PL34826B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy laczenia tasm blaszanych, nadajacych sie w szczególnosci do wytwarzania rur cylindrycznych i stozkowych.Zwykly sposób laczenia tasm za pomoca ni¬ tów wymaga wykonania otworów, zmniejszaja¬ cych wytrzymalosc tasm i zwiekszajacych stra¬ ty materialu. Laczenie przez zaginanie brzegów tasm albo przez spawanie jest prawie niemozli¬ we przy bardzo wytrzymalych materialach, jak np. specjalnej stali stopowej lub stali o duzej zawartosci wegla albo tez stopów aluminiowych lub aluminium ulepszanego cieplnie, albowiem tworzywa te nie nadaja sie do spawania, a ze wzgledu na ich mala wydluzalnosc nie moga byc zaginane.Sposób wedlug wynalazku usuwa wyzej wy¬ mienione niedogodnosci. Na brzegach albo w po¬ blizu krawedzi laczonych tasm wykonuje sie jednakowe naciecia. Nastepnie odgina sie wy¬ kroje na obu krawedziach tasmy mniej wiecej na polowe jej grubosci, przy czym wtlacza sie dokladnie pasujace, wykroje kazdej z tasm w wyciecia, powstale po odgieciu wykroju drugiej tasmy. Dzieki temu wszystkie wykroje obu kra¬ wedzi tasmy przejmuja na calym przekroju wy¬ stepujace naprezenia ciagnace, sciskajace i sci- najace.Na rysunku przedstawiono kilka postaci wy- ^ konania sposobu wedlug wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia arkusz blachy, którego kra¬ wedzie sa zaopatrzone w wykroje, fig. 2 — widok z góry tego arkusza, fig. 3 — widok z przodu czesci arkusza zgietego w ksztalt rury, przy czym wykroje jedn2j jego krawedzi sa osa¬ dzone w wygieciach drugiej krawedzi, fig. 4 — widok boczny szwu laczacego obydwie krawe¬ dzie arkusza, fig. 5 — widok z góry rury z wchodzacymi wzajemnie wykrojami na za¬ kladke, fig. 6 — widok boczny naciec o róznym ksztalcie wykonanych na krawedzi arkusza ^blachy* tworzacych wykroje, fig. 7 — przekrój podluzny odmiennej postaci wykonania wykro¬ jów laczonych, fig, 8 — widok boczny wykro¬ jów wedlug fig. 7, fig. 9 — przekrój podluzny odmiany szwu laczacego, przy czym brzegi wy¬ krojów sa odpowiednio wygiete, fig. 10 — goto¬ wy szew wedlug fig. 9, fig. 11 — widok z góry szwu na fig. 9, fig. 12 — widok z góry szwu o dwóch szeregach wykrojów, fig. 13 — widok z góry szwu na fig. 12.Na fig. 1 — 5 cyfra 1 oznacza arkusz blachy, przeznaczony 'do wykonania rury sposobem we¬ dlug wynalazku. W tym celu wykonuje sie na obu krawedziach arkusza 1 naciecia 2, tworzace, scisle jednakowe wykroje A, a, B, b.Nastepnie odgina sie wszystkie wykroje A i B ku górze, mniej wiecej na grubosc blachy, zas wykroje a i b w takim samym stopniu ku dolowi, jak przedstawiono na fig. 2. Po zwinie¬ ciu arkusza, w postaci rury poszczególne wykro¬ je zachodza na obu jego krawedziach jedno na drugie (fig. 3), przy czym wykroje te nie zaze¬ biaja sie jeszcze.Teraz szew tak wykonanej rury opiera sie na podkladce P i wywiera nan silny nacisk w kierunku strzalki p; wykroje a lewej krawedzi arkusza wchodza w podobne wolne przestrze¬ nie miedzy wykrojami b prawej krawedzi, wy¬ kroje A zas lewej krawedzi w odpowiadajace im wolne przestrzenie prawej krawedzi arku¬ sza o scisle takich samych ksztaltach. Powstaly wv ten sposób szew posiada postac przedstawio¬ na na fig. 4 i 5, o grubosci równej podwójnej grubosci arkusza. W ten sposób uzyskuje sie bardzo silne polaczenie. Tworzywo nie zostalo W miejscu zlaczenia oslabione, gdyz ani jego przekrój nis