PL43782B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania nowych pochodnych fenotiazyny o wzo¬ rze ogólnym I, ich soli z kwasami terapeu¬ tycznie nieszkodliwymi oraz ich czwartorze¬ dowych pochodnych amoniowych. Jako kwasy terapeutycznie nieszkodliwe mozna wymienic kwasy: solny, fosforowy, azotowy, siarkowy, maleinowy, fumarowy, winowy, szczawiowy, metanosulfonowy, etanodwusulfonowy. Czwar¬ torzedowymi solami amoniowymi sa na przy¬ klad chloro-, bromo- lub jodometylany i -ety- lany, chloro- i bromobenzylany i -allilany.W powyzej podanym wzore X oznacza atom siarki albo grupe -SO- lub -SO2-; T ozna¬ cza reszte jedno- lub dwualkiloaminowa o al- kilach zawierajacych 1 — 5 atomów wegla, albo reszte aminy cyklicznej niearomatycznej, np. pirolidynowa, piperydynowa, morfblino- wa, piperazynowa, 4-alkilopiperazynowa, 4-hy- droksyalkilopiperazynowa lub 4-acylooksyaI- kilopiperazynowa. B oznacza dwuwartoscio¬ wy alifatyczny rodnik weglowodorowy o lan¬ cuchu prostym lub rozgalezionym, zawieraja¬ cy 2 — 5 atomów wegla (taki jak na przy¬ klad etylenowy, propylenowy, izobutylenowy, trójmetylenowy, czterometylenowy), podsta¬ wione lub niepodstawione przez rodnik -A-T, przy czym A oznacza zwykle wiazanie lub rodnik metylenowy, a T* ma znaczenie takie jak T.Produkty te otrzymuje sie wedlug nastepu¬ jacych sposobów: 1. przez dzialanie na 3-metanosulfonylofeno- tiazyne haloidkiem aminoalkoholu Hal-B-T (Hal = atom chlorowca) lub jego sola.Reakcje mozna przeprowadzac przy uzy¬ ciu lub bez uzycia rozpuszczalnika i w obecnosci lub nieobecnosci czynnika kon-dcnsujacofch Kmzytnie jest stosowac roz- puszeaabtfk * grapy we^owodorów arltóa- tyamJCtmp. tcfcen luk ksyl«) orni ci^n- nikUfandfcn&ujacjiuw^Aiaiz fcrupy metali toadicanych i lcH pogodnych (takkh Jak nz Wlykfad wodorki, amidki, wodorotlen¬ ki, aiI»fiolffny, alkftki lub arylki metill), w sczefólnósci sód metaliczny, amid^k* so¬ dowy, groszkowany wodorotlenek, sodowy lub potasowy, wodorotlenek litcwy, trfcfev_ ciorzadowy butylan sodowy, bufylolit, fe- nylolit. Reakcje najkorzystniej jest prowa¬ dzic w temperaturze wrzenia rozpuszczal¬ nika. Korzystnie jest sjesowac haloidek aminoalkoholu w pWtaci. wdlnfej, zasady, rozpuszczonej na przyklad w benzenie, to¬ luenie lub ksylenie i dodawaj go do mie¬ szaniny pozostalych reagentów, w której zastosowana fenotiazyna moze byc obecna przynajmniej czesciowo w postaci soli me¬ talu alkalicznego. Do reakcji mozna rów¬ niez stosowac sól haloidku aminoalkoholu, jednakze w tym przypadku trzeba stoso¬ wac wieksza ilosc czynnika kondensuja- cego, w celu zobojetnienia kwasu z uzy¬ tej soli.W przypadku, gdy dwuwartosciowy rod¬ nik alifatyczny -B- posiada rozgaleziony niesymetryczny lancuch, na przyklad: -CHa-CH-, -CH-CH,-, -CH-CJfc-CJ£r, -CHt-CHi-CH- . Cff, moga w czasie reakcji zachodzic przegru¬ powania. Przegrupowanie to jest analogicz¬ ne do przegrupowania, które zachodzi w przypadku wytwarzania prometazyny przez kondensacje dwumetyloaminochlorow- copropanu z fenotiazyna (Charpentier C.R. 225, 30G/1947). Wychodzac, czy to z 2-dwumetyloamino-l-chloropropanu, czy tez z l-dwumetyloamino-2-chloropropanu otrzy¬ muje sie zawsze te sama mieszanine kon¬ cowa, w której prometazyna znajduje sie w przewazajacej ilosci. 