PL42722B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano dnia 11 grudnia 1959 r. 5" til 1 t&Lt BIBLif Urz-;- POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 42722 KI. 85 c, 2 VEB Kombinat „Otto Grotetuohl" Bohlen, Niemiecka Republiika Demokratyczna / Sposób przeróbki wód sciekowych, zwlaszcza pochodzacych z urzadzen do wzbogacania wegla Patent trwa od dinia 2 kwietnia 1&59 r.Przedmiotem wynalazku jest sposób -przeróbki wód sciekowych, zwlaszcza z urzadzen do wzbo¬ gacania wegla,, przez odparowanie tych wód.Znane, sa sposolby chemiczne, fizyko-chemiczine I 'biologiczne oczyszczania i przeróbki wód scie¬ kowych. Na przyklad zawiesimy w wodach scie¬ kowych, uwalnia sie od substancji rozpuszczo¬ nych przez adsorpcje, przez odwirowanie i fil¬ trowanie, reakcje wytracania, utlenianie i wy- mjywatniie rozpuszczalnikami Próbowano rów¬ niez „spalac wody sciekowe albo odparowy¬ wac )je z dodatkiem lub bez dodatku chemi¬ kaliów. Wszystkie takie sposoby posiadaja pew¬ ne wady, np. przy spalaniu i odparowywaniu wód sciekowych, traci sie cenne substancje lot¬ ne zawarte w wodzie, które dostaja sie do wód craz atmosfery i zanieczyszczaja je. Po doda¬ niu alkaliów, które wystarcza do zobojetnienia obecnych w sciekach fenoli i kwasów tluszczo¬ wych, wprawdzie glówna ilosc tych substancji pozostaje zawarta w pozositalosci destylacyjnej w postaci soda alkalicznych, jednak pewna iilosc tych substancji przechodzi z oparami i daje zanieczyszczony kondensat. Z tego powodu lotne substancje wydobywa sie z oparów przez prze¬ mywanie ich substancjami reagujacymi alkalicz¬ nie.Przy odparowywaniu wód wytlewnyeh okazalo sie [nieekonomiczne wiazanie fenoli i kwasów tluszczowych w pozositailosci destylacyjnej za pomoca alkaliów, a wiec lugiem sodowym albo potasowym, ze wzgledu na zapotrzebowanie du¬ zych ilosci stosunkowo drogich alkaliów. Jezeli stosuje sie tlenek lub wodorotlenek wapniowy albo tlenek lub wodorotlenek magnezowy, wów¬ czas dochodzi latwo, zwlaszcza przy sciekach i przy wysokich zawartosciach kwasów tlusz¬ czowych, do przywierania soli wapniowych lub magnezowych do rur grzejnych, a w zwiazku z tym do zlej wydajnosci przy odparowywaniu.Oprócz tego przy dodatku tlenków lub wodo* rotlenków alkalicznych albo ziem alkalicznych, moze nastapic kwasna reakcja w ostatnich stop¬ niach wjielostqpnLowych stacji wyparnych, co prowadzi do korozji w przestrzeni parowejiw czesciach aparatury stykajacej sie z powsta¬ jacymi kondensatami.Stwleirdzono, ze wymieniane wady nie wyste¬ puja, jezeli przy odparowywaniu doda isie do scieków amoniaku, zamiast lugu sodowego albo potasowego lub wodorotlenków ziem alkajlicz- nych. Amoniak mozna wyeliminowac z konden- saitów otrzymanych przy odparowaniu i czescio¬ wo odprowadzac z powrotem do poszczególnych stopni odparowywania. W wyparce, doprowa¬ dzony z powrotem ^amoniak cofa dysocjacje soli amonowych wyzszych fenoli oraz kwasów tlusz¬ czowych i z tego powodu glówna czesc soli amo¬ nowych wyzszych fenoli i kwasów tluszczowych pozostaje w pozostalosci z odpaiowywania1. 'Po¬ niewaz opary w kazdym Wapniu odparowywania zawieraja dostateczna ilosc amoniaku, nie za¬ chodzi niebezpieczenstwo korozji Jest wprawdzie znane, ze przy odpedzaniu fenoli z wód wytlewnych za pomoca pary obie¬ gowej, uitrzyimuje sie w obiegu parowym pewna zawartosc amoniaku, azeby zasadniczo odpedzic tyilko fenole. Nie jestt takze nowoscia, azeby podczas odlpedzania fenoli pracowac w obec¬ nosci nadmiaru amoniaku i pod zwiekszonym oisnieniem, przez co zostaje dalej w korzystny sposób cofnieta hydroliza kwasnych zwiazków organicznych innego rodzaju.W przeciwienstwie do tego, wbrew oczekiwa¬ niu stwierdzono, ze mozna cofnac hydrolize soli amonowych kwasów tluszczowych i wyz¬ szych fenoli, jezeli odparowywanie wody wyt- lewnej iprzeprowadzi sie sltopniowo w prózni.Rrzy tym odparowywaniu stezenie soli asmontr wych kwasów tluszczowych i wyzszych fenoii nie jest stale, jak to ma miejsce przy odpedza¬ niu za pomoca pary obiegowej, lecz