PL41423B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy krzywobieznego dwulan- cuchowego przenosnika czlonowego, w szcze¬ gólnosci do ladowarek, tasm ladunkowych, prze¬ nosników odzyskowych itd, Krzywobiezne dwulancuchowe przenosniki czlonowe sa znane. Dzialanie ich polega na ró- wnoleglobocznym uksztaltowaniu korytek prze¬ nosnikowych. Dlugosci lancucha i boczne dlu¬ gosci korytek z obu stron sa jednakowe nawet przy ulozeniu! krzywiznowym. Wada tych zna¬ nych konstrukcji polega jednak na tym, ze wprawdzie moga byc utworzone krzywe, jednak stanowiska napedowe i nawrotne musza byc zawsze ustawione równolegle wzgledem siebie.W ten sposób mozna praktycznie tworzyc tylko tak zwade krzywe esowate.Celem niniejszego wynalazku jest taka kon¬ strukcja krzywobieznego dwulancuchowego prze¬ nosnika czlonowego, zwlaszcza przenosnika do ladowarek, tasm ladunkowych, przenosników odzyskowych itd, aby stanowiska napedowe i nawrotne nie musialy byc ustawione równo¬ legle do siebie, lecz aby bylo mozliwe tworzenie dowolnych luków.Wedlug wynalazku osiaga sie to w ten sposób, ze nawracanie obu ciagów lancucha nie odby¬ wa sie na wspólnym bebnie nawrotnym lecz na dwóch pojedynczych krazkach, z których obydwa sa przechylne na punktach wahania na strone o pewien kat i sa utrzymywane w okres¬ lonej odleglosci od siebie, np. za pomoca preta rozporowego. Zaleta takiej konstrukcji w. do¬ stosowaniu do ladowarek itd polega glównie na tym, ze przy jednakowej dlugosci tasmy wysiegowej i tym samym kacie zgiecia osiaga sie wieksza rozpietosc wysiegu. Poza tym dzie¬ ki uniknieciu niepotrzebnych pui&tów zagie¬ cia osiaga sie oszczednosc na energii napedu*W tym rozwiazaniu wedlug wynalazku zacho¬ wuje sie równólegloboczna konstrukcje kory¬ teknosnych. I W innej postaci wykonania wynalazku równó¬ legloboczna konstrukcja korytek nosnych moze nie byc zachowana. Wedlug wynalazku osiaga sie to w ten sposób, ze poziome punkty zagie¬ cia jednolitych i same przez sie nieruchomych korytek przenosnikowych sa umieszczone w przekroju pomiedzy powierzchniami czolowy¬ mi i osia podluzna korytek, a punkty narozne na styku; korytek sa podciete odpowiednio do zadanego kata zagiecia. Osiaga sie w ten spo¬ sób te zalete, ze przenosnik moze byc ulozony na krzywej bez odwrotnego zakrzywiania stano¬ wiska nawrotnego, przy czym jednolite korytka przenosnikowe stanowia same przez sie elementy nieruchome. Dzieki zastosowaniu jednolitych korytek przenosnikowych otrzymuje sie znacz¬ nie prostsza i tansza konstrukcje, gdyz unika sie wielu trudnych problemów nakladania sie, wystepujacych w przypadku korytek równole- globocznych. Korytka przenosnikowe jak w nie¬ których przenosnikach nie krzywobieznych sa z zewnatrz calkowicie gladkie. Do zestawiania korytek nie potrzeba zadnych narzedzi. Nie ma tez zadnych luznych narzadów polaczeniowych, jak sruby, przetyczki itd. Kat zagiecia miedzy dwoma korytkami nosnymi jest zawsze ograni¬ czony do konstrukcyjnie dajacej sie ustalic war¬ tosci, tak iz skrecanie w miejscach zagiecia moze byc utrzymane w dowolnych granicach.Na rysunku przedstawiono znane wykonanie omawianego urzadzenia oraz kilka postaci wy¬ konania urzadzenia wedlug wynalazku, poda¬ nych tytulem