2. przez rozklad termiczny 10-fenotiazynylo- karboksylanów aminoalkoholu o wzorze ogólnym II, w którym podane symbole maja znaczenie podane wyzej.Rozklad takich karboksylanów przepro¬ wadza sie przez ogrzewanie ich do tempe¬ ratury powyzej 100°C, najkorzystniej do temperatury miedzy 150°C a 220#C. Stoso¬ wanie wyzszych temperatur jest nieko¬ rzystne, gdyz otrzymuje sie wówczas zwy¬ kle produkty silniej zabarwione. Mozna ogrzewac sam karboksylan, jako taki bez rozpuszczalnika albo tez ogrzewac go w obojetnym srodowisku, np. w dwufenylu, w tlenku dwufenylu, o-dwuchlorobenzenie albo tez w klasycznych rozpuszczalnikach stosowanych do odkarboksylowania, na przyklad w chinolinie lub slabych zasa- '"¦ dach, posiadajacych dostatecznie wysoka temperature wrzenia.W przebiegu tej reakcji zachodzi podob¬ ne przegrupowanie, jak w sposobie pierw¬ szym, w przypadku gdy lancuchy sa rozga¬ lezione i niesymetryczne.Estry stosowane, jako materialy wyj¬ sciowe mozna otrzymac znanymi sposoba¬ mi, na przyklad przez dzialanie haloidkiem (lub estrem) kwasu o wzorze III na odpo¬ wiedni aminoalkohol, mozna równiez dzia¬ lac na amine drugorzedowa karboksylanem chlorowcoalkiIowym tego samego kwasu, 3. przez dzialanie amina, o Wzorze ogólnym H-T na zdolny do reakcji ester, o wzo¬ rze Ogólnym IV, w którym Y oznacza resz¬ te zdolnego do reakcji estru taka, jak atom chlorowca lub reszte estru sulfono¬ wego; a B' oznacza rodnik B, podstawiony lub.^J&fcodsUwkmy pize$ grupe -A-T' lub -A-V', przy czyni X, T B i A maja zna¬ czenie febdane wyzej, a Y' oznacza grupe taka, jak Y. 4. przez alkilowanie znanymi sposobami od¬ powiednich amin pierwszo- lub drugo- rzedowych, to jest zwiazków o wzorze I, w którym T i (albo) T' oznaczaja reszty takie, jak aminowa, jednoalkiloaminowa, piperazynowa, dajace sie przeprowadzic w zwiazki, w których T i (albo) T ozna¬ czaja reszty: dwualkiloaminowa, 4-alkilopi- perazynowa, 4-hydroksyalkilopiperazynowa lub 4-acyIooksyalkilopiperazynowa. 5. przez cyklizacje — najkorzystniej w roz¬ puszczalniku z grupy podstawionych ami¬ dów nizszych kwasów alifatycznych, takich jak formamidy lub acetamidy, albo w dwu- metyloanilinie, w obecnosci czynnika kon- densujacego (wodorotlenek lub weglan me¬ talu alkalicznego) i ewentualnie kataliza¬ tora, takiego jak sproszkowana miedz, — pochodnej o wzorze ogólnym V, w którym jeden z symboli Ri, R* oznacza atom wo¬ doru, a drugi reszte metanosulfonylowa; — 2 —Hal oznacza atom chlorowca (na przyklad chlor lub brom), a pozostale symbole ma¬ ja znaczenie podane wyzej. 6. przez utlenianie za pomoca znanych spo¬ sobów pochodnych, w których X ~ S, co umozliwia otrzymanie pochodnych, w któ¬ rych X = SO lub S02. 