Stojak na choinke Prawo z rejestracji wzoru przemyslowego trwa od dnia: 07 czerwca 2002 r. Pierwszenstwo: 7. 12. 2001 r., Niemcy Dotyczy odmian pierwszej (Vario 2), drugiej (Vario 3) trzeciej (Vario 4) i czwartej (Vario 7). Przedmiotem wzoru przemyslowego jest stojak na choinke, skladajacy sie z korpusu i elementów mocuj acych. Wzór przemyslowy w postaci stojaka na choinke odróznia sie od znanych tego typu stojaków nowoscia i oryginalnoscia przejawiajaca sie w takich jego cechach, jak ksztalt, wlasciwosci powierzchni, uklad linii i barwa.Zgloszenie obejmuje nastepujace piec odmian stojaka na choinke: 1. Odmiana pierwsza, Vario 2 (fig. 1, 9, 10, 11, 12, 13) 2. Odmiana druga, Vario 3 (fig. 2, 3, 14, 15) 3. Odmiana trzecia, Vario 4 (fig. 4, 5, 16, 17) 4. Odmiana czwarta, Vario 7 (fig. 6, 18, 19) 5. Odmiana piata, (fig. 7, 8, 20, 21) Przedmiot wzoru przemyslowego jest uwidoczniony na zalaczonym rysunku zbiorczym zawierajacym fig.l do fig. 8 i przedstawiajacym wszystkie piec odmian stojaka na choinke oraz na zalaczonych rysunkach i fotografiach majacych na celu jego lepsze zobrazowanie, przy czym fig. 1 przedstawia stojak na choinke wedlug pierwszej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 2 i fig. 3 stojak na choinke wedlug drugiej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 4 i fig. 5 - stojak na choinke wedlug trzeciej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 6 - stojak na choinke wedlug czwartej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 7 i fig. 8 - stojak na choinke wedlug piatej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 9 - stojak na choinke wedlug pierwszej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 10 - stojak na choinke wedlug fig. 9 w innym widoku perspektywicznym, fig. 11 - stojak na choinke wedlug fig. 9 w kolejnym widoku perspektywicznym, fig. 12 - stojak na choinke wedlug fig. 9 w widoku z góry, fig. 13 - stojak na choinke wedlug fig. 9 w widoku od dolu, fig. 14 - stojak na choinke wedlug drugiej odmiany w widoku z góry, fig. 15 - . stojak na choinke wedlug fig. 14 w widoku perspektywicznym, fig. 16 - stojak na choinke wedlug trzeciej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 17 stojak na choinke wedlug fig. 16 w widoku z góry, fig. 18 stojak na choinke wedlug czwartej odmiany w widokuperspektywicznym, fig. 19 - stojak na choinke wedlug fig. 18 w widoku z góry, fig. 20 - stojak na choinke wedlug piatej odmiany w widoku perspektywicznym, fig. 21 stojak na choinke wedlug fig. 20 w innym widoku perspektywicznym. Stojak na choinke wedlug pierwszej odmiany, o nazwie Vario 2, sklada sie z korpusu i elementów mocujacych, przy czym jego cechy istotne przejawiaja sie w tym, ze korpus stojaka ma ksztalt plaskiego scietego stozka o zaokraglonej górnej krawedzi. Na powierzchni zewnetrznej stozkowego korpusu, w przyblizeniu w polowie wysokosci korpusu utworzony jest obwodowy, plytki schodek, zas z boku górnej czesci stozkowej powierzchni zewnetrznej korpusu znajduje sie, przenikajacy sie czesciowo z ta stozkowa powierzchnia, pionowy cokól walcowy o osi wzdluznej równoleglej do osi stozka i o plaskiej górnej powierzchni, przy czym cokól walcowy rozciaga sie w przyblizeniu na wysokosci pomiedzy obwodowym schodkiem i w zasadzie plaska