Ratownictwo w przypadku zaniku oddechu, spowodowanego nieszczesliwym wypadkiem, np. wskutek porazenia pradem elektrycznym, za¬ trucia gazami itd., polegalo dotychczas na sto¬ sowaniu recznych zabiegów sztucznego oddy¬ chania, polaczonych z podnoszeniem i opuszcza¬ niem konczyn lub w wyjatkowych przypadkach polegajacego na rytmicznym kolysaniu ratowa¬ nego na desce glowa na dól i do góry przy wy¬ chyleniu go pod katem 40 — 55°.Zasieg stosowania i skutecznosc obu tych me¬ tod byly jednak znacznie ograniczone. Wyma¬ galy one starannie wyszkolonego personelu, a drugi sposób mimo skutecznosci i prostoty oraz mozliwosci wszechstronnego zastosowania przez personel niewyszkolony, nie zostal nale¬ zycie rozwiazany pod wzgledem wyposazenia technicznego tak, aby poza szpitalem lub stala stacja ratownicza mógl byc stosowany w trudno dostepnych miejscach pracy, zwlaszcza w ko¬ palniach i aby mozna go bylo polaczyc z równo- *) Wlascicel patentu oswiadczyl, ze wynalazca jest Jan Hozer w Katowicach. czesnym transportem poszkodowanego bez prze¬ rywania czesto decydujacych o zyciu zabiegów sztucznego oddychania. Ciezkie, wazace nieraz 200 kg lub wiecej aparaty wahadlowe, przezna¬ czone dla szpitali, nie rozwiazywaly zagadnienia dostarczania zalogom górniczym zmechanizowa¬ nego i do potrzeb górniczych dostosowanego lekkiego, przenosnego i przewoznego podobnego aparatu ratowniczego. W szczególnosci brak do¬ tychczas aparatów gwarantujacych ciaglosc za¬ biegów ratowniczych podczas transportu poszko¬ dowanego od miejsca wypadku poprzez chodniki podziemne, klatke wyciagowa, sanitarke az do szpitala. Nie odpowiada taki aparat równiez dodatkowym nie mniej waznym wymaganiom, jak zabezpieczenie poszkodowanego przed pora¬ zeniem pradem sieci elektrycznej w kopalni w razie nadmiernych wychylen go w chodnikach kopalni, latwosc przewozu wzdluz nierównego spagu takich chodników, latwosc osadzenia de¬ ski na stojaku lub podwoziu, moznosc zastoso¬ wania jako deski innych typów noszy, zbednosc zdejmowania poszkodowanego z deski w razie potrzeby przewozu go klatka wyciagowa lubkaretka sanitarna itd. Nie przewidziano te* lub nie rozwiazano zagadnienia polaczenia metody wahadlowej z mozliwoscia doprowadzania tlenu z butli umieszczonej w tym samym aparacie.Aparat ratowniczy wedlug wynalazku niniej¬ szego usuwa powyzsze braki i niedociagniecia przez takie zmechanizowanie zabiegu sztucznego oddychania systemem wahadlowym, iz moze on byc dostarczony przez przewozenie i przenosze¬ nie do miejsc najblizszych przodków górniczych i zastosowanie ratownictwa w sposób ciagly i po¬ laczony z przewazana- ratowanego z kopalni na powierzchnia.Na rysunku przedstawiono aparat wedlug wy¬ nalazku, przy czym fig. 1 przedstawia widok z boku, a fig. 2 — widok z góry aparatu.Sklada sie on z osadzonej wahadlowo czesci Makowej i z ruchomego podwozia. Wahliwa czesc posiada deske 1, obita przeciwslizgowym materialem gumowym lub innym materialem szorstkim i nieprzemakalnym, dajacym sie latwo zmywac i dezynfekowac. Deska 1 sluzy do uloze¬ nia ratowanego, znajdujacego sie w stanie nie¬ przytomnym wskutek wypadku przy pracy. De¬ ske z ulozonym pacjentem zamocowuje sie na podwoziu aparatu, osadzajac drazki 2 deski 1 w uchwytach 22 ramy górnej 2a podwozia.W tym polozeniu dtska i podwozie sa unieru¬ chomione za pomoca sworznia, przechodzacego przez skrzyzowane dzwjgnie 23, albo za pomoca innych zatrzasków 29 tak, ze deska zostaje usta¬ wiona w polozeniu poziomym.Do unieruchomienia poszkodowanego sluzy podpórka 5 do oparcia nóg, usztywniona za po¬ moca listwy 6, dajaca sie podsuwac pod stopy za pomoca prowadnic 7, 8. Do unieruchomienia za! konczyn dolnych i górnych oraz ramion po¬ szkodowanego