zmniejszyl sie, ani tez nie zostal on tak dalece odksztalcony, aby wytrzymalosc jego zmalala. Jezeli polaczenie tego rodzaju ocynkowac w ogniu albo tez zalutowac w ka¬ pieli, to wytrzymalosc polaczenia jeszcze bar¬ dziej wzrasta i staje sie ono, praktycznie bio*- rac, nierozerwalne. Dodatkowe lutowanie moz¬ na wykonac równiez juz podczas sciskania wy¬ krojów przez umieszczenie materialu do luto¬ wania na wewnetrznej stronie wykrojów, przy czym mozna tym materialem posmarowac la¬ czone powierzchnie lub umiescic go miedzy ni¬ mi w postaci tasmy lub drutu. Przy wywieraniu ffiacisku nastepuje przy jednoczesnym ogrzaniu wgniecenie lutu do kazdej szczeliny szwu. Moz¬ na przy tym ogrzac narzedzia wywierajace na¬ cisk albo tez samo miejsce polaczenia, podobnie jak przy spawaniu oporowym az do osiagniecia plynnosci lutu. W tym przypadku narzedzie sci¬ skajace moze tworzyc równoczesnie powierz¬ chnie kontaktowe. Przy wykonywaniu rur z dur- aluminium albo innych tworzyw, które tylko z trudnoscia daja sie lutowac lub gdy lutowa¬ nie jest niepozadane, mozna zabezpieczyc szew przed rozerwaniem za pomoca kitu albo spoiwa twardniejacego. Mozna równiez poszczególne wykroje zaopatrzyc np. w srodku w otwory do osadzania nitów laczacych.Dlugosc i szerokosc poszczególnych wykro¬ jów 2 zalezna jest od grubosci uzytej blachy; im grubsza jest blacha tym wieksze sa wykroje i na odwrót. Falisty ksztalt wyciec musi byc dobrany' tak, aby wszystkie wykroje posiadaly te sama szerokosc i przekrój, tak aby kazdy wykrój mógl w pelni przenosic przypadajace na jego przekrój naprezenia na wykrój sasiedni.Przy sposobie laczenia blachy, przedstawio¬ nym na fig. 1 — 5, wykroje sa wykonane za po¬ moca wyciecia w postaci linii falistej, utworzo¬ nej z luków kolistych.Fig;- 6 przedstawia wykroje o zygzakowatym przecieciu p róznej wielkosci katów, przy czym wierzcholki katów moga posiadac ksztalt krót¬ kich prostych albo lukowatych przeciec.Przy sposobie polaczenia brzegów blachy, przedstawionym na fig. 7 — 11, nacina sie na obu brzegach 10 i 11 blachy w poblizu ich kra¬ wedzi jednakowe wykroje 12 i 13 i odgina, jak przedstawiono na fgi. 7, tak iz kazda krawedz arkusza posiada szczeliny 14 lub 15, scisle od¬ powiadajace zagietym czesciom wykroju drugie¬ go brzegu arkusza. Dlugosc zagiecia jest nieco wieksza niz grubosc d blachy, wskutek czego po zalozeniu3 z -soba brzegów blachy zagiecia wy¬ staja nieco z obu stron wyciec, w które wchodza, jak przedstawiono na fig. 9 cyfra 9. Zagiecia wchodza w wyciecia o ksztalcie scisle dopaso¬ wanych klinów. Przez zgniecenie wystajacych konców 9 przy wywieraniu bardzo duzego na¬ cisku szew staje sie calkowicie szczelny i wy¬ trzymaly (fig. 10). Wytrzymalosc tego polacze¬ nia zwieksza sie jeszcze, gdy zeby zagiecia sa takze wykonane w dwóch albo wiecej rzedach i przesuniete wzgledem siebie.Taki sposób laczenia nadaje sie do blach z róznych tworzyw i moze byc zastosowany nie tylko do laczenia w poblizu krawedzi. Nadaje sie on poza tym dla tworzyw szczególnie wy¬ trzymalych, których nie mozna spawac ani zbyt¬ nio odksztalcac.Fig. 12 i 13 przedstawiaja Sposób laczenia dwóch blach 1§ i 17 wzdluz krawedzi h na styk (bez zakladki) i zaopatrzonych w zagiecie 18, 19, wszystkie odgiete w tym samym kierunku. Do - 2 -zlaczenia tych blach uzyto tasmy 20, zaopatrzo¬ nej w dwa rzedy zagiec 21, 22, zagietych równiez w tym samym kierunku. Zazebianie sie zagiec i wzrAocnienie szwu odbywa sie w obu tych rzedacn tak samo, jak opisano wyzej w zwiaz¬ ku z £g. 7 — 10. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób laczenia tasm blaszanych lub z ja¬ kiegokolwiek innego tworzywa, znamienny tym, ze na laczonych krawedziach blach wykonuje sie przez naciecia jednakowe wy¬ kroje, które odgina sie na zewnatrz na gle¬ bokosc odpowiadajaca mniej wiecej grubo¬ sci laczonej tasmy, po czym scisle odpowia¬ dajace sobie wykroje jednej tasmy wciska sie w scisle odpowiadajace im wolne miej¬ sca drugiej tasmy, powstale przez odgiecie wykrojów, tak aby wszystkie wykroje obu krawedzi przenosily na calym swym prze¬ kroju wystepujace naprezenia ciagnace, sci¬ skajace i scinajace.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze poszczególne wykroje wykonuje sie przez naciecia od strony krawedzi tasmy, wykro¬ je zas kazdej tasmy odgina sie na przemianT w przeciwnych kierunkach.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze wyciecia, tworzace wykroje, wykonuje sie o ksztalcie falistym. 4. Sposób wedlug zastrz, 3, znamienny tym, ze nadaje sie im najlepiej ksztalt wycinków kola. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze wykonuje sie wyciecia zygzakowate lub posiadajace odpowiednie katy, których wierzcholkom nadaje sie ksztalt krótkich linii prostych lub lukowatych. 6. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamien¬ na tym, ze poszczególne wykroje (fig. 7 — 1) kazdej z laczonych tasm odgina sie w tym samym kierunku i nadaje sie im taka dlugosc, aby po zamknieciu szwu wystawa¬ ly nieco ponad powierzchnie drugiej tasmy. 7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze czesci wykrojów, wystajace po zamknieciu szwu, poddaje sie zgnieceniu w celu uszczel¬ nienia i zaryglowania szwu. 8. Sposób wedlug zastrz. 6 — 7, znamienny tym* ze poszczególne wykroje rozmieszcza sie w dwóch lub kilku rzedach przesunie¬ tych wzgledem siebie. 9. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, znamienny tym, ze uzyskany szew wzmacnia sie w zna¬ ny sposób, jak np. przez pocynkowanie go na goraco, cynowanie w kapieli lub tez przez lutowanie. 10. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, znamienny tym, ze uzyskany szew pokrywa sie war¬ stwa twardniejacego spoiwa. 11. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, znamienny tym, ze uzyskany szew pokrywa sie warstwa lutu. 12. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, znamienny tym, ze pomiedzy zachodzacymi na siebie czesciami szwu umieszcza sie przed zamknie¬ ciem szwu lut np. w postaci drutu albo tas¬ my, który zostaje stopiony przy zamknieciu szwu przez ogrzewanie oporowe lub za po¬ moca ogrzewanego narzedzia i przez wyzy¬ skanie ciepla sciskania. 13. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze wykrojom nadaje sie podluzne lub po¬ przeczne wgniecenia lub faldy, nadajace po¬ wierzchni wyciec wykrojów ksztalt skosny tak, iz rygluja one zazebione wykroje, zwie¬ kszajac wytrzymalosc szwu. Josef Pfistershammer Zastepca: inz. W. Zakrzewski rzecznik patentowyDo opisu patentowego nr 34826 Fifl.1 Fig.
4. 4 Fig.6 •b b| *m B M—H r"\\- •-tr l FiS-3 ffjp-ij •"RH) Fig.7 Fig.8 Fig.9 Fig.10 16 2^'12.22 17 19 20 Fig,13 .20 21 ¦161 13 10 Fig. 11 JZ i SI —j-^._ fr"-*-9 Druk. LSW. W-wa"."'Zarn. 253c z dn. 25.DI.52 r, 3-B-12714 PL