powierzchnia górna korpusu, a w górnej powierzchni cokolu walcowego umieszczony jest posrodku walcowy element, który moze przyjmowac rózne polozenia wzdluz swej pionowej osi podluznej, pokrywajacej sie z osia cokolu walcowego. Po diametralnie przeciwnej stronie wzgledem cokolu walcowego powierzchnia stozkowa korpusu ma podluzne pionowe wybranie, z którego wystaje na zewnatrz plaska czesc uchwytowa, o w przyblizeniu trapezowym ksztalcie w widoku z boku, na której swobodnym, wezszym koncu znajduje sie okragle w widoku z boku zakonczenie, majace na swym obwodzie poprzeczne karby, a na swej powierzchni bocznej oznaczenie graficzne. Na plaskich bocznych powierzchniach czesci uchwytowej, po obu jej stronach, umieszczone sa wspólosiowe okragle wystepy. Stozkowy korpus ma wzdluz swej osi srodkowej cylindryczne wybranie, rozciagajacesie od górnej powierzchni korpusu az do powierzchni dna korpusu i rozszerzajace sie stozkowo u góry, przy czym z bocznej powierzchni wewnetrznej cylindrycznego wybrania wystaja promieniowo w kierunku osi srodkowej, równomiernie rozmieszczone na jej obwodzie cztery pochyle elementy mocujace o ksztalcie, w przyblizeniu, zakonczonych pochylonymi klinami scietych ostroslupów. Elementy mocujace maja na ich bocznych powierzchniach przelotowe okragle otwory. Przez przelotowe otwory w elementach mocujacych moze byc przewleczone laczace wszystkie elementy mocujace cieglo w postaci linki, której oba konce wchodza w zakryte sciankami od góry i z boków wybranie w górnej wewnetrznej powierzchni stozkowej korpusu, usytuowane wzdluz promienia, na przedluzeniu którego usytuowana jest czesc uchwytowa. Korpus stojaka ma w zasadzie kolor zielony, przy czym w poblizu dolnej jego krawedzi i na górnej powierzchni ma obwodowe, kolowe paski jasniejszego koloru, zas czesc uchwytowa, elementy mocujace i górna powierzchnia elementu walcowego maja kolor ciemniejszy od korpusu stojaka. Element walcowy ma na swej bocznej powierzchni usytuowane jeden nad drugim obwodowe paski róznego koloru, jasniejsze od koloru jego górnej powierzchni i uwidaczniajace sie w miare podnoszenia elementu walcowego, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonym rysunku fig. 1 i na zalaczonych fotografiach fig. 9 do fig. 13. Stojak na choinke wedlug drugiej odmiany, o nazwie Vario 3, sklada sie z korpusu i elementów mocujacych, przy czym jego cechy istotne przejawiaja sie w tym, ze korpus stojaka ma ksztalt plaskiego scietego stozka o zaokraglonej górnej krawedzi. Na powierzchni zewnetrznej stozkowego korpusu, w przyblizeniu w polowie wysokoscikorpusu utworzony jest obwodowy, plytki schodek, zas z boku górnej czesci stozkowej powierzchni zewnetrznej korpusu znajduje sie, przenikajacy sie czesciowo z ta stozkowa powierzchnia, pionowy cokól walcowy o osi wzdluznej równoleglej do osi stozka i o plaskiej górnej powierzchni, przy czym cokól walcowy rozciaga sie na pewnej dlugosci zaczynajac sie w przyblizeniu od plaskiej powierzchni górnej korpusu, a w górnej powierzchni cokolu walcowego umieszczony jest posrodku walcowy element o osi pokrywajacej sie z osia cokolu walcowego. Po diametralnie przeciwnej stronie wzgledem cokolu walcowego powierzchnia stozkowa korpusu ma podluzne pionowe wybranie, z którego wystaje na zewnatrz