przy prawie calkowitym odparowaniu wody, dochodzi pra¬ wie do dwudziestokrotnego stezenia soli amonowych. Mimo to udaje sie zatrzymac w kon¬ centracie niepozadane w oparach kwasy tluszczo¬ we i wyzsze fenole, z którego mozna je pózniej otrzymac.Stwierdzono poza tym, ze w przypadku prze¬ róbki wód zawierajacych bardzo duze ilosci kwasów tluszczowych i tylko malo amoniaku, dodanie mieszaniny tlenków albo wodorotlen¬ ków wapniowego lub magnezowego z amonia¬ kiem, prowadzi do korzystnych wyników. Do¬ datek tlenku wapniowego lub magnezowego mozna przy tym zredukowac do polowy i nawet do jednej czwartej ilosci potrzebnej do zwiaza¬ nia kwasów tluszczowych, a zawartosc amonia¬ ku utrzymuje sie w poszczególnych stopniach cdparowywania na takim poziomie, ze wartosc pH pozostalosci z odparowywania nie jest niz¬ sza niz 8. Nie wysltepuje przy tym przywieranie soli na rurach do odparowywania.Jako pozostalosc z odparowywania otrzymuje sse przy tym sposobie mieszanine soli wapnio¬ wych lub magnezowych i amonowych, która w (temperaturach wyzszych jest ciekla, a w niz¬ szych zestala sie na paste.Stwierdzono, ze do dialszej przeróbki pozosta¬ losci np. do rozkladu cieplnego, która powinna znajdowac sie w mozliwie stalej postaci i za¬ wierac kwasy tluszczowe w postaci soli wap^ mioWych lub magnezowych, mozna dodawac wapno w postaci tlenku, wodorotlenku albo we¬ glanu wapniowego luib tez tlenku, wodorotlen¬ ku albo weglanu magnezowego. Otrzymuje sie przez to krucha, wilgotna mase, która bez dal¬ szego suszenia mozna np. doprowadzic do pieca obrotowego. Poniewaz przy tym termicznym rozkladzie, wapn albo magnez otrzymuje sie na koncu w postaci weglanu, mozna ten weglan w obiegu kolowym znowu dodac do . swieze:' pozostalosci wapniowo- (lub magnezowo) amo¬ niakalnej, uzyskanej przy odparowywaniu.Przyklad: 1 ms wody wytlewnej po wstep¬ nym oczyszczeniu w znany sposób wprowadza sie do itrzystopniowej wyparki própniowej. Z opar rów z trzech korpusów wyparnych otrzymuje sie fenole lotne z para przez wymywanie w po¬ szczególnych wiezach pluczacych, za pomoca 15%-wego lugu sodowego. Opary z obu pierw¬ szych stopni sluza nastepnie do ogrzania na¬ stepnego stopnia odparowywania i skraplaja sie pnrzy tym, a opary z trzeciego stopnia — skrapla sie w chlodnicy. Z mieszaniny trzech konden¬ satów i(950 kg) oddestyiowuje sie w kolumnie amoniak, który znowu dodaje sie do poszczegól¬ nych stopni odparowywania w takiej ilosci zeby wartosc pH odchodzacej pozostalosci nie byla nizsza od 8. Dzieki doprowadzeniu amoniaku do oparów, przechodza praktycznie biorac tylko fe¬ nole lotne z para, przy czym te opary nie dzia¬ laja korozyjnie, a wyzsze fenole i kwasy tlusz¬ czowe pozostaja w pozostalosci z odparowania (okolo 50 kg), z której mozna je otrzymac.Skropliny otrzymywane z kolumny do odpe* dzania amoniaku sa bezbarwne i bez zapachu oraz zawieraja tyilko slady substancji organiczr nych. _ . . . j .":';: - 2 - PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób przeróbki wód sciekowych, zwlaszcza pochodzacych z 'urzadzen do wzbogacania we¬ gla przez odpairowywaoie tych wód, znamien¬ ny tym, ze odparowywanie wody przeprowa¬ dza sie stopniowo w prózni z dodatkiem amoniaku.

2. Sposób wedlug zastirz.. 1, znamienny tym, ze amoniak uwolniony z kondensatu otrzymywa¬ nego z opairów, doprowadza sie z powrotem do poszczególnych stopni odparowywania.

3. Sposób wedlug zastirz. 1. znamienny tym, ze do wód sciekowych o wysokiej zawairtosci kwasów tluszczowych i o malej zawairtosci amoniaku, wprowadza sie dodatkowo tlenek lub wodorotlenek wapniowy albo tlenek lub wodorotlenek magnezowy.

4. Sposób wedlug zastirz. 3, znamienny tym, ze otrzymywana z odparowywania pozostalosc zadaje sie, w celu dalszej przeróbki, tlen¬ kiem, wodorotlenkiem albo weglanem wap¬ niowym lub tleinkiem, wodorotlenkiem albo weglanem magnezowym, w ilosci równowa¬ znej zawairtosci amoniaku. VEB Kombinat „Otto Grotewohl" Zastepca: mgr inz. Adolf Towpik rzecznik patentowy 1697. RSW „Prasa", Kielce. PL