przykladu.Fig. 1 przedstawia schematycznie znany dwu- lancuchowy przenosnik czlonowy w widoku z boku, fig. 2 — widok z góry przenosnika we- dlujg fig. 1, fig. 3 — znany przenosnik równiez w widoku z góry lecz w polozeniu wychylonym.Fig. 4 przedstawia widok z góry pierwszej po¬ staci Wykonania wynalazku z l^asma Wosna w polozeniu wychylenia, fig. 5 — szczególy u- rzadzenia wedlug fig. 4 w zwiekszonej skali, fig. 6 — schemat ruchu. Fig. 7 przedstawia wi¬ dok z góry drugiej postaci wykonania wynalaz¬ ku, fig. 8 — szczegól konstrukcji lancuchowej, fig. 9 — równiez szczegól konstrukcji lancucho¬ wej. Fig. 10 przedstawia widok z góry trzeciej postaci wykonania wynalazku. Fig. 11 przedsta¬ wia szkice zasadnicze pewnych przykladów u- lozenia. Fig. 12 przedstawia schematycznie sta¬ nowisko nawrotne i naprezne dla postaci wyko¬ nania wedlug fig. 10, fig. 13 — to samo stano¬ wisko naprezne w innym polozeniu. Fig. 14 przedstawia w zwiekszonej skali widok z boku styku korytek w urzadzeniu wedlug fig. 10, fig. 15 — widok z góry styku korytek przedsta¬ wionego na fig. 14, fig. 16 — przekrój wzdluz linii A—B na fig. 15, fig. 17 — przekrój wzdluz linii E—F na fig. 15. Fig. 19 przedstawia w gór¬ nej czesci widok z góry styku korytek z przezro¬ czyscie narysowanymi narzadami ryglujacymi, a ponizej osi podluznej przedstawia przekrój G—H na fig. 17.Wedlug dotychczas znanych mozliwosci (fig. 1—3) koniec wysiegowy 3 mógl byc wychylony tylko tak, jak przedstawiono na fig. 3. Dwu- lancuchowy przenosnik czlonowy mógl byc wy¬ chylony w bok w punkcie A o kat a lecz w ce¬ lu zachowania jednakowej dlugosci lancucha z lewej i prawej strony, przenosnik musial byc znowu zagiety w punkcie zagiecia B w kierun¬ ku pierwotnym. Jest przy tym niemozliwe, aby scianki boczne 4 wysiegowego konca 3 byly ulo¬ zone w calosci az do konca usypu. Zagiecie w punkcie B wymaga wiekszego zuzycia mocy i tym samym powoduje wieksze scieranie jak równiez daje mniejsza rozpietosc wysiegu, ani¬ zeli to jest mozliwe w postaci wykonania we¬ dlug wynalazku, np. w opisanej nizej postaci wedlug fig. 4 stanowisko napedowe jest ozna¬ czone cyfra 1, stanowisko nawrotne zas cyfra 2.W pierwszej postaci wykonania wynalazku przedstawionym na fig. 4 dwulancuchowy prze¬ nosnik czlonowy jest równiez w punkcie A od¬ chylony w bok o kat a, nie ma jednak wychy¬ lenia odwrotnego az do konca wysiegu, gdzie zostaje przegiety bezposrednio bez prowadzenia obu sciagów lancuchowych na wspólnym beb¬ nie nawrotnym.Jak widac na fig. 5 obydwa ciagi lancucho¬ we sa prowadzone kazdy oddzielnie na wlas¬ nych krazkach pojedynczych 5. Odleglosci pun¬ ktu zagiecia A do krazka nawrotnego 5 z le¬ wej i prawej strony powinny byc sobie równe (Lr = Li). Osadzenie poszczegóbiych kjrazkóiw nawrotnych 5 wymaga specjalnych srodków, aby w kazdym przypadku mogly byc spelnio¬ ne wymienione wyzej warunki. Przyklad ta¬ kiego prawidlowego osadzenia jest podany na fig. 6, gdzie pojedyncze krazki 5 sa osadzone w dwóch widelkach 6. Widelki 6 sa osadzone wahliwie na boki w punkcie zagiecia. A i po¬ laczone ze soba pretem rozporowym 7 na prze¬ gubach F. Dlugosc preta rozporowego 7 jest równa odleglosci s pbu lancuchów przenosnika dwulancuchowego. 