sluzy uklad pasów 12, 13, 14 i 15.Poduszka gumowa 10 z otworem w srodku na glowe pozwala na ulozenie poszkodowanego ustami na dól (w celu unikniecia zapadania sie jezyka, usuwania wydzielajacego sie sluzu i ewentualnie wymiotów) lub twarza do góry, a zarazem na unieruchomienie glowy.Raczki 3, stanowiace przedluzenie drazków 2 deski wahadlowej 1, sluza do wygodnego pod¬ noszenia, przenoszenia i ukladania deski na pod¬ woziu lub na ziemi Daja sie one równiez prze¬ dluzac lub skracac. Butla tlenowa 16 (najlepiej o pojemnosci 1 litra) jest zamocowana uchwy¬ tem 17 u dolnej powierzchni deski 1 i posiada zawór 18, polaczony z zaworem redukcyjnym 19; umozliwia to doprowadzenie do dróg oddecho¬ wych pacjenta tlenu lub mieszanki earbogeno- wej przez waz gumowy 20, polaczony z butla 16 i przechodzacy przez otwór 20' deski 2 w poblizu glowy poszkodowanego oraz zakonczony masecz¬ ka oddechowa, przechowywana stale w skrzynce 11 pod deska 1. Pozwala to na doprowadzenie tlenu w czasie przenoszenia aparatu. Podwozie aparatu sklada sie z dwóch par ruchomych dzwigni skrzyzowanych 23, osadzonych górnymi koncami na rozpornicach: prostej 26 i wygietej 27 górnej raimy tpodfwozffla, a ich dolne konce sa zamocowane na ramie 28 w ten sposób, ze moze wraz z osadzona na ramie górnej 2a deska 1 wykonywac ruch wahadlowy w obydwie strony pod katami 30 — 50°. Katy wychylenia regulo¬ wac mozna za pomoca osadzonych przesuwnie nastawnych zderzaków 24, 25. Ruch propulsyjny dzwigni sprzyja dzialaniu fizjologicznemu wy¬ chylen wahadlowych. Nastawne zderzaki 24, 25 zaopatrzone w podzialke katowa (nieuwMocz- niona na rysunku) pozwalaja na nastawianie maksymalnego kata wychylen tak^ aby przy przewozie i kolysaniu pacjenta w niskich chod¬ nikach lub przy nisko zwisajacych przewodach podziemnej sieci elektrycznej wykluczyc ze¬ tkniecie sie konców deski z przewodami o wy¬ sokim napieciu. Dwie pary kólek 33 i 33a, osa¬ dzonych na dolnej ramie podwozia, sa zaopatrzone w konsolki osi 31, 32 polaczone rozportiicami tylnjwni; umozliwiaja one prze¬ wozenie ratowanego bez przerywania zabiegów wahadlowych. Kólka te daja sie podnosic do góry i przytrzymac w tej pozycji tak, ze aparat mozna rama dolna ustawic badz na ziemi, badz na platformie wózka kopalnianego. Popychanie wózka odbywac sie moze badz od strony podlu¬ znej osi deski przy uzyciu raczek 3, badz od strony bocznej. W ten sam sposób odbywa sie kolysanie poszkodowanego. Przesuwanie lub podnoszenie calego aparatu w celu przeniesienia go ponad przeszkoda terenowa odbywa sie przy uzyciu raczek 3 ramy górnej podwozia. Do unie¬ ruchomiania deski na podwoziu, celem dokona¬ nia w pozycji poziomej zabiegów przy ratowaniu poszkodowanego, sluza zatrzaski 29 osadzone na skrzyzowanych dzwigniach 23. Odpowiednio do¬ brana wysokosc podwozia (optymalna ze wzgle¬ du na warunki podziemne) i moznosc regulacji katów wychylen deski 1 umozliwiaja zastoso¬ wanie aparatu nawet w stosunkowo niskich chodnikach. Skonstruowanie calosci z odpowie¬ dnich lekkich materialów (rur stalowych z lek¬ kich stopów itd.) pozwala na wykonanie aparatu o tak malym ciezarze, ze mozna go z latwoscia przenosic i podnosic wraz z poszkodowanym przy uzyciu raczek 21. Odpowiednio dobrane wymiary aparatu pozwalaja zarówno na przewóz — 2 —co nawet dosc waskimi i niskimi chodnikami na platformach, jak i na umieszczenie go iw klatce wyciagowej w celu wydobycia poszkodowanego na powierzchnie przy jednoczesnym stalym wy¬ konywaniu zabiegów ratowniczych. Po wydoby¬ ciu poszkodowanego na powierzchnie, badz prze¬ nosi sie go wraz z deska 1 na inne przygoto¬ wane podwozie, badz przewozi sie na tym samym podwoziu do ambulatorium kopalnianego, badz tez sanitarka do szpitala. PL