Opublikowano dnia 30 sierpnia 1£55 r. ¦o****** & ^ 3IE3LIOT ..;x,-i ' I Urzedu Patentowego Polskiej RzeLzypospolitej Ludowej li POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr38215 KL Sfcef^ Zjednoczenie Budownictwa Inzynieryjno-Morskiego *) ^ C -f/O^ Gdansk-Wrzeszcz, Polska Sposób wbijania palisady i kafar do wykonywania tego sposobu Patent trwa od dnia 7 pazdziernika 1954 r.W calym szeregu przypadków budowli nawod¬ nych, stosowane jest wbijanie drewnianych pali w formie jednorzedowej palisady. Tego rodzaju palisada stosowana jest miedzy innymi do umac¬ niania brzegów morskich i w tym przypadku zwy¬ kle wbijana jest prostopadle do linii brzegu na odleglosc kilkudziesieciu metrów od brzegu w glab morza.Z róznych wypróbowanych sposobów, najczesciej stosuje sie wbijanie takiej palisady z rusztowan.Pale fusztowaniowe wbija sie za pomoca kafara, z wysunieta swieca. Po wbiciu przed siebie dwóch pali, zabudowuje sie jedno przeslo rusztowan, a nastepnie przesuwa sie kafar na skraj i wbija sie z kolei drugie jarzmo. Powtarzajac wspomniane operacje, wykonywa sie odpowiedniej dlugosci rusztowania, z których wbija sie wlasciwa pali¬ sade. Nastepnie likwidujac za soba juz nie po- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest inz. Zenon Kardzis. trzebne rusztowania, zbliza sie do brzegu. Tego rodzaju wykonywanie rusztowan^ wymaga olbrzy¬ miego nakladu czasu i kosztów, a w rezultacie tylko jedna trzecia, a najwyzej polowa wbitych pali pozostaje na miejscu i spelnia swe zadanie.Przedmiotem wynalazku jest sposób wbijania jednorzedowej palisady nawodnej bez rusztowa¬ nia pomocniczego oraz kafar do wykonywania tego sposobu, który wbija pale kroczac przed sie¬ bie po wykonanej palisadzie, a po skonczeniu roboty wycofuje sie po niej.Na rysunku pokazano szkicowo na fig. 1 — spo¬ sób dotychczasowy ze znanym kafarem, na fig. 2 — kafar wedlug wynalazku w widoku od czola, na fig. 3 — wbijana palisade i plozy prowadnicze kafara w widoku z góry, na fig. 4 — urzadzenie . kroczace.Kafar wedjug wynalazku sklada sie z podwo^ zia i, spoczywajacego mniej wiecej symetrycznie na jednotorowym wózku 2, zaopatrzonym w dwa kólka 3 toczace sie jedno za drugim po szynie lubceowniku 4, polozonym na glówkach wbijanych pali 5. Podwozie 1 utrzymywane jest w pozycji poziomej za pomoca specjalnej konstrukcji dol¬ nej 6, 7 obejmujacej z dwóch stron pale 5, wyko¬ nanej juz palisady. Konstrukcja dolna 6, 7 po¬ siada belki prowadnicze 8, 9, zaopatrzone w re¬ sorowane plozy 10, 11, umozliwiajace wchodzenie kafara na palisade posiadajaca pale róznej sred¬ nicy i pokonywujace ewentualne nierównosci rzedu wbijanych pali. Miedzy stalowymi plozami 10, 11, a sztywnymi belkami 8, 9, umieszczone sa stalowe mimosrody 12, które pokrecane dzwignia, znajdujaca sie na pokladzie kafara unierucha¬ miaja resorowanie, wiazac silnie kafar z paljsada i dajac w ten sposób moznosc bezpiecznej pracy.Na glówkach pali 5, umieszczona jest szyna czy ceownik 4 prowadzacy wózek podwozia. Po wbiciu pala przesuwa sie kafar na nastepne stanowisko przy pomocy stalowej linki, jednym koncem umo¬ cowanej na bebnie dzwigarki, drugim zas koncem zaczepionej za wbite juz pale. Pokrecajac beben dzwigarki, zwija sie linke i kafar przechodzi kól¬ kami po ceowniku 4 na nastepne stanowisko. Po wbiciu dwóch paliT przesuwa sie szyne na dalsze stanowisko. Wykonuje sie to za pomoca specjal¬ nych dwóch urzadzen podnosnikowych, pokaza¬ nych na fig. 4.Kazde urzadzenie podnosnikowe sklada sie z bramki 13 i sruby 14 pokrecanej kluczem 15.Kiedy istnieje potrzeba zmiany polozenia szyny 4, bramke 13 opuszcza sie w dól, a nastepnie pokre¬ cajac sruby 14 podnosnika, opiera sie stopkami bramke o glówke pala, podnosi sie kafar lekko w góire i zwolniona szyne przesuwa sie na swiezo wbite pale. Nastepnie opuszcza sie kafar na szyne.Powtarzajac powyzsze operacje, prowadzi sie bicie pali, przesuwajac dolna szyne jeden raz na dwa pale.Swieca 16 kafara w dolnej czesci umocowana jest przegubowo. Pochylanie jej na i od siebie, odbywa sie przy pomocy srub, umieszczonych u podstawy na koncach zostrzalów 17. Swieca (16), zaopatrzona jest w drabinke, oraz trzy bloczki potrzebne do podnoszenia mlota, podnoszenia pala i zawieszenia pluczki.W celu zabezpieczenia kafara, przed ewentual¬ nym sztormem i wieksza fala,^ dwie polowy dol¬ nej konstrukcji 6, 7, wiaze sie specjalnymi dwoma srubami, przyciskajacymi silnie konstrukcje do wbitej palisady. Sruby (ankry) te zaklada sie po zakonczeniu bicia, natomiast przy przystepowaniu do robót, sruby te latwo sie zdejmuje. Pozwala to na pozostawienia kafara w ciagu nocy na miejscu pracy. Natomiast przy sposobie dotychczas stoso¬ wanym, kafar nalezalo kazdego dnia odprowadzac ' do brzegu i sprowadzac potem z powrotem na miejsce bicia. Zajmowalo to dziennie 2 godziny pracy ^zalogi kafarowej. Czynnosc ta podyktowana jest koniecznoscia zabezpieczania kafara przed ewentualnym porwaniem go wraz z górna czescia rusztowania przez silny sztorm i wysoka fale.Pochlanialo to dotychczas bezproduktywnie 25% czasu efektywnej pracy sprzetu, oraz zalogi kafa¬ rowej. Przy nowym sposobie, czynnik ten jest wykluczony.Sposób i kafar wedlug wynalazku maja zasto¬ sowanie przy wszelkich budowlach nawodnych, np. przy. biciu drewnianej scianki szczelnej usy¬ tuowanej na wodzie zdala od linii brzegowej, przy wykonywaniu ostróg i wszelkiego rodzaju palisad szczelnych i azurowych, które dotychczas wymagaly rusztowan. Nadaje sie on nie tylko do nowych budowli, ale równiez do uzupelniania i reperacji miejsc uszkodzonych np. wyrwanych lub wymytych pojedynczych pali.Sposób i kafar wedlug wynalazku maja równiez analogiczne zastosowanie na ladzie, na gruntach obsuwajacych sie lub bagnistych. v PL