plaska czesc uchwytowa, o w przyblizeniu trapezowym ksztalcie w widoku z boku i o wezszym swobodnym koncu. Na plaskich bocznych powierzchniach czesci uchwytowej, po obu jej stronach, umieszczone sa wspólosiowe okragle wystepy. Stozkowy korpus ma wzdluz swej osi srodkowej cylindryczne wybranie, rozciagajace sie od górnej powierzchni korpusu az do powierzchni dna korpusu i rozszerzajace sie stozkowo u góry, przy czym z bocznej powierzchni wewnetrznej wybrania wystaja promieniowo w kierunku osi srodkowej, równomiernie rozmieszczone na jej obwodzie cztery pochyle elementy mocujace o ksztalcie, w przyblizeniu, zakonczonych pochylonymi klinami scietych ostroslupów. Elementy mocujace maja na ich bocznych powierzchniami przelotowe okragle otwory. Przez przelotowe otwory w elementach mocujacych moze byc przewleczone laczace wszystkie elementy mocujace cieglo w postaci linki, której oba konce wchodza w zakryte sciankami od góry i z boków wybranie w górnej wewnetrznej powierzchni stozkowej korpusu, usytuowane wzdluz promienia, na przedluzeniu którego usytuowana jest czescuchwytowa. Z dna korpusu wystaje pionowo element ustalajacy majacy stozkowe ostre zakonczenie Korpus stojaka ma w zasadzie kolor zielony, przy czym w poblizu dolnej jego krawedzi i na górnej powierzchni ma obwodowe, kolowe paski jasniejszego koloru, zas czesc uchwytowa, elementy mocujace i górna powierzchnia elementu walcowego maja kolor ciemniejszy od korpusu stojaka, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach fig. 2, 3 i zalaczonych fotografiach fig. 14, 15. Stojak na choinke wedlug trzeciej odmiany, o nazwie Vario 4, sklada sie z korpusu i elementów mocujacych, przy czym jego cechy istotne przejawiaja sie w tym, ze korpus stojaka ma ksztalt plaskiego scietego stozka o zaokraglonej górnej krawedzi. Z boku górnej czesci stozkowej powierzchni zewnetrznej korpusu znajduje sie, przenikajacy sie czesciowo z ta stozkowa powierzchnia, pionowy cokól, w przyblizeniu pólwalcowy, o osi wzdluznej równoleglej do osi stozka i o plaskiej górnej powierzchni, przy czym cokól pólwalcowy rozciaga sie w przyblizeniu od w zasadzie plaskiej powierzchni górnej korpusu ku dolowi, do przeciecia sie z powierzchnia stozkowa korpusu, a w górnej powierzchni cokolu polwalcowego umieszczony jest walcowy element, który moze przyjmowac rózne polozenia wzdluz swej pionowej osi podluznej, pokrywajacej sie z osia cokolu polwalcowego. Po diametralnie przeciwnej stronie wzgledem cokolu polwalcowego z powierzchni stozkowej korpusu wystaje na zewnatrz plaska czesc uchwytowa, o w przyblizeniu trapezowym ksztalcie w widoku z boku, na której swobodnym, wezszym koncu znajduje sie okragle w widoku z boku zakonczenie, majace na swym obwodzie poprzeczne karby, a na swej powierzchni bocznej oznaczenie graficzne. Na plaskich bocznych powierzchniach czesciuchwytowej, po obu jej stronach, umieszczone sa wspólosiowe okragle wystepy. Stozkowy korpus ma wzdluz swej osi srodkowej cylindryczne wybranie, rozciagajace sie od górnej powierzchni korpusu az do powierzchni dna korpusu i rozszerzajace sie stozkowo u góry, przy czym z bocznej powierzchni wewnetrznej wybrania wystaja promieniowo w kierunku osi srodkowej, równomiernie rozmieszczone na jej obwodzie, cztery pochyle elementy mocujace