7. przez acylowanie pochodnych, w których T i (albo) T' oznaczaja reszty 4-hydro- ksyalkilopiperazynowe, pozwalajace na otrzymanie odpowiednich pochodnych 4- acylooksyalkilopiperazynówych.Niektóre nowe pochodne fenotiazyny moga wystepowac w postaci racemicznej lub optycz¬ nie czynnej, o ile posiadaja asymetryczny atom wegla. Pochodne optycznie czynne moz¬ na otrzymywac wedlug sposobów opisanych wyzej, stosujac jako materialy wyjsciowe zwiazki optycznie czynne. Mozna je tez otrzy¬ mywac z racemicznych produktów odpowia¬ dajacych wzorowi ogólnemu (I) przez rozdzial na antypody optyczne.Produkty otrzymane sposobem wedlug wy¬ nalazku posiadaja cenne wlasciwosci farma- kodynamiczne. Oddzialywuja one silnie zwlasz¬ cza na centralny system nerwowy, dzieki cze¬ mu nadaja sie do stosowania, jako srodki neuroleptyczne, jako srodki wzmagajace dzia¬ lanie znanych srodków znieczulajacych i jako srodki przeciwwymiotowe.Zwiazkami wykazujacymi wybitne dzialanie na centralny system nerwowy sa zwlaszcza te, w których grupa B oznacza -CHi-CH2-CH7 albo CHz-CH-CH^; I GHS X oznacza atom siarki, a T oznacza reszte dwumetyloaminowa, dwuetyloa- minowa, pirolidynowa, piperazynowa, 4-me- tyiopiperazynowa, 4-etylopiperazynowa, 4-hy- droksyetylopiperazynowa lub 4-acetylooksye- tylopiperazynowa.Poza tym, niektóre zwiazki, zwlaszcza te, w których grupa -B-T oznacza -CH2-CH-N (CHth lub -CH,-CH-CHt-N (CHt)i CHi CHt wykazuja wybitne dzialanie antyhistaminowe.Te zas, w których lancuch B zawiera grupe -A-T* wykazuja silne dzialanie spazmolityczne i miejscowo znieczulajace, a zwlaszcza te, w których grupa B ma postac -CH2-GH-CHi-T.Podane nizej przyklady, nie ograniczajac wynalazku, wyjasniaja, jak go mozna reali¬ zowac w praktyce. Podanefw nich. tempera¬ tury topnienia, o ile nie zaznaczono inaczej oznaczone byly w bloku Koflera.Przyklad I. Do roztworu 4 g 3-metano- sulfonylofenotiazyny w 40 cm* bezwodnego ksylenu, o temperaturze 120#C, dodaje sie 0,65 g amidku sodowego i ogrzewa pod chlod¬ nica zwrotna, w ciagu 45 minut. Do otrzy¬ manej zawiesiny soli sodowej dodaje sie w ciagu 45 minut. Do otrzymanej zawiesiny soli sodowej dodaje sie w ciagu 15 minut, pozostawiajac chlodnice zwrotna, 1,95 g 3-dWU- metyloamino-1-chloropropanu rozpuszczonego w 7 cm3 bezwodnego ksylenu i nastepnie ogrzewa do wrzenia w ciagu 4V2 godzin. Po oziebieniu, otrzymana zawiesine wstrzasa sie z 50 cm3 wo¬ dy i 25 cms eteru, nastepnie zasade wy¬ ciaga sie kilkakrotnie rozcienczonym kwa¬ sem siarkowym. Po zalkalizowaniu polaczo¬ nych roztworów kwasnych za pomoca czyste¬ go lugu sodowego (c. wl, 1,33), wyciaga sie oleista zasade kilkakrotnie eterem. Nastepnie polaczone wyciagi eterowe przemywa sie wo¬ da i suszy siarczanem sodowym. Po odparo¬ waniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cis¬ nieniem otrzymuje sie 4,4 g surowej, oleistej zasady.Surowa zasade oczyszcza sie przez przepro¬ wadzenie jej w chlorowodorek w bezwodnym etanolu dzialaniem nasyconego roztworu ete¬ rowego chlorowodoru. Po przekrystalizowaniu w mieszaninie etanolu i eteru otrzymuje sie 2,65 g chlorowodorku 3-metanosul/onylo-10-(3,- -dwumetyloaminopropylo)-fenotiazyny, o tem¬ peraturze topnienia 158—160°C z rozkladem. 