PL34957B1 - - Google Patents

Description

Znane sa sposoby traktowania olejów mineral¬ nych i roslinnych oraz produktów uwodornienia wegla elektrycznymi wyladowaniami w celu otrzymania wysoko ciagliwyeh olejów smaro¬ wych (woltolizacja). Znane sa równiez sposoby traktowania gazu oraz krakowanie olejów mine¬ ralnych za pomoca elektrycznych wyladowan.Sposobem wedlug wynalazku mozna z alifa¬ tycznych weglowodorów otrzymac wartosciowe produkty nie posiadajace wlasciwosci olejów smarowych traktujac je elektrycznymi wylado¬ waniem. Jako surowce stosuje sie weglowodory otrzymane za pomoca syntezy Fischer-Tropscha.Korzystnie jest przed tym oddzielic weglowodory nie nasycone. Stosujac weglowodory alifatyczne innego pochodzenia nalezy doprowadzic je do stopnia czystosci odpowiadajacego co najmniej czystosci weglowodorów otrzymanych za pomo¬ ca syntezy Fischer-Tropscha.Traktowanie elektryczne przeprowadza sie w fazie plynnej i przeprowadza sie przy normal¬ nej, zmniejszonej lub podwyzszonej temperatu¬ rze az do 2000 C. Specjalnie korzystna jest praca w temperaturze normalnej. W przypadku stoso¬ wania stalej parafiny, korzystnie Jest nie topic jej, lecz rozpuscic lub przeprowadzic w emulsje.Celem zapoczatkowania reakcji korzystnie jest domieszac materialy wyjsciowe juz traktowane elektrycznymi wyladowaniami, ewentualnie emulgatory.Jako rodzaj elektrycznego, wyladowania stosuje sie tak zwane ciche elektryczne wyladowania lub wyladowania typu semikorony. Napiecie stosuje sie 2000—20000 V, przewaznie 5000—15000 V. Jest tez mozliwe stosowac znacznie wyzsze napiecia az do 50000 V i wyzej. Czestotliwosc moze wy¬ nosic 250—10000 okr/sek.Reakcje przeprowadza sie pod zmniejszonym albo podwyzszonym cisnieniem, zwykle 10—760 mm Hg.***** WWBWW te* ftp W fll^eCIWJW ***»% zatorów. Katalizatory stosuje sie zlozone w war¬ stwach aibo zawieszone w plynie. Elektrody mozna sporzadzac z wybranego katalizatora.Mozna pracowac sposobem ciaglym lub perip- dycznie. W pierwszym przypadku odciaga sie od czasu do czasu pewna ilosc traktowanego mate¬ rialu i dodaje sie swiezego materialu wyjscio¬ wego.Traktowanie przeprowadza sie w obecnosci wodoru albo tlenu, przy czym trzeba jak najle¬ piej wymieszac gazy w plynie. Przy traktowaniu wodorem nastepuje najpierw izomeryzacja para¬ finy, tj. tworz^rte li* tóflznjfofi la&nipl#y. tem¬ peratura mieknienia parafin stalych obniza sie, plastycznosc materialu zwieksza sj£. y? dal§zyra ciagu nastepuje rozklad molekularny oraz poli¬ meryzacja i kondensacja. Przy zakonczeniu reak¬ cji, po przeprowadzonej izomeryzacji otrzymuje sie np. mase nadajaca sie jako namiastka wosku ziemnego lub materialów wyjsciowych na masci.Przy uzyciu jako surowca benzyny osiaga sie p;ie£szen)c liczby oktanowej. Produkty u3ys£ajie w ten sposób z parafiny mieszaja sie ze zwykly¬ mi rozpuszczalnikami np. z olejem terpentyno¬ wym itd., emulguja sie z woda i daja sie prze¬ rabiac z dodatkami takimi jak np. tlenek cynku na masci fizjologicznie skuteczne. Jako kataliza¬ tory moga byc uzyte przede wszystkim takie substancje, które znane sa jako katalizatory