Wynalazek dotyczy wytwarzania mieszanin zawierajacych aminotrójazynowoaldehydowe produkty kondensacji w stanie koloidalnego rozproszenia.Aminotrójazynowoaldehydowe produkty kon¬ densacji jak zywice melaminowoformaldehydo- we, zywice amelinowoformaldehydowe oraz zy¬ wice, powstajace przez kondensacje aldehydu mrówkowego z guanaminami, wytwarzano juz dawniej zarówno w postaci zywic wysoko spo- limeryzowanych, jak tez w postaci pólproduk¬ tów rozpuszczalnych w wodzie albo w rozpusz¬ czalnikach organicznych. Wynalazek dotyczy wytwarzania wodnych koloidalnych roztworów czesciowo spolimeryzowanych produktów kon¬ densacji tego typu.Stwierdzono, ze aminatrójazynowoaldehydowe produkty kondensacji, wytwarzane w obecnosci okreslonej ilosci wolnego kwasu, albo tez pod¬ dawane pózniej dzialaniu tej samej ilosci kwa¬ su, mozna przeprowadzic w stan koloidalnego rozproszenia, przy czym z koloidalnymi czast¬ kami zywicy zwiazane sa dodatnie ladunki elektryczne i podczas elektroferezy czastki te wykazuja zdolnosc wedrówki do katody.Roztwory koloidalne, otrzymywane sposo¬ bem wedlug wynalazku, wytwarza sie stosujac jako materialy wyjsciowe aminotrójazyny albo sole aminotrójazyn. Wedlug kazdego ze sposo¬ bów wytwarzania przygotowuje sie najpierw aminotrójazynowoaldehydowe produkty konden¬ sacji typu kwasnego. Posiadaja one nastepuja¬ ce wlasciwosci: 1) Swiezo przygotowane tworza przezroczyste roztwory zarówno w wodzie jak i w kwasie. 2) Przezroczyste wodne roztwory, starzejac sie, przeksztalcaja sie najpierw w koloidy hy- drofilowe, nastepnie przechodza w stan zelu rozpraszalnego w wodzie, a wreszcie po odsa¬ czeniu i wysuszeniu daja zywice nierozpusz¬ czalna w wodzie. 3) W przypadku melaminowoaldehydowych produktów kondensacji mieszanina zawiera od2 do 2,5 mola zwiazanego aldehydu na kazdy mol melaminy.^ *^ ,¦ .: -r ' 4) Wartosc/?^ 15%fgo wodnego .roztworu jest zawsze mniejsza niz 4$ a zwykle mniejsza od 3.Stosunek ilosci kwasu do ilosci aminotrójazyny w tych zywicach jest zmienny w zaleznosci od rodzaju uzytego kwasu, na ogól jednak wiekszy jest dla kwasów slabych niz dla mocniejszych.Optymalne wartosci pH i stosunkowe ilosci nie¬ których podano w przykladzie II.Okazalo sie, ze roztwory wodne, aminotrójazy- nowoaldehydowych produktów kondensacji „t#- ~ pu kwasnego" podlegaja stopniowej polimery¬ zacji, co polega na stopniowym wzroscie wielko¬ sci czastek az do osiagniecia^ rozmiarów rzedu koloidalnego. W takim stanie czastki czesciowo spolimeryzowanej zywicy aminotrójazynowoal- dehydowej posiadaja okreslony dodatni ladu¬ nek elektryczny, czego dowodem jest ich we- ^rlróWka Hu katodzie podczas elektroforezy roz¬ tworu. Stanowi to bardzo doniosla wlasciwosc roztworu zywicy, scinajacej sie pod wplywem ciepla, poniewaz dzieki temu mozna osadzac zy¬ wice w postaci bardzo cienkiej blonki na po- / Wytwarzanie koloidalnego roztworu stwier¬ dzono w pierwszym przypadku dzieki efektowi Tyndalla. Roztwór koloidalny jest nadzwyczaj