3-metanosulfonylofenotiazyne o temperaturze topnienia 164°C mozna otrzymac obok 1-me- tanosulfonylofenotiazyny o temperaturze top¬ nienia 144°C przez dzialanie siarka, w obec¬ nosci malej ilosci jodu, w temperaturze okolo 150—180°C na 3-metanosulfonylodwufenyloami- ne, o temperaturze topnienia 109°C. Te ostat¬ nia otrzymuje sie przez odkarboksylowanie 2 - karboksy-3-metanosulfonylodwufenyioaminy o temperaturze topnienia 185#C.Przyklad II. 20 g 3-metanosulfonylofenó- tiazyny ogrzewa sie z 3,24 g amidku sodowego w 200 cm* bezwodnego ksylenu do wrzenia w ciagu jednej godziny. Nastepnie dodaje sie 9,8 g 3-dwumetyloaminp-2-metylo-l-chloropro- panu rozpuszczonego w 35 cm3 bezwodnego ksylenu i ogrzewa pod chlodnica zwrotna v — 3 —fciajgu 20 godzin. Po tym roztwór przemywa sie; wdSa i klteakrotnie wyciaga 10%-owym kwajletó srutowym. Wyciagi kwasne laczy sie 1 alkalizuje lugiem sodowym (e. wl. 1.33), a nastepnie wyciaga zasade eterem. Po osu- szeahi roztworu eterowego bezwodnym wegla¬ nem potasowym i odparowaniu rozpuszczalni¬ ka pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymuje _ sie 20,8 g S-metanosulfonylo-KH^-dwumety- loammo^-metylopropyloMenotiazyny, o tem¬ peraturze topnienia 138aC.Odpowiedni chlorowodorek, po przekrystali¬ zowaniu w mieszaninie acetonu z eterem, top¬ nieje w temperaturze 229—230°C.Postepujac w sposób analogiczny mozna otrzymac nastepujace produkty: S-metenosulfonylo-lO-^-pirolidyno^' *¦ mety- lopropylo)-fenotiazyne, o temperaturze topnie¬ nia 162—163*C. 3-me1»no8ulfonylc-10-|;3M4"-metylo-l" - pipe¬ razynylo)-propylo]-fenotiazyne, której kwasny dwufumaran topnieje w temperaturze 171— 172#C.Przyklad III. 10 g 3'-metanosulfonylo- -10*-fenotiazynylo-karboksylanu 3-dwumetyloa- mino-2-propylu rozpuszczonych w 50 cm3 prtodwuchlorobenzenu ogrzewa sie w ciagu 3 1/2 godzin do wrzenia, az do ustania wy¬ dzielania sie dwutlenku wegla. Po oziebieniu dodaje sie 50 cm5 eteru, przemywa woda i wyciaga kilkakrotnie 10%-owym kwasem sol¬ nym. Kwasne wyciagi laczy sie i alkalizuje lugiem sodowym (c. wl. 1,33), a nastepnie wy¬ ciaga zasade kilkakrotnie eterem. Polaczone wyciagi eterowe osusza sie bezwodnym we¬ glanem potasowym i rozpuszczalnik oddesty- iowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzy¬ muje sie 8 g 3-metanosulfonylo-10-(2'-dwu- metyloaminopropylo)-fenotiazyny, której chlo¬ rowodorek, po przekrystalizowaniu w miesza¬ ninie acetonu z eterem, topnieje w tempera¬ turze 238—240'C.Wyjsciowy ester, którego chlorowodorek ma temperature topnienia 218—219*C, otrzymuje sie przez ogrzewanie w toluenie 1-dwumety- loamino-2-propanolu z chlorkiem kwasu 3-me- tanosulfonylo-10 - fenotiazynylokarboksylowego o temperaturze topnienia 203°C, przy czym ten ostatni wytwarza sie dzialaniem fosgenu na 3-metanosulfony)ofenotiazyne w toluenie, w obecnosci pirydyny.Przyklad IV. 10 g SMnetanosulfonylo- 10'-fenotiazynylo - karboksylanu l,3-bis-(dwu- rnetyloamino)-2-propylu ogrzewa sie do wrze¬ nia w ciagu 2 godzin w 50 cm* o-dwuchloro- benzenu i otrzymany produkt reakcji traktuje, jak w