w sposobach katalitycznego krakowania i izome¬ ryzacji, np. uzywane w metq0zje Hw talizatorami sa przeto AltOa, Ct|0«, ojaz sub¬ stancje o duzej powierzchni jak wegiel akitywhy, ziemie absorbcyjne itd.Przy traktowaniu weglowodorów alifatycznych wyladowaniami elektrycznymi w obecnosci tlenu rzezie sj^R&Rlp i &P&. Kwft^W powstaje s$q- sup^pwp majo, równie^ rozjrfag na raze\ wrzace wpjir tefl imWfw nlz ?m sn¥s#£*«£y (jo^nyeft do o^jmiaijjrclL prz^r syntezie kwasów ^EE^W^ch pracjijs sje. w ^mReraturach wyz- m#t- PffllP81 m w ^W?h ^^F*1 Hu¬ mania parafin praktycznie zadna reakcja nie nastepuje w temperaturach ponizej 80ó C, to przy zastosowaniu elektrycznych wyladowan reakcja odbywa sie juz przy normalnych a nawet obni- . tojjych t^J^raturach. Produkty uzyskane z utle¬ nienia sa bezbarwne lub koloru slabo zóltego i posiadaja dobry zapach. Podwyzszenie tempe¬ ratury przyczynia sie do zwiekszonego tworzenia sie kwasów. Rozpuszczajac lub emulgujac mate¬ ria! wyjsciowy np. stala parafine mozna praco¬ wac ponizej temperatury mieknienia. Stosujac katalizatory mozna uzyc np. takie jakich uzywa sie przy znanej metodzie utleniania parafiny.Przede wszyskim jednak korzystne sa nastepu¬ jace katalizatory: glin, jego tlenki i sole, male i|o|pi kwasów przewaznie .kwasu fosforowego, borowego, chlorek cynku, sole metali alkalicz¬ nych i zjem alkalicznych, lacznie z solami amo¬ nowymi, szczególnie ich sole chlorowcowe.Nasycenie tlenem mozna przeprowadzic do kazdego wymaganego stopnia. Mozna wiec za¬ konczyc reakcje np. gdy liczba hydroksylowa wynosi 100—150 iub gdy wieksza czesc produktu jest rozpuszczalna w 80—90%-wym kwasie siar¬ kowym. Zwiazana ilosc tlenu rozlozona jest sto¬ sunkowo równomiernie w calym przerabianym materiale.Zbyt glebokie utlenianie doprowadza do uzy¬ skania malowartosciowych, niepozadanych pro¬ duktów. W zwiazku z tym korzystnie jest perio¬ dycznie lub ciagle odciagac czesc traktowanego materialu, oddzielac sldadniki zawierajace tlen i nieprzereagowane substancje wprowadzac z po- wrptem do naczynia reakcyjnego. Ilo£$ gazu mo¬ zna zmieniac w szerokich granicach, przy czym zuzywana ilosc jest znacznie mniejsza niz ilosci stqs.qwane w znanej syntezie kwasów tluszczo¬ wych.Przy traktowaniu weglowodorów alifatycznych wyladowaniami elektrycznymi w obecnosci wo¬ doru lub tlenu mozna stosowac domieszke innych weglowodorów, przede wszystkim zwiazków aro- matycwiych i naftenowyph. Podane substancje pza^cipwp tynra udzial w reakcji, czesciowo two¬ rza produkty kondensacji.Przyklad I. Parafine miekka pochodzaca z syntezy Fischer — Tropscha, wrzaca w grani¬ cach temperatur 325—450° C, traktuje sie pod cMniinfcHi l^9 mm w, w twwffFfcw 8P9c ofe^/sefc W oftf£noJ$ wodpju przez 3$ goflzjn.Q*FfWPui* m mlfW« jHfc w^FfWfii w 9iWft fl ffflMNIfi* »»^#neJ wazelin Liczba Przyklad IL Farafln* W*WW mb9fam z syntezy Fischer — 3*q»scJ*a traktuje g}g wy¬ ladowaniami elektrycznymi ja* w pwyty*&*\? I. pod cisnieniem 30—40 mm lfg w temperaturze 70-*Q° C, prze* *Q gpflzin. Otr«ynuje s$ eroflujrt koncowy po49bnyj|Q W^glipy p Pll$Fte#R#-- Wtnia 77° G