wrazliwy na dzialanie kwasu i wrazliwosc ta stanowi bardzo dokladny sprawdzian obecno¬ sci w nim wszelkiej zywicy koloidalnej „typu kwasnego". Jezeli do przezroczystego roztworu zywicy „typu kwasnego", nie poddawanej sta¬ rzeniu sie, dodac mocnego *kwasu, np. 6n kwa- wierzchniach metalowych i na ujemnie nalado¬ wanych materialach, np. takich jak wlókna ce¬ lulozowe. Tak wiec osiaga sie np. znaczne po¬ lepszenie wytrzymalosci papieru w stanie mok¬ rym dzieki dodaniu dodatnio naladowanych ko¬ loidalnych roztworów wedlug niniejszego wyna¬ lazku do dobrze rozbitej miazgi papierowej.Okres czasu, potrzebny do zestarzenia sie przezroczystego roztworu aminotrójazynowoal- dehydowych produktów kondensacji „typu — kwasnego" az do stanu koloidalnego, w którym czastki posiadaja dodatni ladunek elektryczny, zalezy od warunków .starzenia sie.Na ogól proces starzenia ,sie ulega skróceniu przez podwyzszenie temperatury, albo tez przez zwiekszenie stezenia roztworu zywicy „typu kwasnego", albo wreszcie przez obnizenieilosci obecnego kwrfsu. Efekt zmian tych czynników przedstawiono na zalaczonej tablicy, przy czym badana zywica byla otrzymana wedlug przy¬ kladu I ust. 1, rozpuszczona we wrzacej wodzie, oziebiona, po czym dodano do niej odpowiedniej ilosci kwasu solnego. su solnego, to nie nastepuje natychmiastowa zmiana, lecz jezeli zywica „typu kwasnego" by¬ la najpierw poddana procesowi starzenia sie w ciagu czasu dostatecznie dlugiego do przepro¬ wadzenia chocby drobnej czesci czastek zywi¬ cy w czastki wielkosci rzedu koloidalnego, to po dodaniu kwasu czastki te zostana stracone.Ta reakcja z mocnymi kwasami moze byc stoso¬ wana do oznaczania stopnia spolimeryzowania Stezenie zywicy 20 10 20 10 20 10 20 10 Stosunek HCld.zu-i- cy lu molact 1:1 1 : 1 1 : 2 1 : 2 1 : 3 1:3' 1 : 1 '1:1 Starzenie sie przy 70°C 24 godz. lekkie zamg'e- nie przezroczyste przezroczyste przezroczyste nieco osadu przezroczyste lekkie zamgle¬ nie przezroczyste 48 godz. blekitne zam¬ glenie lekkie zamgle¬ nie lekkie za nagle¬ nie przezroczyste c;ezki osad przezroczyste blekitne zam¬ glenie lekkie zamgle¬ nie 72 godz. zel blekitne zam¬ glenie bialy osad bLekUne zam¬ glenie bialy osad zel blekitne zam¬ glenie Starzenie sie przy 85°C 24 godz. blekitne zam-' glenie lekkie zamgle¬ nie bialy zel przezroczyste eiezki osad przezroczyste zel lekkie zamgle nie 48 godz. zel blekitne zam- glnie lekkie zamgl*- uie bialy osad blekitne zam¬ glenie , - 2 -'roztworu zywicy, poniewaz ilosc kwasu po¬ trzebna do stracenia maleje w miare starzenia sie roztworu. W przypadku roztworów zywic melaminowoaldehydowych „typu kwasnego", np. zawierajacych melaminowoformaldehydowe pro¬ dukty kondensacji, stan koloidalny latwy jest do zaobserwowania, poniewaz pierwotnie prze¬ zroczysty roztwór wykazuje charakterystyczne blekitne zamglenie, skoro tylko powstanie roz¬ twór koloidalny.Chociaz powyzsze próby stanowia doskonale sposoby identyfikacji roztworów koloidalnych czesciowo