przykladzie II. Otrzymuje sie w ten sposób 4 g 3-rnetanosulfQnyló-10-[2-,, 3'-bis- (dwumetyloamino)-propylo]-fenotiazyny, o tem¬ peraturze topnienia 113°C.Wyjsciowy ester o temperaturze topnienia 125 — 126°C mozna otrzymac, jak w przykla¬ dzie II, uzywajac l,3-bis-(dwumetyloamino)- 2-propanolu.Przyklad V. 3g 3-metanosulfonylo-10- (3'-tosylooksypfopylo)-fenotiazyny rozpuszczo¬ ne w 40 cm3 bezwodnego toluenu ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 2 godzin z 1,22 g bez¬ wodnej piperydyny. Po oziebieniu, otrzymana krystaliczna zawiesine rozciencza sie 100 cm3 eteru i przemywa kilkakrotnie woda. Nastep¬ nie wyciaga sie 10%-owym kwasem solnym.Po zalkalizowaniu kwasnego roztworu lugiem sodowym (c. wl. 1,33), ekstrakcji eterem, osu¬ szeniu roztworu eterowego bezwodnym siar¬ czanem sodowym i oddestylowaniu rozpusz¬ czalnika pod zmniejszonym cisnieniem, otrzy¬ muje sie 1 g 3-metanosulfonylo-10-(3,-pipe- rydynopropylo)-fenotiazyny, której chlorowodo¬ rek, po przekrystalizowaniu w mieszaninie ace¬ tonu z- eterem, topnieje w temperaturze 180QC (z rozkladem). 3-metanosulfonylo - lO-^-tosylooksypropylo)- fenotiazyne mozna otrzymac przez kondensacje w pirydynie chlorku tosylu z 3-metanosulfony- Io-10-(3,-hydroksypropylo)-fenotiazyna o tempe¬ raturze topnienia 112 —* 113°C, przy czym te ostatnia wytwarza sie przez kwasna hydrolize 3-metano-sulfonylo - lO-^-czterohydropirany- looksypropyloj-fenotiazyny, otrzymanej przez kondensacje 3-czterohydropiranylo-oksy-l-chlo- ropropanu z 3-metanosulfonylofenotiazyna we wrzacym ksylenie, w obecnosci amidku sodo¬ wego.Postepujac w sposób analogiczny mozna otrzymac nastepujace produkty 3-metanosulfonylo - lO^^-dwuetyloaminó- propylo)-fenotiazyne, której chlorowodorek top¬ nieje w temperaturze 186 — 187*C. 3-metanosulfonylo - 10-[3'-(4"-hydroksyetylo- l"-piperazynylo)-propylo]-fenotiazyne, której bis-metanosulfohian topnieje w temperaturze 158 -r- 160°C (z rozkladem). 3-metanosulfonylo - lO-C^-metyloaminopropy- lo)-fenotiazyne, której chlorowodorek topnieje w temperaturze 167°C.Przyklad Vi. 2,1 g. 3-metanosulfonylo- 10-[3W4"-hydroksyetylo-l''-piperazynylo) - pro- pylo]-fenotiazyny rozpuszczone w 21 cm3 bez- -4-wodnej pirydyny, ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 1Vi godziny z 2,8 cm* bezwodnika octo¬ wego. Nastepnie odpedza sie nadmiar rozpusz¬ czalnika pod zmniejszonym cisnieniem i otrzy- •mana pozostalosc alkallzuje 20 cm* 5%-wego wodnego roztwonl weglanu potasowego. Po ekstrakcji chloroformem, osuszeniu roztworu chloroformowego bezwodnym weglanem pota¬ sowym i oddestylowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymuje sie 2,2 g 3-metanosulfonylo - 10-[3'-(4"-acetoksyetylo-l"- piperazynylo)-propylo}-fenotiazyny, której kwa¬ sny dwumaleinian, po przekrystalizowaniu w etanolu, topnieje w temperaturze 173 — 174°C.Przyklad VII. 1,6 g 3-metanosulfonylo- lO-^-aminopropyloJ-fenotiazyny rozpuszczo¬ nych w 30 cm3 czystego dioksanu zobojetnia sie 4,6 cm3 normalnego l^wasu solnego. Do roz¬ tworu tego dodaje sie 20 g 30%-wego wodnego