Podstawowym warunkiem dobrej gry skrzyp¬ cowej jest calkowicie swobodny stan lewych miesni barku, szyi i piersi. Miesnie te nie moga byc naprezone trwale, gdyz tylko wówczas zmienne stany nerwowo-miesniowe w ramieniu, przedramieniu, w dloni i w palcach lewej re¬ ki oraz w calej prawej rece sa niczem nie za¬ klócone.Przy calkowicie swobodnych miesniach szyi, barku i tulowia uzyskuje skrzypek pewnosc wyczuwania kazdego chwilowego polozenia le¬ wej reki we wszystkich pozycjach, delikatnosc i wyczucie w pracy palców lewej reki, oraz miekki i jednoczesnie zdecydowany ruch reki prawej.Uwagi te sa wazne nie tylko dla skrzypków wirtuozów, ale maja równiez podstawowe zna¬ czenie w prawidlowej pedagogii nauki gry skrzypcowej i w szybkim opanowaniu techniki gry przez uczacych sie.Dotychczas stosowane podbródki i poduszki nie spelniaja calkowicie swego zadania, nie umozliwiajac skrzypkowi swobodnego i pewne¬ go trzymania instrumentu. Maja one równiez te wade, ze uchwyt ich zgniata boczki skrzypco¬ we i wplywa ujemnie na jakosc barwy dzwieku skrzypiec.Trzymacz skrzypcowy wg. wynalazku usuwa wady dotychczas stosowanych podbródków.Uchwytuje on skrzypce przy guziku trzymaja¬ cym strunociag, w miejscu gdzie wewnatrz -skrzypiec znajduje sie mocny pieniek drewnia¬ ny tak, iz nawet najsilniejsze docisniecie srub mocujacych nie powoduje uginania sie dek i boczków i pogorszenia sie barwy dzwieku skrzypiec.Trzymacz skrzypcowy wg. wynalazku ma te zasadnicza zalete, ze utrzymuje on skrzypce w calkowicie nie chwiejnym polozeniu bez wysil¬ ku miesni barku, szyi i piersi. Przy zastoso¬ waniu sprezystej blachy na niektóre czesci kon¬ strukcyjne, trzymacz wg. wynalazku utrzymuje skrzypce we wlasciwym polozeniu nie w sposób sztywny i twardy, lecz daje skrzypkowi, dziekiswej nieznacznej podatnosci, wyczucie prawidlo¬ wego polozenia instrumentu j lepsze nim kie¬ rowania. Trzymacz ten rowmic^*«a ie zalete, ze wszystKie je^o ozes*r skladowe przymocowane sa do blachy uchwytu mocujacego tak, iz wszel¬ kie naprezenia wzajemne tych czesci sklado¬ wych, wywolane przylozeniem instrumentu do barku,nie przenosza sie na podatne deki skrzy¬ piec, lecz wyrównuja sie w zupelnosci miedzy soba.Trzymacz skrzypcowy wedlug wynalazku, przedstawiony w zestawieniu na fig. 1 i 2 skla¬ da sie z trzech nastepujacych zasadniczych cze¬ sci. Z uchwytu mocujacego z podbródkiem drewnianym lub z masy termoplastycznej, z barkowej tasmy elastycznej z regulowanymi otworami do ustawiania lacza oraz wspornika z uchwytem i poprzeczkami elastycznymi.Uchwyt mocujacy przedstawiony jest na fig. 3 sklada sie on z blachy 4, wygietej na przeciw¬ nych brzegach pod katem prostym, wygieta czesc górna oznaczona jest liczba 26, a dolna 26', przy czym jest ona zakonczona jezykiem 13.Na srodku blacha 4 posiada wyciecie, w które wchodzi guzik i wezszy koniec strunociagu. Pod¬ bródek drewniany 5 przymocowany jest sru¬ bami 6 do górnej czesci blachy 4. W blasze 4 sa podluzne otwory 7 na sruby 8, którymi przy¬ kreca sie listewke 9, poza tym listewka 9 jest dociskana prostopadle do deki skrzypiec dwo¬ ma srubami 10.Przymocowanie uchwytu do skrzypiec polega na tym, ze przyklada sie uchwyt mocujacy do skrzypiec, wklada sie pod strunociag listewke 9 i dokreca sie obie sruby 8, nie dociagajac ich jednakze calkowicie. Nastepnie dociska sie do skrzypiec listewke 9 dwoma srubami 10 przy po¬ mocy srubokretu po przez otwory 11 w pod¬ bródku drewnianym 5 i w koncu dokreca sie obie sruby 8. W ten sposób uchwyt mocujacy docisniety jest w kierunku prostopadlym do dek dolnej i górnej skrzypiec w miejscu znaj¬ dujacego sie miedzy tymi dekami mocnego pien¬ ka, oraz do dolnego progu od strony wewnetrz¬ nej, co zapobiega drobnym przesunieciom uchwytu i umozliwia zastosowanie mniejszego docisku prostopadlego przy pomocy srub 10.Wygieta pod katem prostym dolna czesc 26' blachy 4 wylozona jest ircha 12 dla unikniecia rysowania lakieru na dece skrzypiec. Ircha po¬ kryta jest równiez listewka 9. W srodkowej cze¬ sci blachy 4 sa dwie sruby 15 z nakretkami 16, którymi przymocowuje sie zlacze 11 tasmy bar¬ kowej 2 (fig. 1 i fig. 5). W dolnej czesci 26' blachy 4 jest jezyk 13, na który zaklada sie li¬ stewke 14 wspornika (fig. 4). Wspornik sklada sie z listwy 14 z uchwytem. 18 i sruby docisko¬ wej 19 do polaczenia z jezykiem 13 uchwytu mocujacego 2.Do listwy 14 przymocowane sa £wie róznej dlugosci, odpowiednio do kszitaltu barku wygiete blachy poprzeczne 20 i 21 i oblozone materia¬ lem tekstylnym. Listwa 14 posiada szereg otwor¬ ków tak, iz blachy poprzeczne 20 i 21. mozna w dogodny sobie sposób przymocowac do listwy.Sprezysta barkowa tasma 2 (fig. 1, 2 i 5) jest równiez wylozona materialem tekstylnym, za wyjatkiem czesci srodkowej, w której jest sze¬ reg otworków 22, z których w dwa otwory* w zaleznosci od potrzeby, wklada sie dwie sruby, którymi w dowolnym miejscu przymocowuje sie lacze 17, Tasma barkowa jest odpowiednio do ksztaltu klatki piersiowej i barku wygieta. Zla¬ cze 17 jest tak skonstruowane, ze czesc pleco¬ wa 23 barkowej tasmy 2 jest pod katem okolo 135° do plaszczyzny dolnej deki skrzypcowej.Listwa 14 jest wygieta w taki sposób, aby przy calkowitym oparciu poprzeczek 20 i 21 na barku skrzypce lezaly poziomo. Czesc plecowa 23, czesc piersiowa 24 tasmy barkowej 2, oraz wygiecie 25 blachy 21 (fig. 2 i 4) przeciwdzialaja skosnemu opadaniu skrzypiec w dól od strony, lewej do prawej. PL