ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna i w ciagu 1 godziny i 40 minut dodaje roztwór 36,2 g 1-chloro -2 - czterohydropiranylooksyetanu w 50 cms bezwodnego toluenu. Mieszanine utrzymuje sie w stanie wrzenia w ciagu 6 godzin, Po oziebieniu dodaje sie 150 cm3 wody destylowa¬ nej, miesza 5 minut i dekantuje warstwe wodna. Roztwór toluemowy traktuje sie 1 li¬ trem etanolu i 150 cm3 kwasu solnego (d = 1,19) rozcienczonego do 20°/». Miesizanine po¬ zostawia sie na 2 godziny w spokoju w tempe¬ raturze 20°C, po czyni odparowuje sie do sucha w prózni. Pozostalosc rozpuszcza sie 350 cm3 chloroformu i 60 cms etanolu. Roztwór ten przemywa sie 500 cm3 wody w czterech porcjach, po czym osusza sie go wad bezwodnym siarczanem sodowym. Rozpuszczalnik odparo¬ wuje sie i pozostalosc destyluje w prózni. O- trzymuje sie 26 g 5-(2/-hydroksyetylo)-ijmiino- dwubenzylu, o temperaturze wrzenia 185—200° C, pod cisnieniem 0,6 mim Hg.Przyklad III. Roztwór 85 g 5-(3'-p-tolueno- sidfonyloo(ksypropylo)-miinodwubenzylu i 81 g 1-(2'-hydroksyetylo)-piperazyny w 500 cm3 bez¬ wladnego toluenu ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 4 godzin..Po oziebieniu dodaje sie 700 cm3 wody desty¬ lowanej i dekanuje warstwe wodna. Roztwór toluenowy przemywa sie 500 cm3 wody desty¬ lowanej, pa czyim ekstrahuje sie go 750 cm3 N kwasu solnego. Roztwór w kwasie solnym alkalizuje sie wobec fendloftaleiny lugiem so¬ dowym (d = 1,33). Wydzielona zasade ekstra¬ huje sie za pomoca 400 cm3 chloroformu, Roztwór chloroformowy osusza sie nad bez¬ wodnym siarczanem sodowym, a nastepnie od¬ parowuje do sucha w prózni. Otrzymuje sie 75 g 5-[3'-(4"-P-hydr«ksyetylopiperazyno)- proploj-iminodwubenzylu, którego dwuchlo- rowtodorek po przekrystalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia okolo 225°C.Wyjsciowy: 5-(3'-pi-toluenosiiilfonylooksypra- pyla)-iminodwubenzyl otrzymuje sie w naste¬ pujacy sposób: Roztwór 94 g 5-(3'-hydroksypropylo)-imino- dwubenzylu w 430 cm3 bezwodnej pirydyny oziebia sie do temperatury 3°C w wodzie z lodem i dodaje w ciagu 15 minut 71 g chlor¬ ku p-toluenosulfonylu. Mieszanine pozostawia siie w spokoju w ciagu 18 godzin, w temperatu¬ rze okolo 0°C, po czym dodaje sie 2 litry wody z lodem. Produkt wykrystalizowalje.Krysztaly odsacza sie, przemywa 1 litrem wody z lodem i suszy w temperaturze 45°C pod próznia. Po przekrystalizowaniu w 350 cm8 etanolu otrzymuje sie 85 g 5-(3'-p-tolu- enosulfonylooksypropylo)-iminadwubenzylu, o temperaturze topnienia 100—102°C.Przykl a d IV. Postepujac tak, jak w przykla¬ dzie III z 16 g 5-(3'-p-toluenosiulfonylooksypro- pylo)-iminodwubenzylu i 20,35 g l-(2'-hydroksy- etoksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 15,6 g 5-[3'-(4"-|3-hydroksyetoksyetylopiperazyno)-pro - pyla]-iminodwubenzylu, którego chlorowodorek po przekrystalizowaniu w etanolu posiada tem¬ perature topnienia 215°C.Przyklad V. Postepujac tak, jak w przykla¬ dzie III z 19 g 3,7-dwuchlorc^5(3'-p-toluenosul- fanyloioksypropylo)-iminodwubenzylu i 15,6 g 1-(2'-hydroksyetylo) -piperazyny otrzymuje sie 10,3 g 3,7-dwuchloro-5-[3/-(4,'-P-hydroik!syeitylo- piperazyno)-propylo]-iminodwubenzylu, którego chlorowodorek po praekrystalizowaniu w etano¬ lu posiada temperature topnienia okolo 