W krosnach z czólenkami chwytakowymi istnieje jak wiadomo trudnosc wytwarzania nie¬ nagannej krajki. Przyczyna tego jest przede wszystkim sposób wciagania watka. Watek jest wyciagany przez czólenko chwytakowe z cewek zapasowych, umieszczonych z lewej i prawej strony krosna i wprowadzany do otwartego przesmyku. Na poczatku tego procesu nastepu¬ je odciecie odpowiedniej dlugosci watku, który czólenko chwytakowe, wchodzace do przesmy¬ ku, przeciaga przez przesmyk tak, iz do rogu przesmyku zostaje wciagniety koniec o dlugosci w przyblizeniu 12 mm, który tworzy krajke.Az do wspólnego przybicia watku i jego konca tworzacego krajke watek w przesmyku pozo¬ staje nienapiety, co powoduje tworzenie sie klu¬ czek wewnatrz i z boku krajki psujacych wy¬ glad tkaniny.Celem niniejszego wynalazku jest usuniecie wymienionej wady. Wynalazek polega na tym, ze z obu stron tkaniny znajduje sie przesuwny tam i z powrotem w jej kierunku podluznym prowadnik ze szczelina, która w polozeniu ro¬ boczym prowadnika zakleszcza brzegowe nitki osnowowe poza rogiem przesmyku.Dzieki temu odlaczeniu brzegowych nitek osno#wy, co ma miejsce w przyblizeniu na sze¬ rokosci krajki, konce watku, tworzace krajke pozostaja w stanie napietym w rogu przesmy¬ ku. Rózne grubosci tkaniny zdarzajace sie w róznych przypadkach tkania wymagaja odpo¬ wiedniego wymiaru przeswitu szczeliny.Na rysunku przedstawiono przyklad wykona¬ nia wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia miejsce wciagania watku do przesmyku na krosnie z prowadnikiem w przekroju, fig. 2 — odpowiedni widok z góry, fig. 3 — prowadnik w skali powiekszonej w widoku z przodu, fig. 4 — widok prowadnika z góry, fig. 5 — widok z boku, fig. 6 — przekrój wzdluz linii A—B nafig. 2, fig. 7 — prowadnik nastawiany w polo¬ zenie robocze za pomoca specjalnego urzadze¬ nia napedowego, fig. 8 — prowadnik w polo¬ zeniu wylaczonym za pomoca plochy i fig. 9 — miejsce wprowadzenia konca watku w prze¬ smyk powiekszonej skali.Z lewego i prawego brzegu tkaniny znajduje sie po jednym prowadniku 1 zaopatrzonego w szczeline 2. Prowadniki 1 znajduja sie przed plocha 3, a poza tym sa umieszczone tak, iz w swym polozeniu roboczym odlaczaja za ro¬ giem 4 przesmyku w zasiegu krajki brzegowe nitki osnowy 35 patrz fig. 9. Jednoczesnie pro¬ wadniki 1 swymi szczelinami 2 skupiaja razem obrzeze nitki osnowy z boku, jak widac wy¬ raznie na fig. 2. Prowadnik 1 w chwili gdy plo¬ cha 3 zajmuje tylne skrajne polozenie znajdu¬ ja sie w ustalonej odleglosci od plochy. Gdy czólenko chwytakowe 5 jest przerzucone przez przesmyk, to plocha 3, wahajaca sie wraz z bi- dlem 4' zajmuje polozenie przybicia watku.Wówczas plocha przybija wlasciwy watek i je¬ go konce tworzace krajke az do wierzcholka 4 przesmyku.Nalezy teraz zatroszczyc sie o to, aby prowa¬ dniki 1 zwolnily wierzcholek przesmyku 4 dla ponownego przerzucenia czólenka. W tym celu wedlug fig. Ii2 prowadniki 1 sa sprezynujaco umieszczone w kierunku nitek osnowy. Jak wy¬ nika z fig. 2 prowadniki 1 sa umieszczone kazdy na nieruchomo osadzonym precie