spolimeryzowanych zywic aminotrój- azynowoaldehydowych wedlug wynalazku, to jednak najbardziej przekonywujaca próba po¬ lega na przepuszczaniu pradu elektrycznego bezposrednio przez roztwór. Gdy roztwory we¬ dlug wynalazku zostana poddane w ten sposób elektroforezie, to istnienie okreslonego dodat¬ niego ladunku elektrycznego ujawnia sie dzieki wedrówce czastek zywicy koloidalnej ku kato¬ dzie; cecha ta jest zasadnicza cecha charakte¬ rystyczna wspólna dla wszystkich roztworów zywic wedlug wynalazku. Kataforeze prowadzi sie na ogól przepuszczajac prad staly o napie¬ ciu 90 — 120 V i stosujac elektrody platynowe zanurzone w roztworze koloidalnym, co stanowi metode typowa opisana w przykladzie III.Do wytwarzania koloidalnie rozproszonych roztworów zywicy sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac jakakolwiek aminotrójazyne zdolna do reakcji z aldehydem mrówkowym, octowym, propionowym albo innymi aldehyda¬ mi i do wytworzenia rozpuszczalnej w wodzie zywicy „typu kwasnego". Do tego celu mozna stosowac aminotrójazyny, zawierajace jedna, dwie albo trzy reaktywne grupy aminowe takie jak: ameline, amelid, formoguanamine, aceto- guanamine, propionoguanamine oraz guanami- ny podstawione przy azocie takie jak: 4N-mety- lo- albo 4N-etylo-2 acetoguanaminy. Mozna równiez stosowac rozpuszczalne w wodzie pro¬ dukty, wytworzone przez ogrzewanie aldehy¬ dowych produktów kondensacji melaminy albo innych aminotrójazyn z nizszymi alifatyczny¬ mi alkoholami, takim jak metanol, w obecno¬ sci malych ilosci katalizatora kwasowego. Cho¬ ciaz roztwory zywic mozna wytwarzac z aldehy¬ dowych produktów kondensacji z którakolwiek z posród tych aminotrójazyn, to jednakze naj¬ lepszymi materialami do wytwarzania roztwo¬ rów zywicy o dodatnio naladowanych czast¬ kach sa melaminowoaldehydowe produkty kon¬ densacji, a zwlaszcza zywice melaminowofor¬ maldehydowe o pH = 0,5 — 3,5, poniewaz me- Samina jest stosunkowo tania i dostepna w du¬ zych ilosciach. Z tego wzgledu wiekszosc da¬ nych doswiadczalnych w podanych ponizej przykladach dotyczy melaminowoformaldehydo- wych produktów kondensacji. Roztwór zywicy melaminowej o dodatnio naladowanych czast¬ kach odpowiada na rysunku polu, oznaczonemu nazwa „blekitne roztwory koloidalne", ograni¬ czonemu z obu stron polami, odpowiadajacymi bialym osadom, które powstaja przy dodaniu zbyt malej albo zbyt duzej ilosci kwasu.Wszelka zywice aminotrójazynowoaldehydo- wa mozna wytworzyc w postaci — albo tez prze¬ prowadzic w postac — koloidalnego roztworu o dodatnio naladowanych czastkach, zachowujac warunki zaznaczone na rysunku. W kazdym przypadku nalezy stosowac optymalne ilosci kwasu, zawarte w granicach od okolo 0,5 do 3 moli na mol aminotrójazyny i otrzymane przezroczyste roztwory poddac procesowi sta¬ rzenia sie, w celu osiagniecia stopnia spolime- ryzowania mniejszego od stopnia polimeryzacji, charakteryzujacego stan nierozpraszalnego zelu i wytwarzanie osadu, lecz dostatecznego do