Niniejszy wynalazek dotyczy lozyska walkowego, o walkach krazkowatych, w któ¬ rym jeden z pierscieni obiegowych jest zao¬ patrzony w kolnierz ustawmy. Kolnierz ten sluzy do zapobiegania przesuwaniu sie wal¬ ków w kierunku ich osi. i równoczesnie sluzy jako prowadnica dla walków, tak, ze one nie moga ustawic sie ukosnie. Wynalazek wyróznia sie przytem glównie tern, ze po¬ wierzchnia kolnierza, do której przylegaja walkTi powierzchnie walków, stykajace sie z kolnierzem, sa utworzone w ten sposób, ze styk tych powierzchni nastepuje przynaj¬ mniej w dwóch punktach, lezacych jeden za drugim, w kierunku toczenia sie walków.Wskutek tego walki zostaja zabezpieczone od ukosnego ustawiania sie.Dolaczone rysunki przedstawiaja na fig. 1 — 12 dwanascie rozmaitych przykladów ustroju lozyska podlug wynalazku; wszyst¬ kie figury sa przekrojami przez os lozyska.W przykladach, przedstawionych na fig. 1 — 10, pierscienie obiegowe sa zaopatrzo¬ ne w zwykle kolnierze ustaiwne po jednym wzglednie po 2 (dla lozysk 2-rzedowych) na pierscieniu. Kolnierze te maja z jednej stro¬ ny lub z obydwóch stron (w1 2-rzedowych lozyskach z kolnierzem miedzy obydwoma rzedami walków) kulista powierzchnie pod¬ porowa, do której przylega odpowiednia po¬ wierzchnia kulista na .starcu kazdego walka, tak, ze styk nastepuje Wzdluz powierzchni o pewnej rozciaglosci w kierunku toczenia sie walków. Zreszta wszystkie te ustroje odrózniaja sie od siebie tylko umieszcze¬ niem i wykonaniem kolnierza. Wedlug fig.1, kolnierz / jest umieszczony na wewnetrz- ^n^^pierso|d|djir4 i twarzy z nim jednolita f *"* calosc. PosSaaa oh powierzchnie kulista 3, do której przylega takaz powierzchnia 5 na fe *-^%% "^^fe^^zy grubszym jego koncu* - ^ Wedlug^^ 2 kolnierz 6 jest równiez na wewnetrznym pierscieniu 7, walek 8 posia¬ da jednak osobny ldbek 9, na którym znaj¬ duje sie powierzchnia kulista 10, przylega¬ jaca do kolnierza. Fig. 3 przedstawia dwu¬ rzedowe lozysko z kolnierzem 12, umie* szczanym n& wewnetrznym pierscieniu 11 i wspólnym dla obu rzedów Walków, a wtym celu zaopatrzonym z kazdej strony w pod¬ porowa pcwierzicihnie kulista. Fig. 4 przed¬ stawila lozysko z podobnym kolnierzem 13, umieszczonym jednak na zewnetrznym pierscieniu 14. Wedlug fig. 5, pierscien ze¬ wnetrzny 15 jest zaopatrzony w osobne kolnierze 16, wzgledinie 17, dla kazdego rzedu walków; to samo mamy w lozysku wedlug fig. 6, lozysko to jednak ma dzie¬ lony pierscien wewnetrzny, aby uniknac w kolnierzu otworów dla wkladania walków.W ustrojach wedlug fig. 7 i 8 stosuje sie, podobnie jak na fig .4, wspólny kolnierz 18 dla obu rzedów walków, nie tworzy on jed¬ nak w tym wypadku calosci z pierscieniem zewnetrznym, lecz jest wstawiony pomie¬ dzy dwie czesci zlozonego pierscienia ze¬ wnetrznego. Lozysko wedlug fig. 9 rózni sie od lozyska, przedstawionego na fig. 5, tylko tern, ze oba kolnierze 19 i 20 tworza odrebne czesci pierscienia zewnetrznego, zas lozysko wedlug fig. 10 nie rózni sie pod wzgledem umieszczenia: wspólnego kolnie¬ rza 21 od lozyska, przedstawionego na fig. 4.Na fig. 11 kolnierz 22 tworzy calosc z pierscieniem wewnetrznym 23 i posiada stozkowa powierzchnie podporowa 24, do której przylega kulista powierzchnia 26 na starcu grubszego konca wailka 25. Po^ wierzchnie 24 i 26 stykaja sie wiec w tym razie wzdluz linji, posiadajacej pewtna roz¬ ciaglosc w kierunku toczenia sie, to znaczy w kierunku stycznej, tak, ze tuJtaj takze o- sialga sie zamierzone prowadzenie walków.Na fig. 12 wreszcie walek 27 posiada na starcu przy grubszym koncu powierzchnie plaiska o krawedziach zaokraglonych i opie¬ ra sie tym storcem o stozkowa powierzchnie kolnierza 28, tak, ze styk nastepuje w dwóch punktach, lezacych jeden za drugim, w kierunku toczenia sie, z których jeden znajduje sie na przedniej, drugi zas na tyl¬ nej czesci krawedzi powierzchni storcowej.Ustroje te, przedstawione na fig. lii 12, mozna naturalnie odmieniac pod wzgledem umieszczenia kolnierza w podobny sposób, jak to wskazuja fig. 2 — 10. PL