o ksztalcie, w przyblizeniu, zakonczonych pochylonymi klinami scietych ostroslupów. Elementy mocujace maja na ich bocznych powierzchniach przelotowe okragle otwory. Przez przelotowe otwory w elementach mocujacych moze byc przewleczone laczace wszystkie elementy mocujace cieglo w postaci linki, której oba konce wchodza w zakryte sciankami od góry i z boków wybranie w górnej wewnetrznej powierzchni stozkowej korpusu, usytuowane wzdluz promienia, na przedluzeniu którego usytuowana jest czesc uchwytowa. Z dna korpusu wystaje pionowo element ustalajacy majacy stozkowe ostre zakonczenie. Korpus stojaka ma w zasadzie kolor zielony, przy czym w poblizu dolnej jego krawedzi i na górnej powierzchni ma obwodowe, kolowe paski jasniejszego koloru, zas czesc uchwytowa, elementy mocujace i górna powierzchnia elementu walcowego maja kolor ciemniejszy od korpusu stojaka. Element walcowy ma na swej bocznej powierzchni usytuowane jeden nad drugim obwodowe paski róznego koloru, jasniejsze od koloru jego górnej powierzchni i uwidaczniajace sie w miare podnoszenia elementu walcowego, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach fig. 4, 5 i na zalaczonych fotografiach fig. 16, 17.Stojak na choinke wedlug czwartej odmiany, o nazwie Vario 7, sklada sie z korpusu i elementów mocujacych, przy czym jego cechy istotne przejawiaja sie w tym, ze korpus stojaka ma ksztalt plaskiego scietego stozka o zaokraglonej górnej krawedzi. Z boku górnej czesci stozkowej powierzchni zewnetrznej korpusu znajduje sie, przeni-kajacy sie czesciowo z ta stozkowa powierzchnia, pionowy cokól, w przyblizeniu pólwalcowy, o osi wzdluznej równoleglej do osi stozka i o plaskiej górnej powierzchni, przy czym cokól pólwalcowy rozciaga sie w przyblizeniu od w zasadzie plaskiej powierzchni górnej korpusu ku dolowi, do przeciecia sie z powierzchnia stozkowa korpusu, a w górnej powierzchni cokolu polwalcowego umieszczony jest walcowy element, który moze przyjmowac rózne polozenia wzdluz swej pionowej osi podluznej, pokrywajacej sie z osia cokolu polwalcowego. W powierzchni stozkowej korpusu znajduje sie podluzne pionowe wybranie, z którego wystaje na zewnatrz plaska czesc uchwytowa, o w przyblizeniu trapezowym ksztalcie w widoku z boku, na której swobodnym, wezszym koncu znajduje sie okragle w widoku z boku zakonczenie, majace na swym obwodzie poprzeczne karby, a na swej powierzchni bocznej oznaczenie graficzne. Na plaskich bocznych powierzchniach czesci uchwytowej, po obu jej stronach, umieszczone sa wspólosiowe okragle wystepy. Stozkowy korpus ma wzdluz swej osi srodkowej cylindryczne wybranie, rozciagajace sie od górnej powierzchni korpusu az do powierzchni dna korpusu i rozszerzajace sie stozkowo u góry, przy czym z bocznej powierzchni wewnetrznej wystaje promieniowo w kierunku osi srodkowej piec, równomiernie rozmieszczonych na jej obwodzie, pochylych elementów mocujacych o ksztalcie, w przyblizeniu, zakonczonych pochylonymi klinami scietych ostroslupów. Elementy mocujace maja na ich bocznychpowierzchniach przelotowe okragle otwory, przez które przewleczone jest laczace wszystkie elementy mocujace cieglo w postaci linki, której oba konce wchodza w zakryte sciankami od góry i z boków wybranie w górnej wewnetrznej powierzchni stozkowej