prze¬ prowadzenia czastek zywicy w stan koloidalny.Przyklad I. Przez ogrzewanie w ciagu okolo 30 minut 3 moli melaminy z 10-ma mola¬ mi aldehydu mrówkowego w postaci 30%^go rozitworu przy pH = 9,0, otrzymano metylolo- melamine, w której stosunek ilosci aldehydu mrówkowego do melaminy wynosil 3,33:1, po czym mieszanine reakcyjna oziebiono, oddzielo¬ no oraz wysuszono otrzymane krysztaly.Szesciometylolomelamine wytworzono za po¬ moca ogrzewania 1 mola melaminy oraz 8-miu moli aldehydu mrówkowego w postaci 32%-go wodnego obojetnego roztworu na wrzacej ka¬ pieli wodnej az do otrzymania przezroczystego roztworu, nastepnie jeszcze ogrzewano w ciagu 10 minut, po czym pozwolono produktowi wy¬ krystalizowac. Po dwóch dniach odsaczono kry¬ sztaly, przemyto je alkoholem i suszono w ciagu 6 godzin w temperaturze 60°C.Przygotowano 15%-owe wodne roztwory tych zywic i dodano do nich takich ilosci stezonego kwasu solnego, zeby X mol kwasu solnego przy¬ padal na kazdy 1 mol zwiazanej melaminy. Za¬ kwaszone roztwory ogrzewano w temperaturze 50° C w ciagu 4 godzin, pobierajac w ciagu pierwszej godziny próbki co 15 minut, a w cia¬ gu nastepnych godzin co godzine, i miareczko¬ wano je w celu oznaczenia wolnego nie zwia¬ zanego aldehydu mrówkowego. Wykryto, ze obie zywice w ciagu pierwszej godziny ogrzewania uwalnialy znaczne ilosci wolnego aldehydu, - 3 -¦w ciagu drugiej godziny ogrzewania juz tylko drobne ilosci, a podczas ostatnich dwóch godzin ogrzewania nie stwierdzono juz obecnosci wol¬ nego aldehydu mrówkowego. Po ogrzewaniu w ciagu dwóch godzin ilosc zwiazanego alde¬ hydu mrówkowego w obu zywicach byla prawie identyczna i wynosila w przyblizeniu 2,5 mola na 1 mol melaminy.Nastepnie do kazdej z dwóch swiezo przygo¬ towanych mieszanin, zawierajacych 1 mol me¬ laminy oraz odpowiednio 3 i 6 moli aldehydu mrówkowego w postaci 32%-go roztworu, do¬ dano po 1 molu HCl i mieszaniny te ogrzewano w ciagu 4 godzin w temperaturze 50°C.Oznaczenie wolnego aldehydu mrówkowego w mieszaninie, zawierajacej 6 moli aldehydu mrówkowego, wykazalo, ze po dwugodzinnym ogrzewaniu zwiazalo sie z melamina zaledwie 2% mola aldehydu, a po dalszym ogrzewaniu w ciagu dwóch godzin dalsze ilosci aldehydu nie wiazaly sie juz z melamina. W drugim roz¬ tworze, zawierajacym tylko 3 mole aldehydu mrówkowego na kazdy mol melaminy, po pierw¬ szych dwóch godzinach ogrzewania zostaly zwiazane w przyblizeniu 2 mole aldehydu, a podczas dalszego okresu ogrzewania juz tylko bardzo niewielka ilosc aldehydu ulegla zwiaza¬ niu.Z powyzszego wynika, ze skutkiem dzialania rówhoczasteczkowych ilosci kwasu solnego na zywice melaminoaldehydowa jest wytworzenie produktu ostatecznego, zawierajacego w przy¬ blizeniu 2 — 2,5 mola zwiazanego aldehydu na kazdy mol melaminy.Doswiadczenie powyzsze powtórzono z kwa¬ sem fosforowym, octowym, siarkowym oraz in¬ nymi kwasami rozpuszczalnymi w wodzie, przy czym stosowano je w ilosciach wystarczajacych do wytworzenia pH roztworu od