2 —W przykladzie wykonania wynalazku wedlug fig. 7 scianki boczne 4 tasmy wyciagowej 3 sa umieszczone nie w odleglosci s lecz w od¬ leglosci ts. W ten sposób wewnatrz koryta przenosnika zostaje pozostawiona przestrzen na przebieg dwulancuchowego przenosnika, ale i w tym przypadku krazki 5 musza byc usta¬ wione wzgledem siebie w odlegosci s. Gdyby krazki byly umieszczone w samych sciankach bocznych, to otrzymanoby nierówne dlugosci lancucha (np. przy wychyleniu przedstawionym na fig. 7 byloby Li nie jest konieczne, aby widelki 7 byly ustawio¬ ne równolegle do scianek bocznych 4 siegajac od krazków 5 az do teoretycznych punktów zagiecia K. Raczej jest korzystne utworzenie •dodatkowego równolegloboku pomocniczego DEFG za pomoca dwóch pretów rozporowych 7 i 8. Punkty D,E,F,G przedstawiaja razem punkty obrotu K. Dzieki temu krazki 5 obra¬ caja sie dokola punktów K w odleglosci s, chociaz w rzeczywistosci te punkty obrotu nie istnieja jako elementy koryta. W ten sposób spelnione jest wymaganie utrzymania róznych dlugosci lancuchów z prawej i lewej strony (Li = LT). Czesto jest korzystne, gdy stanowiska nawrotne sa wykonane jednoczesnie jako sta¬ nowiska naprezne. Jest to latwe do spelnienia, gdy za pomoca wrzecion, srub lub podobnych narzadów punkty obrotu D — E i tym samym odleglosci d lub c lub obydwie odleglosci be¬ da powiekszone jednakowo z lewej i z prawej strony. Osobliwosc w tej konstrukcji, w przy-- padku wiekszego kata wychylenia wymaga ta¬ kiego dwulancuchowego przenosnika, w któ¬ rym miedzy innymi musza byc spelnione dwa warunki, a mianowicie zabieraki 9 musza byc przechylne o kat a wzgledem ciagów lancucho¬ wych 10, jak przedstawiono na fig. 8, lancuch zas powinien równiez dac sie przekrecic w prze¬ kroju o kat a wzgledem zabieraków 9, jak przedstawiono na fig. 9.W postaci wykonania wedlug fig. 10—19 jed¬ nostkowe korytko przenosnikowe sklada sie z blachy dennej m lezacej poziomo posrodku i z dwóch bocznych ceowników lub katowni¬ ków n. Na jednej stronie korytka blacha den¬ na m jest wysunieta i wchodzi nieco do ko¬ rytka sasiedniego (fig. 16).Odpowiednia czesc blachy dennej m korytka sasiedniego jest w tym miejscu odgieta w dól.Pod tymi blachami dennymi m w miejscu teo¬ retycznego punktu obrotu 11 znajduje sie z jednej strony panewkowaty narzad docisko¬ wy o, na przeciwleglym zas korytku — kciuk lub trzpien p. Obydwa te narz sluza do przenoszenia podluznych sil na U wyste¬ pujacych podczas przenoszenia. Oc riednio do teoretycznego punktu obrotu 11 r korytek q sa odpowiednio wyciete pod katei ' (fig. 15).Aby zarówno mogly byc prz< raone sily ciagnienia podluznego (np. pre ukladaniu przenosnika), jak i dla niezawoc o ograni¬ czenia kata a' korytka sa przytrz rwane ra¬ zem, najlepiej za pomoca dwócl aków ry¬ glujacych r, równiez ponizej blacl innych m.Rygle t sa osadzone obrotowo ziarno na trzpieniach t i napinane za pomoc prezyn w.Haki rygli r przy skladaniu kor; : opieraja sie o odpowiednie powierzchnie oj we v na¬ rzadów dociskowych o. Powierzch przyloze¬ nia haków i powierzchnia prz; enia na¬ rzadów dociskowych v sa odda i od sie¬ bie odpowiednio do kata a' (fig. 1 \by moz¬ na bylo rozdzielic korytka, na sach ko¬ rytek przewidziane sa otwory na r 13. Ruch haków ryglujacych r ku sobie j najlepiej ograniczony przez zderzaki x przez upraszcza sie zestawianie korytek. Wystarcz ylko zet¬ knac korytka czolami ze soba, Dzi< zaskocze¬ niu rygli r korytka sa zabezpie le przed rozciagnieciem. Przy rozlaczeniu ytek na¬ lezy rygiel r odciagnac recznie zewnatrz i wtedy korytka zostaja rozdzielo Aby za¬ pobiec wysypywaniu sie przenos ego ma¬ terialu na boki, nie tylko blachy .