roztworu formolu i 0,2 g tlenku platyny, a na¬ stepnie wstrzasa silnie mieszanine pod lekkim cisnieniem wodoru w temperaturze zwyklej, w ciagu 18 godzin. Po usunieciu platyny przez odsaczenie i odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymana pozosta¬ losc zadaje sie 50 cm3 wody i 5 cm3 n HC1.Wytracony osad odsacza sie, a przesacz alka- lizuje lugiem sodowym (c. wl. 1,33). Nastep¬ nie wyciaga sie zasade eterem, roztwór etero¬ wy osusza bezwodnym siarczanem sodowym i rozpuszczalnik oddestylowuje. Otrzymuje sie 1 g 3-metanosulfonylo - 10-(3'-dwumetyloamino- propylo)-fenotiazyny, której pikrynian topnieje w teperaturze 141 — 142°C.Wyjsciowa 3-metanosulfonylo - 10-(3'-amino- propylo)-fenotiazyne mozna otrzymac przez ogrzewanie w toluenie, w temperaturze 110§C, 3-metanosulfonylo - lO-^tosylooksypropykO-fe- notiazyny z nadmiarem amoniaku.Przyklad VIII. 9,9 g siarczku 2-bromo- -2,-3"-dwumetyloaminopropylo)-amino - 4'-me- tanosulfonylodwufenylu rozpuszczonych w 60 cm3 dwumetyloformamidu ogrzewa sie w ciagu 12 godzin, pod chlodnica zwrotna z 3,3 g bezwodnego weglanu potasowego i 0,3 g spro¬ szkowanej miedzi. Nastepnie odpedza sie roz¬ puszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem i rozpuszcza pozostalosc w 200 cm3 chlorofor¬ mu i 200 cm3 wody. Po oddzieleniu warstwy chloroformowej, wyciaga sie ja kilkakrotnie 10%-owym kwasem solnym. Nastepnie alkali- zuje sie kwasne wyciagi lugiem sodowym (c. wl. 1,33) i wyciaga eterem. Po osuszeniu roz¬ tworu eterowego bezwodnym siarczanem so¬ dowym i odparowaniu rozpuszczalnika, otrzy¬ muje ¦ sie 3,5 g 3-metanosulfonylo-10-(3,-dwu- metyloamino-propylo)-fenotiazyny.Odpowiedni chlorowodorek, po przekrystali¬ zowaniu w etanolu, topnieje w temperaturze 158—i60«C. ^ Wyjsciowy produkt mozna otrzymac przez kondensacje, w obecnosci amidku sodowego w ksylenie l-dwumetyloamino-3-chloropropanu z siarczkiem 2-bromo-2,-amiho-4,-metanosulfonylo- -dwufenylu, o temperaturze topnienia 128dC. topnienia 128°C.Przyklad IX. 10 g 3-metanosulfonylo-ld- -(3,-dwumetyloamino-2,-metylopropylo) -, feno- tiazyny rozpuszczonych w 85 cm3 czystego kwasu octowego zadaje sie w temperaturze 10°C 2,56 g wody utlenionej, zdolnej do wy¬ dzielenia z 1 czesci objetosciowej 130 czesci objetosciowych tlenu i 1,41 g kwasu siarko¬ wego (c. wl. 1,83) rozpuszczonego w 25 cm1 kwasu octowego. Po 2 dniach pozostawania w temperaturze pokojowej roztwór wlewa sie do mieszaniny 150 cm3 wody i 200 cm3 czy¬ stego lugu sodowego (c. wl. 1,33), o tempe¬ raturze ponizej 10*C. Po ekstrakcji chlorofor¬ mem, osuszeniu roztworu chloroformowego chlorkiem wapniowym i odparowaniu rozpu¬ szczalnika, otrzymuje sie 11,2 g surowej za¬ sady.Octyszcza sie ja przez rozpuszczenie w czy¬ stym benzenie i przesaczenie przez kolum¬ ne z tlenkiem glinowym. Po kolejnych elua- cjach benzenem, a nastepnie mieszanina ben¬ zenu z octanem etylowym, odparowuje sie rozpuszczalnik i otrzymuje 2,5 g 3-metano¬ sulfonylo - O-okso-lO-^-dwumetyloamino^-me- tylopropylo)-fenotiazyny, o temperaturze top¬ nienia 166—167°C. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania pochodnych fenotia- zyny o wzorze ogólnym I, w którym X oznacza atom siarki lub reszte -50- lub SOa; T oznacza reszte jedno- lub dwualki- loaminowa o alkilach zawierajacych 1—5 atomów wegla albo reszte aminy hetero¬ cyklicznej, np. pirolidynowa, piperydy no¬ wa, morfolinowa, piperazynowa, 4-alkilo- piperazynowa, 4-hydroksyalkilopiperazynowa lub 4-acylooksyalkilopiperazynowa i B ozna¬ cza dwuwartosciowy, alifatyczny rodnik weglowodorowy o lancuchu prostym lub rozgalezionym, zawierajacym 2—5 atomów wegla, ewentualnie podstawiony przez rod¬ nik -A-T\ w którym -A- oznacza zwykle - 5 —wiazanie lub rodnik metylenowy, a J* na¬ lezy do tej samej grupy co T, jak równiez ich soli i ich czwartorzedowych pochod¬ nych amoniowych, znamienny tym, ze na pochodna fenotiazyny o wzorze ogólnym VI dziala sie zwiazkiem Q, przy czym Pi Q sa tego rodzaju* ze w wyniku reak¬ cji w polozeniu 10 zostaje wprowadzony podstawnik -B-T lub podstawnik dajacy sie przeprowadzic w -B-T, 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze dziala sie haloidkiem aminoalkoholu o wzorze Hal-B-T, w którym Hal oznacza atom chlorowca, a pozostale symbole ma¬ ja znaczenie podane wyzej, na zwiazek o wzorze VII. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze grupe P i zwiazek Q poddaje sie reakcji, w celu otrzymania pochodnej o wzorze II, w którym symbole maja znaczenie podane wyzej, która to pochodna nastepnie pod¬ daje sie rozkladowi termicznemu. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze amina o wzorze H-T dziala sie na zdol¬ ny do reakcji ester o wzorze ogólnym IV, w którym Y oznacza reszte zdolnego do reakcji estru, taka jak na przyklad atom chlorowca lub reszte estru sulfono¬ wego, a B* oznacza dwuwartosciowy alifa¬ tyczny rodnik weglowodorowy o lancuchu prostym lub rozgalezionym, zawierajacy 2—5 atomów wegla, ewentualnie podsta¬ wiony przez grupe A-T lub -A-Y', w któ¬ rej Y, nalezy do tej samej grupy co Y, a pozostale symbole maja znaczenie poda¬ ne wyzej. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze alkiluje sie wedlug znanych metod od¬ powiednie aminy pierwszo- lub drugorze- dowe. 6. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna lym, ze cyklizuje sie pochodne, o wzorze ogólnym V, w którym symbole Ri i Rz oznaczaja jeden atom wodoru, a drugi rodnik metanosulfonylowy: Hal oznacza atom chlorowca, a pozostale sym¬ bole maja znaczenie podane wyzej. 7. Odmiana sposobu* wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze utlenia sie odpowiednie pochodne, w których X = S. 8. Odmiana sposobu wedlug zastrz. i, dotycza¬ ca pochodnych, w których T i (lub) T sta¬ nowia grupy 4-acylooksyalkilor5iperazy no¬ we, znamienna tym, ze acyluje sie odpo¬ wiednie pochodne 4-hydroksyalkilopipera- zynowe. Societe des Usines Chimiaues Rhóne — Poulenc Zastepca: inz. Józef Felkner rzecznik patentowy-302-CHj B ~ T W20R l O^JJ^-CH, i COOH TZOB ID B-Y *ZOB TV Do opisu patentowego nr 43782 ..-Qf. MM Bal B - T COO - B - T cco- 000- V«i «XOB VD PL