okolo 0,5 do okolo 3,5. We wszystkich przypadkach wyniki byly takie same, jako opisano wyzej. Wynika stad, ze przez dodanie tych ilosci kwasów zo¬ staje uwolniona z metylolomelanin ilosc alde¬ hydu mrówkowego przekraczajaca 2 — 2^ mo¬ la oraz ze w obecnosci tych kwasów nie mozna z melamina zwiazac wiecej niz wyzej podana ilosc aldehydu mrówkowego.Jezeli z jednym molem melaminy wprowa¬ dzi sie w reakcje mniej niz 2 mole aldehydu mrówkowego w obecnosci ilosci kwasu, -wystar¬ czajacej do wytworzenia pH od okolo 0,5 do okolo 3,5, to otrzymuje sie pasty i roztwory o przemijajacej trwalosci, a nie zele ani tez zy¬ wice przezroczyste. Wyniki identyczne z powyz¬ szymi, otrzymywanymi w roztworach wodnych, osiaga sie równiez, prowadzac reakcje w roz¬ tworach alkoholowych, pod warunkiem obecno¬ sci w nich co najmniej 10% wody. Reakcja me- tylolomelamin i suchego chlorowodoru w sro¬ dowisku alkoholowym prowadzi do produktów rozpuszczalnych, które nie maja charaktery¬ stycznych cech produktów wytworzonych w sro¬ dowisku wodnym i po zestarzeniu sie nie two¬ rza koloidalnych roztworów zywic dodatnio na¬ ladowanych.Przyklad II. Przy wytwarzaniu dodat¬ nio naladowanych aminotrójazynowoaldehydo- wych produktów kondensacji o czastkach kolo¬ idalnych, które podczas elektroforezy beda we¬ drowaly do katody, stosunek czasteczkowy ilo¬ sci kwasu do ilosci aminotrójazyny ma znacze¬ nie zasadnicze i zalezy od typu uzytego kwasu oraz od czasu trwania i temperatury reakcji kondensacji. Na rysunku przedstawiono wrlyw wzrostu dodawanych ilosci kwasu solnego do roztworu zywicy melaminowej, zawierajacej 15% substancji stalych. Uzyta zywica byla zy¬ wica melaminowoformaldehydowa, zawieraja¬ ca 3,3 mola aldehydu mrówkowego na kazdy mol melaminy, wytworzona jak opisano w pierwszym ustepie przykladu I. Po dodaniu stosunkowo malych ilosci kwasu solnego do roztworu nastepuje stracenie bialej bezpostacio¬ wej zywicy, przy czym ten stan produktu utrzy¬ muje sie dopóty, az wartosc pH osiagnie 3.5 co"odpowiada 0,5 mola kwasu solnego na 1 mol melaminy. Nastepnie osiaga sie strefe przej¬ sciowa, w której otrzymuje sie roztwory met¬ ne, scinajace sie na metne albo nieprzezroczyste zywice podobne do zelu, zwlaszcza po dlugim staniu. Przy nieco zwiekszonej ilosci kwasu pro¬ dukt stanowi przezroczysty roztwór, który po zestarzeniu sie przechodzi w blekitny roztwór koloidalny, a nastepnie w przezroczysty blekitna¬ wy rozpraszamy w wodzie zel, który motna po¬ nownie przeprowadzic w dodatnio naladowany koloidalny roztwór za pomoca rozcienczenia wo¬ da i dlugotrwalego mieszania. Te zele w miare starzenia sie staja sie nierozpraszalne i po wy¬ suszeniu zestalaja sie na przezroczyste zywice.Dalsze zwiekszenie ilosci kwasu powoduje wy¬ tworzenie roztworów przezroczystych, które prze¬ chodza przez stan czesciowej polimeryzacji, w któ¬ rym czastki zywicy sa naladowane dodatnio, lecz w koncu po staniu w ciagu kilku dni tworza nieprzezroczyste zele. Przy