PL39902B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL39902B1
PL39902B1 PL39902A PL3990255A PL39902B1 PL 39902 B1 PL39902 B1 PL 39902B1 PL 39902 A PL39902 A PL 39902A PL 3990255 A PL3990255 A PL 3990255A PL 39902 B1 PL39902 B1 PL 39902B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
salts
irons
iron
parts
temperatures
Prior art date
Application number
PL39902A
Other languages
English (en)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Publication of PL39902B1 publication Critical patent/PL39902B1/pl

Links

Description

Opublikowano dnia. 30 marca 1957 r.CAfg.4 9/66 BIBLIOTE K Ai Urzedu Patentowego Fili!a«ie:«-,Lyfss#JiiLi!fe5'.|! POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY W\fiJ&$- Nr 39902 KI. 4*irr^ Alfons Krause Poznan Polska Sposób otrzymywania ferromagnetycznych zelazinóiu Patent trwa od dnia 12 grudnia 1955 r.Do produkcji tasm magnetofonowych, wkladek ferrytowych do radioodbiorników oraz lekkich rdzeni transformatorowych potrzebne sa lekkie materialy ferromagnetyczne, z których zwlaszcza do produkcji tasm magnetofonowych bardzo korzystnym okazal sie otrzymywany w mvsl patentu nr 34471 odwodniony y wodorotlenek zelazowy. Zwiazek ten jak sie okazalo nie wy¬ kazuje pod wzgledem ferromagnetycznym do¬ statecznej trwalosci, tracac zdolnosci magne¬ tyczne, na przyklad pod wplywem przegrzan lokalnych.Y wodorotlenek zelazowy otrzymuje sie w mysl patentu nr 34471 przez utlenianie wodoro¬ tlenku zelazawego strumieniem powietrza. Wo¬ dorotlenek ten z racji poloznia swego punktu izoelektrycznego pH = 5,2 jest zdolny tworzyc zelaziny np. srebra, magnezu i inne (A. Krause i wspólpracownicy Zeitschr. anorg. allg. Chem. 174 (1928 r.) str. 145, 197 (1931 r.) str. 301).Obecnie udalo sie otrzymac na drodze mokrej ferromagnetyczne zelaziny cynku, miedzi, niklu i kobaltu. Zelaziny te odpowiednio prazone, wy¬ rózniaja sie doskonalymi wlasciwosciami trwa¬ lymi ferromagnetycznymi. I tak na przyklad zelaziny miedziowy, niklowy, kobaltowy staja sie silnie ferromagnetyczne po wyprazeniu najlepiej w temperaturach 800—1000°C, zas zelaziny cyn¬ kowe w temperaturach 280--3000C. Otrzymane zelaziny ze wzgledu na ich zdolnosc trwalego zachowania wlasciwosci ferromagnetycznych na¬ daja sie doskonale do celów wyzej przytoczo¬ nych.Sposób wedlug wynalazku polega na roz¬ puszczaniu w destylowanej wodzie w tempera¬ turze pokojowej siarczanu zelazawego, dodaniu soli cynkowej, miedziowej, niklawej i kobalta- wej w takich ilosciach, by na dwie czasteczki wyjsciowego siarczanu zelazawego FeSO* przy¬ padala jedna czasteczka drugiej soli i nastepnie dodaniu amoniaku lub wodorotlenku potasowca w ilosci stechiometrycznej, np. wedlug rów- niania: 2 Fe S04 + Cu S04 + 6 Na OH = 2 Fe(OH)i + Cu(OH)2 + 3 Na*S04.Mozna stonowac lekki nadmiar amoniaku lub wodorotlenku potasowca. Przez mieszanine reagujaca,, przepuszcza sie silny strumien po¬ wietrza w temperaturze pokojowej przez kilka godzin, wskutek czego, po utlenieniu sie osadu, powstaje odpowiedni zelazin, który odsacza sie, przemywa az do uwolnienia od anionów siarcza¬ nowych, azotanowych lub innych i wysusza na powietrzu. Wysuszony zelazin poddaje sie pra¬ zeniu, w przypadku zelazinu cynkowego w tem¬ peraturach najlepiej 280—30CPC, zas w przy¬ padku zelazinu miedziowego, niklawego lub ko- baltawego najlepiej w temperaturze 800—1000*C.Przyklad I. 2,7 czesci wagowych siedmio^ wodnego siarczanu zelazawego zadaje sie 1,4 czesci wagowej szesciowodnego azotanu kobalta- wego w 200 czesciach objetosciowych wody.Otrzymany roztwór zadaje sie 2,15 czesci obje¬ tosciowej amoniaku (o gestosci d = 0,908).Przez powstala zawiesine mieszaniny wodoro¬ tlenków metali przepuszcza sie strumien po¬ wietrza przez 4 godziny, uzyskujac w wyniku zelazin kobaltawy, który po odsaczeniu prze¬ myciu do zaniku anionów siarczanowych i azo¬ tanowych suszy sie na powierzu, a nastepnie wypraza w temperaturze 900*C. Uzyskany pra¬ wie czarny produkt wykazuje nieprzemijajace silne wlasciwosci ferromagnetyczne i nadajace sie doskonale do wytwarzania zwlaszcza tasm magnetofonowych.P r z y k l a d II, 2,7 czesci wagowych siedmio- ivodnego siarczanu zelazawego i 1,4 czesci wago¬ wej szesciowodnego azotanu niklawego roz¬ puszcza sie w 200 czesciach objetosciowych wody i zadaje 2,15 czesci objetosciowych amoniaku (d = 0i,908). Dalej postepuje sie identycznie jak w przykladzie I, uzyskujac w wyniku po wyprazeniu prawie czarny produkt silnie ferro¬ magnetyczny.Przyklad III. 2,7 czesci wagowych siedmio- wodnego siarczanu zelazawego i 1,04 czesci wa¬ gowej pieciowodnego siarczanu miedziowego rozpuszcza sie w 250 czesciach objetosciowych wody i zadaje 1 czescia wagowa wodorotlenku sodowego w 50 czesciach objetosciowych wody.Dalsze traktowanie przeprowadza sie iden¬ tycznie jak w przykladzie I, uzyskujac w wyniku czarnobrunatny produkt o wlasciwosciach silnie ferromagnetycznych.Sposobem wedlug wynalazku mozna otrzymac zelaziny mieszane, np. niklawo-kobaltawe lub niklawo-kobaltawo-miedziowe lub inne. PL

