Wynalazek dotyczy urzadzenia kierujacego po¬ jazdami mechanicznymi za pomoca wszystkich czterech kól i polega na zastosowaniu przekladni kierowniczej kól przednich do równoczesnego kierowania kolami tylnymi. Znamienna cecha wynalazku jest ponadto urzadzenie, dzieki któ¬ remu kierowanie tylnymi kolami nastepuje do¬ piero poczawszy od pewnego okreslonego skretu przednich kól. Odbywa sie to za pomoca dodat¬ kowego, wewnetrznego uzebienia slimacznicy kie¬ rowniczej, które zazebia sie z kolem zebatym dzwigni kierowniczej tylnych kól. Wewnetrzne uzebienie slimacznicy kierowniczej ma w swej czesci srodkowej przerwe. Dopóki kolo zebate dzwigni kierowniczej tylnych kól znajduje sie w zakresie tej przerwy uzebienia wewnetrznego, dopóty jego dzwignia jest zablokowana i tylne kola nie podlegaja kierowaniu. Zablokowanie to powoduje segment pierscieniowy osadzony na osi dzwigni kierowniczej tylnych kól tkwiacy w zlobku pierscieniowym slimacznicy kierowni¬ czej przednich kól. Zlobek pierscieniowy na obu swych koncach rozszerza sie. Gdy obrót slimacz¬ nicy doprowadzi do zazebienia sie jej z kolem zebatym dzwigni tylnych kól, wówczas segment pierscieniowy znajdzie sie juz w rozszerzonej czesci zlobka kolowego i bedzie mógl obrócic sie dokola swej osi. Tym samym odblokuje system kierowniczy tylnych kól.Poniewaz w niniejszym wynalazku jedna ko¬ lumna kierownicza, jeden slimak i jedna tylko slimacznica spelniaja zadanie kierowania za¬ równo przednimi, jak i tylnymi kolami, objetosc, ciezar i koszty zespolu kierowniczego ulegaja obnizeniu. Zaleta znanych dotychczas systemów kierowania wszystkimi czterema kolami, polega¬ jaca na trafianiu tylnych w slady przednich kól, nawet przy malych promieniach skretu, zostaje w wynalazku zachowana.Na rysunku przedstawiony jest przyklad wy¬ konania wynalazku, przy czym fig. 1 przedsta¬ wia zespól kierowniczy wedlug wynalazku w wi¬ doku bocznym, a fig. 2 — szczegól fig. 1. Slimak 1 dziala na kola przednie za pomoca slimacznicy 20 i dzwigni kierowniczej 20'', na kola tylne zas — za pomoca dzwigni 23, której kolo zebate 22 za¬ zebione moze byc z uzebieniem wewnetrznym slimacznicy 2\ lub 21'.Przerwa w tym uzebieniu, oznaczona na fig. 1 liczba $4, Dowo^.uje, £e tylne kola nie sa fero¬ wane, gdy skret przednich kól jest niewielki. Os obrotu dzwigni 23, oznaczona na rysunku liczba 23", przesunieta jest w stosunku do osi obrotu 20" dzwigni 20' kól przednich o odleglosc rt.Na czolowej scianie kola zebategp 22 dzwigni kierowniczej 23 zamocowany jest osiowo segment kolowy 25. Krzywizna jego odpowiada promie¬ niowi ri, a polozenie jego jest tak ustalone, ze w czasie jazdy po prostej znajduje sie on doklad¬ nie w srodku luku slimacznicy.Dopóki kolo zebate 22 znajduje sie w przerwie uzebienia wewnetrznego slimacznicy 24, tj. po¬ miedzy 21 i 21', dopóty segmenj kolowy 25 tkwi w zlobku 26 posiadajacym odpowiadajaca mu krzy¬ wizne n dokola osi 20". Segment kolowy nie moze obrócic sie w zlobku, a poniewaz stanowi sztywna calosc z kolem zebatym 22 i dzwignia 23, zatem uklad kierowniczy kól tylnych jest zablo¬ kowany.Zlobek slimacznicy 26 zakonczony jest po obu stronach rozszerzeniami 27 i 28. Rozszerzenia te sa tak umieszczone, aby przy odpowiednim skre¬ cie slimaka i slimacznicy, gdy kolo zebate 22 za¬ zebia sie z uzebieniem 21 lub 21', segment 25 znalazl sie juz w przestrzeni 28 lub %1, a wiec nie blokowal ukladu kierowniczego tylnych kól.Poczawszy zatem od pewnego kata obrotu kól przednich zwalnia sie zablokowanie dzwigni kie¬ rowniczej kól tylnych, a równoczesnie we¬ wnetrzne uzebienie slimacznicy zazebia sie z jej kolem zebatym i powoduje odpowiedni jej obrót PL