Opublikowano dnia 7 stycznia 1958 r. 60 ima i stycznia iroi aiBLlfcTEK/ ^f- .' -v ruisn;owego yjh&Kii POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 40149 KI. 12 g, 4/02 Zaklady Przemyslu Azotoirego Kedzierzyn*) D^^\ 3100 Kedzierzyn, Polska Reaktor do sgntezg amoniaku Patent trwa od dnia 10 grudnia 1956 r.Reaktory cisnieniowe do syntezy amoniaku róznia sie miedzy soba przede wszystkim roz¬ maitym rozwiazaniem urzadzen wewnetrznych.Wynalazek dotyczy zmian konstrukcyjnych wnetrza konwertora systemu NEC/B dla cisnien wynoszacych okolo 300 atn. Wnetrze konwer¬ tora omawianego typu stanowi odrebny ele¬ ment konstrukcyjny skladany w calosci do na¬ czynia cisnieniowego. Sklada sie ono z dwóch glównych czesci. Dolna czesc stanowi wymien¬ nik ciepla, w którym gaz swiezy zostaje ogrza¬ ny cieplem gazów poreakcyjnych.Górna czesc stanowi komora1 reakcyjna. Jest ona wypelniona katalizatorem oraz zawiera rurki Field'a. Dolna czesc posiada dwa dna si¬ towe, miedzy którymi umieszczone sa rurki.Rurki te sa w dnach sitowych rozwalcowane.Dno sitowe urzadzenia dolnego jest polaczone z czescia górna wnetrza1 konwertora za pomoca kolnierzy sciaganych srubami.*) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa inz. mgr Waclaw Hen¬ nel i inz. mgr Waclaw Marek.Doswiadczenia ruchowe wykazaly, ze wy¬ mienione urzadzenie posiadajace opisane pola¬ czenia nie sa dostatecznie szczelne w czasie pracy. Przyczyna tego sa warunki pracy szcze¬ gólnie niedogodne dla polaczen srubowych i rozwalcowan, a wiec wysoka temperatura do- dochodzaca do 520° C, duza róznica temperatur na obydwóch koncach niektórych srub, drgania calego ukladu oraz korozja wodorowa.W wyniku zebranych doswiadczen ruchowych i przeprowadzonych obliczen stwierdzono, ze w przypadku zachowania calkowitej szczelnosci aparatury moznaby zmniejszyc wymiary wy¬ miennika (pomimo znanego faktu, ze w miare zuzywania sie katalizatora potrzebna jest coraz wieksza powierzchnia wymiany ciepla).Zmniejszenie wymiennika daloby dwie ko¬ rzysci, a mianowicie pozwoliloby na zwiekaae- nie ilosci katalizatora oraz na prowadzenie ru¬ chu calej instalacji w technologicznie koTzyst* niejszych warunkach. Obydwie te korzysci sa równoznaczne ze zwiekszeniem wydajnosci pro¬ dukcji z jednostki objetosci konwertora.Wynalazek polega na rozwiazaniu wnetrza konwertora w sposób zapewniajacy zachowanie doskonalej szczelnosci nawet w ciagu dlugiego okresu pracy, dzieki czemu mozna ograniczyc wielkosc wymiennika1 i osiagnac omówione wy¬ zej korzysci. Wedlug wynalazku doskonala szczelnosc osiaga sie przez zastapienie polaczen kolnierzowo-srubowych miedzy dolna i górna czescia wnetrza1, oraz zawalcowan rurek w górnym dnie sitowym, polaczeniami spawanymi.W utworzonej w ten sposób jednolitej konstruk¬ cji czesci srodkowej wnetrza nie przewiduje sie bezposredniego dostepu do górnego dna si¬ towego, gdyz dostep ten jest zbedny na skutek wysokiej jakosci zamocowan rurek.Wedlug wynalazku konce rurek, które maja byc zamocowane w dnie sitowym zaslepia sie przez przyspawanie do nich odpowiednich kon¬ cówek, które stanowia pelne walce stalowe. W walcach tych na jednym koncu jest wytoczone takie wglebienie, aby jego krawedz stwarzala ko¬ rzystne warunki do spawania z rurka na" styk, na drugim zas jest krawedz tak stoczona, aby po wlozeniu do otworu w plycie sitowej pozo¬ stawalo wlasciwe miejsce do wypelnienia spoi¬ na. Ponadto w czasie toczenia koncówek zazna¬ cza sie na nich w dowolny znany sposób punkt osiowy dla pózniejszego wiercenia. Rurke z przyspawana koncówka wprowadza sie do otworu oraz spawa slepa koncówka z dnem sitowym. Po przyspawaniu w ten sposób sze¬ regu zaslepionych rurek, przewierca sie otwory w koncówkach, otwierajac cale lub prawie cale swiatlo rury. Opisana wyzej metoda umozliwia wiec bardzo dobre wytrzymalosciowo zespawa- nie cienkosciennej rurki z grubym sitem, co nie jest osiagalne znanymi metodami bezpo¬ sredniego spawania rurki z dnem.Zalaczone rysunki przedstawiaja schematycz¬ nie istote wynalazku.Fig. 1 przedstawia w przekroju rurke 1 i kon¬ cówke 2. Jeden koniec koncówki zwrócony na rysunku do rurki jest przystosowany do zespa- wania z nia na styk, a drugi koniec do przyspa- wania do dna sitowego. Ponadto ten ostatni posiada wtoczenie centryczne dla ulatwienia przewiercenia.Fig. 2 przedstawia rurke 1, koncówke 2 i ply¬ te sitowa 3 po zespawaniu, fig. 3 — rurke 1 koncówke 2 i plyte sitowa 3 po przewierceniu koncówki w celu otwarcia swiatla rurki, fig. 4 — fragment przekroju osiowego wnetrza kon¬ wertora z zaznaczonym polaczeniem poszcze¬ gólnych jego czesci przez spawanie. PL