uzyciu znacznego nadmiaru kwasu, np. ilosci szeregu 3 lub wiecej moli HCl na jeden mol melaminy, otrzymuje sie uklad dwufazowy (zawierajacy ciecz razem z bezpostaciowym osadem), który jest nieco po-dobny do osadu, obserwowanego przy niedosta¬ tecznej ilosci kwasu.Rozumie sie, ze stosunki czasteczkowe kwa¬ su, podane na rysunku, zmieniaja sie zalez¬ nie od rodzaju kwasu. Na ogól potrzeb¬ ne sa wieksze ilosci kwasów slabszych, takich jak octowego i fosforowego, niz kwasu solnego, lecz we wszystkich przypadkach przedzial pH w którym istnieja roztwory koloidalne o dodat¬ nio naladowanych czastkach, lezy pomiedzy okolo 0,5 i okolo 3,5. Optymalne wartosci pH i ilosci kwasu dla niektórych kwasów podano w ppnizszej tabeli. 1 Kuj as \HCl HCGOH CHzCOOH i*3P04 1 H2S09 Ilosc moli kwasu ua 1 mol melaminy 0,7 - 1.3 1,6 — 2,5 2—3+ 2 —3-1- 05—1 Optymalne pHl (15% roztujór) 1,5 3 3 1,5 3 I Przyklad III. Roztwory zywic melami- nowoformaldehydowych wytworzono nastepu¬ jacymi sposobami.Zywica 1- Mieszanine 126 czesci wagowych melaminy (1 mol), 100 czesci wagowych 30%-go roztworu aldehydu mrówkowego (3,3- mola) oraz 36,5 czesci wagowych HCl (1 mol), uzytego w po¬ staci stezonego kv/asu solnego, majace poczat¬ kowa wartosc Ptf '= 0,4 poddano 30 ininutowej reakcji w temperaturze 25°C, rozcienczono woda do zawartosci 10% cial stalych i poddano sta¬ rzeniu sie w ciagu 5 dni w temperaturze poko¬ jowej.Zywica 2. 1 mol melaminy, 3 mole aldehydu mrówkowego w postaci 32%-go . wodnego roz¬ tworu oraz 1 mol HCl ogrzewano w temperatu¬ rze 100°C w ciagu godziny, a nastepnie podda¬ no starzeniu sie w ciagu 24 godzin w tempera¬ turze pokojowej.Zywica 3. 5 g zywicy, opisanej w przykla¬ dzie I, rozpuszczono w 20 cm3 wody i dodano 1,8 cm3 stezonego kwasu solnego, aby otrzymac Ph = 1,6. Nastepnie poddano roztwór starzeniu sie w ciagu 24 godzin w temperaturze pokojo¬ wej.Zywica 4. Mieszanine 1 mola melaminy i 3 moli aldehydu mrówkowego, w postaci 37%-go wodnego roztworu zobojetnionego doo^= 7,2, ogrzewa sie w ciagu 30 minut do temperatury 60°C, przy czym p H wzroslo do 9,5. Ten roztwór zawieral w przyblizeniu 59% substancji stalych.Wymienione roztwory zywicy poddano na¬ stepnie elektroforezie pomiedzy elektrodami platynowymi. Doswiadczenie wstepne wykona¬ no najpierw z zywica 1. Otrzymano wyniki po¬ zytywne, poniewaz blekitny odcien koloidalne¬ go roztworu zywicy melaminowoformaldehydo* wej przesunal sie rzeczywiscie Jai katodzie, do¬ strzegalna zas ilosc zywicy osadzila sie na samej elektrodzie. Poza tym obecnosc kwasu solnego spowodowala wydzielanie sie chloru na ano¬ dzie oraz wytracenie zywicy z roztworu w po¬ staci klaczkowatej.Nastepnie zbudowano komore zmodyfikowana, w której blekitny roztwór zywicy pokryto war¬ stwa przezroczysta wody destylowanej, aby ulatwic obserwacje wedrówjci zywicy, a takze aby zapobiec zbyt wielkiej szybkosci elektroli¬ zy, spowodowanej obecnoscia elektrolitu w roz¬ tworze. Wszystkie powyzsze roztwory zywicy