Wyprawy scian i sufitów przy stosowaniu pracy recznej wykonywalo sie dotychczas w ten sposób, ze na pierwszy rzut kielni wykonywalo sie zaprawe z ziarna gestego. Po czesciowym stwardnieniu narzutu, które nastepuje zaleznie od uzytej zaprawy po kilku godzinach, wygla¬ dza sie powierzchnie inarzutu przez równomierne wcieranie zaprawy packa murarska, to jest tarka drewniana lub inna. Przy pracy recznej wyko¬ nuje sie narzut w dwu warstwach, dajac pod spód wymieniony powyzej material gesty, na wierzch zas pod tarke zaprawe o ziarnie cien¬ kim, przesianym przez sito.Wedlug wynalazku stosuje sie natomiast na¬ rzut jednorazowy z materialu jednolitego. Jest to mozliwe ze wzgledu na odmienny sposób wy¬ konywania wygladzania powierzchni narzutu sposobem mechanicznym, przy którym zamiast nacierania tarka stosuje sie wibrowanie, dla któ¬ rego rózne uziarnienie nie stwarza przeszkody uzyskania jednolicie gladkiej powierzchni wy¬ prawy. Jako urzadzenie do wibrowania pozio¬ mych powierzchni betonowych sluzy plyta sta¬ lowa o wymiarach 30 X 50 cm, naciskana recz¬ nie dzwigienka i wprawiana w drganie za po¬ moca prostego pojedynczego wibratora elek¬ trycznego. Pod lekkim naciskiem recznym uzy¬ skuje sie szybko i bez wysilku idealnie równa plaszczyzne bez wzgledu na rodzaj kruszywa betonowego, w którym moga sie znajdowac na¬ wet spore kamienie.Na rysunku fig. l przedstawia widok zbior¬ nika urzadzenia, fig. 2 — jego rzut poziomy, fig. 3, 4 — przedstawiaja przekrój podluzny, fig. 5 — przedstawia szczegól weza, fig. 6, 7, 8 — przedstawiaja rzut i przekroje ustnika, fig. 9, 10, 11 — rzuty wibratora elektrycznego, fig. 12 — przedstawia widok pomostu ruszto¬ wania, fig. 13 — przekrój masztu rusztowania, fig. 14 zas — widok calosci urzadzenia.Zbiornik. 1 musi byc stale pelny podczas pra¬ cy dla uzyskania cisnienia zaprawy na dno. Na dnie zbiornika 1 znajduje sie slimak 2, który podaje zaprawe ze zbionnika poprzez elastyczny waz 3 do aistnika 4, tx jest koncówki przewodu, przy czym ustnik posiada szerokosc, odpowiada-^aeaBzeroJtopci.&a/$Bim(gp pasa wyprawy. ;Zapra- wa, uruchomiana slimakiem 2, wedruje ze zbior¬ nica1 poplieez|^az;3 Ho konca ustnika 4, który /roaszczeline^pozioma 5^oraz wirnik lopatkowy 6.Obracajace sie lopatki wirnika wyrzucaja przez szczeline zaprawe z wirnika na sciane lub su¬ fit. W celu zachowania ciaglosci pracy narzut- nicy nalezy uzgodnic wydajnosc napedu slimaka z wydajnoscia wirnika, czyli wirnik musi byc w stanie odebrac i narzucic cala ilosc zaprawy, podanej przez slimak i musi umozliwic wyste¬ powanie w wezu i w koncu przewodu malego nadcisnienia, jpottrzetaego do uzyskania równo¬ miernego narzutu na sciane lub na sufit.Wedlug wynalazku zbiornik 1 ze slimakiem 2 musi byc tak uksztaltowany, aby zaprawa sply¬ wala swobodnie na jego dno, odpowiednio zwe¬ zone i mieszczace naped slimakowy. Cisnienie slupa zaprawy wplywa korzystnie na prace sli¬ maka, stad wynika ksztalt zbiornika, okragly, wysoki, lejkowato zwezony w kierunku dna.Praca slimaka ma do pokonania opory bezwlad¬ nosci zaprawy w celu nadania jej odpowiedniej chyzosci, oraz opory tarcia weza, potegujace sie przy podnoszeniu ustnika ku sufitowi i przy pra¬ cy na suficie. Stosownie do tego nalezy obliczyc moc kolektorowego silnika elektrycznego 7, o du¬ zej rozpietosci obrotów. Co sie tyczy ksztaltu slimaka, to^z kwagi;na gesta strukture zaprawy jest rzecza wskazana stosowanie duzego s^oku , i znacznego przekroju srecfcnicy slimaka. Dalsza czescia skladowa urzadzenia jest waz elastycz¬ ny 3, który musi byc wytrzymaly ma scieranie i latwy w zginaniu. Dla latwego ukladania sie weza zastosowano za slimakiem 2 i przed ustni- kiem 4 dwa przesuwane przeguby 8 (fig. 5), umozliwiajace ukladanie si$ weza stosownie do polozenia ustnika 4. Najodpowiedniejszy jest waz gumowy z zawulkanizowana wkladka z tka¬ niny. Nastepna czescia jest ustnik 4, który od¬ biera zaprawe z weza 3 i podaje ja pod lopatki wirnika 6, które przerzucaja ja przez szczeline 5 na sciane lub na sufit. Musi on zatem przejsc z przekroju kolowego na przekrój prostokatny o charakterze szczeliny. Zmiana przekroju kolo¬ wego na prostokatny pociaga za soba wielo¬ krotne zwiekszenie obwodu przekroju, co znów pociaga za soba znaczny