205°C.Wyjsciowy 3,7-dwuchloro-5-(3'-p-toluentosulfo- nylooksypropylo)-iminodwubenzyl otrzymuje sie dzialajac chlorkiem p-toluenosulfonylu na 3,7- dwuchloro-S-CS^hydroksypropy^-iminodwuben- -zyl, o temperaturze wrzenia 215—230°C pod cis¬ nieniem 0,6 mm Hg. Ten ostatni otrzymuje sie przez kondensacje w toluenie, w obecnosci a- midku sodowego l-chloro-3-czterohydropirany- looksypropanu 3,7 - dwuchloroiminodwubenzy- lem i nastepna hydrolize za pomoca chlorowo¬ doru w etanolu utworzonego z 3,7-dwuchloro-5- (3'-czte!rohydropilmnylooksypropyljo)-iminodwu - benzylu.Przyklad VI. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie III z 18,5 g 3,7-dwuchlora-5(2'-p-tolue- nosulfonylooksyetylo)-iminodwubenzylu i 10,4 g l-(2'-hydroksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 11,8 g 3,7-dwuchlc^o-5-[2/-(4,'-P-hydrofesyety- lopiperazyno)-etylo] -iminodwubenzylu, którego bisHmetanosulfondian, po przekrystalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia 250— 252°C.Wyjsciowy 3,7^dwuchloro-5-(2'-^p-toluenosul- fanylooksyetylo)-iminadwubenzy 1 (temperatura topnienia 110—112°C) otrzymuje sie dzialajac chlorkiem p-toluenosulfonylu na 3,7-dwuchloro- 5-(2/-hydroksyetylo)-iminodwubenzyl. Ten ostat¬ ni otrzymuje sie przez kondensacje w toluenie, w obecnosci ermidku sodowego l-chloro-2-czte- rohydropiranylooksyetanu z 3,7-dwuchloroimi- nodwubenzylem i nastepna hydrolize za pomoca chlorowodoru w etanolu utworzonego 3,7-dwu- chlcjro-5-(2'-czteroihydlropiranyloclksyetytlo)-imi - nodwubenzylu. — 4 —Przyklad VII. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie III z 19 g 3,7-dwuchlaro-5-(3'-p-tolue- nosulfonylooksyp^opylo)-iminiodiwubenizylu i 20,9 g r-(hydraksyetoksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 10,8 g 3,7-dwuchloro-5-[3'-(4"-|3-hydroksy- etok,9yetylopipjerazynjc)-p!ropylo 1-imiinodwuben - zyl, którego dwuchlorowodorek po przekrystali- zowaniu w etanolu posiada temperature topnie¬ nia 183—185°C.Przyklad VIII. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie III z 18 g 3,7-dv^chlo(ro-5-(2'-p-toluen/o- sulfonylaoksyetylo)-!tamodwubenizyiLu i 14 g 1- (hydroksyetoksiyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 18,4 g 3,7-dwUichloro-5-[2/-(4''-B-hydiroksyetokisy- etylopiperazyno) -etyflo]-iminodwubenzylu, które¬ go dwuchlorowodorek po przekrystalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia okolo 220°C.Przyklad IX. Roztwór 8,05 g 5-(2,np-tolue- nosulfonylook;Syetylo)-i]minodwujbenzylu i 7 g 1- (hydroksyetoksyetylo)-piperazyny w 50"cm3 bez¬ wodnego tiofLuenu ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna, w ciagu 4 godzin.Po oziebieniu dodaje sie 50 cm3 wody destylo¬ wanej i dekanituje warstwe wodna. Roztwór to- lttenowy pinzemywa sie 100 cm3 wody destylo¬ wanej, a nastepnie ekstrahuje 60 cm3 N kwasu solnego. Roztwór w kwasie solnym alkalizuje sie wobec fenoloftaleiny za pomoca lugu sodowego (d — i,33). Wydzielajaca sie zasiade ekstrahuje sie 100 chi3 chloroformu.Roztwór chloroformowy osusza sie nad bez¬ wodnym siarczanem sodowym, a nastepnie od¬ parowuje do sucha pod próznia, Otrzymuje sie 7,9 g 5-[2/-(4"-B-hydroksyetoksyetylopiperazyno) -etylo]-iminodwubenzylu, którego dwuchlorowo¬ dorek po przekrystalizowaniu w etanolu posia¬ da temperature topnienia okolo 210°C.Przyklad X. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie IX, z 21 g 5-(4/-p-toluenos,ulfonylooklsy- butylo)-imiinodwubenzylu i 17,5 g l-(hydroksy- etoksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 17,4 g 5- [4'-(4"-p-hydroksyetoksyetylopiperazyno) - buty- lo]-iminodwubenzylu, którego dwuchlorowodo¬ rek po przekrystalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia okolo 200°C.Wyjsciowy 5-(4'wp-toluenosulfonylooksybuty- lo)-iminodwubenzyl otrzymuje sie dzialajac chlorkiem p-toiuenosiulfonylu na 5-(4'-hydroksy- butylo)-iminodwubenizyl. Ten ostatni prodrukt o temperaturze wrzenia 215°C pod cisnieniem 0,4 mm Hg otrzymuje sie przez kondensacje w to¬ luenie, w obecnosci amidku sodowego, 1-chloro- 4-czterohydropiranylooksybutanu z iminodwu- benzylem i nastepna hydrolize za pomoca chlo¬ rowodoru w etanolu utworzonego 5-(4'-cztero- hydropiranylooksybaitylo) -toinodwubenizylu.Przyklad XI. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie IX, z 21 g 5-(4/-p^toluenosulfonylooksy- butylo)-iminodwubenzylu i 13 g l-(hydroksyety- lo)-piperazyny otrzymuje sie 17,35 g 5-[4'-(4' - B -hydrcksyetylopiperazyno)-butylo] -imiinodiwu - benzylu, którego dwuchlorowodorek po przekry¬ stalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia okolo 225°C.Przykla d XII. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie IX, z 20,4 g 5-(2/-p-toluenosiulfonylooksy- prcpyloj-iminodwiibenzylu i 17,5 g l-(hydroksy- etoksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 15,6 g 5- [2'-(4"-B-hydroksyetoksyetylopiperazyno)-propy- lo]-iminodwubenzylu, którego dwuchlorowodo¬ rek, po przekrystalizowaniu w etanolu, posiada, temperature topnienia okolo 190°C.Wyjsciowy 5-(2'-p-toluenosulfonylooksypropy- lo)-iminodwubenzyl otrzymuje .sie dzialajac chlorkiem p-toluenosulfonylu na 5-(2/-hydro- ksypropylo)-iminodwubenzyl. Tenostatni o tem¬ peraturze wrzenia 188—198°C pod cisnieniem 0,6 mim Hg otrzymuje sie przez kondensacje w toluenie, w obecnosci amidku sodowego 1-chlo- ro-2-czterohydropiranylooksyp(rotpaniu z imino- dwubenzylem i naisitepna hydrolize za pomoca chlorowodoru w etanolu utworzonego 5-(2'-czte- nohydkxD(piirany Przyklad XIII. Postepujac tak, jak w przy¬ kladzie IX, z 20,4 g 5-(2'-p-tokienosulfonyloo- ksyprapylo)-im'inodwuibenzylu i 13 g l-(hyidro- ksyetylo)-piperazyny otrzymuje sie 13,18 g 5-[2'- (4''-6-hydroksyetylopiperazyno)-propylo] -imino - dwubenzylu, którego dwuchlorowodorek po prze¬ krystalizowaniu w etanolu posiada temperature topnienia ojtolo 210°C.Przyklad XIV. Roztwór 23,2 g 5-(3'-p-tolue¬ nosulfonylooksy-2' - metylopropylo) - iminodwu • benzylu i 29 g 1-(2'-hydroksyetoksyetylo)-pd/pe- razyny w 200 cm3 bezwodnego toluenu ogrzewa sie do wrzenia, pod chlodnica zwrotna, w ciagu 4 gadzin.Po oziebieniu dodaje sie 100 cm3 wody desty¬ lowanej i dekantuje warstwe wodna. Roztwór toluenowy przemywa sie 200 cm3 wody desty¬ lowanej, a nastepnie ekstrahuje 150 cm3 N kwa¬ su solnego. Roztwór w kwasie solnym alkaliizuje sie wobec fenoloftaieiny za pomoca lugu sodo¬ wego (d = 1,33). Wydzielona zasiade ekstrahuje sie 100 cm3 chloroformu.Roztwór chlorofoirmowy osusza sie nad bez¬ wodnym siarczaneni sodowym, a nastepnie od¬ parowuje do sucha w prózni.