sprezynuja¬ cym 6. Podczas przybijania watku ploche 3 prowadniki 1 zajmujace dotad polozenie robo¬ cze, zostaja wypchniete w tyl przez ploche 3.Prety 6 umocowane sa przesuwnie w kierunku podluznym w obsadzie 7 za pomoca sruby 8.Obsady 7 preta 6 sa osadzone obrotowo na czo¬ pie 9 i za pomoca sruby nastawczej 10 moga byc ustawione pod okreslonym katem. Nasta¬ wienie obsad 7 pozwala na uzyskanie pozada¬ nego napiecia sprezynujacego preta 6, aby osiagnac zadane odlaczenie brzegów osnowy 35 przez prowadniki 1.W opisanym dotychczas urzadzeniu obydwa prowadniki 1 jednoczesnie zajmuja polozenie robocze, gdy plocha 3 zajmuje tylne skrajne po¬ lozenie. Obydwa prowadniki 1 zostaja nastepnie wspólnie z powrotem ustawione w polozenie nie¬ czynne za pomoca plochy 3. Jest to nie tylko niepotrzebne, ale nawet szkodliwe. Prowadniki bowiem zajmuja wówczas na przemian zasieg wychodzacego czólenka, co przeszkadza przy wyjsciu tego czólenka z przesmyku w drugim jego koncu. Wady tej nie posiada urzadzenie wedlug wynalazku przedstawione na fig. 7, 8 i 9. - Prowadniki 1 posiadajace szczeline 2 (fig. 3, 4, 5) otwarta ku wnetrzu krosna i sa osadzone kazdy z nich na swoim suwaku 20. Suwak ten jest prowadzony poziomo w nieruchomych lozyskach prowadniczych 21, 22. Na suwaku 20 umocowy¬ wany jest nastawnie klocek 23, zaopatrzony w wystajacy bocznie czop 24. Na tym czopie opie¬ ra sie wahliwy kciuk 25. Kciuk 25 jest polaczo¬ ny za pomoca ramienia 26 osadzonego na czo¬ pie 27 umocowanym sztywno w stójanie. Dolny koniec kciuka 25 (polaczony jest przegubowo w miejscu 29 ze swobodnym koncem pionowego preta 28. Dolny koniec tego preta polaczony jest przegubowo z dwuramienna dzwignia 30, osa¬ dzona wahliwie na osi 31 i posiadajaca na kon¬ cu krazek 32, stykajacy sie z mimosrodem 33 pod wplywem sprezyny 34 ciagnacej drugie ra¬ mie dzwigni 30 ku dolowi.Takie urzadzenie znajduje sie z kazdej strony krosna, przy czym mimosrody 33 sa przestawio¬ ne wzgledem siebie o 180°. Za pomoca tych mi- mosrodów 33 prowadniki 1 na przemian przy¬ musowo wprowadzane sa w stan roboczy (fig. 7, 8). Pod dzialaniem mimosrodów prety 28 podnosza kciuk 25, który-zostaje wychylony lu¬ kowo pod wplywem ramienia 26 osadzonego na osi 27. Odbywa sie to przed wprowadzeniem watku i to zawsze z tej strony, z której wpro¬ wadzany jest watek. Nastepnie watek wraz z koncem tworzacym krajke zostaje przybity za pomoca plochy 3. Plocha 3 cofa przy tym odpo¬ wiedni prowadnik 1 w polozenie nieczynne (fig. 8). Oczywiscie mimosrody 33 powinny byc ustawione tak, aby wówczas kciuki 25 zwolnily od nacisku czopy 24. Najlepiej gdy prowadniki 1 sa zaopatrzone w zderzaki 34 z bardziej miek¬ kiego materialu niz metal, o który uderza plo¬ cha 3. W ten sposób unika sie uszkodzenia plo¬ chy 3 i prowadników 1.W polozeniu roboczym odpowiedni prowad¬ nik 1 odciaga w swej szczelinie 2 odpowiednie nitki brzegowe osnowy 35, które na fig. 9 sa przedstawione linia ciagla, poza rogiem prze¬ smyku 4. Tej operacji nie podlegaja pozostale nitki osnowy 36 oznaczone linia przerywana. PL