Claims (3)

  1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób otrzymywania ferromagnetyczuych zelazinów, znamienny tym, ze z soli zelaza¬ wych i soli innych metali wytraca sie za po¬ moca amoniaku lub wodorotlenku potasow- ców wodorotlenki mieszane, po czym tak uzyskany zelazin poddaje sie utlenieniu po¬ wietrzem, wysuszeniu i wyprazeniu w tem¬ peraturach 280—1000°C. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie sole cynku i otrzymany zelazin cynkowy prazy sie w granicach temperatur 280—300°C. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie sole kobaltu i (lub) miedzi i (lub) niklu i otrzymywane zelaziny prazy w temperaturach 800—1000°C. 4. Sposób wedlug zastrz, 1—3, znamienny tym, ze stosuje sie mieszaniny soli róznych metali w celu wytworzenia zelazinów mieszanych. Alfons Krause Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowych CWD — W-w symb. zlec. zam. 742/Ww Nr 10 B-757 WDA Z. 472 10.12.56 100 B5 pap. druk. 80 g 9.
  2. 2.—11.
  3. 3.57 PL
PL39902A 1955-12-12 PL39902B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL39902B1 true PL39902B1 (pl) 1956-12-15

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Al-Adilee et al. Preparation and identification of some metal complexes with new heterocyclic azo dye ligand 2-[2−-(1-Hydroxy-4-Chloro phenyl) azo]-imidazole and their spectral and thermal studies
Maniaki et al. Coordination clusters of 3d-metals that behave as single-molecule magnets (SMMs): synthetic routes and strategies
EP0074443B1 (en) Pigments stable at high temperatures
Bell et al. Copper complexes of pyridine 2-aldehyde and 2-acetylpyridine thiosemicarbazones
Zhao et al. The ferromagnetic [Ln 2 Co 6] heterometallic complexes
Kiyama Conditions for the formation of compounds consisting of BaO and Fe2O3 from aqueous suspensions.
PL39902B1 (pl)
Hou et al. Four tetrazolate-based 3D frameworks with diverse subunits directed by inorganic anions and azido coligand: hydro/solvothermal syntheses, crystal structures, and magnetic properties
US2560971A (en) Production of gamma-ferric oxide hydrate and gamma-ferric oxide
Ito et al. Wet chemical synthesis of zinc-iron oxide nanocomposite
Muro Metal Complexes with Terdentate Ligauds. I. Synthesis of Copper (II) and Nickel (II) Complexes having Salicylaldehydesemicarbazone and Related Compounds as Ligands
Aono et al. Synthesis conditions of nano-sized magnetite powder using reverse coprecipitation method for thermal coagulation therapy
Sanad et al. Cost-effective integrated strategy for the fabrication of hard-magnet barium hexaferrite powders from low-grade barite ore
PL40397B3 (pl)
Qin et al. A novel tetrazolate-and cyanide-bridged three-dimensional heterometallic coordination polymer: crystal structure, thermal stability and magnetic properties
Barati et al. Influences of Precursors Molar Ratio and Basic Agent on Processing of Nickel–Zinc Ferrite Nanopowders by a Sol-Gel Auto-Combustion Method
Brzyska et al. Spectral, magnetic and thermal investigations of some d-electron element 3-methoxy-4-methylbenzoates
Oki et al. Certain Interactions between Transition Metal Ions and the NCS Group in Chromium (III) Isothiocyanato Complexes. II. Reinecke’s Salt Type Complexes Involving Nickel (II), Manganese (II) and Iron (III) Ions
Gil-Hernández et al. A ferromagnetically coupled copper (II) trinuclear secondary building unit as precursor for the preparation of molecule-based magnets
JPS5943408B2 (ja) 亜鉛を固溶した黒色スピネル型酸化鉄の製造法
Ahmed Divalent Transition Metal Ternary Complexes of N-(2-Acetamido) iminodiacetic Acid and Thiosemicarbazide as Well as Dithiocarbazate Derivatives
Świątek-Kozłowska et al. Pyridine-2, 6-dihydroxamic acid, a powerful dihydroxamate ligand for Ni 2+ and Cu 2+ ions
PL67485B1 (pl)
Michalik et al. Bimetallic complexes of aminotriazol as a source of new magnetic materials
Raina et al. Iron (III) complexes of sodium 2-pyridinecarboxaldehyde dithiocarbazonate, a possible chelating agent for the treatment of iron overload