przyrost oporów tarcia.Wyszukanie odpowiedniego przekroju wymaga harmonijnego prz^j^cia z przekroju kolowego w, szczeline. Przy czym przejscie to. musi tak zmieniac proporcje szerokosci do wysokosci, aby posuwajaca sie zaprawa stale wypelniala caly przekrój. Latwy poslizg zaprawy w ustniku uzy¬ skuje sie przez uzycie do wykonywania ustnika materialu chromoniklowego. Przenikajac przez szczeline 5 ustnika zaprawa trafia na lopatki wirnika 6, które wyrzucaja ja sila odsrodkowa na sciane lub sufit. Skrzydelka wirnika 6 musza miec ksztalt, uniemozliwiajacy im zatrzymanie sie na nich zaprawy. Wirnik 6 jest umieszczony w walcowatej obudowie 9, zaopatrzonej rów¬ niez w szczeline 10, komunikujaca sie ze szcze¬ lina 5 ustnika i pracuje mozliwie blisko sciany lub sufitu. Odpowiednim jest podawanie na skrzydelko wirnika przy kazdym urzadzeniu malej ilosci zaprawy, a to w celu unikniecia odrzutu zaprawy i uzyskania jej równomiernego ukladania sie. Silnik napedowy .11 wirnika 6 jest polaczony korzystnie lancuszkiem dla uzy¬ skania znacznej (rozpietosci obrotów, a to w celu dostosowania sie do uziarnienia zaprawy.Urzadzenie wedlug wynalazku dziala w ten sposób, ze po uruchomieniu i uzgodnieniu obro¬ tów obu silników przystapiwszy do narzucania zaprawy, porusza sie ustnikiem w kierunku pio¬ nowym po scianach lub poziomym po suficie, wykonujac pas narzutu zaprawy o wymaganej grubosci przy szerokosci równej szerokosc] szcze¬ liny 10 wirnika 6. Do ruchów ustnika 4 jest zastosowane opisane ponizej rusztowanie prze¬ nosne. Narzut musi byc wykonany zaprawa o sredniej wilgotnosci, alby uniknac splywania i odrzutu, oraz aby umozliwic bezposrednio po jego wykonaniu przystapienie do .drugiej czyn¬ nosci zasadniczej bjrf wygladzania. Wynalazek przewiduje do 4ego celu uzycie wibratora elek¬ trycznego, zbudowanego w ponizej opisany spo¬ sób (fig. 9, 10, 11). W wodzidlach pionowych rusztowania przenosnego (jak na fig. 12) poru¬ sza sie plyta prowadzaca 12, z która od strony sciany lub sufitu jest sprzezona w kierunku gla¬ dzonej zaprawy plyta drgajaca 13 o brzegach zaokraglonych. Plyta prowadzaca 12 jest zatem podstawa dla plyty drgajacej 13 do dociskania gladzonej zaprawy. Sprezynki 14 cofaja sie po ustapieniu docisku na plyte drgajaca do polo¬ zenia stalego, odpowiadajacego (przy prawidlo¬ wym ustawieniu rusztowania ruchomego) polo¬ zeniu stykowemu plyty drgajacej z powierzch¬ nia narzutu. Manipulujac z dowolnego punktu mozna dociskac silniej lub slabiej plyte drga¬ jaca 13 do powierzchni narzutu, przy czym rów¬ noczesnie plyta prowadzaca 12 porusza sie w gó¬ re lub w dól wzgledem sciany lub odpowiednio poziomo wzgledem sufitu. Amplitude drgan oraz' czestotliwosc okresów nalezy uzgodnic z cieza¬ rem plyty oraz uziarnieniem zapraWy. W ^er/ sposób wykonuje sie pasami wygladzenie" na¬ rzutu, bezposrednio po jego wykonaniu. Za-1 równo narzutnica, jak i wibrator moga dzialac tylko z rusztowania ruchomego. Rusztowanie takie (fig. 12) musi byc wystarczajaco sztywne, - 2 -l«twe do przesuwania zarówno w góre, jak i w dól i w boki, musi zostawiac wolny przelot dla ustnika narzutnicy lub dla wibratora, i to przez cala swoja szerokosc. Rusztowanie rucho-" me posiada podwójny maszt 15, umocowany na pomoscie 17, przesuwanym w dwu kierunkach, na tak zwanych uniwersalnych kólkach 16, przy czym wysuwanie z masztu ksztaltówki 18 umoz¬ liwiaja regulowanie wysokosci masztu. Jezeli umiescic naprzeciw siebie (fig. 14) dwa po¬ mosty 17 masztami na zewnatrz i polaczyc maszty mostkiem 19 z dwu ksztaltówek, otrzy¬ ma sie w ten sposób rame, po której moze po¬ ruszac sie wzdluz scian i sufitu ustnik 4 na¬ rzutnicy lub wibrator. Dla sztywnosci ramy po¬ trzebne sa prowizoryczne sciagi, zastrzaly i ry¬ gle 20, które w miare ruchów ustnika czy wibra¬ tora odlacza sie lub dolacza. Dla uzyskania pel¬ nej ramy potrzebne jest sprzezenie pomostów dolem za pomoca ksztaltówek 21. Do porusza¬ nia ustnika ewentualnie wibratora sluzy reczna winda 22, umieszczona na pomoscie i pracujaca za pomoca linki i bloków w odpowiednim kie¬ runku. Zaleznie od zadania stosuje sie albo po¬ jedynczy pomost, np. przy wyprawie zewnetrz¬ nej, albo przy wyprawie tylko scian, albo tez pelna rame, gdy wykonuje sie tylko wyprawe sufitu. PL