i Uoztye jpapwej \\. §fcóra najarfc tym prolHktem n|e ppsja^a B9?y?JFll- Przyklad III. Parafine twarda pochodzaca z syntezy Fischer — Tropscha, wrzaca od 4W9 C wzwyz o punkcie mieknienia 9*9 C, traktuje sie wyladowaniami jak w przykladzie J, pod cisnie* niem 20--30 mm Hg i 7 KV. Produkt konpowy — 2 —jest plastyczny i mozna go przerabiac na paste do podlóg.Przyklad IV. 120 cm* ciezkiej benzyny po¬ chodzacej z syntezy Fischer — Tropscha (cisnie¬ niowej) traktuje sie tlenem pod cisnieniem 35 mm Hg i wyladowaniami pradu zmiennego (7,3 KV 3 mA, 1000 okr./sek) przez okolo 18 godzin w ru¬ rze szklanej do ozonizacji. Material wyjsciowy destyluje do 150° C — 1%, do 200° C — 94%.Produkt koncowy destyluje do 150° C — 27f/#, do 220° C — 51%, do 295° C — 16%. Liczba kwa¬ sowa produktu wynosi 5,35, liczba zmydlenia 11,4, liczba hydroksylowa 100.Przyklad V. 120 cm* „kogasinu", pochodza¬ cego z syntezy Fischer — Tropscha traktuje sie jak w przykladzie IV, jednak przy 9—10 KV i przez 11,5 godziny. Liczba kwasowa produktu koncowego wynosi 19,8, liczba zmydlenia 40,4, liczba hydroksylowa 128. Po oddzieleniu sklad¬ ników kwasnych mozna przez traktowanie ste¬ zonym kwasem siarkowym otrzymac ciecz oleista, z której zarówno w kwasnym jak i alkalicznym roztworze, w temperaturze pokojowej i wyzszej otrzymuje sie trwala piane. Kwasne i zmydla- jace sie skladniki, które najpierw oddziela sie, nie maja typowego zapachu niskich kwasów tluszczowych i daja pieniace sie sole alkaliczne.Przyklad VI. 120 cm* miekkiej parafiny pochodzacej z syntezy Fischer — Tropscha (ci¬ snieniowej) wrzacej w granicach temperatur 325—450° C traktuje sie jak w przykladzie IV, jednak pod cisnieniem 50 mm Hg i 9 KV przez 11 godzin. Produkt koncowy posiada liczbe kwa¬ sowa 7,5, liczbe zmydlenia 13,1 i liczbe hydro¬ ksylowa 94. Material wyjsciowy destyluje do 325° C — 0%, do 450° C — 97%. Produkt kon¬ cowy destyluje do 206° C — ()•/•, do 250° C — 0,9°V do 356° C — 19Vi, do 450° C — 6lVo, ponad 450° C — 17°/©. Analiza elementarna produktu jest nastepujaca: frakcja do 356° C zawiera C .-= = 80,8°/o, H = 13,5°/o, O = 5,7%; frakcja 3560 c — — 450° C zawiera C = 82,4Vo, H = 14,39/t, O = = 3,3°/o; frakcja powyzej 450° C zawiera C = = 80,0%, H —13,2*/», 0 = 6,8Vo. Frakcja wrzaca ponad 450° C jest woskiem nadajacym sie do otrzymywania emulsji i masci; posiada tempe¬ rature krzepniecia 54° C. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób traktowania alifatycznych weglowodo¬ rów elektrycznymi wyladowaniami, zwlaszcza weglowodorów pochodzacych z uwodornienia tlenku wegla, znamienny tym, ze weglowodo¬ ry te w stanie cieklym nasyca sie tlenem lub gazami zawierajacymi tlen, albo wodorem lub gazami zawierajacymi wodór i traktuje sie elektrycznymi wyladowaniami o napieciu po¬ nad 2000 V i czestotliwosci ponad 250 okr./sek.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do weglowodorów alifatycznych dodaje sie innych weglowodorów, przewaznie aromatycz¬ nych lub naftenowych. Jerzy Kowalski Blazej Roga „Prasa" Stalinogród, 3953 — 3. 7. 52 — R-3-18467 — — BI, pism. 100 g. — 150 PL