— I —Po przekrystalizowaniu pozostalosci w 125 cm3 benzyny C, stanowiacej mieszanine weglowodo¬ rów, otrzymanych z nafty, o temperaturze wrze¬ nia miedzy 70—120° otrzymuje Sie 17,95 g 5-[3'- 4"-B-hydroksyetoksyletylopiiperaizyinia) -2'nmeitylo- propylo]-miinodwubenzylu o tempsraturze top¬ nienia 102—103°C.Wyjsciowy 5-(3'-p-toluenosulfionylooksiy-2'- metylopropylo)-iminodwubenzyl otrzymuje sie dzialajac chlorkiem p-tolueniosulfonylu na 5-(3'- hydroksy-2'nmeityloi)rc^ylo)-imiiniod^ubenzyl (temperatura wrzenia 190—200°C pod cisnieniem 0,6 mm Hg). Ten ostatni otrzymuje sie przez kondensacje w toluenie, w obecnosci amidku so¬ dowego l-chloro-2-metylo-3-az!terohydropirany- looksyprcpanu z imanodwubenzylem i nastepna hydrolize za pomoca chlorowodoru w etanolu utworzonego 5-(3/-czterohydropiranylooksy-2'- nietylopiropylo)-imdnodwubenzylu.Przyklad XV. Roztwór 9 g 5-(3'-piperazyno- 2'-metylpropylo)-iminodwubenzylu 2,25 g chlor- -hydryny glikolu i 2,8 g bezwodnej trójetyloa- miny w 10 cm8 toluenu ogrzewa sie do wrzenia, pod chlodnica zwrotna, w ciagu 5 godzin.Po oziebieniu dodaje sie 10 cm8 toluenu i 20 cm8 wody destylowanej. Miesza sie w ciagu 5 minut, po czym dekantuje sie warstwe wodna.Roztwór toluenowy ekstrahuje sie 100 cm8 N kwasu solnego. Roztwór w kwasie solnym prze¬ mywa sie 40 cm8 eteru, a nastepnie aikalizuje wobec fenoloftaleiny za pomoca 10 cm3 lugu so¬ dowego (d = 1,33). Wydzielajaca siie zasade eks¬ trahuje sie 100 cm8 chloroformu. Roztwór chlo¬ roformowy osusza sie nad bezwodnym siaroza-- nem sodowym, po czym odparowuje do sucha pod próznia.Po przekrystaliizowaniu pozostalosci w 130 cm3 benzyny C, stanowiacej mieszanine weglowodo¬ rów, otrzymanych z nafty o temperaturze wrze¬ nia miedzy 70 a 120°C, otrzymuje sie 4,8 g 5-[3'- (4''-hydrx)ksyetylopiperazyno)-2/Hmetylopropylo]- iminodwubenzylu, o temperaturze topnienia 102 —103°C.Wyjsciowy 5-(3'^pipenaizyno-2'-metylopropylo)- iminodwubenzyl o temperaturze wrzenia 225— 265°C pod cisnieniem 0,8 mm Hg otrzymuje sie przez kondensacje w toluenie, - w obecnosci a- midku sodowego, l-acetylo-4-(3'-chloro-2-mety- iopropylo)Hpiperazyny o temperaturze wrzenia 126—127°C pod cisnieniem 0,25 mm Hg z imi- nodwubenzylem i odacetylowanie otrzymanego produktu przez gotowanie z rozcienczonym kwa¬ sem solnym.Przyklad XVI. Roztwór 16 g 5-[3'-(4^-hydio- ksyetylo - l"-piperazynylo)-l'-propylo]-iminodwu- -benizylu w 24 cm8 bezwodnika octowego oraz 120 cm8 bezwodnej pirydyny ogrzewa sie w ciagu 6 godzin na lazni wodnej.Po oziebieniu odparowuje sie rozpuszczalniki do sucha pod próznia i pozostalosc rozpuszcza sie w 250 cm8 eteru. Otrzymany roztwór etero¬ wy przemywa sie kolejno 100 cm8 wody, 200 cm3 5%-owego roztworu wodnego dwuweglanu so¬ dowego i 100 cm8 wody, po czym ekstrahuje sie go kolejno f90 cm8, 50 cm8 i 40 cm8 N kwasu solnego. Polaczone wyciagi w kwasie solnym przemywa sie 50 om8 eteru, odbarwia weglem i aikalizuje za pomoca 20 cm8 lugu sodowego (d = 1,33). Wydzielona oleista zasade ekstrahuje sie czterokrotnie stosujac lacznie 250 cm8 eteru.Wyciagi eterowe laczy siie i przemywa woda.Po oddestylowaniu eteru otrzymuje sie 17,1 g 5-[3-(4"Hace*cksyetylia^^ - nodwubenzylu, którego dwumaleAnian otrzyma¬ ny w alkoholu etylowym, posiada temperature topnienia 198—199°C. PL