poddano kataforezie w tej komorze, * stosujac elektrody platynowe o powierzchni w przybli¬ zeniu 6,45 cm2 przy napieciu 120 V. Natezenie pradu zmienialo sie znacznie na slAitek obec¬ nosci zmiennych ilosci elektrolitów zawartych w roztworze.Nastepujaca tabela zawiera wyniki powyz¬ szych prób: Zywica nr Czas trwania (godzin) Wed ówka ku oddzielenie Pu roztworu poczatkowe koncowe 1 6 kato¬ dzie tak i 1 _23 kato¬ dzie tak 2 65 * Kato^ dzie4^ tak 1 1 1.1 3 16 ^kato¬ dzie tak 1.6 4 17 ano¬ dzie oie 8.75 8,75 W kazdym przypadku, gdy stosowano za¬ kwaszony i poddany starzeniu sie roztwór zy¬ wicy, stwierdzono, ze koloidalne czastki zywicy wedrowaly ku katodzie, a .zatem posiadaly do¬ datni ladunek elektryczny. Czastki zywicy nr 4, która nie byla zakwaszona i miala wartosc pH = 8, 75, wedrowaly ku anodzie, jak to wyni¬ ka z analizy na azot.Przy wykonaniu tej próby nalezy unikac nad¬ miaru elektrolitów, poniewaz w razie obecno¬ sci znacznych ilosci soli mineralnych albo moc¬ nego kwasu one, a nie zywice, beda^ przewodzi¬ my prad .Przyklad IV. Mieszanine 1 mola ameliny, 6 moli 32%-go wodnego roztworu aldehydu I- 5 - %mrówkowego i 3 moli kwasu fosforowego ogrze¬ wano przez 5 minut w temperaturze 90°C z do¬ datkiem takiej ilosci wody, aby w roztworze ostatecznym otrzymac 40% substancji stalych.Otrzymana zywica amelinowoformaldehydowa zawierala w przyblizeniu 3,2 mola zwiazanego aldehydu mrówkowego, a pH roztworu (elek¬ troda szklana) wynosilo 0,9. Po starzeniu sie. w ciagu 24 godzin w temperaturze pokojowej roztwór wykazywal blekitnawy odcien koloidal¬ ny, który potegowal sie i poglebial az do wytwo¬ rzenia rozpraszalnego zelu po staniu w ciagu 7 dni. Podczas elektroforezy koloidalnego roztwo¬ ru, poddanego starzeniu sie .w ciagu jednego dnia, pomiedzy platynowymi elektrodami, jak -opisano w przykladzie III, czastki zywicy wy¬ kazywaly okreslony ladunek dodatni i wedrowa- ly do katody.Przygotowano druga zywice amelinowa, ogrze¬ wajac pod chlodnica zwrotna 1 mol ameliny, iO moli wodnego roztworu aldehydu mrówko¬ wego i 0,8 mola kwasu siarkowego w tempera¬ turze 50°d w ciagu 2 i pól godzin pod cisnie¬ niem atmosferycznym. Otrzymany roztwór zy¬ wicy mial pH = 0,9 i pozostal przezroczysty w ciagu tygodnia. Po starzeniu sie w ciagu jed¬ nego dnia poddano go elektroforezie, przy czym okazalo sie, ze czastki zywicy byly naladowane dodatnio.Przyklad V. Mieszanine 1 mola aceto- guanaminy, 3 moli aldehydu mrówkowego w po- . staci roztworu wodnego i 1 mola HCl ogrzewano pod chlodnica zwrotna w ciagu 1,5 godzin, pod cisnieniem ^atmosferycznym, az do* otrzymania w roztworze 48% substancji stalych. Otrzymany roztwór wykazywal pH — 0,9 (elektroda szkla¬ na) i zawieral w przyblizeniu 2^ mola zwiaza¬ nego aldehydu mrówkowego oraz byl trwaly, w ciagu tygodnia w temperaturze pokojowej.Po starzeniu sie w ciagu jednego dnia, podda¬ ny elektroforezie, jak opisano w przykladzie III, wykazywal czastki zywicy posiadajace ladunek dodatni. PL