korpusu, usytuowane wzdluz promienia, na przedluzeniu którego usytuowana jest czesc uchwytowa. Korpus stojaka ma w zasadzie kolor zielony, przy czym w poblizu dolnej jego krawedzi i na górnej powierzchni ma obwodowe, kolowe paski jasniejszego koloru, zas czesc uchwytowa, elementy mocujace i górna powierzchnia elementu walcowego maja kolor ciemniejszy od korpusu stojaka. Element walcowy ma na swej bocznej powierzchni usytuowane jeden nad drugim obwodowe paski róznego koloru, jasniejsze od koloru jego górnej powierzchni i uwidaczniajace sie w miare podnoszenia elementu walcowego, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonym rysunku fig. 6 i na zalaczonych fotografiach fig. 18, 19. Stojak na choinke wedlug piatej odmiany sklada sie z korpusu i elementów mocujacych, przy czym jego cechy istotne przejawiaja sie w tym, ze korpus stojaka ma ksztalt plaskiego scietego stozka o zaokraglonej górnej krawedzi. Na powierzchni zewnetrznej stozkowego korpusu, w przyblizeniu w polowie wysokosci korpusu utworzony jest obwodowy, plytki schodek, zas z boku górnej czesci stozkowej powierzchni zewnetrznej korpusu znajduje sie, przenikajacy sie czesciowo z ta stozkowa powierzchnia, • pionowy cokól walcowy o osi wzdluznej równoleglej do osi stozka i o plaskiej górnej powierzchni, przy czym cokól walcowy rozciaga sie na pewnej dlugosci zaczynajac sie w przyblizeniu od plaskiej powierzchni górnej korpusu, a w górnej powierzchni cokolu walcowego umieszczony jestposrodku walcowy element, który moze przyjmowac rózne polozenia wzdluz swej pionowej osi podluznej, pokrywajacej sie z osia cokolu walcowego. Po diametralnie przeciwnej stronie wzgledem cokolu walcowego powierzchnia stozkowa korpusu ma podluzne pionowe wybranie, z którego wystaje na zewnatrz plaska czesc uchwytowa, o w przyblizeniu trapezowym ksztalcie w widoku z boku, na której swobodnym, wezszym koncu znajduje sie okragle w widoku z boku zakonczenie, majace na swym obwodzie poprzeczne karby, a na swej powierzchni bocznej oznaczenie graficzne. Na plaskich bocznych powierzchniach czesci uchwytowej, po obu jej stronach, umieszczone sa wspólosiowe okragle wystepy. Stozkowy korpus ma wzdluz swej osi srodkowej cylindryczne wybranie, rozciagajace sie od górnej powierzchni korpusu az do powierzchni dna korpusu i rozszerzajace sie stozkowo u góry, przy czym z bocznej powierzchni wewnetrznej wybrania wystaja promieniowo w kierunku osi srodkowej, równomiernie rozmieszczone na jej obwodzie cztery pochyle elementy mocujace o ksztalcie, w przyblizeniu, zakonczonych pochylonymi klinami scietych ostroslupów. Elementy mocujace maja na ich bocznych powierzchniach przelotowe okragle otwory. Przez przelotowe otwory w elementach mocujacych moze byc przewleczone laczace wszystkie elementy mocujace cieglo w postaci linki, której oba konce wchodza w zakryte sciankami od góry i z boków wybranie w górnej wewnetrznej powierzchni stozkowej korpusu, usytuowane wzdluz promienia, na przedluzeniu którego usytuowana jest czesc uchwytowa. Z dna korpusu wystaje pionowo element ustalajacy majacy stozkowe ostre zakonczenie, jak to zostalo uwidocznione na zalaczonych rysunkach fig. 7, 8, 20, 21.Fig. 1 Fig. 2 Fig. 3 Fig. 4 Fig. 5 Fig. 6 Fig. 7 Fig. 8Fig. 1 Fig. 3 Fig. 5 Fig. 6 Fig. 8Fig. 20Fig. 21 PL PL