Opublikowano dnia 21 kwietnia 1958 r. & V*T*A O. )Si3L.!OTf/..POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWE) OPIS PATENTOWY Nr 40754 Inz. Andrzej Suski Warszawa, Polska KI. 74 d, 8/51 Sofy \{(&s Uklad elektryczny dwubarwnej, czterotaktowej pomocniczej sygnalizacji ulicznej Patent trwa od dnia 16 maja 1956 r.Przedmiot wynalazku stanowi uklad elektrycz¬ ny dwubarwnej, czterotaktowej pomocniczej sygnalizacji ulicznej, przeznacaonej wylacznie dla pieszych. Uklad ten umozliwia samoczynne zaswiecanie na zmiane sygnalu czerwonego i zielonego, przy czym zarówno faza swiatla czerwonego, jak i swiatla zielonego sklada sie z dwóch taktów, a mianowicie z taktu rozswie- ceniowego kiedy swiatlosc sygnalu wzrasta od zera do pewnej wartosci maksymalnej, oraz z taktu pelnego swiecenia. Stosunek czasów obu taktów kazdej fazy wynosi okolo 1 : 8 (np. 5 sekund i 40 sekund). Takt rozswieceniowy za¬ stepuje tu faze posrednia, mianowicie faze swiatla zóltego. Upraszcza to w znacznym stop¬ niu zarówno sam uklad sterowniczy, jak i bu¬ dowe sygnalizatora. W mysl wynalazku do ste¬ rowania sygnalizatora stosuje sie uklad termi- storowy. Pomocniczy sygnalizator podwiesny typu lampionowego, umieszczany nad droga cTa pieszych o regulowanym ruchu, posiada jedynie dwa poziomy, odpowiadajace dwóm fazom robo¬ czym. Dzieki stopniowemu rozswiecaniu zaró¬ wek sygnalizacyjnych sygnalizatora zwieksza sie znacznie ich trwalosc, gdyz wyeliminowane zostaja uderzenia pradowe, uwarunkowane mala opornoscia elektryczna zimnego wlókna zarów¬ ki. Ponadto sygnalizator taki jest uksztaltowany w ten sposób, ze dolna jego czesc tworzy lampe uliczna, oswietlajaca jezdnie w porze nocnej.Przedmiot wynalazku uwidoczniono na rysun¬ ku, na którym fig. 1 przedstawia termistorowy uklad sterowniczy wedlug wynalazku, fig. 2 — sygnalizator, stosowany przy tym ukladzie, w pionowym przekroju osiowym, a fig, 3 — syg¬ nalizator w przekroju poziomym wzdluz osi A—B na fig. 2.Uklad sterowniczy wedlug fig. 1 posiada 3 galezie równolegle I, II, III, przy czym galaz I zawiera wylacznik w i duza zarówke oswietle¬ niowa i, galaz II zawiera termistor t\, zarówki sygnalizacyjne z\, z2 odpowiadajace sygnalom zielonym, zarówki sygnalizacyjne c$ ,C4, odpo¬ wiadajace sygnalom czerwonym, oraz cewke przekaznika zwlocznego plt zaopatrzonego w sty¬ ki bierne 3-4 i styki czynne 1-2, 5-6, wreszcie galaz III zawiera termistor t2, zarówki sygnali¬ zacyjne ci, c2 odpowiadajace sygnalom czerwo-nym, zarówki sygnalizacyjne z$, 24, odpowiada¬ jace sygnalom zielonym, oraz cewke przekazni¬ ka zwlocznego p%, zaopatrzonego w styki bier¬ ne 7-6. Opornik r sluzy do ograniczania nate¬ zenia pradu, plynacego przez cewke przekazni¬ ka Pt po przerzuceniu jej na zasilanie za posred¬ nictwem styków 1-2, 7-6.Sygnalizator wedlug fig. 2 i 3 posiada kor¬ pus g, w którym osadzone sa dwupoziomowo po cztery zarówki sygnalizacyjne, odpowiadajace czterem pasom ruchu na skrzyzowaniu. Górny poziom obejmuje zarówki clt cg, cg, C4 dla swia¬ tla czerwonego, dolny zas poziom — zarówki ?i» *2, z* *4 dla swiatla zielonego. Obydwa po¬ ziomy sa oddzielone pierscieniowa przeslona /.Sygnalizator jest zaopatrzony w daszek b 1 pod¬ stawe d, uksztaltowana w postaci oslony reflek¬ torowej dla zarówki oswietleniowej z, stano¬ wiacej zródlo oswietlenia ulicznego na skrzy¬ zowaniu. Obudowe boczna sygnalizatora stanowi osiem barwnych szybek pólmatowych s w ksztal¬ cie wycinków powierzchni walcowych. W gór¬ nym poziomie umieszczone sa szybki czerwone, w dolnym zas — szybki zielone. Szybki obu poziomów, odpowiadajace poszczególnym pas¬ mom ruchu, sa oddzielone czterema promienio¬ wymi przeslonami zacieniajacymi a, umieszczo¬ nymi miedzy daszkiem b i podstawa d. Przeslony te sluza jednoczesnie jako ramki dla szybek s.Tego rodzaju pomocniczy sygnalizator jest zawie¬ szany nad jezdnia na krzyzujacych sie linkach za pomoca ucha e. W czasie pracy sygnalizatora zaswiecaja sie na przemian zarówki z%f ziy 03, c4 oraz zarówki clt e%t z%, za.Sposób dzialania ukladu sterowniczego wedlug wynalazku jest opisany ponizej.Po przylozeniu napiecia do zacisków wejscio¬ wych prad przeplywa jedynie przez galaz II ukladu. Na skutek duzej opornosci poczatkowej termistora t\ prad ten nie wystarcza w pierw¬ szej chwili do rozzarzenia wlókien zarówek *i» z* es, c4. W miare uplywu czasu termistor t\ nagrzewa sie, jego opornosc maleje i prad w galezi wzrasta, rozzarzajac stopniowo wlókna wspomnianych zarówek az do pelnej jasnosci.Przy maksymalnym natezeniu pradu urucho¬ miony zostaje narzad zwloczny przekaznika pi, który po uplywie okreslonej zwloki czasowej zadziala, rozwierajac styki 3-4 i zwierajac styki 1-2, 5-6. Styki 1-2 podtrzymuja przekaznik pA natomiast styki 5-6 wlaczaja galaz III na miejsce galezi II, wylaczonej za pomoca styków 3-4.W galezi III zachodzi obecnie analogiczny pro¬ ces stopniowego rozswiecania zarówek ci, c2, z8, Z4 jak poprzednio w galezi II. Po osiagnieciu przez prad plynacy w galezi III, wartosci maksy¬ malnej uruchomiony zostaje narzad zwloczny przekaznika Pt, który po uplywie podobnej zwloki czasowej jak w przypadku poprzednim zadziala, rozwierajac styki 7-3, za posrednictwem których uzyskiwane bylo trzymanie przekaznika P\ po wylaczeniu galezi II. Przekaznik pt puszcza i caly uklad wraca do polozenia pierwotnego, uwidocznionego na fig, 1, W miedzyczasie ter¬ mistor ti ostyga, dzieki czemu cykl roboczy powtarza sie od poczatku, co umozliwia zacho¬ wanie stalej rytmicznosci dzialania ukladu.Zarówka oswietleniowa z jest wlaczana badz indywidualnie o zmierzchu przez osobe upowaz¬ niona (za pomoca wylacznika wfy, badz tez cen¬ tralnie lacznie z calym zespolem sasiednich la¬ tarn ulicznych. PL