¦ le m za¬ chodza jedna na druga, lecz równ zachodza jedna na druga boczne obrzeza y igajac do sasiedniego korytka i zapobiegaja Inoszeniu sie prawego korytka. Poza tym ob ia y slu¬ za do usztywnienia wystajacych c i blachy dennej m, razem zas stanowia os » wysta¬ jacego rygla r. W ten sposób ot nuje sie gwarancje, ze nie ma obawy uszkod a miejsc laczenia równiez przy skladaniu i nsporcie.Najwiekszy boczny kat wychylei a" max jest ograniczony przez konstrukcje inowiska naprezonego (fig. 12 i 13) jak rc ;ez kon¬ strukcje dwulancuchowej tasmy 12. )zna po¬ lecic katy a' = 5° oraz a" max. = 3 w kazda strone).Równiez i w tej postaci wykonani rzy kaz¬ dym dowolnym rodzaju ulozenia ^nosnika (prosto lub wedlug dowolnej krzyu obydwa ciagi lancuchów dwulancuchowego snosnika sa naprezone jednakowo. Korytka &\ ksztalto¬ wane tak, iz unika sie zdarzajaceg( *' nieraz zagiecia na punktach naroznych J fig. 10).Korytka sa jak gdyby uszeregowal la swo¬ jej osi podluznej l jedno za drugi: ak lan- 3 ._tftfchf tte' iT dlugosc didlna' pttiatstfnifc* Ir ¦¦* <2(1F -*¦ d»stf przr kttltfytif d- dfeJW i«^WI*. Po«}«Wft^a#Hj?stona linia osiowa dwti^fMllhieWejJ ta&isy prmn&tiey t& pozosta¬ je równie* B»# zfti&wy wt#er rfai«i»r tylko wy- pdwnaó róenieei dl^fdsci ciagów lancuchowych w^gledeHi' li»H* normsrinycha do osi. Róznica ta, Aj- w^ffioSfc m mma smn& latfcuete-^ sin a" mW (&H5? rf'r m** =* 50°; A =¦ 0,2fc s.) Wyrów¬ nanie* rtfeatic cAgów larittficlidwycif odbywa sie Ra ffiwiuwiSRoun nawrotnycn i napreznycn ^eHSftft(*5*iybir nU f!g. ltf i ffc Obydwa po^ je1i^iB^fea]z*iffSsa;w ziiSiiy juz sposób osadzo¬ no tT <&Ue1gftl$c? wzSjfettittey latfcttchów ltf dbro- ttfwo* #zl!flfa%hr tfebtt^óttego' pttriktu obrotu ft m jkitfÓc*r dwttefr Aczttiko% c i dwóch (fiwigftf f Mt Jak cfiwlfenle wagi. ftzeczywiste f^eftiki^ ototti' ^ lajczniftów e sa najlepiej na- $tfS£bn¥ za- pioitfo&a stftfszyrty ft albtt rygluja- Ji^egó^ ufz$dzcnia h^tfratflicztfegot ftib pnWitfa- #fczfte£o w^ledenS frónc* pftetiósnttta. Cisnie- iftfc jtei^latfe sifc wtedy za posrednictwem wa¬ go^* ózftigtfiótofch laczMkó^r c na krazki nfewroin* 1#, fafc M w kafcfttth polozeniu oby- ctWat cftj£i fentittcHÓw sa jWntffcctaftf naprezone.Jnf- sclfeiKaclg We~dlffg fig. 10 widac, ze po- szlSzegrdtós eienieWy Kófytka w punkcie 11 sa ótfgiefe wzglecfeffi ciebie O kat a''. U góry jest zlSznatfzÓne stalfrtfWtsltd ffapedóWe i z betMem naTpecfówym, u dóAi z£s stanowisko nawrotne ze startówTsTfcieln ffaprezltyril k. Chociaz stano- ^isftcT napedotfs i i stanowisko nawrótne k nle sa do siebie równolegle jednak urzadze¬ ni jssf zdolrte* gi lancuchów sa nawracane na pojedynczych kfatfcacfi 15, pity ezyrn nalezy zaznaczyc, ze óste i -=- Sf orttz L — M sa do siebie równo¬ legle".Na schemacie wedlug fig. 13 przenosnik jest ulozony jak na fig. 10, Stanowisko nawrotne k jest ustawione pod katem a" max wzgle¬ dem stacji napedowej i. Normalna odleglosc obu ciagów lancucha poszczególnych krazków 15 wzgledem siebie wynosi s. cos a" max. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenia patentowe h Ktiywobitfiny dwulancuchowy przenosnik ezteiowy, zwlaszcza dd ladowarek* tasm la- dttifeewyan, wyciagawk odzyskowych itd„ tó&niieffiiy tym, ie nawracanie dbu ciagów lancuchowych U0) odbyWa sie na dwóch pojedyAizyih kraikach (5)» przy czym oby¬ dwa sa Bdehyln* w punktach zagiecia (A) ha boki o ktjt («) i utrzymywane w odleglos- 2i DwulaóeucMowy przenosnik* ezlsnewy we- ó%g zastrz; 1; znamienny1 tym, ze poszcze- gólne* ^^krazki1 nawrotne (5)~ sa osadzone w AeznifeaehL (6). 3: Dwulancucttowy przenostiik czlonowy we¬ dlug, zastrz' Z, znamienny tym, ze kazdy równoleglobok pomocniczy sklada sie z dwóch pretów rozporowych (7; 8) polozo¬ nych jeden za dittgfm w odleglosci (c) oraz widelek lacznikowych (0/y osadzonych obro¬ towo w odleglosci rozstawu (S). 4. Dwulancuchowy przenosnik czlonowy we¬ dlug zastrz. T—3, znamienny tym, ze za po¬ moca trzpieni, srub, itd. jeden lut* obydwa prety rozstawnie (7, 8) sa nastawne równo¬ miernie równolegle- do siebie wzdluz bocz¬ nych obrzezy OA; wskutek czego uzyskuje sie zmiane odleglosci. 5. Dwulancuchowy przenosnik czlonowy we¬ dlug zastrz. 1, znamienny tym, ze poziome punkty zagiecia (Tl) jeThrolitych i wlasci¬ wie nieruchomych korytek przenosnikowych sg umfeszczome w przekroju^ miedzy czolo¬ wymi powferzclmranir korytek i osia po- dluzira korytka a punkty narozne (q) sa pod¬ ciete w miejscu styku korytek odpowiednio do zadanego kata zagiecia. 6. Dwulaficuchowy przenosnik czlonowy we¬ dlug zastrz. 1, w którym korytko przenosni¬ kowe jTest utworzone wznany sposób ze srod¬ kowej blachy dennej i bocznych ceowników lob katowników, znamienny tym, ze ponizej blachy dennej (m) na czolowym koncu na osi podluznej korytka znajduje sie trzpien lub kciuk (p) a na przeciwleglym koncu blachy dennej panewkowato wykonany na¬ rzad dociskowy (o), które wspóldzialajac ze soba tworza poziome lozysko obrotowe (U). ?. Dwulancuchowy przenosnik czlonowy we¬ dlug zastrz. 5 i 6, znamienny tym, ze na czo¬ lowym koncu ponizej blachy dennej (m) sa umieszczone dwa haczykowate rygle (r) o- braealne poziomo na trzpieniach (t) a za pomoca sprezyn (w) posuwane do srodka, przy czym ich ruch ku srodkowi jest ogra* niczony w okreslonym stopniu przez zde¬ rzaki (x). 8, Dwulancuchowy piteenosnik czlonowy we¬ dlug zastrz. 5—7, znamienny tym, ze narza¬ dy przyciskowe (o) umieszczone ponizej bla¬ chy dennej (m) wysiegaja w bok w takim stopniu, ze na wewnetrznych powierzch¬ niach czolowych (v) haczyki rygli (r) opie- 4 —raja sie z luzem odpowiadajacym katowi glujacego (r) znajduja sie otwory (13) na re- zagiecia. ke do rozlaczania, polaczenia korytek. 9. Dwulancuchowy przenosnik czlonowy we- Salzgitter Maschinen dlug zastrz. 5—8, znamienny tym, ze na o- Aktiengesellschaft brzezach bocznych w poblizu haczyka ry- Zastepca: Kolegium Rzeczników PatentowychDo opisu patentowego nr 41423 -4-7-y,, Fig12 J ^ L Wzór fednoraz. CWD, zam. PUKe, Czast. zarn. 1?3S 3. 6. 58. 100 egz. Al pism. ki. 3 PL